Μια ψυχολογική θεωρία που είναι δυνατόν να τονώσει την αυτοεκτίμηση των μαθητών και να πατάξει κατά συνέπεια το φαινόμενο της σχολικής αποτυχίας είναι η ριζοσπαστική θεώρηση της πολλαπλής νοημοσύνης, που αναπτύχθηκε από τον Howard Gardner και πρωτοπαρουσιάστηκε το 1983 στο βιβλίο του “ Frames of mind”. Η παρουσίασή της προκάλεσε την παραδοσιακή αντίληψη της νοημοσύνης ως μίας και μοναδικής ικανότητας η οποία μπορεί να μετρηθεί ψυχομετρικά. Ο Αμερικανός ψυχολόγος πρότεινε τον διαχωρισμό της σε επτά ξεχωριστά είδη: τη Γλωσσική, τη Λογική/Μαθηματική, τη Σωματική/Κιναισθητική, την Οπτική/Χωρική, τη Μουσική, τη Διαπροσωπική και την Ενδοπροσωπική.
Η Γλωσσική νοημοσύνη έχει να κάνει με τη γνώση της γραπτής και προφορικής γλώσσας. Χαρακτηρίζεται από την ικανότητα χρήσης της γλώσσας ως ένα μέσο ανάκλησης πληροφοριών, πειθούς και επικοινωνίας, Τα άτομα με ανεπτυγμένη Γλωσσική νοημοσύνη, έχουν την δυνατότητα να μεταδίδουν αποτελεσματικά τις σκέψεις και τις ιδέες τους.
Οι μαθητές που αγαπούν το διάβασμα και τη διήγηση ιστοριών, και που έχουν κλίση στις ξένες γλώσσες, επίσης βασίζονται στη Γλωσσική νοημοσύνη. Άτομα με ιδιαιτέρως ανεπτυγμένη αυτή τη νοημοσύνη, μπορεί να είναι συγγραφείς, ποιητές, καθηγητές, δικηγόροι και πολιτικοί.
Η Λογική/Μαθηματική νοημοσύνη είναι η πρώτη που ανιχνεύθηκε, και ίσως γι’ αυτό το λόγο να είναι και ευκολότερα κατανοητή. Χαρακτηρίζεται από την ικανότητα συνθετικής και αναλυτικής σκέψης, κατανόησης σχέσεων, καθώς και αναγνώρισης συστηματικοτήτων. Τα άτομα με ανεπτυγμένη Λογική/Μαθηματική νοημοσύνη, έχουν μεγάλη ευκολία στα μαθηματικά. Μπορούν να επεξεργαστούν νοερά μαθηματικούς υπολογισμούς με πολύ μεγάλη ταχύτητα.. Μαθηματικοί, φυσικοί, επιστήμονες και μηχανικοί, διαθέτουν ιδιαίτερα ανεπτυγμένη Λογική/Μαθηματική νοημοσύνη.
Η παραδοσιακή εκπαίδευση εξασκεί κυρίως τη Γλωσσική και τη Λογική/Μαθηματική νοημοσύνη, αγνοώντας τις υπόλοιπες. Η ανάπτυξη αυτών των δύο ειδών νοημοσύνης, θεωρείται σημαντική προϋπόθεση για επιτυχία στο σχολείο αλλά και στη ζωή γενικότερα. Αυτό συμβαίνει διότι αυτές είναι οι ικανότητες, που αξιολογούνται από τα περισσότερα τυποποιημένα τεστ.
Η θεωρία της πολλαπλής νοημοσύνης συμφωνεί ότι οι γλωσσικές και λογικές / μαθηματικές ικανότητες είναι πολύ σημαντικές, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να καλλιεργηθούν εξίσου και τα υπόλοιπα είδη νοημοσύνης. Εξάλλου, η υπερβολική ενίσχυση του ρασιοναλισμού συνεπάγεται υστέρηση στην αυτογνωσία και την αυτοεκτίμηση, καθώς καταπιέζει και διατηρεί ατροφικά τα συναισθήματα.
Η Σωματική-Κιναισθητική νοημοσύνη είναι η ικανότητα αξιοποίησης των νοητικών λειτουργιών, με σκοπό το συντονισμό και τον έλεγχο των εκούσιων κινήσεων του σώματος. Τα άτομα που έχουν αναπτύξει ιδιαίτερα αυτή την νοημοσύνη, διαθέτουν ισορροπία, ευελιξία, χάρη και ακρίβεια στις κινήσεις τους.
Επιπλέον, γνωρίζουν καλά τις δυνατότητες τους σώματός τους, και κατέχουν μιμητικές ικανότητες. Τέτοια άτομα μπορεί να είναι αθλητές, χορευτές, χορογράφοι, χειρουργοί, ακροβάτες, ηθοποιοί, δακτυλογράφοι και τεχνίτες.
Η Οπτική/Χωρική νοημοσύνη χαρακτηρίζεται από την δυνατότητα ακριβούς αντίληψης του περιβάλλοντος, καθώς και από την ικανότητα νοερής τροποποίησης Οπτικών/Χωρικών πληροφοριών. Τα άτομα που έχουν ανεπτυγμένη αυτή την νοημοσύνη, τείνουν να σκέφτονται με εικόνες, έχουν πολύ καλή αίσθηση προσανατολισμού, και μπορούν εύκολα να αναπαραστήσουν γραφικά οπτικές πληροφορίες.
Πιλότοι, ναυτικοί, αρχιτέκτονες, ζωγράφοι, γλύπτες και τοπογράφοι διαθέτουν ανεπτυγμένη Οπτική/Χωρική νοημοσύνη. Παρόλο που αυτό το είδος νοημοσύνης είναι άμεσα συνδεδεμένο με την όραση, ο Gardner υποστηρίζει ότι μπορεί να αναπτυχθεί και σε τυφλά άτομα. Για την ακρίβεια, αυτά τα άτομα έχουν ιδιαίτερα ανεπτυγμένη Χωρική νοημοσύνη, η οποία τους επιτρέπει να κινηθούν ακίνδυνα μέσα στο περιβάλλον.
Η Μουσική νοημοσύνη χαρακτηρίζεται από την ικανότητα αναγνώρισης μουσικών τόνων, ρυθμών, μοτίβων και «χρωμάτων», καθώς και από την ευελιξία χρησιμοποίησης των παραπάνω με σκοπό την σύνθεση ή την εκτέλεση μουσικής. Τα άτομα που διαθέτουν ανεπτυγμένη Μουσική νοημοσύνη, επιδεικνύουν ευαισθησία στα ηχητικά ερεθίσματα, βαθιά κατανόηση της δομής της μουσικής, και μπορούν εύκολα να αναπαράγουν μελωδίες. Επίσης, τείνουν να σκέφτονται με ρυθμό, να δημιουργούν μουσικά σχήματα και να «ακούν» χωρίς ηχητικά ερεθίσματα.
