Latest News
Ανεξίτηλο - Σου μένει για πάντα στο μυαλό!!!
Στα παλιά χρόνια

Καφενεία στο Βατραχονήσι και γεφύρια στον Ιλισσό κάπου μεταξύ 1850-1870


Τοποθεσία: Η περιοχή του Ολυμπιείου, φωτογραφημένη από τους πρόποδες του Αρδηττού.

Ημερομηνία: 1850 – 1870

Περιγραφή: Το Ολυμπιείον, η Πύλη του Αδριανού (στο κέντρο), η νοτιοανατολική πλευρά της Ακρόπολης και της Πλάκας, φωτογραφημένα από κάποιο σχετικά ψηλό σημείο του λόφου του Αρδηττού, πολύ κοντά στη σημερινή συμβολή της οδού Αρδηττού με τη λεωφόρο Βασιλίσσης Όλγας. Η τελευταία είναι ο φαρδύς χωματόδρομος που απλώνεται στο δεξί μέρος της φωτογραφίας.

Σε πρώτο πλάνο ο Ιλισσός –χωρίς καθόλου νερό- και οι δυο μικρές γεφυρούλες που για δεκαετίες ένωναν την πλευρά του Ζαππείου με αυτήν του Βατραχονησιού, ενός είδους «νησίδας» που δημιουργείτο από τη ροή του Ιλισσού μετά το Παναθηναϊκό Στάδιο, στο χώρο όπου σήμερα απλώνεται ο στίβος του Εθνικού Γυμναστικού Συλλόγου. (Μπορείτε εύκολα να βρείτε τόσο το Βατραχονήσι όσο και τις δυο γέφυρες στους Χάρτες του Κάουπερτ.)

Το Βατραχονήσι είχε πάρει το όνομά του από τα πάμπολλα βατράχια που ζούσαν εκεί και ζωντάνευαν την περιοχή με τις «συναυλίες» τους. Αν και ήταν σχετικά κοντά στην πόλη, είχε ειδυλλιακό χαρακτήρα. Γι’ αυτόν το λόγο, ήδη από τα χρόνια του Όθωνα, τόσο αυτό όσο και η γύρω περιοχή συγκέντρωναν στην αρχή καφενεία, αργότερα –γύρω στα 1870- ανοικτά καφωδεία (καφέ-σαντάν), που φιλοξενούσαν ξένες καλλιτέχνιδες του καν-καν και άλλα παρόμοια θεάματα, και στη συνέχεια κοσμικά κέντρα που προορίζονταν για τις ανώτερες κοινωνικές τάξεις, όπως η μπυραρία «Μετς», δημιούργημα του ζυθοποιού Κάρολου Φιξ, που κτίστηκε το 1883 στην πλαγιά του Αρδηττού και έδωσε το όνομά της στην ευρύτερη περιοχή. Τα κτίσματα που βλέπουμε στο Βατραχονήσι, στο κάτω αριστερό τμήμα της φωτογραφίας, πρέπει να είναι τέτοια καφενεία, καθώς με λίγη προσοχή μπορούμε να διακρίνουμε τραπέζια και καθίσματα στις αυλές τους… (Για αποφυγή παρεξηγήσεων θα πρέπει ίσως να επισημάνουμε ότι αργότερα η ονομασία «Βατραχονήσι» είχε δοθεί και στην περιοχή που απλώνεται βορειοανατολικά του Παναθηναϊκού Σταδίου, προς το Παγκράτι.)

ΠΗΓΗ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

ΙΣΤΟΡΙΑ

{getContent} $results={10} $label={ΙΣΤΟΡΙΑ} $type={colLeft}

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

{getContent} $results={6} $label={ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ} $type={grid1}

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

{getContent} $results={12} $label={ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ} $type={grid2}

