Η φύση για άλλη μια φορά, δείχνει πως είναι σύμμαχος του ανθρώπου για την καταπολέμηση ιώσεων και διάφορων σωματικών πόνων.

Διαβάστε αναλυτικά παρακάτω σύμφωνα με το vita.gr, τι ”φάρμακα” κρύβουμε στη κουζίνα μας χωρίς να το γνωρίζουμε…

Έκζεμα

Το θεραπευτικό τρόφιμο: Νιφάδες βρώμης
Πώς δρουν: Περιέχουν φυτικές ίνες, που αποκτούν ζελατινοειδή μορφή στο νερό, δημιουργώντας ένα προστατευτικό στρώμα πάνω στο δέρμα. Είναι πλούσιες σε πολυακόρεστα λιπαρά, τα οποία ενυδατώνουν το δέρμα, και σε φυσικά καθαριστικά συστατικά, που βοηθούν στην απομάκρυνση του σμήγματος και των μικροβίων από τους πόρους του δέρματος.
Στην πράξη: Χτυπάμε 1 φλιτζάνι με νιφάδες βρώμης στο μπλέντερ, ύστερα προσθέτουμε 1/2 φλιτζάνι ζεστό νερό και αλείφουμε την περιοχή.
Προσοχή! Πρέπει να βεβαιωθούμε ότι δεν είμαστε αλλεργικοί στη βρώμη.

Ναυτία

Το θεραπευτικό τρόφιμο: Τζίντζερ
Πώς δρα: Συνήθως συστήνεται στις εγκύους για τις πρωινές ναυτίες, θεωρείται όμως αποτελεσματικό και στην περίπτωση που ταλαιπωρούμαστε από ναυτία στα ταξίδια. Γερμανοί επιστήμονες ανακάλυψαν ότι επιδρά στο πεπτικό σύστημα, βοηθώντας μας να απαλλαγούμε από τη ναυτία. Θεωρείται ότι οι θετικές του επιδράσεις οφείλονται στο πτητικό έλαιο και τις ελαιορητίνες που περιέχει – υπεύθυνα για τη χαρακτηριστική μυρωδιά και την καυτερή του γεύση.
Στην πράξη: Γεμίζουμε ένα θερμός με ζεστό νερό μαζί με λίγες φέτες τζίντζερ, για να πίνουμε όσο ταξιδεύουμε.

Κυστίτιδα

Το θεραπευτικό τρόφιμο: Μύρτιλλα
Πώς δρουν: Πέρα από τα κράνμπερι, που οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουμε ότι μειώνουν τον κίνδυνο μολύνσεων του ουροποιητικού, οι ειδικοί θεωρούν βοηθητικά σε περιπτώσεις κυστίτιδας και τα μύρτιλλα χάρη στις αντισηπτικές τους ιδιότητες.
Στην πράξη: Μπορούμε να αναζητήσουμε τρόπους να τα εντάξουμε στο καθημερινό μας διαιτολόγιο. Μια καλή ιδέα για πρωινό π.χ. είναι να προσθέσουμε μια χούφτα μύρτιλα στα δημητριακά μας. Θα τα βρούμε σε μεγάλα σουπερμάρκετ και καταστήματα υγιεινής διατροφής.

Διαβήτης

Το θεραπευτικό τρόφιμο: Πράσινα φυλλώδη λαχανικά
Πώς δρουν: Τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά βοηθούν στον έλεγχο των επιπέδων της γλυκόζης του αίματος, εμποδίζουν τη γρήγορη απορρόφηση των υδατανθράκων από το έντερο και έτσι αποτελούν ιδανική τροφή για τους διαβητικούς. Βρετανική έρευνα έδειξε ότι όσοι καταναλώνουν καθημερινά 1½ μερίδα πράσινων λαχανικών (γύρω στα 106 γρ.) παρουσιάζουν μειωμένη πιθανότητα εμφάνισης διαβήτη τύπου 2 σε ποσοστό 14%.
Στην πράξη: Μπορούμε να τα ψήσουμε στον ατμό, το φούρνο, τη σχάρα, να τα βράσουμε, να τα σοτάρουμε ή να τα φάμε ωμά.

Πονοκέφαλος

Το θεραπευτικό τρόφιμο: Κάρυ
Πώς δρα: Το κάρυ είναι ένα μείγμα μπαχαρικών με οφέλη στην υγεία μας, κυρίως λόγω της κουρκουμίνης και του σαλικυλικού οξέος που περιέχει. Το σαλικυλικό οξύ -ενεργό συστατικό της ασπιρίνης- βρίσκεται σε μπαχαρικά όπως το κύμινο, ο κουρκουμάς και η πάπρικα, τα οποία περιέχονται στο κάρυ. Μελετητές από το ερευνητικό ινστιτούτο Rowett στο Αμπερντίν βρήκαν ότι το κάρυ δεν προκαλεί παρενέργειες (π.χ. εσωτερική αιμορραγία και έλκη), όπως συμβαίνει με τη μακροχρόνια χρήση της ασπιρίνης.
Στην πράξη: Μπορούμε να το εντάξουμε στη διατροφή μας πασπαλίζοντας τις σαλάτες και τις σάλτσες μας.

Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

Το θεραπευτικό τρόφιμο: "Αγκινάρα της Ιερουσαλήμ"
Πώς δρα: Είναι ένας βολβός πλούσιος σε πρεβιοτικές ίνες και συγκεκριμένα σε ινουλίνη, έναν υδατάνθρακα που συνδέεται με την καλή υγεία του εντέρου. Θεωρείται ότι μπορεί να μειώσει τα γαστρεντερικά προβλήματα που προέρχονται από μειωμένη έκκριση χολής. Επειδή τονώνει το συκώτι και παράγει αυτή τη σημαντική για την πέψη γαστρική ουσία, ανακουφίζει από τις στομαχικές διαταραχές (π.χ. ναυτία, τυμπανισμός).
Στην πράξη: Μπορούμε να τη μαγειρέψουμε ψητή, βραστή ή στον ατμό, ή να την προσθέσουμε στις σούπες μας.

