Η σχέση σου με τον εαυτό σου είναι η πιο ιερή σχέση στη ζωή σου.

Είναι αυτή η σχέση που θα καθορίσει κάθε άλλη σχέση σου. Την ποιότητα της, τη διάρκεια της, την αλήθεια της.

Είναι αυτή η σχέση που θα σου ανοίξει ή θα σου κλείσει πόρτες και δρόμους.

Ίσως σε έχουν μάθει πως είναι εγωιστικό να αγαπάς τον εαυτό σου, κάπως έτσι μεγαλώσαμε όλοι μας, με αυτήν την πεποίθηση. Όμως το πιο όμορφο πράγμα που μπορεί να σου συμβεί είναι μία σχέση βαθιάς και αληθινής αγάπης με εσένα. Και το καλύτερο είναι πως αυτή η σχέση σου με εσένα θα ωφελήσει και τους άλλους γύρω σου.

Άνοιξε διάπλατα την καρδιά σου σε εσένα, άνοιξε διάπλατα την αγκαλιά σου για εσένα.

Ξεκίνα τώρα! Μπες βαθιά μέσα σου, στην καρδιά σου και συγχώρεσε πρώτα απ’ όλα τα λάθη σου, μικρά ή μεγάλα, δεν έχει σημασία. Δες με ειλικρίνεια μέσα σου, χωρίς όμως να σε «χτυπάς», πάρε τώρα την ευθύνη για όλα τα λάθη σου, συγχώρεσε τον εαυτό σου και προχώρησε. Μόνο έτσι θα μπορέσεις να συνεχίσεις τη ζωή σου χωρίς περιττά βάρη που σε κρατάνε χαμηλά.

Μπες βαθιά μέσα σου με θάρρος, κοίταξε προσεκτικά, πόσα θέματα άλυτα έχεις σκεπάσει με πολλή τέχνη και τα έχεις ονομάσει κάπως αλλιώς. Και όλα αυτά τα θέματα αφορούν πάντα εσένα σε σχέση με εσένα. Χωρίς κριτική και χωρίς να κατηγορείς τον εαυτό σου, απλά με ειλικρίνεια και πολλή αγάπη θεράπευσε ότι μπορεί να υπάρχει ακόμα μέσα σου ανοιχτό. Αγάπη χρειάζεσαι και αυτήν την αγάπη θα σου τη δώσεις εσύ! Εσύ είσαι το πιο κατάλληλο πρόσωπο γι’ αυτό!

Φρόντισε τον εαυτό σου! Ποιός μπορεί να το κάνει καλύτερα εκτός από εσένα; Κανένας, πίστεψε με. Ακόμα κι αν κάποτε νομίζεις πως υπάρχει κάποιος που θα σε φροντίσει καλύτερα από εσένα, σύντομα θα καταλάβεις πως δε γίνεται.

Γι’ αυτό γνώρισε τον εαυτό σου, αγάπησε τον, φρόντισε τον, σεβάσου τον.

Αναγνώρισε την ομορφιά σου, εσωτερική κι εξωτερική, αναγνώρισε και συνειδητοποίησε πόσο υπέροχο πλάσμα είσαι, αναγνώρισε τα ταλέντα σου, το δυναμικό σου, την αξία σου. Χωρίς όμως όλα αυτά να γίνονται μέσα από το επίπεδο του «εγώ» σου αλλά μέσα από την καρδιά σου. Γι αυτό μην αφήνεις καμία εσωτερική εκκρεμότητα με εσένα, καμία πληγή ανοιχτή. Μην προσποιείσαι ποτέ και μη σκεπάζεις πράγματα μέσα σου, γιατί με την πρώτη ευκαιρία θα βγουν στην επιφάνεια, και τότε θα λες πως φταίνε οι άλλοι, οι όποιοι άλλοι.

Θα λες πως σε πλήγωσαν, ενώ απλά κάποιος θα έχει αγγίξει την ήδη ανοιχτή πληγή σου, για την οποία αδιαφορείς ή την έχεις απλά σκεπάσει. Θα λες πως σου λένε ψέματα, ενώ εσύ πρώτος/η λες ψέματα στον εαυτό σου. Θα λες πως αδιαφορούν για εσένα ή πως δε σε υπολογίζουν, ενώ πρώτος/η εσύ σε έχεις ξεχάσει και αδιαφορείς για σένα.

Γι αυτό άνοιξε τώρα την καρδιά σου στον υπέροχο, στην υπέροχη εσένα. Σκύψε στην ψυχή σου και αφουγκράσου. Τι σου λέει; Δεν περιγράφεται η στιγμή που θα συναντηθείς με την ψυχή σου. Είναι ότι καλύτερο θα σου έχει συμβεί.

Και ξέρεις ποιό είναι το καλύτερο; Όταν τα έχεις κάνει όλα αυτά, όταν έχεις γεμίσει το Είναι σου με την αγάπη σου, όταν έχεις αγγίξει την ψυχή σου, όταν έχεις αγκαλιάσει την καρδιά σου, τότε θα ξεχειλίζει η αγάπη σου και για όλους τους ανθρώπους γύρω σου, για όλα τα πλάσματα γύρω σου.

Τότε και μόνο τότε θα έχεις υγιείς σχέσεις σε όλους τους τομείς και με όλους γύρω σου. Γιατί όλα ξεκινούν από την ιερότερη σχέση της ζωής σου, κι αυτή είναι η σχέση σου με εσένα!

Από την Ελένη Αναγνωστοπούλου

Πηγή:  omorfizoi.gr 

Της Στεύης Τσούτση.

Ολοένα λες ότι δεν μπορείς. Καρφώνεις τα πόδια σου στο πάτωμα και δεν κάνεις βήμα μπροστά. Μόνο πίσω, πάντα πίσω. Στα σίγουρα, στα ασφαλή, στα οικεία. Δεν ήσουν πάντα έτσι. Όχι, δε σε θυμάμαι έτσι.

Κάποτε τολμούσες. Τραβούσες μπροστά, στο άγνωστο, στο καινούργιο, στο αβέβαιο. Χυμούσες μπροστά στη ζωή και την άφηνες να αποφασίσει εκείνη αν θα φας τα μούτρα σου ή όχι. Κι ήταν φορές που κέρδιζες. Κι άλλες πάλι που χτυπούσες άσχημα. Γέλαγες σε κάθε περίπτωση κι έλεγες “μαγκιά μου όπως τα κατάφερα”. Το έλεγες και το πίστευες ότι η ζωή έχει τα πάνω και τα κάτω της, έχει τα ζόρια και τα όμορφά της. Και κάπως έτσι έφτασες στην κόκκινη γραμμή σου. Εκείνο το ορόσημο που έκανε το μέσα σου να αλλάξει.