Τραγουδιστές, συνθέτες, παίκτες μουσικών οργάνων, μαέστροι ή άτομα που απλώς απολαμβάνουν και εκτιμούν τη μουσική, διαθέτουν ιδιαίτερα ανεπτυγμένη αυτή τη νοημοσύνη. Ίσως να μην είναι άμεσα προφανές ότι η Μουσική νοημοσύνη αποτελεί ένα ξεχωριστό είδος νοημοσύνης. Πολλές έρευνες, όμως, υποδεικνύουν ότι πρόκειται για μια αυτόνομη ικανότητα της νόησης. Η Διαπροσωπική νοημοσύνη είναι η ικανότητα αντίληψης των συναισθημάτων, των κινήτρων, των διαθέσεων, καθώς και των προθέσεων των άλλων. Τα άτομα που έχουν ανεπτυγμένη Διαπροσωπική νοημοσύνη, επιδεικνύουν αποτελεσματική επικοινωνία, εμπάθεια (ικανότητα να συμπάσχουν, να μπαίνουν στη θέση των άλλων και να κατανοούν τους γύρω τους).
Λειτουργούν καλύτερα μέσα από ομαδικές διαδικασίες. Επιπλέον, είναι πολλοί κοινωνικοί και συνεργάσιμοι, και δεν αντέχουν την μοναξιά και την απομόνωση. Σε κάθε περίπτωση, χρειάζονται την παρουσία ενός κοινού. Τέτοια άτομα διαθέτουν ηγετικές ικανότητες και τα καταφέρνουν πολύ καλά με τη διοίκηση. Πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες, κοινωνικοί λειτουργοί, δάσκαλοι, σύμβουλοι και πωλητές, διαθέτουν ανεπτυγμένη Διαπροσωπική νοημοσύνη. Η Ενδοπροσωπική νοημοσύνη είναι η ικανότητα δημιουργίας ενός ακριβούς μοντέλου του Εαυτού, και η χρησιμοποίηση αυτού του μοντέλου με σκοπό την καθοδήγηση της συμπεριφοράς. Είναι, επίσης, η ικανότητα διαχωρισμού προσωπικών συναισθημάτων.
Τα άτομα που διαθέτουν ανεπτυγμένη Ενδοπροσωπική νοημοσύνη, χαρακτηρίζονται από αυτογνωσία και αυτοπεποίθηση, καθώς και από την ικανότητα αυτοσυγκέντρωσης. Έχουν πνευματική συνείδηση και τους αρέσει να αναλύουν και να ψάχνουν την προσωπική τους αλήθεια και ιδιαιτερότητα.
Συχνά όμως, η ενέργεια τους παγιδεύεται και στρέφεται εναντίον τους. Γι’ αυτό το λόγο, τα άτομα αυτά είναι επιρρεπή στην κατάθλιψη. Τα ενδιαφέροντά τους συμπεριλαμβάνουν το διαλογισμό, τη φιλοσοφία και τη θρησκεία. Άτομα με ιδιαιτέρως ανεπτυγμένη αυτή τη νοημοσύνη μπορεί να είναι ψυχολόγοι, ψυχίατροι, θεραπευτές και φιλόσοφοι.
Ο Gardner δεν απέκλεισε ποτέ την πιθανότητα ύπαρξης κι άλλων ειδών νοημοσύνης. Για την ακρίβεια, πιστεύει ότι είναι «αδύνατον να υπάρξει μια και μοναδική, αναντίρρητη και παγκόσμια αποδεκτή λίστα των ανθρωπίνων ειδών νοημοσύνης.». Πρόσφατα, πρότεινε άλλα τρία υποψήφια είδη νοημοσύνης: τη Νατουραλιστική, την Πνευματική και την Υπαρξιακή. Προσδιόρισε τη Νατουραλιστική νοημοσύνη ως την ικανότητα αναγνώρισης και ταξινόμησης της χλωρίδας και της πανίδας, καθώς και ως την ικανότητα εκτίμησης του αντίκτυπου της φύσης στον άνθρωπο και το αντίστροφο.
Όσον αφορά την υπαρξιακή νοημοσύνη, την προσδιόρισε ως ενδιαφέρον για βασικά θέματα και θεμελιώδη ερωτήματα σχετικά με τη ζωή.
Η θεωρία της πολλαπλής νοημοσύνης προτείνει ένα βαθύ ανασχηματισμό του εκπαιδευτικού συστήματος.. Επηρεάζει το πρόγραμμα μαθημάτων, τις μεθόδους διδασκαλίας, καθώς και τις μεθόδους αξιολόγησης.
Όπως είδαμε η παραδοσιακή εκπαίδευση ευνοεί τη Γλωσσική και τη Λογική/ Μαθηματική νοημοσύνη. Ο Gardner προτείνει ένα πιο ισορροπημένο πρόγραμμα μαθημάτων, που να ενσωματώνει τις καλές τέχνες, την επικοινωνία, τη φυσική εκπαίδευση, κτλ.
Οι δάσκαλοι πρέπει να αποδίδουν ίση βαρύτητα σε όλα τα είδη νοημοσύνης και να εντοπίζουν τις ιδιαίτερες δυνατότητες του κάθε μαθητή .Ενισχύοντας τα δυνατά του σημεία, τονώνουν την εμπιστοσύνη στον εαυτό και ενδυναμώνουν την αυτοεκτίμησή του, ώστε βασιζόμενος σε αυτήν να αποτολμά δραστηριότητες στις οποίες υστερεί .
Ο Gardner προτείνει μεθόδους που να απευθύνονται σε όλα τα διαφορετικά είδη νοημοσύνης, όπως συνεργατική μάθηση, χρήση multimedia, μάθηση μέσω ρόλων, μάθηση σε εξωτερικούς χώρους, συλλογισμός και δημιουργία νοερών εικόνων. Πιστεύει, δηλαδή, ότι αν οι δάσκαλοι παρουσιάσουν τις πληροφορίες με μια ποικιλία τρόπων, η διδασκαλία θα γίνει πολύ πιο αποτελεσματική. Ευστράτιος Παπάνης, Επίκουρος Καθηγητής, Τμήμα Κοινωνιολογίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου – Μυρσίνη Ρουμελιώτου, ΜΑ, ΜSc, Τμήμα Κοινωνιολογίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου ΠΗΓΗ
Η γέφυρα συνδέει την Αιτωλοακαρνανία, με το νομό Ευρυτανίας στην λίμνη Κρεμαστών. Στην ίδια θέση υπήρχε ένα 17ο αιώνα ιστορική και διάσημη παλιά καμάρα πέτρινη γέφυρα (πάνω από τον Αχελώο ποταμό). Το όνομα Τατάρνας προέρχεται από ένα κοντινό μοναστήρι. Δίπλα από την παλιά γέφυρα ήταν η μεγαλύτερη πηγή του Αχελώου, που είναι γνωστή στους ντόπιους με το όνομα Mardacha (Μαρδάχα), που σημαίνει "μεγάλη άνοιξη". Η σύγχρονη γέφυρα (το οποίο σχεδιάστηκε από τον πολιτικό μηχανικό Αρίσταρχος Οικονόμου) κτίστηκε πάνω από τον τόπο όπου το παλιό βυθίστηκε. Το σχέδιο του αρχιτέκτονα για τη γέφυρα έχει λάβει τρία διεθνή βραβεία που αφορούν τον μοναδικό τρόπο κατασκευής του. Η κατασκευή της πρωτοποριακής αυτής γέφυρας ξεκίνησε το 1965 και τελείωσε το 1970. Δείτε τις φωτογραφίες:
Oι Dreamers Inc & ο Roni Iron μας παρουσιάζουν το επόμενο single τους με τίτλο «Αλεξάνδρεια». Το κομμάτι βασίζεται στο ποίημα του σπουδαίου ποιητή Κ.Π. Καβάφη με τίτλο “Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον”, το οποίο έχει απαγγελθεί από την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη. Αξίζει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη παραγωγή έχει πάρει κανονικά την άδεια από τις Εκδόσεις Οδός Πανός και αναμένεται να κυκλοφορήσει σύντομα σε παγκοσμίου φήμης (best selling) συλλογή.