Πονόδοντος

Το θεραπευτικό τρόφιμο: Γαριφαλέλαιο
Πώς δρα: Οι οδοντίατροι γνωρίζουν εδώ και χρόνια την αναλγητική, αντιφλεγμονώδη και αντιμικροβιακή δράση της ευγενόλης, του αιθέριου, δηλαδή, ελαίου του γαρίφαλου.
Στην πράξη: Το γαριφαλέλαιο θα μας βοηθήσει να ανακουφιστούμε από τον έντονο πόνο, μέχρι να επισκεφτούμε τον οδοντίατρο. Βουτάμε την άκρη μιας μπατονέτας στο γαριφαλέλαιο και κάνουμε μια μικρή επάλειψη στο πονεμένο μας δόντι ή βάζουμε σε 1/2 ποτήρι χλιαρό νερό 5-6 σταγόνες αιθέριο έλαιο γαρίφαλο και κάνουμε πλύσεις.
Δείτε ακόμη: Τα καλλίτερα βότανα για τον πονόδοντο!


Άφθες
Το θεραπευτικό τρόφιμο: Κρέας
Πώς δρα: Το να παρουσιάζουμε συχνά άφθες ίσως να υποδεικνύει την έλλειψη του οργανισμού μας σε σίδηρο. Η κατανάλωση τροφών πλούσιων σε σίδηρο μπορεί να προλάβει την εμφάνισή τους.
Στην πράξη: Εξαιρετικά πλούσια πηγή σιδήρου είναι το κόκκινο κρέας. Ανάλογες ποσότητες σιδήρου, αλλά λιγότερο απορροφήσιμες από τον οργανισμό, περιέχουν και τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά. Για να αυξήσουμε την απορρόφηση σιδήρου, μπορούμε μετά το γεύμα να πιούμε ένα φυσικό χυμό πορτοκαλιού ή να προσθέσουμε λεμόνι στη σαλάτα μας. Η βιταμίνη C βοηθά το σώμα μας να απορροφήσει μεγαλύτερη ποσότητα σιδήρου.

ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ; ΨΑΡΙ

Τρώτε άφθονο ψάρι – το ιχθυέλαιο βοηθά στην αποφυγή πονοκεφάλων. Το ίδιο κάνει και το τζίντζερ, το οποίο μειώνει τη φλεγμονή και τον πόνο.

ΑΛΛΕΡΓΙΚΟ ΣΥΝΑΧΙ; ΓΙΑΟΥΡΤΙ

Να τρώτε πολλά γιαούρτια πριν την εποχή της γύρης. Επίσης, τρώτε κάθε μέρα μέλι.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΡΔΙΑΚΗΣ ΠΡΟΣΒΟΛΗΣ; ΠΙΝΕΤΕ ΤΣΑΪ

Αποτρέψτε την εναπόθεση λίπους στα τοιχώματα των αρτηριών με κανονικές δόσεις τσαγιού. (πράγματι, το τσάι καταστέλλει την όρεξη και να εμποδίζει το λίπος να εισβάλει… Το πράσινο τσάι είναι άριστο για το ανοσοποιητικό μας σύστημα)!

ΑΫΠΝΙΑ; ΜΕΛΙ

Τρώτε το μέλι ως ηρεμιστικό και καταπραϋντικό.

ΑΣΘΜΑ; ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ

Τρώτε κρεμμύδια βοηθούν στη χαλάρωση και συστολή των βρογχικών σωλήνων.. (σε νεαρή ηλικία, η μητέρα μου έκανε συσκευασίες με κρεμμύδι και τις τοποθετούσε στο στήθος μου, βοηθούσε στις αναπνευστικές παθήσεις και πραγματικά με έκανε να αναπνέω καλύτερα).

ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ; ΨΑΡΙ

Ο σολομός, ο τόνος, το σκουμπρί και οι σαρδέλες προλαμβάνουν την αρθρίτιδα. (το ψάρι έχει ωμέγα έλαια, ευεργετικά για το ανοσοποιητικό μας σύστημα)

ΣΤΟΜΑΧΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ; ΜΠΑΝΑΝΕΣ – ΠΙΠΕΡΟΡΙΖΑ (GINGER)

Η μπανάνα θα διορθώσει το στομάχι. Το Τζίντζερ θα θεραπεύσει την πρωινή αδιαθεσία και ναυτία.

ΟΥΡΟΛΟΙΜΩΞΗ; ΧΥΜΟΣ ΜΟΥΡΩΝ

Ο πολύ όξινος χυμός μούρων ελέγχει τα επιβλαβή βακτήρια.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΟΣΤΩΝ; ΤΡΩΤΕ ΑΝΑΝΑ

Κατάγματα των οστών και οστεοπόρωση μπορούν να προληφθούν με το μαγγάνιο στον ανανά.

ΠΡΟΕΜΜΗΝΟΡΡΟΪΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ; ΤΡΩΤΕ ΚΟΡΝ ΦΛΕΙΚΣ

Οι γυναίκες μπορούν να αποφύγουν τις επιπτώσεις του προεμμηνορροϊκού συνδρόμου με νιφάδες καλαμποκιού, που συμβάλλουν στη μείωση της κατάθλιψης, του άγχους και της κούρασης.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΜΝΗΜΗΣ; ΤΡΩΤΕ ΣΤΡΕΙΔΙΑ

Τα στρείδια συμβάλουν στη βελτίωση της νοητικής λειτουργίας σας, παρέχοντας τον απαραίτητο ψευδάργυρο.

ΚΡΥΟΛΟΓΗΜΑΤΑ; ΤΡΩΤΕ ΣΚΟΡΔΟ

Καθαρίστε το μπουκωμένο κεφάλι (μύτη) με σκόρδο (θυμηθείτε, το σκόρδο επίσης μειώνει τη χοληστερίνη).