Πολλές λάθος αποφάσεις στη σειρά; Πολλές πτώσεις που δεν περίμενες; Που δεν ήθελες;
Κανείς δεν ξέρει να πει με βεβαιότητα. Ούτε καν εσύ που έφαγες τόσες και τόσες φορές τα μούτρα σου. Αποτέλεσμα; Κάτι άλλαξε. Μέσα σου άλλαξε. Έγινε πιο κλειστό, πιο δειλό, πιο υποψιασμένο.

Σε πρόδωσαν κιόλας, μην τα ρίχνουμε όλα στις επιλογές. Όπως και να έχει, με όποια αιτία, εσύ άλλαξες. Φοβήθηκες εσένα, τους ανθρώπους, τις επιλογές σου, τη ζωή. Αυτό, φοβήθηκες τη ζωή. Κι έπαψες να ζεις. Φοβήθηκες τις πτώσεις κι έπαψες να τολμάς το “μπροστά”. Μα τι ζωή είναι αυτή μόνο με πίσω βήματα; Δεν είναι ζωή.

Κατάλαβέ το φίλε μου. Από τίποτα δε σε προφυλάσσει η δειλία. Μόνο κακό σου κάνει κι ας μην το βλέπεις. Κανένα προστατευτικό κουκούλι δεν εμπόδισε ποτέ τη ζωή να προχωρήσει. Κανένα καβούκι δεν έκανε το χρόνο να σταματήσει να κυλά.

Περνά ο χρόνος σου, περνά η ζωή. Κι εσύ τι κάνεις; Σπαταλιέσαι από φόβο. Δεν τολμάς από φόβο. Δεν πας μπροστά από φόβο.

Σταμάτα το. Αντίκρυσε την κόκκινη γραμμή σου και πήδα απόφασιστικά από πάνω της. Ξεπέρασέ την! Κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί τι θα σε βρει σε κάθε βήμα. Αλλά μη σε νοιάζει αυτό.

Να τολμάς να νιώθεις, να ρισκάρεις, να ζεις. Κι ό,τι είναι να’ρθει, θα έρθει.
Κι ό,τι δεν έρθει, μην το κλάψεις. Πες ότι απλά δεν ήταν η ώρα του.

Πηγή
Image by Sophie Fontaine | flickr.com

Αν σήμερα θεωρούμε την ποιητική αξία του Κωνσταντίνου Καβάφη κάτι το δεδομένο, αυτό δεν ίσχυε πάντα. Τον κατέκριναν, τον χλεύασαν σε μεγάλο βαθμό, τον παρώδησαν και πολλοί προσπάθησαν να αποδείξουν πως όσα έγραφε «δεν συνιστούσαν ποίηση». Και αυτό συνέβαινε όχι μόνο όσο ζούσε αλλά και μετά το θάνατό του.

Δεν έχει υπάρξει και ελπίζω να μην υπάρξει πιο «κακοποιημένος» από τους αναγνώστες και κάποιους εκπαιδευτικούς – εξεταστές ποιητής από τον Κωνσταντίνο Καβάφη. Είναι ο ποιητής που έχει διαβαστεί αποσπασματικά όσο κανένας άλλος, που έχει αναλυθεί κατά λέξη όσο κανένας άλλος- σε τέτοιο βαθμό που χάνεται ολότελα το νόημά του, σε τέτοιο βαθμό που οτιδήποτε ζωντανό μέσα του ασφυκτιά και πεθαίνει. Είναι αυτός που όλοι έχουμε διαβάσει δίστιχά του χωρίς να γνωρίζουμε το συγκείμενο (το context) και –όπως είναι μαθηματικά λογικό και αναμενόμενο- βγάλαμε βεβιασμένα συμπεράσματα. Το «τι θέλει να πει ο ποιητής», κυρίες και κύριοι, δεν είναι ποτέ ο αυτοσκοπός και –ευτυχώς- δεν υπάρχει σωστή απάντηση.

Πρώτον, κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι θέλει να πει ο ποιητής γιατί δεν τον έχεις μπροστά σου να τον ρωτήσεις και να σου απαντήσει. Το να μαντεύει ο καθένας τι μπορεί να είχε στο μυαλό του ο Καβάφης και να θέτει την εικασία του ως δεδομένο και απαράβατο κανόνα, είναι ακριβώς το αντίθετο από τον ίδιο τον σκοπό της Ποίησης.Το να ζητείται από τον κάθε μαθητή- σπουδαστή- φοιτητή να μάθει απ’έξω την προσωπική θεωρία του οποιουδήποτε -κατά τ’άλλα πολυδιαβασμένου και μορφωμένου ερευνητή- και να είναι σε θέση να την αναπαράγει κατά λέξη, είναι, για μένα, έγκλημα.

Επίσης, ένα ποίημα είναι –ευτυχώς και πάλι- κάτι πολύ προσωπικό και εξατομικευμένο και λέει άλλα πράγματα στον καθένα ανάλογα με την ηλικία του, το χαρακτήρα του, τα βιώματά του, τα όνειρά του, τους εφιάλτες του, τις εμμονές του, το βλέμμα του, τον τρόπο που αγγίζει, τον τρόπο που μυρίζει. Ένα ποίημα μού λέει άλλα πράγματα από αυτά που λέει σε σένα και λέει άλλα πράγματα σε μένα στα 20 και άλλα στα 30 μου. Ακριβώς εκεί έγκειται και η ομορφιά του.

Ας μάθουμε επιτέλους στους ανθρώπους να σκέφτονται και όχι τι να σκέφτονται.

7 πράγματα που μου έμαθε ο Καβάφης για τη ζωή

1. Τον φόβο σου μόνο εσύ μπορείς να τον θρέψεις και μόνο εσύ μπορείς να τον καταστρέψεις. Τα τέρατα ζουν μέσα σου και στο χέρι σου είναι μόνο αν θα τα αφήσεις να μεγαλώσουν ή όχι. Ή, όπως λέει και ο Καβάφης, «Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου».

2. Οι άνθρωποι που έχεις δίπλα σου να είναι λίγοι και καλοί. Μην αναλώνεσαι με ανθρώπους που σε κάνουν να νιώθεις άσχημα, που σε μειώνουν, που δεν θέλουν το καλό σου, που δεν ξέρουν να δίνουν. Μην εξαντλείσαι «μέσα στην πολλή συνάφεια του κόσμου».

3. Αυτά που δεν λες, αυτά που δεν ζεις, αυτά που δεν θες να παραδεχθείς ούτε στον εαυτό σου, τα απωθημένα και τα καταπιεσμένα σου ένστικτα είναι αυτά που θα έρθουν μια μέρα και θα σε εκδικηθούν, θα σε πνίξουν.Μην καταπιέζεις τον εαυτό σου, μην δημιουργείς αδιέξοδα εκεί που δεν υπάρχουν. Ζήσε.