ΕΚΤΟΣ ΛΑΜΙΑΣ

{getContent} $results={13} $label={ΕΚΤΟΣ ΛΑΜΙΑΣ} $type={video}

ΑΘΛΗΤΙΚΑ

{getContent} $results={13} $label={ΑΘΛΗΤΙΚΑ} $type={block2}

Ετικέτες

Η ιστορία της «Πριγκηπέσσας» του Σωκράτη Μάλαμα

  Το τραγούδι «Πριγκιπέσα», σε στίχους – μουσική άλλα και πρώτη ερμηνεία του Σωκράτη Μάλαμα, αποτελεί ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια του ελληνικού πενταγράμμου. Κυκλοφόρησε το 2000 με τα υπόλοιπα τραγούδια του δίσκου «Ο Φύλακας και ο Βασιλιάς» Συνήθως, πίσω από ένα τραγούδι αγάπης κρύβεται και μια ιστορία. Η «Πριγκιπέσα» δεν αποτελεί εξαίρεση. Είναι πρόσωπο υπαρκτό και αγαπημένο για τον καλλιτέχνη, ο οποίος προσέφερε ως δώρο γενεθλίων το τραγούδι σε μια κοπέλα που έμελλε να τον σημαδέψει. Σε μια συνέντευξη που παραχώρησε ο Μάλαμας στο ΒΗΜΑgazino και τον Μάκη Προβατά αποκάλυψε το πως εμπνεύστηκε το τραγούδι. Στην ερώτηση του δημοσιογράφου εάν έχει κρίνει βιαστικά κάποιο από τα τραγούδια του, απάντησε: «Κατά μια έννοια, έτσι έγινε με την “Πριγκιπέσα”. Την έγραψα ως δώρο γενεθλίων σε μια γυναίκα, επειδή δεν είχα λεφτά να της πάρω κάτι. Μαγείρευε να φάμε φακές, που ήταν ό,τι είχε απομείνει, και ενώ την έβλεπα σκέφτηκα: “Αυτό αξίζει τον κόπο τώρα να το τραγουδήσει κάποιος, να το βγά...

Μεγάλη συλλογή σπάνιων φωτογραφιών της Καστοριάς 100 χρόνια πριν

Το Αρχείο αυτό ανακαλύφθηκε απο τον Ιωάννη Τσακιρίδη τον Οκτώβριο του 2010, όπου με πρωτοβουλία του δημοσίευσε την πηγή προέλευσής του για να γίνει το εν λόγω αρχψείο κτήμα όλων των καστοριανών. : http://www.culture.gouv.fr/public/mistral/memoire_fr?ACTION=CHERCHER&FIELD_1=REF&VALUE_1=APOR107399 . ΠΗΓΗ

Τι σχέση έχει ο Θανάσης με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου; Η ιστορία του τραγουδιού “Ο μαύρος γάτος”.

Μπορεί ο Μίκης Θεοδωράκης να ήταν εκείνος που ουσιαστικά ανακάλυψε καλλιτεχνικά τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, ωστόσο ο Μάνος Λοΐζος ήταν ο συνθέτης που τον έκανε γνωστό στο ευρύ κοινό μέσα από τον «Στρατιώτη» και τον «Τρίτο Παγκόσμιο» που του έδωσε στα «Τραγούδια του δρόμου» λίγους μήνες μετά τη μεταπολίτευση. Οι δυο τους συνδέθηκαν με μια δυνατή φιλική σχέση που διατηρήθηκε ως το τέλος της ζωής του δημιουργού, ο οποίος πάνω στη φωνή του Παπακωνσταντίνου άρχισε σιγά-σιγά να δοκιμάζει έναν ήχο πιο «ροκ» και «ηλεκτρικό», επιχειρώντας να ξεφύγει από τα κατά βάση λαϊκά τραγούδια που ως τότε έγραφε. Αφού τον χρησιμοποίησε στον -τελευταίο όπως αποδείχτηκε- δίσκο του «Για μια μέρα ζωής» το 1980, ο Λοΐζος άρχισε σιγά-σιγά να συγκεντρώνει στίχους για να ετοιμάσει μια ολοκληρωμένη δουλειά με τον τραγουδιστή. Η σκέψη αυτή είχε ξεκινήσει νωρίτερα, όμως μετά την επιτυχία του «Κι αν είμαι ροκ» που υπήρχε στο εν λόγω άλμπουμ ο συνθέτης πείστηκε ότι ο νέος μουσικός δρόμος που ξεκίνησε ήταν στη ...