Latest News
Ανεξίτηλο - Σου μένει για πάντα στο μυαλό!!!
Στα παλιά χρόνια

Ο καλύτερος τρόπος να πάρεις εκδίκηση είναι να μη γίνεσαι ίδιος…

Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που καλύτερα να μη σερβίρεται

«Ο καλύτερος τρόπος να πάρεις εκδίκηση είναι να μη γίνεσαι ίδιος» – Μάρκος Αυρήλιος, Τα εις εαυτόν, Στ’, 6

«Πόσο καλύτερο να γιατρέψεις ένα τραύμα, παρά να επιζητάς εκδίκηση γι’ αυτό. Η εκδίκηση χαραμίζει πολύ χρόνο και σε εκθέτει σε πολύ περισσότερα τραύματα από το πρώτο που την πυροδότησε. Η οργή πάντα διαρκεί περισσότερο από την οδύνη. Καλύτερα να ακολουθήσεις την αντίθετη διαδρομή. Θα το θεωρούσε κανείς φυσιολογικό να ανταποδώσει την κλοτσιά σε ένα μουλάρι ή να δαγκώσει ένα σκυλί;» – Σένεκας, Περί Οργής 3. 27. 2

Κάνουμε την υπόθεση ότι κάποιος σας φέρεται άσχημα. Ή ότι κάποιος πήρε προαγωγή στη θέση σας, αφού παρουσίασε σαν δική του τη δική σας δουλειά ή έκανε κάτι ανέντιμο.

Είναι φυσικό να σκέφτεστε: Εντάξει, έτσι λειτουργεί ο κόσμος ή θα έρθει και η σειρά μου να κάνω το ίδιο. Ή, το πιο σύνηθες: Θα του δείξω εγώ! Με τη διαφορά ότι αυτές είναι ίσως οι χειρότερες αντιδράσεις στην κακή συμπεριφορά.

Όπως έγραψαν και ο Μάρκος Αυρήλιος και ο Σένεκας, η σωστή αντίδραση – η καλύτερη εκδίκηση, αν το καλοσκεφτείτε – είναι ακριβώς να μην πάρετε καθόλου εκδίκηση.

Αν κάποιος συμπεριφέρεται με αγένεια και αντιδράσετε με τον ίδιο τρόπο, το μόνο που κάνετε είναι να του αποδείξετε ότι δικαιολογημένα φερόταν έτσι. Αν αντιδράσετε στην ανεντιμότητα των άλλων με ανεντιμότητα, τι πετυχαίνετε; Αποδεικνύετε πως είχαν δίκιο: τώρα όλοι είμαστε ψεύτες!

Αντί γι’ αυτό, προσπαθήστε σήμερα να είστε καλύτεροι από αυτά που σας απογοητεύουν ή σας πληγώνουν. Προσπαθήστε να είστε το παράδειγμα που θα θέλατε να ακολουθήσουν οι άλλοι. Είναι απαίσιο να είναι κανείς υποκριτής, ιδιοτελής, να νιώθει την ανάγκη να πληγώνει τους συνανθρώπους του. Ενώ, αντίθετα, είναι χαρά να ζει ηθικά και σωστά.

Απόσπασμα από το βιβλίο τους Ryan Holiday & Stephen Hanselman «Άδραξε τον χρόνο» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πεδίο. 

 enallaktikidrasi.com


Click here for more...
from #Bangladesh #News aka Bangladesh News Now!!!

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

ΙΣΤΟΡΙΑ

{getContent} $results={10} $label={ΙΣΤΟΡΙΑ} $type={colLeft}

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

{getContent} $results={6} $label={ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ} $type={grid1}

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

{getContent} $results={12} $label={ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ} $type={grid2}