4. Πόθος. Έρωτας. Σεξ. Αγάπη. Οι μεγαλύτερες κινητήριες δυνάμεις. Απόλαυσέ τες.

5. Δεν έχουν σημασία μόνο αυτά που ζήσαμε. Ίσως μεγαλύτερη σημασία έχουν αυτά που δεν ζήσαμε. Οι έρωτες οι ανεκπλήρωτοι, όλα τα «σ αγαπώ» που τσιγκουνευτήκαμε, όλα τα σώματα που αγγίξαμε μόνο νοητά, όλα τα χείλη που ονειρευτήκαμε αλλά φοβηθήκαμε να φιλήσουμε. Ίσως τα «όχι» μας μας έκαναν αυτό που είμαστε, όχι τα «ναι» μας. Ίσως.

6. Ό,τι αρχίζει, θα τελειώσει. Ό,τι δεν αρχίσει δεν θα τελειώσει και ποτέ. Έρωτας δεν είναι μόνο ό,τι εκπληρώθηκε- είναι και ό,τι πόθησες. Ίσως γι’ αυτό μας τρώνε για πάντα οι ανεκπλήρωτοι έρωτες. Δεν πεθαίνουν γιατί δεν κατάφεραν να γεννηθούν.

7. Το να παραδεχθούμε ότι κάτι πέθανε, ότι έκανε τον κύκλο του, ότι δεν είναι πια ό,τι ήταν, ότι το χάσαμε για πάντα, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Η μόνη λύση είναι, όμως, να αποχαιρετήσεις αυτό που φεύγει «σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος». Τουλάχιστον «σαν». Μέχρι να γίνεις θαρραλέος.

Η ζωή και το έργο του Κωνσταντίνου Καβάφη σε 16 γεγονότα

1. O Κωνσταντίνος Πέτρου Καβάφης γεννήθηκε στην Αλεξάνδρειατης Αιγύπτου στις 29/4/1863 και πέθανε στα γενέθλιά του, στις 29/4/1933, σε ηλικία 70 ετών στην γενέτειρά του, αφού είχε νοσήσει από καρκίνο του λάρυγγα.

2. Δούλεψε ως δημόσιος υπάλληλος, ως Γραφέας στην αγγλική υπηρεσία Αρδεύσεων του Υπουργείου Δημοσίων Έργων και παρέμεινε 33 χρόνια στο ίδιο γραφείο.

3. Ήταν ασυμβίβαστος στην ποίησή του, στα όνειρά του, στα ιδανικά του αλλά στην προσωπική του ζωή ο ίδιος δήλωνε «δειλός» και πάντα έβλεπε εμπόδια σε ό,τι ήθελε να κάνει.

4. Ήταν τελειομανής όσον αφορά στην ποίησή του και διακατεχόταν από ένα γόνιμο πείσμα. Επεξεργαζόταν τον κάθε στίχο με σεβασμό και πολλή προσοχή και, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, για ολόκληρα χρόνια προτού τα δημοσιεύσει.

5. Ο ίδιος θεωρούσε πως η γλώσσα είναι μία και ενιαία και δεν διάλεξε στρατόπεδο στη μάχη καθαρεύουσας- δημοτικής.

6. Οι θεματικοί κύκλοι της καβαφικής ποίησης.Ο ίδιος ο Καβάφης είχε κατατάξει τα ποιήματά του σε τρεις κατηγορίες: τα ιστορικά, τα φιλοσοφικά και τα ηδονικά ή αισθησιακά.

7. Η μορφή των ποιημάτων του: ιδιότυπη γλώσσα (μείγμα καθαρεύουσας και δημοτικής, με ιδιωματικά στοιχεία της Κωνσταντινούπολης), λιτός λόγος (σπάνια χρήση επιθέτων, τα οποία, όταν υπάρχουν, έχουν λόγο να υπάρχουν και δεν είναι κοσμητικά), σχεδόν ολοκληρωτική απουσία ομοιοκαταληξίας, ιδιαίτερος τρόπος χρήσης των σημείων στίξης (για να εκφράσουν π.χ. ειρωνεία).

8. Φύλαξε μυστική την προσωπική του ζωή και τις σεξουαλικές του προτιμήσεις και ζούσε μια διπλή ζωή. Συχνά στα ερωτικά του ποιήματα δεν προσδιορίζεται το φύλο των προσώπων ενώ σε άλλα βλέπουμε μια αποστασιοποιημένη αφήγηση σε τρίτο πρόσωπο. Όσο περνούν τα χρόνια, όμως, η ομοφυλοφιλία γίνεται εμφανής στην διήγησή του και χωρίς πια ενοχές.

9. Τα ποιήματά του χαρακτηρίζονται από έναν διάχυτο ερωτισμό. Η Marguerite Yourcenar είχε σχολιάσει πως «τα ερωτικά ποιήματα του Καβάφη είναι περισσότερο ποιήματα περί έρωτος παρά προς το ερωτικό αντικείμενο».

10. Ο ίδιος προτιμούσε να δημοσιεύει τα ποιήματά του σε περιοδικά και εφημερίδες. Η πρώτη συλλογή με 154 ποιήματά του εκδόθηκε μετά το θάνατό του.

11. Στο τελευταίο του διαβατήριο σημείωσε ως επάγγελμα τη λέξη «ποιητής».

12. Πριν πεθάνει είχε υποβληθεί σε εγχείρηση στην Αθήνα, στην οποία έχασε τη φωνή του και αναγκαζόταν να επικοινωνεί με σημειώματα.

13. Η καβαφική ποίηση σήμερα έχει μεταφραστεί σε πάρα πολλές γλώσσες και εκτιμάται παγκοσμίως.

14. Το σπίτι όπου έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του στην Αλεξάνδρεια έγινε μουσείο το 1992 και βρίσκεται στον αριθμό 4 της οδού Κ. Καβάφη, όπως μετονομάστηκε προς τιμήν του ποιητή.

15. Τη μέρα που πέθανε, αδυνατώντας να μιλήσει, ζωγράφισε μια τελεία και έναν κύκλο γύρω από αυτήν.

16. Δεν πήρε ποτέ Νόμπελ Λογοτεχνίας. Τελικά, όμως, αυτό δεν έπαιξε ρόλο στην παγκόσμια αναγνώριση του έργου του.

Αυτοβιογραφικό σημείωμα του Κ. Π. Καβάφη

Είμαι Κωνσταντινουπολίτης την καταγωγήν, αλλά εγεννήθηκα στην Αλεξάνδρεια – σ’ ένα σπίτι της οδού Σερίφ• μικρός πολύ έφυγα, και αρκετό μέρος της παιδικής μου ηλικίας το πέρασα στην Αγγλία. Κατόπιν επισκέφθην την χώραν αυτήν μεγάλος, αλλά για μικρόν χρονικόν διάστημα. Διέμεινα και στη Γαλλία. Στην εφηβικήν μου ηλικίαν κατοίκησα υπέρ τα δύο έτη στην Κωνσταντινούπολη. ΣτηνΕλλάδα είναι πολλάχρόνια πουδεν επήγα.Η τελευταία μου εργασία ήταν υπαλλήλου εις ένα κυβερνητικόνγραφείονεξαρτώμενον από το υπουργείον των Δημοσίων Έργων της Αιγύπτου. Ξέρω Αγγλικά, Γαλλικά και ολίγα Ιταλικά.