Roni Iron
Αναμφίβολα αυτό το τραγούδι αποτελεί μια μεγάλη επιτυχία αλλά και διάκριση τόσο για τους δημιουργούς και εμπνευστές της ιδέας αυτής Dreamers Inc & Roni Iron, όσο και για την χώρα μας, καθώς δεν έχει ξαναγίνει κάτι αντίστοιχο. Πρώτη φορά η μουσική συναντά με αυτό τον τρόπο τον πολιτισμό και την τέχνη, θυμίζοντας πως δεν υπάρχουν όρια και πρότυπα, αλλά μόνο η αγάπη και το πάθος για την μουσική.
Εκτός αυτού, την μουσική του τραγουδιού υπογράφουν οι Dreamers Inc & ο Roni Iron , στην κιθάρα συναντάμε τον Νίκο Κωδώνα και στο βιολί τον Παύλο Πεττά. Ακούστε το τραγούδι:
Ένα ακόμα εντυπωσιακό βίντεο του Up Drones,υπό τους ήχους του κλαρίνου του Πετρολούκα Χαλκιά. Ξενάγηση στο Μουσείο Κέρινων Ομοιωμάτων,του Παύλου Βρέλλη.Ο επισκέπτης έρχεται σε επαφή με την ιστορία, μέσα από κέρινα ομοιώματα, ξακουστών, αλλά και αφανών ηρώων, που διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην Ελλάδα, από την προεπαναστατική περίοδο έως και τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ένα εντυπωσιακό βίντεο του «up drones» που κατάγεται από τα Γιάννενα και θέλησε να αναδείξει την πόλη που αγαπά, "ντύνοντας" το βίντεο με το τραγούδι των Villagers of Ioannina City "Χαλασιά μου".Δείτε τα αγαπημένα σοκάκια του ιστορικού κέντρου της πόλης των Ιωαννίνων, στο νησάκι της λίμνης, τα παραδοσιακά ταβερνάκια και τα μαγαζάκια με τα τοπικά προϊόντα,το Κάστρο και το Ίτσ Καλέ από ψηλά....
H Οδύσσεια είναι το δεύτερο μεγάλο ηρωικό έπος της αρχαίας ελληνικής γραμματείας μετά την Ιλιάδα. Αν και τα δύο έπη αποδίδονται από την παράδοση στον Όμηρο, η φιλολογία αναγνωρίζει σημαντικές διαφορές ανάμεσά τους και η επικρατέστερη άποψη είναι ότι η Οδύσσεια συντέθηκε από διαφορετικό ποιητή, πιθανότερα μαθητή του Ομήρου, με κάποια χρονική απόσταση από την Ιλιάδα. Η Οδύσσεια που αποτελείται από 12.110 στίχους, έναντι των 15.693 στίχων της Ιλιάδας, πραγματεύεται γενικά τον μεταπολεμικό νόστο αναδεικνύοντας τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι παλινοστούντες και ειδικότερα τον περιπετειώδη επαναπατρισμό του ήρωα του Τρωικού Πολέμου και βασιλιά της Ιθάκης Οδυσσέα καθώς και το φόνο των μνηστήρων, οι οποίοι έχοντας εγκατασταθεί στο παλάτι του διεκδικούσαν μέσω της γυναίκας του Πηνελόπης τη βασιλεία. Έτσι στην Οδύσσεια ο ηρωισμός δεν είναι εκείνος των πεδίων των μαχών αλλά ο καρτερικός αγώνας επιβίωσης και της επιτυχίας των μετά τον πόλεμο ειρηνικών σκοπών όπως της ανάπτυξης του εμπορίου, της ναυτιλίας και των νέων αποικισμών. Αξιοσημείωτο είναι ότι αν και τα εξιστορούμενα γεγονότα του έπους καλύπτουν βάθος χρόνου μια δεκαετία ο ποιητής του έργου τα έχει εντάξει σε μόλις 41 ημέρες. Δείτε το εκπληκτική τρισδιάστατη απεικόνιση στο βίντεο που ακολουθεί.
Το Λιόπεσι, χωριό που πήρε το όνομα του από τον μεσαιωνικό Αρβανίτη πολέμαρχο Λιόπα ο οποίος έφτασε να πολεμά ως μισθοφόρος μέχρι την Ιταλία όπου υπάρχει και ομώνυμος οικισμός στον οποίον εγκαταστάθηκε η φάρα του, συνδέθηκε στενά με την ιστορία των Μεσογείων. Κτισμένο στις παρυφές του Υμηττού – του γνωστού και ως «Τρελλού» στους Μεσογείτες – κατοικήθηκε από συγκεκριμένες αρβανίτικες φάρες, του Ντάβαρη, του Χούντα κ.α. από τη διακλάδωση των οποίων προήλθαν προϊόντος του χρόνου και τα υπόλοιπα σόγια του χωριού. Στην Επανάσταση του 1821 έπαιξε σημαντικό ρόλο κι από εκεί και πέρα – μετά την απελευθέρωση – ακολούθησε τον δρόμο της ευημερίας και της ανάπτυξης. Φίλεργοι οι Λιοπεσιώτες καλλιέργησαν και φύτεψαν κυριολεκτικά και την τελευταία πιθαμή γης που τους ανήκε. Κι είναι αλήθεια ότι τα ιδιοκτησιακά όρια του χωριού έφτασαν μέχρι την Πεντέλη ενώ από τη μεριά του Υμηττού εξαπλώθηκαν και στη δυτική πλευρά του όρους μέχρι την Καισαριανή κ.ο,κ. ενώ μέχρι και τη δεκαετία του 1950 όποιος Μεσογείτης κατέβαινε στην Αθήνα με το τραίνο ή το λεωφορείο περνούσε μέσα από τη θάλασσα των Λιοπεσιώτικων αμπελιών που κυμάτιζε από την Αγία Παρασκευή μέχρι το Χαλάνδρι και τον Χολαργό. Μια πράσινη θάλασσα που μας έκανε όλους να νιώθουμε υπερήφανοι αφού ανήκε σε δικούς μας ανθρώπους, στους Αρβανίτες του Λιόπεσι, τους πρώτους από όλους τους Μεσογείτες που δρομολόγησαν ιππήλατα αρχικώς και κατόπιν μηχανοκίνητα λεωφορεία για Αθήνα. Εκείνους που σε καιρούς οικονομικώς δύσκολους δεν φείσθηκαν εξόδων και λάμπρυναν τον ναό της Ζωοδόχου Πηγής με έργα μοναδικά του μεγάλου Φώτη Κόντογλου. Σήμερα αυτές οι όμορφες εποχές αποτελούν παρελθόν και το Λιόπεσι – με τη νέα του ονομασία ως Παιανία – αντιστέκεται όσο μπορεί στην ακαλαισθησία του τσιμέντου με την οποία απειλεί να το πνίξει η άναρχη επέκταση των Αθηνών που έχει εισβάλλει στον μεσογείτικο κάμπο πλήττοντας θανάσιμα τη φυσική ομορφιά του τοπίου και την ιδιοπροσωπεία των κατοίκων του. Θέλοντας να διατηρήσουμε ζωντανές τις μνήμες του τόπου μας, σας καλούμε με το βίντεο αυτό σε ένα νοσταλγικό ταξίδι στο χθες της όμορφης κι αρχοντικής Παιανίας, στο παλιό κι αγαπημένο μας Λιόπεσι. Απολαύστε το……
Η πόλη σε τέσσερα λεπτά.. Ένα πανέμορφο βίντεο με εντυπωσιακές εικόνες, παρουσιάζει ο Ιωάννης Παπασταύρος. Τα γυρίσματα έγιναν με dron και πραγματοποιήθηκαν στη διάρκεια του Ιουλίου. Σημεία προσεκτικά επιλεγμένα, χρώματα που μαγνητίζουν και μια οπτική εντελώς διαφορετική. Ένα βίντεο που θα κάνει ακόμη και κείνους που γνωρίζουν τα Γιάννινα τέλεια να πιστέψουν ότι βλέπουν μια άλλη πόλη. Όμως όχι.. Είναι η πρωτεύουσα της Ηπείρου! Και είναι πανέμορφη.