ΕΚΤΟΣ ΛΑΜΙΑΣ

{getContent} $results={13} $label={ΕΚΤΟΣ ΛΑΜΙΑΣ} $type={video}

ΑΘΛΗΤΙΚΑ

{getContent} $results={13} $label={ΑΘΛΗΤΙΚΑ} $type={block2}

Ετικέτες

Η ιστορία της «Πριγκηπέσσας» του Σωκράτη Μάλαμα

  Το τραγούδι «Πριγκιπέσα», σε στίχους – μουσική άλλα και πρώτη ερμηνεία του Σωκράτη Μάλαμα, αποτελεί ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια του ελληνικού πενταγράμμου. Κυκλοφόρησε το 2000 με τα υπόλοιπα τραγούδια του δίσκου «Ο Φύλακας και ο Βασιλιάς» Συνήθως, πίσω από ένα τραγούδι αγάπης κρύβεται και μια ιστορία. Η «Πριγκιπέσα» δεν αποτελεί εξαίρεση. Είναι πρόσωπο υπαρκτό και αγαπημένο για τον καλλιτέχνη, ο οποίος προσέφερε ως δώρο γενεθλίων το τραγούδι σε μια κοπέλα που έμελλε να τον σημαδέψει. Σε μια συνέντευξη που παραχώρησε ο Μάλαμας στο ΒΗΜΑgazino και τον Μάκη Προβατά αποκάλυψε το πως εμπνεύστηκε το τραγούδι. Στην ερώτηση του δημοσιογράφου εάν έχει κρίνει βιαστικά κάποιο από τα τραγούδια του, απάντησε: «Κατά μια έννοια, έτσι έγινε με την “Πριγκιπέσα”. Την έγραψα ως δώρο γενεθλίων σε μια γυναίκα, επειδή δεν είχα λεφτά να της πάρω κάτι. Μαγείρευε να φάμε φακές, που ήταν ό,τι είχε απομείνει, και ενώ την έβλεπα σκέφτηκα: “Αυτό αξίζει τον κόπο τώρα να το τραγουδήσει κάποιος, να το βγά...

Μεγάλη συλλογή σπάνιων φωτογραφιών της Καστοριάς 100 χρόνια πριν

Το Αρχείο αυτό ανακαλύφθηκε απο τον Ιωάννη Τσακιρίδη τον Οκτώβριο του 2010, όπου με πρωτοβουλία του δημοσίευσε την πηγή προέλευσής του για να γίνει το εν λόγω αρχψείο κτήμα όλων των καστοριανών. : http://www.culture.gouv.fr/public/mistral/memoire_fr?ACTION=CHERCHER&FIELD_1=REF&VALUE_1=APOR107399 . ΠΗΓΗ

Τι σχέση έχει ο Θανάσης με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου; Η ιστορία του τραγουδιού “Ο μαύρος γάτος”.

Μπορεί ο Μίκης Θεοδωράκης να ήταν εκείνος που ουσιαστικά ανακάλυψε καλλιτεχνικά τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, ωστόσο ο Μάνος Λοΐζος ήταν ο συνθέτης που τον έκανε γνωστό στο ευρύ κοινό μέσα από τον «Στρατιώτη» και τον «Τρίτο Παγκόσμιο» που του έδωσε στα «Τραγούδια του δρόμου» λίγους μήνες μετά τη μεταπολίτευση. Οι δυο τους συνδέθηκαν με μια δυνατή φιλική σχέση που διατηρήθηκε ως το τέλος της ζωής του δημιουργού, ο οποίος πάνω στη φωνή του Παπακωνσταντίνου άρχισε σιγά-σιγά να δοκιμάζει έναν ήχο πιο «ροκ» και «ηλεκτρικό», επιχειρώντας να ξεφύγει από τα κατά βάση λαϊκά τραγούδια που ως τότε έγραφε. Αφού τον χρησιμοποίησε στον -τελευταίο όπως αποδείχτηκε- δίσκο του «Για μια μέρα ζωής» το 1980, ο Λοΐζος άρχισε σιγά-σιγά να συγκεντρώνει στίχους για να ετοιμάσει μια ολοκληρωμένη δουλειά με τον τραγουδιστή. Η σκέψη αυτή είχε ξεκινήσει νωρίτερα, όμως μετά την επιτυχία του «Κι αν είμαι ροκ» που υπήρχε στο εν λόγω άλμπουμ ο συνθέτης πείστηκε ότι ο νέος μουσικός δρόμος που ξεκίνησε ήταν στη ...