10 Αποφθέγματα του μεγάλου Αλεξανδρινού ποιητή

Οδηγίες χρήσης: Τα εν λόγω αποσπάσματα- αποφθεύγματα δεν σου δίνουν την όλη εικόνα του εκάστοτε ποιήματος. Ο σκοπός του είναι, αν βρεις κάτι και σου «μιλήσει», να ψάξεις και να διαβάσεις ολόκληρο το ποίημα.

1. Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός. Να μη βιαζόμεθα• είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία.
2. Ίσως το φως νάναι μια νέα τυραννία. Ποιος ξέρει τι καινούργια πράγματα θα δείξει.
3. Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους; Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.
4. Ο παντρεμένος ζει σαν σκύλος και πεθαίνει σαν άνθρωπος. Ο ανύπανδρος ζει σαν άνθρωπος και πεθαίνει σαν σκύλος.
5. Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα που πρέπει το μεγάλο ΝΑΙ ή το μεγάλο ΟΧΙ να πούνε.
6. Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις μες την πολλή συνάφεια του κόσμου, Μες στες πολλές κινήσεις και ομιλίες.
7. Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος, αποχαιρέτα την Αλεξάνδρεια που φεύγει.
8. Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασεν η ώρα. Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασαν τα χρόνια.
9. Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξίδι. Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο. Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.
10. Σώμα, θυμήσου όχι μόνο το πόσο αγαπήθηκες, όχι μονάχα τα κρεβάτια όπου πλάγιασες, αλλά κ’ εκείνες τες επιθυμίες που για σένα γυάλιζαν μες στα μάτια φανερά, κ’ ετρέμανε μες στη φωνή – και κάποιο τυχαίον εμπόδιο τες ματαίωσε.

 athensvoice.gr 
Αρχική εικόνα: ‘Καβάφης’ σκίτσο του Ορνεράκη

Το σώμα είναι ο υπηρέτης του νου. Υπακούει στις λειτουργίες του νου, είτε αυτές έχουν επιλεγεί συνειδητά είτε εκφράζονται με αυτόματο τρόπο. Ως αποτέλεσμα των άνομων σκέψεων το σώμα βυθίζεται γοργά στην ασθένεια και την παρακμή. Υπακούοντας στις χαρμόσυνες και όμορφες σκέψεις φοράει τον μανδύα της νιότης και της ομορφιάς.

Η ασθένεια και η υγεία, όπως και οι συνθήκες, έχουν τη ρίζα τους στη σκέψη. Οι ασθενικές σκέψεις θα εκφραστούν μέσα από έναν ασθενικό οργανισμό. Είναι γνωστό πως οι φοβικές σκέψεις σκοτώνουν έναν άνθρωπο τόσο γρήγορα όσο μια σφαίρα, και συνεχίζουν κάθε χρόνο να σκοτώνουν χιλιάδες ανθρώπους εξίσου βέβαια, αν και πιο αργά. Οι άνθρωποι που ζουν με τον φόβο της ασθένειας είναι εκείνοι που θα ασθενήσουν.

Το άγχος καταβάλει ολόκληρο το σώμα και ανοίγει τις πύλες στην ασθένεια, ενώ οι ακάθαρτες σκέψεις, ακόμη κι αν δεν πραγματοποιούνται, σύντομα θα συντρίψουν το νευρικό σύστημα.

Οι στέρεες, αγνές και ευχάριστες σκέψεις ενδυναμώνουν το σώμα με σφρίγος και χάρη. Το σώμα είναι ένα ευαίσθητο και εύπλαστο εργαλείο, που ανταποκρίνεται πρόθυμα στις σκέψεις από τις οποίες επηρεάζεται, και οι συνήθειες της σκέψης θα επιφέρουν πάνω του τα δικά τους αποτελέσματα, θετικά ή αρνητικά.

Οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να έχουν ακάθαρτο και δηλητηριασμένο αίμα όσο συνεχίζουν να αναπαράγουν ακάθαρτες σκέψεις. Η καθαρή ζωή και το καθαρό σώμα απορρέουν από μια καθαρή καρδιά. Από έναν ρυπαρό νου απορρέει μια ρυπαρή ζωή και ένα διεφθαρμένο σώμα. Η σκέψη είναι η πηγή της δράσης, της ζωής και της εκπλήρωσης· εξάγνισε την πηγή και θα εξαγνιστούν όλα. Η αλλαγή της διατροφής δεν θα βοηθήσει έναν άνθρωπο που δεν αλλάζει τη σκέψη του. Όταν ένας άνθρωπος εξαγνίσει τις σκέψεις του, τότε θα σταματήσει και να επιθυμεί νοθευμένη τροφή.

Οι καθαρές σκέψεις δημιουργούν καθαρές συνήθειες. Ο υποτιθέμενος άγιος που δεν πλένει το σώμα του δεν είναι άγιος. Εκείνος που έχει ισχυροποιήσει και εξαγνίσει τη σκέψη του δεν χρειάζεται να ανησυχεί για κακόβουλα μικρόβια.

Αν θέλετε να θωρακίσετε το σώμα σας, διαφυλάξτε τον νου σας. Αν θέλετε να ανανεώσετε το σώμα σας, ομορφύνετε τον νου σας. Οι σκέψεις κακίας, φθόνου, απογοήτευσης και απελπισίας στερούν από το σώμα την υγεία και τη χάρη του. Ένα σκυθρωπό πρόσωπο δεν δημιουργείται κατά τύχη. Δημιουργείται από σκυθρωπές σκέψεις. Οι ρυτίδες που αυλακώνουν το πρόσωπο σχηματίζονται από την ανοησία, το πάθος και την υπεροψία.

Γνωρίζω μια γυναίκα ενενήντα έξι ετών που έχει το λαμπερό, αθώο πρόσωπο ενός κοριτσιού. Ξέρω έναν άντρα που ακόμη δεν έχει φτάσει στη μέση ηλικία και το πρόσωπό του έχει παραμορφωθεί. Το ένα είναι το αποτέλεσμα μιας γλυκιάς και χαρούμενης διάθεσης. Το άλλο είναι το αποτέλεσμα πάθους και δυσαρέσκειας.