ΒΗΧΑΣ; ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΙΠΕΡΙΑ

Μια ουσία παρόμοια με αυτή που υπάρχει στα σιρόπια του βήχα βρίσκεται στην καυτερή κόκκινη πιπεριά. Χρησιμοποιήστε κόκκινο πιπέρι (πιπέρι cayenne) με προσοχή, αν έχετε ήδη πρόβλημα με το στομάχι σας.

ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ; ΤΡΩΤΕ ΣΙΤΑΡΙ, ΠΙΤΟΥΡΟ & ΛΑΧΑΝΟ

Συμβάλλει στη διατήρηση των οιστρογόνων σε υγιή επίπεδα..

ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΑ; ΤΡΩΤΕ ΣΚΟΥΡΑ ΠΡΑΣΙΝΑ & ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΛΑΧΑΝΙΚΑ

Ένα καλό αντίδοτο είναι βήτα καροτένιο, μια μορφή βιταμίνης Α που βρέθηκε στα σκούρα πράσινα και πορτοκαλί λαχανικά.

ΕΛΚΗ; ΤΡΩΤΕ ΛΑΧΑΝΟ

Το λάχανο περιέχει χημικές ουσίες που βοηθούν στην επούλωση τόσο γαστρικών όσο και δωδεκαδακτυλικών ελκών.

ΔΙΑΡΡΟΙΑ; ΤΡΩΤΕ ΜΗΛΑ
Ψήστε στη σχάρα ένα μήλο με τη φλούδα του, αφήστε το να γίνει καφέ και φάτε το, για να θεραπεύσετε αυτή την κατάσταση (και οι μπανάνες είναι καλές για αυτήν την πάθηση).

ΦΡΑΓΜΕΝΕΣ ΑΡΤΗΡΙΕΣ; ΤΡΩΤΕ ΑΒΟΚΑΝΤΟ

Τα μονοακόρεστα λιπαρά στο αβοκάντο μειώνουν τη χοληστερόλη.

ΥΨΗΛΗ ΑΡΤΗΡΙΑΚΗ ΠΙΕΣΗ; ΤΡΩΤΕ ΣΕΛΙΝΟ ΚΑΙ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ

Το ελαιόλαδο έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την αρτηριακή πίεση. Το σέλινο επίσης περιέχει μια χημική ουσία που μειώνει την πίεση.

ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΙΕΣ ΖΑΧΑΡΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ; ΤΡΩΤΕ ΜΠΡΟΚΟΛΟ & ΦΙΣΤΙΚΙΑ

Το χρώμιο στο μπρόκολο και στα φιστίκια βοηθάει στη ρύθμιση της ινσουλίνης και γλυκόζης στο αίμα.

ΑΚΤΙΝΙΔΙΟ:

Μικρό αλλά πανίσχυρο. Είναι μια καλή πηγή Καλίου, Μαγνησίου, Βιταμίνης Ε και φυτικών ινών. Η περιεκτικότητα του σε βιταμίνη C είναι διπλάσια από του πορτοκαλιού.

ΜΗΛΟ:

Ένα μήλο την ημέρα το γιατρό τον κάνει πέρα. Παρά το γεγονός ότι ένα μήλο έχει χαμηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη C, έχει αντιοξειδωτικά και φλαβονοειδή που ενισχύουν τη δράση της βιταμίνης C, συμβάλλοντας έτσι στη μείωση των κινδύνων εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου, καρδιακής προσβολής και εγκεφαλικού επεισοδίου.

ΦΡΑΟΥΛΑ:

Προστατευτικό φρούτο. Οι Φράουλες έχουν την υψηλότερη συνολική αντιοξειδωτική δύναμη μεταξύ των μεγάλων φρούτων και προστατεύουν τον οργανισμό από τον καρκίνο προκαλώντας, αιμοφόρα αγγεία που φράζουν τις ελεύθερες ρίζες. (Στην πραγματικότητα, κάθε berry (strawberry, blueberry κλπ) είναι καλό. Έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικές ουσίες και μας κρατούν νέους. Τα Βατόμουρα (blueberries) είναι τα καλύτερα και πολύ ευπροσάρμοστα στον τομέα της υγείας. Θα διώξουν όλες τις ελεύθερες ρίζες που έχουν εισβάλει στο σώμα μας).

ΠΟΡΤΟΚΆΛΙ:

Γλυκύτατο φάρμακο. Τρώγοντας 2 με 4 πορτοκάλια την ημέρα μπορεί να βοηθήσουν να κρατήσετε μακριά τα κρυολογήματα, χαμηλότερη τη χοληστερόλη, την πρόληψη και διάλυση πέτρας στα νεφρά, καθώς μειώνουν τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.

ΚΑΡΠΟΎΖΙ:

Παγωμένο σβήνει τη δίψα. Αποτελείται από 92% νερό, είναι επίσης συσκευασμένο με μια γιγαντιαία δόση γλουταθειόνης, η οποία βοηθά ενισχύσει το ανοσοποιητικό μας σύστημα.. Αποτελεί επίσης βασική πηγή λυκοπένιου – αντιοξειδωτικό για την καταπολέμηση του καρκίνου. Αλλες θρεπτικές ουσίες που βρίσκονται στο καρπούζι είναι Βιταμίνη C και Κάλιο. (το καρπούζι έχει, επίσης, φυσικές ουσίες [φυσικές πηγές SPF] που διατηρούν το δέρμα μας υγιές, προστατεύοντας το από τις καρκινογόνες ακτίνες SUV).

ΓΚΟΥΑΒΑ & ΠΑΠΑΓΙΑ:

Κορυφαία για τη Βιταμίνη C. Είναι σαφείς νικητές για την υψηλή περιεκτικότητα τους σε Βιταμίνη C. Γκουάβα είναι επίση πλούσια σε φυτικές ίνες που βοηθούν στην πρόληψη της δυσκοιλιότητας.