Όταν ήταν μικρό παιδί ο θείος του τον αποκαλούσε "Sparky" (όπως ένα άλογο κινουμένων σχεδίων που ονομαζόταν Spark Plug). Ο Sparky δεν τα πήγαινε καθόλου καλά στο σχολείο. Ήταν κακός μαθητής σχεδόν σε όλα τα μαθήματα, από τη φυσική και τα λατινικά, μέχρι την άλγεβρα και τα αγγλικά. Στον αθλητισμό δεν τα πήγαινε καλύτερα. Αν και κατάφερε να μπει στην ομάδα γκολφ του σχολείου, έχασε το μοναδικό σημαντικό ματς της χρονιάς. Έχασε ακόμα και τον επαναληπτικό. Όλη την εφηβεία του την πέρασε μοναχικά και δύσκολα. Δεν ήταν ότι δεν τον συμπαθούσαν οι συμμαθητές του, αλλά ότι κανείς δεν νοιαζόταν αρκετά για αυτόν. Ο Sparky ένιωθε έκπληξη αν ένας συμμαθητής του τον χαιρετούσε έξω από το σχολείο. Όσο αφορά τις σχέσεις του στο λύκειο, δεν υπάρχει κάτι να ειπωθεί. Ποτέ δεν ζήτησε από ένα κορίτσι να βγουν. Φοβόταν μήπως τον απορρίψει ... ή τον περιγελάσει. Ο Sparky ήταν ένας αποτυχημένος. Αυτός… οι συμμαθητές του ... όλοι το ήξεραν. Έτσι, έμαθε να ζει με αυτό. Είχε αποδεχτεί πως τα πράγματα θα γίνουν όπως ήταν γραφτό, δεν μπορείς να τα αλλάξεις. Στην αντίθετη περίπτωση θα συμβιβαζόταν με την αναπόφευκτη μετριότητα του. Ωστόσο, υπήρχε κάτι ΠΟΥ ΗΤΑΝ σημαντικό για τον Sparky: το σχέδιο. Ήταν περήφανος για τα έργα τέχνης του. Κανείς δεν έδειχνε να ενδιαφέρεται, όμως αυτό δεν είχε σημασία για αυτόν. Στα μέσα του λυκείου, υπέβαλε στο βιβλίο που έκδιδε το σχολείο κάθε χρόνο, κάποια κινούμενα σχέδια για δημοσίευση,. Οι συντάκτες απέρριψαν τα σχέδια του. Παρά την αποτυχία , ο Sparky ήταν πεπεισμένος για την ικανότητά του. Αποφάσισε να γίνει καλλιτέχνης. Έτσι, αφού τελείωσε το λύκειο, ο Sparky αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του στα Walt Disney Studios. Ζήτησαν δείγματα της δουλείας του. Τον απέρριψαν και εκεί. Μία ακόμη επιβεβαίωση ότι ήταν ένας αποτυχημένος.
Αλλά ο Sparky δεν τα παράτησε. Αντ' αυτού, αποφάσισε να πει την ιστορία της ζωής του σε κινούμενα σχέδια. Ο κύριος χαρακτήρας ήταν ένα μικρό αγόρι, που συμβόλιζε την μόνιμα αποτυχημένη ζωή του. Όλοι γνωρίζουμε καλά αυτό τον χαρακτήρα. Ο χαρακτήρας κινουμένων σχεδίων του Sparky υπήρξε ένα πολιτιστικό φαινόμενο του είδους. Οι θεατές ταυτίζονταν με αυτό το «αξιαγάπητο αποτυχημένο" παιδί. Τους υπενθύμιζε τις οδυνηρές και ενοχλητικές στιγμές από το παρελθόν τους, τον πόνο και την ανθρωπιά τους. Ο χαρακτήρας σύντομα έγινε διάσημος σε όλο τον κόσμο: "Ο Τσάρλι Μπράουν". Και ο Sparky, το αγόρι του οποίου οι πολλές αποτυχίες δεν τον απέτρεψαν ποτέ από το να προσπαθεί , το έργο του οποίου απορρίφθηκε ξανά και ξανά, ... είναι ο πολύ επιτυχημένος σκιτσογράφος Charles Schultz.
Η ταινία κινουμένων σχεδίων του, η "Peanuts", συνεχίζει να εμπνέει βιβλία, μπλουζάκια και Χριστουγεννιάτικα αφιερώματα, θυμίζοντάς μας, όπως κάποιος μια φορά σχολίασε, «ότι η ζωή βρίσκει κάποιο τρόπο, έναν τρόπο, για όλους μας, ακόμα και για τους ηττημένους» . Η ιστορία του Sparky μας θυμίζει μια πολύ σημαντική αρχή στη ζωή. Κατά διαστήματα, όλοι αντιμετωπίζουμε δυσκολίες και αποθάρρυνση. Όμως έχουμε την επιλογή για το πώς θα αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες. Αν είμαστε επίμονοι, εάν κρατάμε σταθερά την πίστη μας, κι αν συνεχίσουμε να αναπτύσσουμε τα μοναδικά ταλέντα που μας έδωσε ο Θεός, κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να συμβεί. Οι ικανότητες μας και τα ταλέντα μας μπορεί να φανούν μέσα από τις δυσκολίες. Στο τέλος, δεν υπάρχουν «χαμένοι» από τον Θεό. Κάποιοι νικητές απλώς χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να αναδειχθούν!