Όπως δεν μπορείς να έχεις ένα ωραίο και υγιεινό σπίτι αν δεν αφήσεις τον αέρα και το φως του ήλιου να μπει στα δωμάτια, έτσι και το υγιές σώμα και η λαμπερή, ευτυχισμένη ή γαλήνια όψη μπορούν να προκύψουν μόνο με την ελεύθερη είσοδο στον νου σκέψεων χαράς, καλής θέλησης και γαλήνης.

Στα πρόσωπα των ηλικιωμένων κάποιες ρυτίδες σχηματίζονται από συμπόνια, κάποιες από ισχυρές, αγνές σκέψεις και άλλες χαράσσονται από το πάθος. Ποιος δεν μπορεί να τις ξεχωρίσει; Για εκείνους που έχουν ζήσει δίκαια, τα γηρατειά είναι γαλήνια και ήσυχα, σαν τον ήλιο που δύει. Είδα πρόσφατα έναν φιλόσοφο στο νεκροκρέβατό του. Δεν είχε γεράσει, παρά μόνο στα χρόνια. Πέθανε τόσο γλυκά και γαλήνια όπως είχε ζήσει.

Δεν υπάρχει καλύτερος γιατρός από τις χαρούμενες σκέψεις για να εξαφανιστούν οι ασθένειες από το σώμα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη παρηγοριά για τις σκιές του πένθους και της λύπης από την καλή διάθεση. Αν ζει κανείς κάνοντας διαρκώς σκέψεις πικρίας, κυνισμού, καχυποψίας και φθόνου, τότε περιορίζει τον εαυτό του σε μια φυλακή που ο ίδιος φτιάχνει. Αλλά αν σκέφτεται θετικά για τα πάντα, αν αντιμετωπίζει τα πάντα με χαρά, αν μάθει να βρίσκει με υπομονή τα καλά στοιχεία στα πάντα – αυτές οι ανιδιοτελείς σκέψεις είναι οι πύλες του παραδείσου. Κι αν μέρα με τη μέρα κάνει κανείς γαλήνιες σκέψεις για κάθε πλάσμα, τότε θα κατακτήσει μια διαρκή γαλήνη.

Απόσπασμα από το βιβλίο «Είσαι ό,τι σκέφτεσαι» του Τζέιμς Άλεν που κυκλοφορεί από την Key Books.

enallaktikidrasi.com

N’ αγαπάς ανθρώπους που κρύβουν μέσα τους το φως, ανθρώπους με ζεστό βλέμμα, που σε κάνει να αισθάνεσαι οικειότητα, με διεισδυτική ματιά, που μπορεί να διαβάσει κατευθείαν μέσα σου, με αληθινό χαμόγελο και παιχνιδιάρικο παιδικό βλέμμα, που δε ξέρεις ποτέ τι σκαρφίζεται.

N’ αγαπάς ανθρώπους ονειροπόλους, με εκείνη τη συνεχή αίσθηση του ανικανοποίητου στο βλέμμα τους σαν να ψάχνουν διαρκώς κάτι, ανθρώπους που συνεχίζουν να ονειρεύονται με τα μάτια ανοιχτά παρά τα εμπόδια, γιατί έχουν καταλάβει ότι τα εμπόδια συνήθως τα κατασκευάζουμε εμείς, που δημιουργούν, που τολμούν, που δε φοβούνται να τσαλακωθούν ή να χαθούν και που προσπαθούν να βρουν κομμάτια του εαυτού τους μέσα στην τέχνη.

Ν’αγαπάς ανθρώπους που σε καταλαβαίνουν, χωρίς να χρειάζεται πάντα να μιλήσεις, που επικοινωνείτε με χαμόγελα, βλέμματα και σιωπές που βρίσκεις κομμάτια του εαυτού σου σε εκείνους, που αποτελούν ένα σταθερό σημείο αναφοράς και σου υπενθυμίζουν την ταυτότητα και τον προορισμό σου αντίθετα προς τα καθημερινά αποπροσανατολιστικά μηνύματα.

Ν’ αγαπάς ανθρώπους που σε εκτιμούν για αυτό που είσαι-όχι γι’αυτό που θέλουν να είσαι, όχι γι’αυτό που θα έπρεπε να είσαι, όχι γι’αυτό που ήσουν, ανθρώπους που σε αντιμετωπίζουν ως προτεραιότητα στη ζωή τους και όχι απλά ως μια δεύτερη επιλογή, «που σε κοιτάνε λες και είσαι κάτι μαγικό»* που αγαπούν τις ατέλειές σου ,δεν τις ανέχονται απλώς.

Ν’ αγαπάς ανθρώπους που εκφράζουν την αγάπη τους ή αν δεν το έχουν πολύ με το «σ’αγαπώ», δε χάνουν ευκαιρία να αποδεικνύουν το ενδιαφέρον τους με πράξεις, ανθρώπους που δεν υπολογίζουν χιλιόμετρα για να είναι κοντά σου, που μπορείς να τους πάρεις τηλέφωνο ό,τι ώρα χρειαστείς γιατί «καμία» ώρα δε θεωρείται ακατάλληλη, που είναι ανοιχτοί σε ξαφνικές προτάσεις.

Ν’ αγαπάς ανθρώπους που καταλαβαίνουν την πολυπλοκότητα και τη σχετικότητα των πραγμάτων και δεν σε γεμίζουν με αφορισμούς, «τους σιωπηλούς ανθρώπους με το θορυβώδες μυαλό».

Ν’αγαπάς ανθρώπους που ζουν αληθινά, που βιώνουν έντονα και τις χαρές και τις λύπες, που κλαίνε είτε από συγκίνηση και χαρά είτε από στενοχώρια, που στα δίνουν όλα ή στα παίρνουν όλα,όμως,δεν υπάρχει συμβιβασμός ή μέση λύση, που μπορεί να πάθεις χίλια δύο μαζί τους, αλλά σίγουρα δε θα βαρεθείς.

Ν’ αγαπάς ανθρώπους αισιόδοξους, που βλέπουν ευκαιρίες, όχι εμπόδια που πιστεύουν σε σένα πριν από σένα και σε βοηθούν να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου, που δε σταματούν να πιστεύουν στο καλό και το όμορφο που υπάρχει στον κόσμο, παρόλο που συχνά έρχονται αντιμέτωποι με το αντίθετο.

Με λίγα λόγια ν’ αγαπάς «εκείνους που αγαπούν τη ζωή και η λύπη τους είναι η δύναμη τους. Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους. Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα.

Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ. Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν. Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα».

Αν έχεις δίπλα σου τέτοιους ανθρώπους να τους αγαπάς και το κυριότερο να τους το λες και να τους το δείχνεις, επειδή έχουν περάσει πολλά ως μειονότητα και συνήθως δεν έχουν καταλάβει πόσο ξεχωριστοί είναι. Aν είσαι ένας από αυτούς, τότε καταλαβαίνεις τι εννοώ.