ΠΑΠΑΓΙΑ:

Είναι πλούσια σε καροτίνη, που είναι καλή για τα μάτια μας (επίσης καλή για τα αέρια και τη δυσπεψία).

ΝΤΟΜΆΤΑ:

Είναι πολύ καλή ως προληπτικό μέτρο για τους άνδρες. Τους κρατά μακριά από προβλήματα προστάτη.

ΠΗΓΗ

Εκπληκτικό βίντεο ντοκουμέντο που τραβήχθηκε κατά τη διάρκεια των γεγονότων στη Σμύρνη βρέθηκε 86 χρόνια μετά!

Πρόκειται γα ένα φιλμ που τράβηξε ο γεννημένος το 1985 George Magarian που σπούδασε στο "Αμερικανικό Κολλέγιο" στο Ικόνιο της Μ. Ασίας,ενώ αργότερα διετέλεσε διευθυντής στο παράρτημα του Iκονίου στη ΧΑN (Χριστιανική Αδελφότης Νέων) ή YMCA.

Αν και η YMCA δεν είναι φιλανθρωπική οργάνωση, την περίοδο των γεγονότων στη Μικρά Ασία το 1922, οργάνωσε δομές ανακούφισης των θυμάτων της τραγωδίας αυτής. Ο George Magarian, την ίδια στιγμή που συμμετείχε στα γεγονότα αυτά, με μια μηχανή 35 mm, κινηματογράφησε πολλές σκηνές της ανθρωπιστικής καταστροφής, στη Σμύρνη, στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη.

Oι συγκλονιστικές αυτές εικόνες παρέμειναν επί 86 χρόνια στο διαμέρισμα της συζύγου του, στη Νέα Υόρκη. Ολοι αγνοούσαν την ύπαρξή τους, έως ότου το 2008 ο εγγονός του βρήκε το μοναδικό αυτό ντοκουμέντο, το έσωσε από τη φθορά του χρόνου, και έτσι, είμαστε τώρα σε θέση να δούμε αυτά τα μοναδικά σπαράγματα της μνήμης.

Το αρχικό video είχε αναρτηθεί από τον ίδιο τον εγγονό του George Magarian και κινηματογραφιστή Robert Davidian.

ΠΗΓΗ

Το 1861 η τέχνη της φωτογραφίας μετρούσε ήδη 35 χρόνια ζωής αλλά τεχνολογικά ήταν ακόμα στα σπάργανα. Εκείνη τη χρονιά ο Γερμανός φωτογράφος Jakob August Lorent, που είχε περάσει τα προηγούμενα χρόνια φωτογραφίζοντας τις αρχαιότητες της Αιγύπτου και της Νουβίας, στάλθηκε από το Μεγάλο Δουκάτο του Μπάντεν (σημερινή νοτιοδυτική Γερμανία) στην Αθήνα, ώστε να αποτυπώσει στη φωτογραφική πλάκα τα μνημεία της.

Οι 37 φωτογραφίες που προέκυψαν από το ταξίδι του δημοσιεύτηκαν στο Μάνχαϊμ το 1862.

Αθήνα – θέα από την Ακρόπολη

Πύργος των Αιόλων

Προπύλαια Νέας Αγοράς

Θησείο

Άρειος Πάγος

Η Ακρόπολη από το Θησείο

Η Ακρόπολη από τη Πύλη του Αδριανού

Ακρόπολη

Ακρόπολη και η υπόλοιπη Αθήνα από δίπλα…

Προπύλαια

Παρθενώνας

Ερέχθειο, με τις Καρυάτιδες

Ωδείο Ηρώδη του Αττικού

Ωδείο Ηρώδη του Αττικού – Εσωτερικό

Πύλη Αδριανού – Ναός Ολυμπίου Διός από πίσω

Ναός Ολυμπίου Διός

Οι φωτογραφίες του Κωνσταντίνου Μάνου, του μεγάλου Έλληνα δημιουργού της διασποράς, αναδεικνύουν την Ελλάδα που έχει πλέον χαθεί, την ελληνική επαρχία και τους ανθρώπους της, τη δεκαετία του 1960.

Με τις μαγικές του εικόνες ο Μάνος μας καλεί συνοδοιπόρους στα απομακρυσμένα χωριά και νησιά της Ελλάδας του ’60 όπου άνθρωποι φτωχοί και αγέρωχοι, μέσα σ’ ένα σκηνικό αγροτικής απλότητας και γαλήνης, δίνουν με αξιοπρέπεια τον αγώνα τους για επιβίωση προσηλωμένοι σ’ έναν τρόπο ζωής απαράλλακτο για αιώνες. Στις φωτογραφίες του αποκρυσταλλώνονται εφήμερες καθημερινές στιγμές, με λιτό και αυστηρό ύφος, αλλά και με τρυφερότητα, χωρίς ρητορικά σχήματα.

Από το 1963 ο Μάνος είναι μέλος του διεθνούς πρακτορείου Magnum Photos. Φωτογραφίες του συμπεριλαμβάνονται στις μόνιμες συλλογές σημαντικών ιδρυμάτων όπως του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, του Μουσείου Καλών Τεχνών της Βοστόνης, του Ινστιτούτου Τέχνης του Σικάγου, του Μουσείου Καλών Τεχνών του Χιούστον, της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Παρισιού, του Μουσείου Τέχνης Chrysler στο Νόρφολκ, του George Eastman House στο Ρότσεστερ, του Μουσείου Τέχνης της Ατλάντα καθώς και του Μουσείου Μπενάκη.

Επιστροφή από τους αγρούς, Κριτσά, Κρήτη, δεκαετία 1960

“Όταν είδα αυτή τη φωτογραφία του 1947 το πρώτο που σκέφτηκα είναι ότι το κοριτσάκι έχει στα χέρια του όλη του ζωή και είναι ευτυχισμένο. Το κοριτσάκι βρέθηκε από την αποστολή της Unicef, στο χωριό Οχιά Λακωνίας, κατά την περίοδο του εμφυλίου. Εκείνη και η γιαγιά της ήταν οι μόνοι κάτοικοι του χωριού που επέζησαν. Οταν πήρε τα μεγάλα αγορίστικα παπούτσια που βρέθηκαν πανηγύριζε για ώρες. Το όνομά της μικρής, Ελευθερία.”