Στις 2 Οκτωβρίου του 1950, ξεκίνησε να εκδίδεται η διάσημη σειρά κόμιξ “Peanuts” με πρωταγωνιστή τον σκύλο Snoopy. Συνολικά, εκδόθηκε σε περισσότερες από 2.600 εφημερίδες και 75 χώρες. Washington Post, τη Chicago Tribune, Denver Post και Boston Globe είναι μόνο μερικές από αυτές στις ΗΠΑ. Πρωταγωνιστές της, εκτός από τον Snoopy, Woodstock, Charlie και Sally Brown, Franklin, Lucyvan Pelt, Linus van Pelt και Peppermint Patty. Η σειρά σταμάτησε στις 13 Φεβρουαρίου του 2000, μια μέρα μετά το θάνατο του δημιουργού τους, Charles Schulz. ΠΗΓΗ
Σαμοθράκη: 20 μοναδικά πράγματα που θα δείτε, θ' αντιληφθείτε, θα γνωρίσετε, θα γευτείτε και θ' απολαύσετε μόνον εδώ και σε καμία άλλη γωνιά της Γης! 1. Το υψηλότερο όρος του Αιγαίου, το Σάος! Η υψηλότερη κορυφή της νήσου είναι το όρος Σάος, που σημαίνει σώος, υγιής, σωτήρ. Κι αυτό γιατί, λόγω του ύψους του, έσωσε τους ανθρώπους όταν έγινε ο κατακλυσμός του Δαρδάνου. Και μπορεί να καυχάται πως είναι το υψηλότερο όρος του Αιγαίου, αφού η κορυφή του αγγίζει τα 1.611 μ. λες κι αγγίζει το Φεγγάρι, εξ ου κι η ονομασία της. Εξ αιτίας του δε, το έδαφος του νησιού είναι ορεινό, καλυπτόμενο από δάση και κοιλάδες, με πολλά τρεχούμενα νερά. Πάνω στην κορυφή Φεγγάρι του Σάος ανέβαιναν οι θεοί του Ολύμπου για να παρακολουθήσουν τα τεκταινόμενα στην Τροία!
2. Τον υψηλότερο καταρράκτη στην Ελλάδα, το Κρεμαστό Νερό, που πέφτει από ύψος 180 μ.! Το Κρεμαστό Νερό βρίσκεται στη νότια ακτή της νήσου κι είναι προσβάσιμο μόνο δια θαλάσσης. Λέγεται έτσι επειδή είναι ένας καταρράκτης που πέφτει στη θάλασσα! (Για να πάει κανείς σε αυτόν τον πλανήτη να δει άλλο μέρος όπου καταρράκτες πέφτουν στη θάλασσα, θα πρέπει να ταξιδέψει έως τη Γροιλανδία!). Το χειμώνα, λόγω πολλών νερών, ο καταρράκτης δε γλείφει τα βράχια και πέφτει στον αέρα. Εξ ου και τ' όνομά του. Ο καταρράκτης αυτός καταγράφεται ως ο υψηλότερος στην Ελλάδα, 4ος στην Ευρώπη κι 11ος στον πλανήτη, αφού πέφτει από ύψος 180 μ.!
3. Τον πρώτο (πέτρινο) χάρτη του κόσμου! Στον αρχαιολογικό χώρο, στ' ανατολικά του Νεωρίου, προς το Ιερόν, υπάρχει ένας παράξενος βράχος (1,20 x 0,80 μ.) περίπου, ο οποίος προεξέχοντας από το έδαφος ενσωματώθηκε στο μετέπειτα κτισμένο τοίχο (3ος π.Χ. αι.) αγνώστου χρήσεως δωματίου. Ο τοίχος είναι κατασκευασμένος από επιμήκεις ογκόλιθους, καταφανώς μυκηναϊκής τεχνοτροπίας. Το 1990, επισκεπτόμενη τον αρχαιολογικό χώρο, η γυναικολόγος δρ. Ε. Λεοντίδου, παρατήρησε το βράχο και σ' αυτόν εντόπισε το σχήμα της Σαμοθράκης! Συγκριτικό σχεδίασμα του βράχου εκπόνησαν ο Ολλανδός φιλέλληνας μουσικολόγος καθηγητής J. Munsey και ο λόγιος J. Kurtich, οι οποίοι κατέληξαν πως στα περισσότερα του σημεία όντως ταυτίζεται με το χάρτη της Σαμοθράκης! Εάν είναι έτσι, θα πρόκειται για τον αρχαιότερο χάρτη του κόσμου!
4. Την πρώτη αναφορά τιάρας στον κόσμο, την οποία πήραν οι πάπες ως έμβλημά τους! Τα αρχαία ένθεα κι ενθουσιαστικά όντα Κορύβαντες, ιερείς της Μεγάλης Μητέρας θεάς Μα, φορούσαν περικεφαλαία. Γι' αυτό και ο Ευριπίδης τους αναφέρει τρικόρυθους. Τη φορούσαν και όταν χόρευαν, αλλά κι όταν περπατούσαν, ως λέγει ο Στράβων. Το δε κορυβάντιον (κόρυς) του αρχιερέως ελέγετο τιάρα. Κι επειδή με τους Σάλιους ιερείς η κορυβαντική λατρεία πέρασε στην Ιταλία, κατάλοιπο αυτών έμεινε να καλείται τιάρα κι η μίτρα των παπών της Ρώμης! Με άλλα λόγια, το κορυφαίο σύμβολο του πάπα, έχει καταγωγή από την αρχαία ελληνική θρησκεία της Σαμοθράκης.
5. Το πρώτο μεικτό ιερατείο στον κόσμο και το πρώτο ιερατείο που εξίσωσε τα δυο φύλα! Στη Σαμοθράκη, ιερό κέντρο της εποχής, οι Κάβειροι αποκτούν την κυριότερη υπόσταση και θέση τους. Εδώ λατρεύονταν οι εξής Κάβειροι: Η Μεγάλη Μητέρα - Αξίερος (Δήμητρα), η Αξιόκερσα (Περσεφόνη), ο Αξιόκερσος ή Αξιοκέρσης (Άδης) - παριστανόταν ως γενειοφόρος άνδρας με σκούρο ένδυμα. Το θείο ζεύγος Αξιόκερσος - Αξιόκερσα δεχόταν σπονδές, προσφορές και θυσίες σε μια τρύπα στο χώμα, ως χθόνιες θεότητες που ήταν. Και ήταν χθόνιες γιατί από τον ουρανό ήλθαν στη Γη. «Έπεσαν» στη Γη με διατεταγμένη υπηρεσία: Για να εγκαταστήσουν «μια νέα τάξη πραγμάτων», θα λέγαμε σήμερα. Κι αρχίζουν να διδάσκουν τον «ενοποιό κύκλο» (Πλάτων, Πλωτίνος): Ο Αξιόκερσος αρπάζει την Αξιόκερσα, αλλά αυτή επιστρέφει. Το δρώμενο αυτό παιζόταν και διδασκόταν στα Μυστήρια. Η "ποθούμενη" νίκη του φωτός επί του σκότους. Η αιώνια εναλλαγή των εποχών, των χρόνων, των κύκλων. Και ο Κάσμιλος ή Καδμήλος (Ιθύφαλλος Ερμής, του «ιερού μύθου», θεός γονιμότητας, «προσκολλημένος» στη Μεγάλη Μητέρα Θεά, υπεταγμένος σε αυτήν, ίσως, σύζυγος της Αξιέρου, ο οποίος επεξηγείτο μόνο κατά την μύηση). Έτσι έχουμε δυο θεούς και δυο θεές στο αρχαίο Πάνθεον της Σαμοθράκης.