Βιβλιογραφία: κατ’εξαίρεση το παρόν κείμενο -πέρα από κάποιες αποσπασματικές παραπομπές(*Loukini.gr, Λουκία Μιτσάκου:αρθρογράφος,**lifo )-δεν στηρίζεται πάνω σε βιβλιογραφία. Είναι καθαρά βιωματικό και βασίζεται σε όσα έχω αποκομίσει από την ίδια τη ζωή. Ίσως αυτή τελικά να είναι ο καλύτερος δάσκαλος. *Ζαρκάδα Σιμόνη,φοιτήτρια Ψυχολογίας στο Εθνικό και Καποδιστριακό πανεπιστήμιο Αθηνών.

Πηγή: lifo.gr

Πρόσφατα τέθηκε μια ερώτηση σε ηλικιωμένους ανθρώπους πάνω από 60 χρονών. Η ερώτηση ήταν : ‘Τι συμβουλή θα δίνατε σε αυτούς που έχουν την μισή σας ηλικία;’Αν και η ερώτηση είναι απλή, οι απαντήσεις θα σας εκπλήξουν.

Διαβάστε παρακάτω τις απαντήσεις τους γιατί είναι καλύτερα να έχετε στον νου σας τις πολύτιμες συμβουλές τους και να ενεργήσετε κατάλληλα, πριν είναι αργά!

1. Οι άνθρωποι πάντα λένε, ‘Προσπάθησε να έχεις μια δουλειά που να την αγαπάς.’ Αλλά αυτή δεν είναι  η καλύτερη συμβουλή. Η σωστή δουλειά είναι αυτή που αγαπάς μερικές ημέρες, ανέχεσαι τις περισσότερες ημέρες και που πληρώνει τους λογαριασμούς. Σχεδόν κανείς δεν έχει μια δουλειά που να την αγαπά κάθε μέρα.
2. Τα χρόνια περνάνε γρήγορα. Μην παντρεύεστε μικροί. Ζήστε την ζωή σας. Ταξιδέψτε σε τόπους. Κάντε πράγματα. Είτε έχετε τα μέσα είτε όχι. Πάρτε μια τσάντα και πηγαίνετε όπου μπορείτε.  Όσο δεν έχετε ακόμη υποχρεώσεις. Δείτε τον κόσμο. Ξεφυλλίστε ταξιδιωτικά περιοδικά, διαλέξτε ένα τόπο και φύγετε!
3. Μην παίρνετε την ζωή στα σοβαρά. Ακόμη και όταν τα πράγματα είναι σκούρα και χωρίς καμιά ελπίδα, προσπαθήστε να γελάσετε με το πόσο αστεία είναι η ζωή.
4. Ένας πραγματικός φίλος θα έρθει τρέχοντας εάν τον καλέσεις στις 2 το πρωί. Όλοι οι άλλοι είναι απλά γνωριμίες.
5. Το πιο σημαντικό πρόσωπο στην ζωή σου είναι το πρόσωπο που συμφώνησε να μοιραστεί την ζωή  μαζί σου. Πρόσεχε πως του φέρεσαι.
6. Τα παιδιά μεγαλώνουν πολύ γρήγορα. Πέρασε όσο περισσότερο χρόνο μπορείς με αυτά.
7. Κανείς δεν πέθανε ευχόμενος να είχε δουλέψει περισσότερο. Δουλέψτε σκληρά αλλά μην βάζετε την δουλειά σαν προτεραιότητα. Πρώτα η οικογένεια, οι φίλοι ή ακόμη και ο εαυτός σας.
8. Ίσως ζήσεις πολύ ή λίγο, ποιος ξέρει. Αλλά, πίστεψέ με όταν λέω ότι θα εύχεσαι να είχες προσέξει καλύτερα τον εαυτό σου στην νιότη σου.
9. Εάν σας παρασύρει ο ρυθμός της ζωής, απλά συγκεντρωθείτε στο τώρα και φυλάξτε όλην αυτήν την ομορφιά. Πάρτε βαθιά ανάσα και χαλαρώστε.
10. Τρώτε και ασκηθείτε σαν να είστε διαβητικός και καρδιακός με έμφραγμα, έτσι δεν θα γίνετε κάποιος από αυτούς.
11. Έχουμε μόνο μια ζωή σε αυτήν τη Γη. Μην ξυπνήσετε ένα πρωί και καταλάβετε ότι δεν κάνατε τίποτα από αυτά που ονειρευόσασταν.
12. Ίσως αυτό  δεν είναι τόσο βαθύ όσο τα άλλα, αλλά νομίζω ότι είναι σημαντικό. Πλένετε τα δόντια σας, τα προβλήματα με τα δόντια είναι απαίσια.
13. Μη παίρνετε τις συμβουλές των άλλων σαν ευαγγέλιο. Μπορείτε να ζητήσετε συμβουλή από κάποιον που σέβεστε, μετά σκεφτείτε την κατάστασή σας και πάρτε την δική σας απόφαση. Βασικά, σας συμβουλεύω να συμβουλευτείτε τον εαυτό σας…
14. Τα πράγματα είναι μόνο πράγματα. Μην κρατείστε από υλικά αντικείμενα. Κρατηθείτε από τον χρόνο και τις εμπειρίες.
15. Αυτός που δεν μπόρεσε  να σε βλάψει σήμερα θα σε εκδικηθεί αργότερα. Ακόμη και αν νομίζεις ότι συνήλθε εντελώς. Πίστεψέ με!
16. Εκτίμησε τα μικρά πράγματα και ζήσε την στιγμή στο παρόν. Τι εννοώ;Δεν θα είμαστε για πολύ σε αυτή την ζωή. Οι νέοι χάνουν την στιγμή στο παρόν και δεν δίνουν σημασία στα μικρά πράγματα. Όμως αυτά είναι που πρέπει να κρατήσουμε. Αντί να γράψετε ένα μήνυμα, σηκώστε το τηλέφωνο και μιλήστε σε κάποιον. Τηλεφωνήστε στην μητέρα σας χωρίς λόγο, έτσι για να μιλήσετε.
17. Πληρώστε τους λογαριασμούς σας και μείνετε μακριά από χρέη. Εάν δεν είχα πληρώσει τόσους τόκους, δεν θα χρειαζόταν να δουλεύω τώρα.
18. Η ζήλια καταστρέφει την σχέση. Δείξτε εμπιστοσύνη στο έτερο ήμισυ, εάν δεν το εμπιστευτείτε, τότε ποιον άλλον θα εμπιστευτείτε;
19. Εάν έχετε ένα όνειρο να κάνετε κάτι, ή να γίνετε κάτι και φαίνεται ακατόρθωτο, προσπαθήστε το. Θα γίνει ακόμη πιο ακατόρθωτο καθώς μεγαλώνετε και παίρνετε την ευθύνη και για άλλους ανθρώπους.
20. Όταν συναντάς κάποιον για πρώτη φορά, σταμάτα και σκέψου ότι δεν ξέρεις τίποτα για αυτόν. Βλέπεις φυλή, γένος, ηλικία,ρούχα. Ξεχάστε τα όλα. Δεν ξέρετε τίποτα. Αυτά τα συμπεράσματα που πετάγονται στο μυαλό σας επειδή ο εγκέφαλος σας θέλει να κατηγοριοποιεί,  σας περιορίζουν την ζωή σας και την ζωή των άλλων.