Γυναίκα με κατσίκα, δεκαετία 1960

Κοιτάζοντας το χορό, Όλυμπος, Κάρπαθος, δεκαετία 1960.

Αγόρι με τσέρκι, Κρήτη, δεκαετία 1960.

Μουσικοί, δεκαετία 1960.

Το σχολείο, Όλυμπος, Κάρπαθος.

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

Δείτε ένα ωραίο βίντεο που έφτιαξε η Google για την Ελλάδα!!! Σκοπός του εν λόγω βίντεο είναι η εξοικείωση με την Εφαρμογή Street View... 

Οπότε, περιηγηθείτε σε όλη την Ελλάδα μέσω της Google!!! Καλή διασκέδαση!!!

Πώς ήταν η Ερμού τον 19ο αιώνα; Πώς έμοιαζε η Αιόλου προτού γίνει πεζόδρομος, η Κηφισίας ή οι κεντρικοί κολωνακιώτικοι δρόμοι όταν ήταν ακόμα… χωματόδρομοι και τι έχει αλλάξει στη Φωκίωνος Νέγρη από την εποχή που ήταν μία από τις πιο αρχοντικές πιάτσες της Αθήνας;


Επιχειρούμε μια βουτιά πίσω στον χρόνο, ανακαλύπτουμε παλιές (έως παμπάλαιες) φωτογραφίες των κεντρικότερων δρόμων της πόλης μέσα από τα album-θησαυρούς που συγκέντρωσε η σελίδα «Η Αθήνα μέσα στον χρόνο» και ψάχνουμε… ομοιότητες και διαφορές.

Ερμού


Σε αυτό το ντοκουμέντο των αδερφών Ρωμαΐδη από το 1890, βλέπουμε την Ερμού όπως ήταν πάνω από έναν αιώνα πριν, ενώ διακρίνονται καθαρά μέσα από τις φυλλωσιές τα ξενοδοχεία Victoria και Grand Hotel d’ Angleterre.

Αιόλου


Ήσυχη και με καθαρά κτίρια, η οδός Αιόλου είναι εδώ φωτογραφημένη στις αρχές του περασμένου αιώνα – διακρίνεται δεξιά το Μέγαρο Μελά, στην συμβολή Αιόλου και Κρατίνου που σχεδίασε ο Ερνέστος Τσίλερ το 1874.

Πανεπιστημίου


Βρισκόμαστε στα τέλη της δεκαετίας του ’40, και τα αρκετά στρατιωτικά οχήματα που διακρίνονται στη φωτογραφία αποτελούν «ίχνη» του εμφυλίου – η φωτό προέρχεται από την ομάδα "Παλιές φωτογραφίες της Αθήνας, Αττική - Old photos from Athens, Attiki".

Σταδίου


Κοντά στα Χαυτεία, εδώ βλέπετε την γιορτινή Αθήνα, που περιμένει την έλευση του 1961 με την οδό Σταδίου ολόφωτη, όπως θα φαινόταν αν στεκόταν κάποιος στην Ομόνοια. (φωτό: Κώστας Μπαλάφας, από τα αρχεία Μπενάκη).

Φωκίωνος Νέγρη


Κατάφυτη, ήσυχη και κομψή, η Φωκίωνος Νέγρη συναντά σε αυτή τη φωτογραφία του 1964 την οδό Δροσοπούλου.

Λεωφόρος Κηφισίας


Αναγνωρίζετε αυτή την διάσημη συμβολή; Πρόκειται για την γωνία των λεωφόρων Κηφισίας και Αλεξάνδρας, όπως έμοιαζε το 1937. Πίσω βλέπουμε τον Λυκαβηττό, στον δρόμο περνά το τραμ, ενώ στο πάρκο τα καφενεία έχουν απλώσει υπαίθρια τραπεζάκια. (από την Νεοελληνική Ιστορική Συλλογή Κωνσταντίνου Τρίπου – Φωτογραφικό Αρχείο Μουσείου Μπενάκη)

Ιερά Οδός


Αν στεκόσασταν στην οδό Πειραιώς το 1937, αυτό το σκηνικό θα αντικρίζατε: Είναι η Ιερά Οδός δεξιά, στο σημείο όπου λειτουργούσε ακόμα το εργοστάσιο του Φωταερίου, ενώ εκεί στηνόταν και η Λαχαναγορά, που αργότερα μεταφέρθηκε στου Ρέντη.

Δεξαμενή


Η ακριβοθώρητη περιοχή του αθηναϊκού κέντρου δεν ήταν πάντα όπως μοιάζει σήμερα: Στις αρχές του περασμένου αιώνα, η πλατεία Δεξαμενής (τότε απλώς Δεξαμενή) ήταν ένας χωματόδρομος με φόντο τον Λυκαβηττό.

Νίκης


Μια ανάσα από το Σύνταγμα, η οδός Νίκης πριν από έναν αιώνα και κάτι δεν θύμιζε σε τίποτα τη σημερινή… downtown Αθήνα. Ήταν ένας πλατύς δρόμος, με αρχοντικές μονοκατοικίες και… γαϊδαράκους έξω από τις πόρτες τους. (η φωτό αναρτήθηκε από τον Θεόδωρο Μεταλληνό).

Ιπποκράτους


Βλέπετε εδώ τη συμβολή Ιπποκράτους και λεωφόρου Αλεξάνδρας – εκεί που δηλαδή σήμερα υπάρχουν πολυκατοικίες, δημόσιες υπηρεσίες και internet café, αλλά το 1958 υπήρχαν οι «ξέναι γλώσσαι», τα ρετρό λεωφορειάκια, τα τρίκυκλα και σπίτια με μπαλκόνια, ενώ τα φανάρια έλαμπαν διά της απουσίας τους. (φωτό από Situasionist Kati).