6. Τον καρπό πραούστι! Το πραούστι ή πραουστί είναι ένας ενδιάμεσος καρπός δένδρου, ένα τοπικό κίτρινο-πράσινο τοπικό φρούτο μεταξύ δαμάσκηνου και αγριοκορόμηλου. Το λένε έτσι επειδή εμφανίζεται και ωριμάζει «προ Αυγούστου». Το πραουστί είναι το παραδοσιακό γλυκό του κουταλιού της Σαμοθράκης. Και ιδού πώς το φτιάχνουν: Το ξεφλουδίζουν, του βγάζουν τα κουκούτσια και το βάζουν στον ασβέστη, για 30΄ περίπου. Έπειτα το ξεπλένουν και το βράζουν. Για ένα κιλό πραούστι απαιτείται κάτι λιγότερο από ένα κιλό ζάχαρη.
7. Την πρώτη μπάλα, σύγχρονου τύπου, στον κόσμο! Στη Σαμοθράκη επιβεβαιώθηκε το έθιμο της καύσεως των νεκρών, τουλάχιστον για τις εποχές 5ου - 6ου π.Χ. αι. Οι μεταγενέστεροι τάφοι (4ος - 3ος π.Χ. αι.) φέρουν κτερίσματα. Εντυπωσιακό το εύρημα μικρής πήλινης αναπαραστάσεως σφαίρας, αποτελούμενη από περικάλυμμα, εντός του οποίου τοποθετείτο αεροθάλαμος (σαμπρέλα), όπως ακριβώς γίνεται σήμερα με τις μπάλες! Εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο του νησιού. Πρόκειται για την πρώτη μαρτυρία μπάλας, με τη σύγχρονη μορφή της, στον κόσμο!
8. Την πρώτη σύλληψη της τριαδικότητος του θείου! Την πρώτη γραπτή σύλληψη της τριαδικότητος έχουμε από το Φερεκύδη, από την Σύρο, το διδάσκαλο του Πυθαγόρα: «Ζας μεν και χρόνος ήσαν αεί και χθονίη». Αλλά πάντα πριν τα γραπτά, υπάρχει η σκέψη. Και η σκέψη της τριαδικότητος γεννήθηκε στη Σαμοθράκη: Οι Κάβειροι στη Σαμοθράκη εγκαθίδρυσαν μια παράξενη θρησκευτική τριαδικότητα, με τον Ήφαιστο, το Διόνυσο και την Αθηνά, σε μεταγενέστερη απόδοση. (Αποδεικνύεται και από νομίσματα της Ηφαιστειάδος και της Σαμοθράκης).
9. Την πρώτη χρήση της λέξης «άναξ» για τον τοπικό άρχοντα! Η λέξη άναξ (άνακτος, ανάκτορο κλπ.) ήταν στα πολύ παλαιά χρόνια η κορυφαία θέση της πολιτικής πυραμίδας ενός τόπου. Τα ονόματα των θεών της Σαμοθράκης δεν ήταν επιτρεπτό να τα προφέρουν οι πιστοί. Γι' αυτό τους καλούσαν όλους εκτός από «μεγάλους θεούς» και «άνακες» ή «άνακτες» (Εξ αυτών των ανάκτων προέκυψαν οι Ανακίμ των Φοινίκων). Εδώ έχουμε άλλη μια παγκόσμια πρωτοπορία της Σαμοθράκης, αφού εδώ για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε η λέξη άναξ, όπως ακριβώς την εννοούμε σήμερα. Για την τάξη των πραγμάτων, ο βασιλεύς ήταν ο 8ος στην ιεραρχία μίας χώρας άρχοντας, αυτός που επικοινωνούσε με τη βάση (το λαό) και μετέφερε στους ανωτέρους του τις επιθυμίες τους. Με τον καιρό ο βασιλεύς έπεισε (διάβαζε κορόιδεψε) το λαό πως αυτός κάνει όλη την δουλειά και πως δε χρειάζονται οι ανώτεροί του, τους οποίους τις περισσότερες φορές ο λαός δεν είχε δει και ποτέ! Έτσι σιγά, σιγά κι έναν, έναν τους κατήργησε. Κι έμεινε αυτός ο πρώτος άρχων!
10. Το μεγαλύτερο κυκλικό οικοδόμημα της αρχαιότητας! Στον αρχαιολογικό χώρο του Ιερού των Μεγάλων Θεών στην Σαμοθράκη βρίσκεται και η θόλος, ένα αφιέρωμα (του 288/89 - 285/81 π.Χ. αι.) της βασίλισσας Αρσινόης, συζύγου του βασιλέως της Θράκης, Λυσιμάχου (εξ ου και Αρσινόειο) κτισμένο επί αρχαιοτέρου οικοδομήματος του 7ου π.Χ. αι. Η βασίλισσα Αρσινόη όταν χώρισε με το βασιλιά των Θρακών Λυσίμαχο, ήλθε στη Σαμοθράκη, όπου ερωτεύθηκε τον Πτολεμαίο. Πάνω από την είσοδο ήταν η αναθηματική επιγραφή της Θράσσας βασίλισσας που σώζεται έως σήμερα. Δεξιά της εισόδου, υπήρχαν δυο μικροί βωμοί και ένας τετράγωνος χώρος, με νερό, για τις σπονδές. Η διάμετρος της θόλου είναι μεγαλύτερη των 20 μ. και το ύψος της ξεπερνούσε τα 12,65 μ. Αυτό το καθιστά το μεγαλύτερο κυκλικό αρχαίο κτίριο της ελληνικής αρχιτεκτονικής. Στο ανώτερο τμήμα του υψηλού κυκλικού ανάγλυφου μαρμάρινου τοίχου (ύψους 7 μ.) είχε εξωτερικά διακοσμηθεί από σειρά 44 δωρικών στύλων (παραστάδες) - πεσσούς ύψους 2,85 μ., ανάμεσα στους οποίους, ίσως, να υπήρχαν παράθυρα, δια των οποίων φωτιζόταν εσωτερικώς το οικοδόμημα. Υποβάσταζαν μεγάλων διαστάσεων δωρικό θριγκό. Στο γείσο του υδρορροές, που κατέληγαν σε λεοντοκεφαλές και καλυπτήρες διακοσμημένες με περικοκλάδες! Πάνω από τη θόλο, ζωγραφισμένα μαρμάρινα κιγκλιδώματα! Η θόλος ήταν κτισμένη από μάρμαρο Θάσου. Ο Γάλλος Coquard το 1866 το χαρακτήρισε «το πιο λαμπρό οικοδόμημα της Ελλάδας»!
11. Την πρώτη χρήση του μαγνήτη στην ιατρική (μαγνητοθεραπεία)! Οι ιδαίοι δάκτυλοι είχαν ιδιαίτερη σχέση με τα μέταλλα. Άλλωστε, ο ιδαίος δάκτυλος δεν ήταν τίποτε άλλο, από ένα σίδερο, ισχυρά μαγνητισμένο, το οποίο χρησιμοποιείτο στους ναούς, από ειδικούς ιερείς-ιατρούς, τους «ιδαίους ιατρούς», για θεραπευτικούς σκοπούς. Η Μεγάλη Μητέρα άλλωστε λατρευόταν σε συγκεκριμένους βράχους, άρα σε μαγνήτες, οι οποίοι είχαν προξενήσει το ενδιαφέρον των αρχαίων και επ' αυτών μαγνήτιζαν διάφορα σιδερά ιερά αντικείμενα. Παλαιά έλεγαν ότι ίσως για πρώτη φορά ο μαγνήτης να εμφανίσθηκε στη Σαμοθράκη, όπως μαρτυρά το Μέγα Ετυμολογικόν.