Πηγή

Ο γνωστός αφορισμός του Freud, είναι ο εξής:
«Το ερωτικό αντικείμενο δεν το βρίσκεις… το ξαναβρίσκεις!»

«Και πάλι βρήκα τον λάθος άνθρωπο για ν’ αγαπήσω…» Ξέρω, το έχουμε ξαναπεί αυτό, αλλά στον ερωτικό τομέα είναι passepartout, είναι παντός καιρού και παντός… ζωδίου! Ποιος ή ποια από μας δεν το ’χει σκεφτεί ή δεν το ’χει ζήσει; Γιατί να συμβαίνει άραγε αυτό; Τι είναι εκείνο που μας έλκει σε ανθρώπους που σίγουρα δεν είναι οι κατάλληλοι για να βαδίσουμε μαζί στη λεωφόρο της ευτυχίας;

Ξέρετε, κάτι σαν τότε που πέφτουν οι τίτλοι του τέλους στην ταινία, με φόντο το ηλιοβασίλεμα, το ζευγάρι βαδίζει χεράκι-χεράκι προς ένα μέλλον σε αποχρώσεις του …ουράνιου τόξου και είμαστε στη φάση που έζησαν αυτοί καλά κι ελπίζουμε για εμάς… καλύτερα! Κι όμως, το The end σε μας δεν έχει καμιά σχέση με όλο αυτό. Και μετά σου λένε ότι η ζωή γράφει καλύτερα σενάρια…!

Κι όπως η θρυλική σκηνή από το «sex and the city», όπου λέει η μία φίλη στην άλλη, που είναι απογοητευμένη, γιατί και πάλι προδόθηκε από έναν έρωτα, ότι «όλοι αυτοί οι άντρες, αν και διαφορετικοί μεταξύ τους, έχουν ένα κοινό σημείο, εσένα!» Άρα, σε εμάς χρειάζεται να ψάξουμε τι δεν κάνουμε καλά ή τι δεν έχουμε συνειδητοποιήσει και γι’ αυτό κατά κάποιο τρόπο επαναλαμβάνουμε διαρκώς κάποια γεγονότα στη ζωή μας.

Τι υποστηρίζει η ψυχανάλυση;

Κατά τον Freud και άλλους ψυχαναλυτές, όλα έχουν τη ρίζα τους στην παιδική μας ηλικία. Ο Freud το έλεγε: «καταναγκασμό της επανάληψης», η τάση, δηλαδή, να αναπαράγουμε ασυνείδητα τραυματικές καταστάσεις της παιδικής μας ηλικίας. Με κάποιο τρόπο, δημιουργούμε καταστάσεις παρόμοιες με εκείνες που βιώσαμε στην παιδική μας ηλικία και επαναδραστηριοποιούμε τον πόνο μας. Για παράδειγμα, ένα κοριτσάκι που δεν ένιωσε επιβεβαιωμένο από τον μπαμπά του, είτε θα έλκεται από άντρες που θα την απορρίπτουν ή ακόμη κι αν δεν το κάνουν, εκείνη θα νιώθει διαρκώς ανασφαλής και πολλές φορές θα χαρακτηρίζει ως απόρριψή ή ως αδιαφορία συμπεριφορές του άλλου. Ο δρόμος της αυτογνωσίας μακρύς και επώδυνος κάποιες φορές…

Η προσεκτική μελέτη του χαρακτήρα μας , από ψυχαναλυτική οπτική, μπορεί να μας βοηθήσει να εντοπίσουμε τα σημεία-κλειδιά απ’ όπου θα ξεκινήσει η διαδικασία της αυτογνωσίας. Μπορεί πολύ παλιά περιστατικά που βιώσαμε από τη βρεφική ακόμη ηλικία, να έχουν εντυπωθεί βαθιά στο ασυνείδητό μας και να είναι τόσο καλά απωθημένα που για να βρούμε υποψία της ύπαρξής τους θα πρέπει να αρκεστούμε στα γεγονότα που προκαλούμε και βιώνουμε στη ζωή μας.

Κάτι που φοβόμαστε μη μας πληγώσει το προκαλούμε με κάποιο τρόπο στη ζωή μας ξανά και ξανά, μέχρι να πάψουμε να το φοβόμαστε πια. Ξέρετε μια φράση που χρησιμοποιεί ο λαός μας: «παθαίνει κάποιος ό, τι θέλει πολύ κι ό, τι φοβάται πολύ».

Γιατί φοβόμαστε την απόρριψη;

Όταν φοβάσαι την απόρριψη, είναι γιατί στην πραγματικότητα δεν έχεις εσύ πρώτα αναγνωρίσει και αποδεχτεί τον εαυτό σου, ψάχνεις αλλού για αγάπη και τρυφερότητα, γιατί πρώτα εσύ δεν έδωσες την απαραίτητη αγάπη και τρυφερότητα στον ίδιο σου τον εαυτό.

Κι όταν εσύ δεν πιστεύεις, σε κάποιο ασυνείδητο επίπεδο, ότι σου αξίζουν όλα αυτά, νομίζεις ότι θα μπορέσεις ποτέ να τα έλξεις; Στην πραγματικότητα, οι σχέσεις μας, μας καλούν να μάθουμε πράγματα για τον εαυτό μας. Οι άνθρωποι είμαστε κι εμείς ζώα και παρ’ όλο που έχουμε χάσει, σε μεγάλο ποσοστό, την κατανόηση των αισθήσεων μας, ακόμη και χωρίς να το καταλαβαίνουμε συνειδητά, οσμιζόμαστε και επικοινωνούμε σ’ ένα αόρατο επίπεδο μεταξύ μας, σ’ ένα επίπεδο όπου μόνο αλήθεια υπάρχει. Με κάποιον τρόπο, λοιπόν, ο άλλος μας «μυρίζεται», σε ασυνείδητο επίπεδο, ξέρει πολύ καλά, αν και χωρίς να το γνωρίζει συνειδητά ο ίδιος, με τι έχει να κάνει.

Οι λόγοι είναι πολλοί και η διερεύνησή τους απαιτεί χρόνο και πολλές φορές ψυχικό πόνο, επίσης να θυμάστε η κάθε περίπτωση είναι μοναδική.