ΠΗΓΗ

Πριν 20 χρόνια, όλοι μιλούσαμε για το “Pulp Fiction”. Η αφηγηματολογία και η εναλλακτική ματιά του Quentin Tarantino ξέφυγαν από τα όρια του cult και έγιναν παγκόσμια κατάκτηση της ποπ κουλτούρας. Παρέα πήγαινε και η “Misirlou” του Dick Dale, το τραγούδι που άνοιγε την ταινία, μετά το περίφημο “everybody be cool, this is a robbery”. 10 χρόνια αργότερα, η «Μισιρλού» ξανακουγόταν σε όλο τον κόσμο μέσα από την τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. 10 χρόνια μετά κι απ’ αυτή της την εμφάνιση, είναι μια ωραία αφορμή να θυμηθούμε –ή μάλλον να ανακαλύψουμε την ιστορία της. 

Μισιρλού σημαίνει Αιγύπτια στα τουρκικά. Δεν είναι γνωστό ποιος ήταν ο αρχικός συνθέτης του κομματιού, αλλά κατά πάσα πιθανότητα πρόκειται για κάποιον πλανόδιο μουσικό πανηγυριών που πρωτοτραγούδησε το κομμάτι στις αρχές της δεκαετίας του 1910 κάπου στη Σμύρνη. Το θέμα των στίχων ήταν, κατά κάποιο τρόπο «απαγορευμένο», αφού μιλούσε για τη σχέση ενός Χριστιανού Έλληνα με μια Αιγύπτια Μουσουλμάνα. Ίσως γι’ αυτό και δεν τόλμησε κανείς να το ηχογραφήσει πριν το 1925. Ακόμη και τότε, αυτό συνέβη σε μια άλλη ήπειρο. Ο Τίτος Δημητριάδης, με τη βοήθεια της Columbia, ήταν ο πρώτος που παρέδωσε το ιστορικό κομμάτι σε βινύλιο. 

Ακόμη πιο γνωστή έγινε η εκδοχή του 1927 από τον Μιχάλη Πατρινό και την κομπανία του. Ο Πατρινός, με τη σμυρναίικη προφορά του, ονόμασε το κορίτσι της ιστορίας «Μουσουρλού» και καθιερώθηκε ως ο στιχουργός του κομματιού, παρότι δεν ήταν αυτή η αλήθεια. Ως συνθέτης, μάλιστα, κατοχυρώθηκε νομικά ένας άλλος Έλληνας της Αμερικής, ο Νικ Ρουμπάνης, που το 1934 έδωσε την πρώτη ορχηστρική εκδοχή του κομματιού, αλλάζοντας το ρεμπέτικο, βαρύ στυλ των προκατόχων του, σε πιο γρήγορο, ανατολίτικο με ολίγη τζαζ, και φρόντισε να το κλειδώσει με πνευματικά δικαιώματα. 

Πέρασαν τρεις δεκαετίες μέχρι η «Μισιρλού» να αλλάξει τελείως κοινό, φεύγοντας από τους τεκέδες και κατακτώντας τις καλιφορνέζικες παραλίες. Υπεύθυνος γι’ αυτό ήταν ο Dick Dale, ή μάλλον κάποιος fan του που σε μια συναυλία τον προκάλεσε να παίξει ένα τραγούδι ολόκληρο, χρησιμοποιώντας μία μόνο χορδή από την κιθάρα του. Για τον Dale αυτό ήταν παιχνιδάκι, αφού είχε λιβανέζικες ρίζες και το στυλ παιξίματός του είχε επηρεαστεί αρκετά από την ανατολίτικη μουσική. Η επιτυχία του Dale και η καταγωγή του από το Λίβανο, έκανε για πολλά χρόνια τον κόσμο στη Μέση Ανατολή να νομίζει ότι η “Misirlou” (πια) ήταν κάποιο άγνωστο, παραδοσιακό κομμάτι της περιοχής. Η δημοφιλία της μάλιστα εκτοξεύτηκε όταν το κορυφαίο surf rock συγκρότημα όλων των εποχών, οι Beach Boys, ζήλεψαν τη δόξα του Dale και έδωσαν μια δική τους εκδοχή του κομματιού το 1963, στο “Surfin’ USA”, το περίφημο, δεύτερό τους άλμπουμ. 

Η πλατεία της Μακρακώμης Φθιώτιδας όπως ήταν στα παλιά χρόνια!!!

ΠΗΓΗ

Είναι η αθηναϊκή είδηση των ημερών: Το ιστορικό καφενείο Νέον που πρωταγωνίστησε ακόμα και σε πίνακα του Τσαρούχη, ανοίγει ξανά τις πόρτες του στην δαιμονοποιημένη πλατεία Ομόνοιας για να στεγάσει ένα φούρνο Βενέτη, διατηρώντας σχεδόν ατόφια την εσωτερική διακόσμηση και φιλοξενώντας και εκθέσεις φωτογραφίας.


Το καφενείο του ΝΕΟΝ ξεκίνησε να λειτουργεί στην πλατεία της Ομόνοιας το 1920 και από τότε έγινε ένα από τα εμβληματικά στοιχεία της περιοχής. Ιδρύθηκε από τους Περικλή Γκόσιο και Γιάννη Δούκα και στεγάστηκε στο ισόγειο του ξενοδοχείου Carlton. Αρχικά ονομάστηκε «ΝΕΟΝ ΒΥΖΑΝΤΙΟΝ» όμως μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή καθιερώθηκε ως ΝΕΟΝ, προφανώς για να μη θυμίζει στους Αθηναίους την πρόσφατη εθνική περιπέτεια.