12. Την πρώτη θεοποίηση της Τύχης! Η Σαμοθράκη δεν έδωσε μόνο τη λατρεία των Καβείρων. Έδωσε κι αυτήν της εφόρου της τύχης και της ειμαρμένης των θνητών, της θεάς Τύχης, της οποίας η λατρεία στους ναούς της, τα Τυχαία, έκρυβε πάντα μυστήρια. Απ' εδώ διαδόθηκε ακολούθως και στην λοιπή Ελλάδα και στην Ιταλία, κυρίως την εποχή των διαδόχων και των Ρωμαίων. Και γιατί λατρευόταν το πρώτον στην Σαμοθράκη; Μα, γιατί η Τύχη (και η Χρυσηίς) ήταν συμπαίκτρια με την Κόρη / Περσεφόνη, η οποία λατρευόταν ιδιαιτέρως στην ιερά νήσο. Και γιατί ως θεά της ευτυχίας ήταν αυτή που άρμοζε στα Καβείρια, τα οποία δίδασκαν την εσωτερική αρμονία και ευτυχία. Γι' αυτό και η Πάνθεια Τύχη έφθασε να τιμάται μαζί με τη Μεγάλη Μητέρα / Γη στα Καβείρια της Σαμοθράκης.
13. Την πρώτη παραγωγή μπύρας! Ο βασιλεύς Ουάρρων είχε φτιάξει μεγάλα πιθάρια, χωρητικότητας 300 κιλών δημητριακών, τα οποία έθαβε στην γη. Αυτό δείχνει και την πλούσια παραγωγή δημητριακών. Οι Σαΐοι ήσαν και οι πρώτοι οι οποίοι παρασκεύασαν ένα γοητευτικό ποτό, τον «βρύτο», «λίαν δριμύ εκ κριθών, καρπών και ριζών» (λέγει ο Αθήναιος και ο Αρχίλοχος), που δεν είναι άλλο από τη νυν γνωστή μπύρα. Η παρασκευή ζίλα και βρύτου απεικονίζεται σε ανάγλυφο ρωμαϊκών χρόνων, το οποίο ευρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Σόφιας.
14. Την πρώτη επεξεργασία δέρματος με στύψη! Στην Σαμοθράκη πρωτοκατοίκησε το θρακικό έθνος των Σαΐων, το οποίο πριν κατοικούσε στα θρακικά παράλια. Η Σαμοθράκη εξυπηρετούσε τους Σαΐους ως ενδιάμεσος σταθμός για το εμπόριο τους με την Τροία. Εμπόριο που συνίστατο κυρίως σε δέρματα ζώων. Στη χώρα των Σαΐων υπήρχε αρχαίο ορυχείο στύψεως (ένυδρο θειικό άλας). Αυτό χρησιμοποιούσαν στη βυρσοδεψία. Κι αυτό τους έκανε μοναδικούς. Γι' αυτό στην τουρκική γλώσσα έμεινε η ανάμνηση τους με την λέξη σιαπ (Σιαπαίοι = στύψη) και σιαπσί = επεξεργασία δέρματος με στύψη)!
15. Την πρώτη εφεύρεση του νάρθηκος στην ιατρική! Κυριότερος θεός των Σαΐων ήταν ο Διόνυσος, προστάτης των αμπελώνων και του οίνου τους. Την καλλιέργεια και την απόσταξη δίδαξε σ' αυτούς ο βασιλιάς τους, Εύμολπος. Ο οίνος τους προξενούσε πονοκέφαλο. Γι' αυτό έδεναν τις κεφαλές τους με ταινία (μίτρα) εξ ου και «Μιτροφόρος» ο Διόνυσος τους! Το διάδημα των Σαΐων βασιλέων, πιστών του Διονύσου, ήταν η μίτρα, το κατοπινό στέμμα. Από την άκρατη οινοποσία τους, πολλάκις κτυπούσαν ή συνεπλέκοντο κι έτσι έσπαζαν χέρια ή πόδια. Τότε χρησιμοποιούσαν τα ξύλινα καλαμένια κοντάρια τους ή τον κοντό των θυρσών για «νάρθηκα», γινόμενοι έτσι και οι πρώτοι ευρετές αυτού του ορθοπεδικού βοηθήματος.
16. Την πρώτη εφεύρεση του ιππικού! Ιερό ζώο των Σαΐων ήταν ο ίππος. Αυτοί ήσαν και οι πρώτοι που εκγύμνασαν ίππους για μάχη. Η βοήθεια του βασιλέα των Θρακών Ρήσσου προς τον Πρίαμο, με κάτασπρα εκπαιδευμένα άλογα, έγινε από το ιπποστάσιο των Σαπαίων!
17. Τους πρώτους άγιους του κόσμου! Από την ρίζα αξι- (Αξίερος, κλπ.) προκύπτει το άξιος δηλ. το άγιος, Έτσι μπορούμε να πούμε πως στη Σαμοθράκη γεννήθηκαν οι πρώτοι άγιοι. Θεσμό που υιοθέτησαν εξ αυτών όλες οι θρησκείες του κόσμου. Το πρώτο συνθετικό «αξι-» δηλώνει και την αξίνα, τον πέλεκυ, εργαλεία δηλαδή που είχαν αξία εκείνη την εποχή.
18. Την πρώτη εφεύρεση του σωσιβίου, από το Δάρδανο! Φοβηθείς την οργή του θεού, η οποία εκφράσθηκε με τον κατακλυσμό, ο Δάρδανος έφυγε εκ Σαμοθράκης «επί σχεδίας», διότι μιλάμε για τόσο παλαιά, που η χρήση των πλοίων ακόμη δεν υπήρχε («πλοίων γαρ χρήσις ουδέπω ην» - Φώτιος)! Μάλιστα για να μην πνιγεί, φούσκωσε με αέρα το χιτώνα του, ούτως ώστε σε περίπτωση ναυαγίου να επιπλεύσει. Γι' αυτό κάποιοι παραδίδουν πως δε διασώθηκε με σχεδία, αλλά με δερμάτινο ασκό, τον οποίο υποδύθηκε! Έγινε έτσι ο πρώτος ευρετής του σωσιβίου!
19. Τη μεγαλύτερη υποβρύχια ηλεκτρική σύνδεση νησιού με στεριά στην Ελλάδα! Στη Σαμοθράκη, στα Δυτικά της Καμαριώτισσας λειτουργεί αιολικό πάρκο με ανεμογεννήτριες. Ηλεκτρικά όμως το νησί συνδέεται με την Αλεξανδρούπολη με υποβρύχιο καλώδιο, μήκους 24 ν.μ.