Πηγή:  govastileto.gr 
Εικόνα: Depositphotos

Οι περισσότεροι άνθρωποι επενδύουν για το μέλλον τους στα χρήματα. Μαζεύουν χρήματα
για μία δύσκολη στιγμή, μαζεύουν χρήματα και κρατάνε κουμπαρά «για τα γεράματα» (λες
και μας έχει υπογράψει κανείς ότι θα γεράσουμε).
Το χρήμα είναι η βεβαιότητα, η σιγουριά πως όλα θα πάνε καλύτερα αν προκύψει κάποιο
πρόβλημα.

Προσωπικά, πιστεύω πως η καλύτερη επένδυση είναι οι άνθρωποι και όχι τα χρήματα.
Είναι οι ισχυροί κοινωνικοί δεσμοί, η πίστη στην αγάπη των ανθρώπων που στη δύσκολη
στιγμή ως άλλη μπουλντόζα, θα γκρεμίσουν και θα υπερπηδήσουν τα όποια εμπόδια. Είναι
η συνειδητοποίηση πως ο ένας έχει τον άλλον και πως αυτό το κύτταρο που λέγεται
κοινωνία, αποτελείται από όλους εμάς.

Όσα χρήματα και να έχεις, θα τελειώσουν. Το χρήμα μπορεί να διευκολύνει μία δύσκολη
κατάσταση, αλλά παράλληλα, μπορεί να δυσκολέψει τις ανθρώπινες σχέσεις. Ποτέ ένας
άνθρωπος που έχει πολλά, δεν είναι βέβαιος για τις προθέσεις των ανθρώπων γύρω του.
Πάντοτε θα αμφιταλαντεύεται για το αν αυτοί που είναι δίπλα του, το πράττουν από αγάπη
ή από συμφέρον.

Η επένδυση στους ανθρώπους είναι μία σοφή επιλογή. Να σου τύχει να έχεις μία εργασία
και να στηριχθείς στην κολλητή σου ή σε κάποιον άλλο δικό σου άνθρωπο για το ότι θα σε
βοηθήσει να βρεις πληροφορίες και να βγάλεις φωτοτυπίες. Να χρειαστείς αυτοκίνητο και
να ξέρεις ότι ένας δικός σου άνθρωπος θα προθυμοποιηθεί να σε μεταφέρει στο μέρος που
χρειάζεσαι.

Η επένδυση στους ανθρώπους είναι μεγάλη υπόθεση. Ήρθαμε σε αυτό τον κόσμο και το
μοναδικό που έχουμε, είναι ο ένας τον άλλον. Ο άνθρωπος που νικάει τον εγωισμό και τα
πάθη του, που παλεύει να μειώσει τα ελαττώματά του, έρχεται κοντά στους άλλους
ανθρώπους με ειλικρίνεια και αλήθεια.

Ας έχουμε ο ένας τον άλλον, ας πιστεύουμε στη βοήθεια των ανθρώπων, περισσότερο από
εκείνη των χρημάτων (όχι, δεν εννοώ να μην προνοούμε σε λογικά πλαίσια, αλλά να μη
στηριζόμαστε στα χρήματα).

Γιατί όταν δεν πεθαίνει ο ένας για τον άλλον, όπως έγραψε και ο Τάσος Λειβαδίτης, είμαστε
ήδη νεκροί’’.

Μαρία Σκαμπαρδώνη – healingeffect.gr

Αν δεν πιστεύεις ότι σου αξίζει το καλύτερο, τότε δε θα αφήσεις ποτέ να συμβούν καλά και θετικά πράγματα στην ζωή σου.

Δεν θα συμβούν ποτέ είναι βέβαιο, αν πρώτα δεν ξεκινήσει η εσωτερική πεποίθηση της επιτυχίας.

Αυτή η αρνητική διάθεση και πεποίθηση, παρεμποδίζει συνεχώς την πρόοδο μας και την εξέλιξη μας προς το καλύτερο.

Τι νομίζεται ότι σας αξίζει.

Ποια είναι η οπτική γωνία που βλέπεται την ζωή.

Αξίζει να εκπληρώσετε να όνειρά σας αρκεί πρώτα να πιστέψετε εσείς οι ίδιοι σε αυτά.

Η ζωή διατίθεται να σας προσφέρει τα καλύτερα.

Πρώτα από όλα πρέπει να πιστέψετε όμως ότι αξίζετε τα καλύτερα.

Μόνο έτσι θα εισπράξετε θετική αύρα και ενέργεια.

Αλλά, αν σκέφτεσαι συνέχεια ότι δεν αξίζετε τίποτα, δεν θα προσπαθήσετε ποτέ και για τίποτα και θα προσελκύεται μόνιμα αρνητική ενέργεια, που θα πηγάζει από τις αρνητικές σκέψεις που κάνετε.

Σκεφτείτε σοβαρά όλα τα μηνύματα αξίας που κατά διαστήματα έχετε εξωτερικεύσει, τα έχετε θάψει και δεν τα αφήνεται ποτέ να βγουν στην επιφάνεια της ψυχής σας και του μυαλού σας.

Μην σταματάτε να προσπαθείτε ποτέ.

Πολλές φορές πρέπει εσωτερικά να επαναλαμβάνεται την φράση «μου αξίζουν τα καλύτερα».

Μόνο αν πιστεύεται πραγματικά θα αποκτήσετε με τον καιρό αυτό που θέλετε, σας αναλογεί και σας αξίζει.

Μόλις αποφασίσετε ότι πρέπει να επέλθουν οι απαραίτητες αλλαγές για την δική σας εξέλιξη ξεκινάει η διαδικασία της ενδοσκόπησης που κάποιες φορές είναι πολύ σκληρή και οδυνηρή.

Συχνά πρέπει να σκάψουμε βαθιά μέσα μας, για να αναγνωρίσουμε μοτίβα, συμπεριφορές και συνήθειες που οπωσδήποτε πρέπει να απαλλαγούμε από αυτές, γιατί πολλές από αυτές δεν λειτουργούσαν υπέρ μας.

Οι αλλαγές είναι απαραίτητες και συχνά εποικοδομητικές για να πάμε μπροστά.

Οι προσωπικές μας προκλήσεις είναι μια πρόκληση για εμάς τους ίδιους.

Μερικές φορές έχουμε την εσφαλμένη αίσθηση ότι μόνο εμείς παλεύουμε με την συναισθηματική ένταση των προβλημάτων μας.

Αλλά δεν είναι έτσι.

Είμαστε πολλοί σε αυτήν την μάχη.

Μαρύσα Παππά

Πηγή: enfo.gr
Photo: Kindra Nikole | flickr

Στην αμαξοστοιχία που εγκαινίασε τη διαδρομή, βρέθηκε η βασίλισσα Όλγα, ο πρωθυπουργός Θρασύβουλος Ζαΐμης αλλά και πολλοί άλλοι πολιτικοί και διπλωμάτες