Ο Δημήτριος Στεφάνου, γράφοντας για τα καφενεία στην περιοχή της πλατείας Ομονοίας, δίνει μια θαυμάσια περιγραφή για το καφενείο ΝΕΟΝ: 

«Ο εσωτερικός διάκοσμος και η επίπλωσή του θύμιζαν αντίκα της εποχής εκείνης. Γύρω-γύρω οι τοίχοι είχαν πασαμέντο σε απομίμηση μαρμάρου και ψηλότερα ελαιογραφίες μέσα σε ξύλινα πλαίσια που σχημάτιζαν δωρικές παραστάδες, κολώνες με επίστεψη και ακόμη ψηλότερα καθρέφτες μέσα σε ίδια μικρότερα πλαίσια που τα κρατούσαν σκαλιστές φτερωτές σφίγγες. Τα τμήματα της οροφής ανάμεσα στα δοκάρια ήσαν διακοσμημένα με θέματα που προέρχονταν τόσο από τον κλασικισμό όσο και από μανιεριστικές κατευθύνσεις με χρώματα παστέλ και έντονη πλαισίωση». 

Και συνεχίζει ο Στεφάνου, περιγράφοντας το προσωπικό και την ατμόσφαιρα του καφενείου: 

«Είχε 100 τραπέζια, όλα μαρμάρινα και δούλευαν μέσα εννέα σερβιτόροι, ποτηριέρηδες και ταμπήδες (αυτοί που ψήνουν τους καφέδες) σε δύο βάρδιες..»


Δεκαετία '30

Η Ομόνοια αλλάζει μορφή, καθώς γίνεται η αφετηρία του ηλεκτρικού σιδηρόδρομου, Πειραιάς- Κηφισιά. Αποκτά σχήμα κυκλικό και περιμετρικά τοποθετούνται 9 αγάλματα, οι 9 Μούσες. Η πλατεία πλημμυρίζει από αρώματα καθώς φιλοξενεί τα περίπτερα των ανθοπωλών.
Την περίοδο του Μεσοπολέμου, το ΝΕΟΝ αποτελεί σημείο αναφοράς διανοούμενων, ανθρώπων του θεάτρου, κοσμικών Αθηναίων και όχι μόνο. Μια αληθινή μικρογραφία της ανθρωπογεωγραφίας της πόλης.

Τα καφενεία της εποχής, όπως και το ΝΕΟΝ, αποτέλεσαν «χώρο ζυμώσεων, αναζητήσεων και διαμόρφωσης πνευματικών συζητήσεων», όπως επισημαίνει ο ερευνητής και καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Γιάννης Παπακώστας στο βιβλίο του «Φιλολογικά Σαλόνια και Καφενεία της Αθήνας».


Αρώματα εκλεκτού καφέ αλλά και μπακλαβά, γαλακτομπούρεκου, μυρωδάτου ρυζόγαλου και φίνας δροσερής κρέμας. Και ενώ σε ένα τραπέζι μπορούσες να δεις τον Ναπολέοντα Λαπαθιώτη να συγγράφει, στο διπλανό, μια παρέα θαμώνων επιδιδόταν σε ολοήμερους αγώνες σκακιού. Το ΝΕΟΝ χαρακτηρίστηκε ως «το λίκνον του νεοελληνικού ζατρικίου», καθώς εδώ οι μανιώδεις σκακιστές ξεκίνησαν να παίζουν σκάκι. Στα μέσα της δεκαετίας του '30 μαρτυρείται το εξής επεισόδιο με τον αντιεισαγγελέα Μίμη Παπαντωνίου όπου προϊστάμενός του τον επέπληξε για τις επιδόσεις του στο σκάκι 2: « Τι είναι αυτά τα πράγματα; Σοβαρός άνθρωπος εσύ, δικαστικός λειτουργός και να παιδιαρίζεις με αυτά τα ξυλαράκια! Απαιτώ να σταματήσει πάραυτα αυτός διασυρμός του Δικαστικού Σώματος!». Όλα αυτά μέσα στο ιστορικό ΝΕΟΝ!

Δεκαετία 50 και 60


Από το 1950 και μετά η Ομόνοια αποκτά σιγά σιγά τη σημερινή μορφή της. Πολυόροφα κτίρια υψώνονται γύρω, στη θέση πολλών νεοκλασικών. Μεγάλα εμπορικά καταστήματα δεσπόζουν στην περιοχή. Κι όσο η Αθήνα αποκτά όλο και περισσότερο τη μορφή σύγχρονης μεγαλούπολης, η Ομόνοια γίνεται ο εμπορικός και συγκοινωνιακός της κόμβος. Οι περίφημοι πίδακες του σιντριβανιού ξεπηδάνε σε όλες τις τουριστικές καρτ ποστάλ της εποχής, σήμα κατατεθέν της κοινωνικής και οικονομικής εκτίναξης.


Το ΝΕΟΝ πρωταγωνιστεί και πάλι στην πολύβουη ζωή της περιοχής, συγκεντρώνοντας πλήθος ετερόκλητων θαμώνων. Διανοούμενοι, όπως ο Ρίτσος και ο Τσαρούχης, πίνουν τον καφέ τους πλάι πλάι με τον «επαρχιώτη στην Ομόνοια», τις κυρίες που βγήκαν για ψώνια στο ΜΙΝΙΟΝ, τους δικηγόρους μετά το Εφετείο (τότε στεγαζόταν στο Αρσάκειο Μέγαρο, στην Πανεπιστημίου), τους φιλάθλους, πριν τον αγώνα της Κυριακής, (οι Παναθηναϊκοί μάλιστα αργότερα, όταν η ομάδα τους έπαιρνε Κύπελλο ή Πρωτάθλημα, έπεφταν στο σιντριβάνι), τους ανθρώπους του μόχθου, που ανηφόριζαν από τις εργατικές συνοικίες του Ψυρρή και του Μεταξουργείου. Εκείνες τις δεκαετίες, το ΝΕΟΝ αποτελεί σημείο αναφοράς για τη ζωή της πρωτεύουσας. Ο Τσαρούχης μάλιστα έχει απαθανατίσει το ΝΕΟΝ σε δυο ελαιογραφίες του, που βρίσκονται σήμερα στην Εθνική Πινακοθήκη της Αθήνας: «Το καφενείο Νέον - ημέρα» (1956-66) και «Το καφενείο Νέον - βράδυ» (1965-66).