20. Την αρχαιότερη σωζόμενη χριστιανική εκκλησία στον κόσμο! Εισερχόμενος κανείς στον αρχαιολογικό χώρο των Γκατελούτσι, ένα μονοπάτι αριστερά οδηγεί έπειτα από 50 μ. στην παλαιοχριστιανική βασιλική «του αποστόλου Παύλου», ορατή και από τον παραλιακό δρόμο. Κτίστηκε σε ανάμνηση της εκεί επισκέψεως του αποστόλου το 49 ή το 51 μ.Χ. Ο Απόστολος Παύλος διέμεινε στη Σαμοθράκη μόνο ένα βράδυ, στο δρόμο του για τη Νεάπολη (νυν Καβάλα) κι ακολούθως την Ευρώπη. Εάν έτσι έχουν τα πράγματα, θα πρέπει να ομιλούμε για την αρχαιότερη σωζόμενη χριστιανική εκκλησία! ΠΗΓΗ
Την πρώτη φορά όλα ήταν τέλεια...... Πανσέληνος, ωραία μουσική με παλιούς και νέους φίλους αλλά και καταπληκτικά cocktail!!!!!!!! Η δεύτερη φορά θα ήταν καταπληκτική αν δεν μας τα χάλαγε ο καιρός...... Στην τρίτη "και φαρμακερή", θα γίνει απλά χαμός..... Αν αναρωτιέστε που θα γίνει ο χαμός.... Lala's Bar στην Ροδωνιά Υπάτης με δροσιστικά cocktails και μοναδικό live με τρομερό ρεπερτόριο από τον One Man Band Κωστή Σφέτσα!!!!! Keep rocking..... with Kostis Sfetsas @ Lala's Bar
Ένα από τα πιο κοντινά μέρη για μπάνιο της εποχής με τα πολλά προβλήματα αλλά και το πολύ κέφι. "Ταυτόχρονα τόπος ιστορικής μνήνης, λόγω των απολυμαντηρίων.Αυτά που διακρίνονται στο βάθος πρέπει να ήταν τα ξύλινα παραπήγματα, απομεινάρια απο τους συμμάχους. Σ' αυτά βάζανε τους ταλαιπωρημένους πρόσφυγες για απολύμανση για να μη μεταδώσουν στην πόλη κάποιες αρρώστειες που ίσως να είχαν, όπως τύφο και τα ρούχα τους και ό,τι αντικείμενα κουβαλούσαν στον κλίβανο. Τα ρούχα τους κάποιες φορές βγαίναν σε σμίκρυνση οπότε οι άνθρωποι έμεναν γυμνοί και πολλοί πέθαναν εδώ από το κρύο και τις κακουχίες. Τους κούρευαν με το ζόρι για υποτιθέμενες ψείρες, κάτι που γι αυτούς τους ανθρώπους ήταν πολύ ταπεινωτικό και κυρίως για τις γυναίκες. Εδώ έμεναν περίπου 2 εβδομάδες και στη συνέχεια τους μετακινούσαν σε άλλες περιοχές, σε αντίσκηνα ή κάποια παραπήγματα. Η παραλία αυτή είχε δοθεί στους κατοίκους της Καλαμαριάς αλλά η Χούντα την έδωσε στον ΕΟΤ που έκανε την οργανωμένη πλαζ.Από τον ΕΟΤ πήγε στα χέρια της ΕΤΑ ( Ελληνικά Τουριστικά Ακίκνητα) και στη συνέχεια στο ΤΑΙΠΕΔ." (Πληροφορίες: Θωμαή Χρηστίδου, Παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης) Υπάρχει ακόμα στάση Απολυμαντηρια, μόλις στρίψει το 5 & το 6 λεωφορείο από τη Χηλης στη Ν. Πλαστήρα. "Στη φωτογραφία παρατηρούμε ότι δεν υπάρχουν ομπρέλλες θαλάσσης. Οι ομπρέλλες θαλάσσης με τη μορφή που τις γνωρίζουμε σήμερα, άρχισαν να εμφανίζονται συστηματικά στις παραλίες, μετά τα μέσα της δεκαετίας του 70, και ίσως λίγο αργότερα. Υπήρχε αυστηρό πρόγραμμα από τις μανάδες για την ώρα που θα καθόμασταν στον ήλιο, με σταδιακή παράταση δυο λεπτά τη μέρα. Για τους πατεράδες ούτε κουβέντα γιατί ήταν συνήθως στη δουλειά, καθώς οι θερινές διακοπές ήταν κάτι αδιανόητο. Εμείς για διακοπές πηγαίναμε ομαδικά σε κατασκηνώσεις 2 με 3 βδομάδες και αυτό ήταν όλο. Ευτυχώς που υπήρχε και ο προσκοπισμός. Για μπάνιο πηγαίναμε με τα πόδια στα κοντινότερα μέρη που ήταν όπως θυμάμαι τη δεκαετία του '60 ο Ναυτικός Όμιλος στα κοτόπουλα του Βάσου σήμερα, το Ταμαρίξ, το Νησάκι ή Καραμπουρνάκι κάπου στο ύψος του Ποσειδωνίου, η Παπαρούνα παρακάτω που ήταν το τελευταίο μέρος για ν' αντέξει κανείς το ποδαράτο. Τα απολυμαντήρια που ήταν πιο πέρα δεν είχαν καλή παραλία εκτός της βεβαρυμένης ιστορίας τους. Βέβαια το νερό ήταν θολό και καθάριζε παρακάτω. Για Περαία, Μπαξέ, Αγία Τριάδα Πλαζ, ήταν ημερήσια εκδρομή, είτε με το καραβάκι, είτε με το ΚΤΕΛ και αρχηγό τον πατέρα που μετρούσε τις δραχμές και τις δεκάρες. Διακοπές πήγαιναν αυτοί που είχαν κάποια οικονομική άνεση, είτε στο Αρσακλή, είτε στο Ασβεστοχώρι. Υπήρχαν και κάποιοι που πήγαιναν εκτός Περαίας κλπ, στον Πλαταμώνα. Αυτοί που ήταν απο χωριά εδώ γύρω πήγαιναν εκει στους παπουδες. Επαναλαμβάνω οτι οι πατεράδες ήταν κατακαλόκαιρο στη δουλειά. Για τις ομπρέλλες θα δείτε την ανυπαρξία τους και σε παλαιότερες ελληνικές ταινίες. Υπήρχαν μόνο κάποιες ανοιχτόχρωμες ατομικές που κρατούσαν κάποιες γυναίκες και λέγονταν παρασόλια (απο το parasoleil). Παρασόλι ειχε και η γιαγιά μου και ήταν και για χρήση στην πόλη. Οι ομπρέλλες της βροχής όλες μαύρες, δεν θυμάμαι πως λέγονταν αλλά είχε σχέση με το parapluie. Η Χαλκιδική ήταν άγνωστη και το μόνο που ακούγαμε ήταν η Καλλικράτεια που είχε καθαρή θάλασσα, αλλά πολλούς αχινούς. Εκεί μας πήγαιναν τη μεγάλη εκδρομή με το σχολείο. Στα χρόνια του πατέρα μου τη δεκαετία του '30, η μεγάλη εκδρομή γινόταν στη Ν. Κρήνη. Στα χρόνια μου τη δεκαετία του '60 άρχισαν να εμφανίζονται συχνότερα τα πλαστικά σωσίβια για τους πιτσιρικάδες. Εμείς χρησιμοποιούσαμε σαμπρέλλες απο ρόδες χρησιμοποιημένες και χιλιοκολημένες. Καλά τώρα για βατραχοπέδιλα και μάσκες, αυτοί που είχαν ήταν δακτυλοδεικτούμενοι." (Πληροφορίες: Christos Papanikolaou, Παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης) Φωτογραφία, από τον David Bravo, αναρτημένη στη συλλογή της ομάδας "Παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης", απ' όπου μπορείτε να πάρετε περισσότερες πληροφορίες.