Το ΝΕΟΝ, μαζί με το άλλο ιστορικό καφενείο ΠΑΡΘΕΝΩΝ, που πλέον δεν υπάρχει, αποτελούσαν, εκτός των άλλων, τα περίφημα «καφενεία της μαστοριάς». Έξω, στο πεζοδρόμιό του, στις 6 το πρωί, συγκεντρώνονταν, μαρμαράδες, σοβατζήδες, περιμένοντας να βγουν οι εργολάβοι από το ΝΕΟΝ, να τους πάνε στη δουλειά.


Όπως γράφει χαρακτηριστικά ο Στεφάνου: 

«....Το ΝΕΟΝ όπως και ο Παρθενών, είχαν τους τύπους τους. Ο ένας ήταν ο λούστρος. Τα παπούτσια των εργολάβων ήταν πάντα σκονισμένα από την οικοδομή. Έμπαινε στο καφενείο με το σκαμνί στη μασχάλη και το κασελάκι κρεμασμένο στον ώμο. Ήξερε τους πελάτες του και δεν ρώταγε. Άλλος τύπος ήταν ο λαχειοπώλης. Κι αυτός ήξερε τους πελάτες του και ακόμη και σε ποιο λήγοντα αριθμό ήθελαν την τετράδα, στο λαϊκό Λαχείο..»


Χαρακτηριστική είναι και η αφήγηση ενός γιου οικοδόμου: 

«Ήμουν δεκατριών, όταν ο πατέρας μου με πήγε εκεί για πρώτη φορά. Μέσα στη νύχτα περπατήσαμε τη διαδρομή από το τέρμα του λεωφορείου στην πλατεία Βάθη μέχρι την Ομόνοια. Πεντέμισι το πρωί και οι δρόμοι ήταν άδειοι. Ώσπου φτάσαμε στην πλατεία. Κόσμος πολύς συγκεντρωμένος έξω από το ΝΕΟΝ, μια παραφωνία σε σύγκριση με την ερημιά της διαδρομής. Ο πατέρας μου χαιρέτησε πολλούς συναδέλφους του, μέχρι να φτάσουμε στην είσοδο του καφενείου. Φάνταζε τεράστιο στα μάτια μου. Αχανές. Μου έκαναν εντύπωση το βουητό από τις φωνές του κόσμου, που ήταν σαν από μελίσσι και τα αμέτρητα, ασφυκτικά γεμάτα μαρμάρινα τραπέζια μολονότι η ώρα δεν ήταν ούτε έξι. Οι τοίχοι από λαδομπογιά που είχαν κιτρινίσει με το πέρασμα του χρόνου, καλύπτονταν σε διάφορα σημεία από μεγάλους καθρέφτες και τα ταβάνια του στέκονταν πολύ ψηλά γεμάτα ανάγλυφες παραστάσεις. Ένας μεγάλος, θορυβώδης ανεμιστήρας ανάμεσα στη τζαμαρία προσπαθούσε να διώξει τον καπνό από τα τσιγάρα των θαμώνων. Οι σερβιτόροι κρατώντας τις βαριές παραμάνες, σέρβιραν με νευρικές κινήσεις τους βιαστικούς οικοδόμους. Είχαν τους καφέδες (ελληνικούς) έτοιμους κατά δεκάδες και άδειαζαν τους δίσκους, ρωτώντας για τη ζάχαρη, εν ριπή οφθαλμού. Ήξεραν πως οι πελάτες τους δεν είχαν πολύ χρόνο για χάσιμο. Έναν καφέ στα γρήγορα και στο δρόμο για το γιαπί. Οι λιγότερο ‘’ψύχραιμοι’’ έπαιρναν ένα κονιάκ ή μια μπύρα.
Με τον καιρό κατάλαβα ότι οι σερβιτόροι ήταν συνήθως οι ίδιοι, γνώριζαν τους περισσότερους οικοδόμους με τα μικρά τους ονόματα και ακουμπούσαν τον καφέ και το νερό στο τραπέζι χωρίς πολλά-πολλά (καλημέρα Χρήστο). Επίσης πολλοί οικοδόμοι είχαν το ‘’δικό τους’’ τραπέζι και τους έβλεπες σχεδόν πάντα εκεί. Όλη αυτή η κίνηση δεν κρατούσε παραπάνω από μία ώρα. Όταν το ρολόι έδειχνε εξήμισι, η τεράστια αίθουσα του ΝΕΟΝ άδειαζε από τον πολύ κόσμο. Αυτοί που έμεναν πίσω ήταν όσοι δεν βρήκαν μεροκάματο και δεν είχαν λόγο να βιαστούν να γυρίσουν στο σπίτι ή άλλοι θαμώνες άσχετοι με την οικοδομή.»



Το μέλλον είναι τώρα

Εδώ και λίγες μέρες, το Νέον επιστρέφει ατόφιο, για να στεγάσει το Βενέτη 1948, τον φούρνο της γνωστής αλυσίδας που συστήθηκε το 1948. Μια επιλογή στρατηγικού χαρακτήρα για την εταιρεία που επιθυμεί να στηρίξει επιχειρηματικά την επανακκίνηση της πλατείας Ομόνοιας και του κέντρου της Αθήνας ευρύτερα.
*Τα στοιχεία για την ιστορία του κτιρίου και τα παραθέματα, δόθηκαν κατά τη συνέντευξη τύπου. 

Πηγές: 
Καιροφύλλας Γ.-Φιλιππότης Στρ., Τα καφενεία της μαστοριάς, Αθηναϊκό Ημερολόγιο, Εκδ. 2000
Άρτεμις Σκουμπούρδη, Καφενεία της Παλιάς Αθήνας, Γ’ Έκδοση

www.e-oikodomos.blogspot.com

ΠΗΓΗ