Άπειρες είναι οι υποθέσεις γυναικείας κακοποίησης κάθε είδους που ακούμε το τελευταίο καιρό παντού γύρω μας. Δυστυχώς μέσα από τα social, τη τηλεόραση, τις εκπομπές και τις ειδήσεις φτάνουν στα αυτιά μας συνεχεία καινούριες υποθέσεις κακοποιήσεων με θύματα παιδιά, ηλικιωμένους, γυναίκες και γενικά αδύναμων ανθρώπων. Ανθρώπων που δεν μπορούν να υπερασπιστούν τα δικαιώματα και την ακεραιότητα τους σε ψυχική αλλά και σωματική μορφή!

Τις περισσότερες (αν όχι όλες) τις φορές θύτες είναι άντρες, οι οποίοι έχουν αποφασίσει να δυσφημήσουν την έννοια του ορού και την ιδία την φύση τους καθώς η έννοια του αρσενικού είναι συνυφασμένη με την έννοια της προστασίας του θηλυκού και όχι της κακοποίησης και κακομεταχείρισης! Σίγουρα θρησκευτικές και πολιτικές πεποιθήσεις έχουν παίξει μεγάλο ρόλο σε αυτή την κατάσταση καθώς και φανατισμού με ιδέες που τείνουν να εκλείψουν από τον δυτικό κόσμο. Πεποιθήσεις που παραφράζουν την έννοια του αντρισμού με λέξεις όπως κυνηγός, κυρίαρχος, αρπακτικό, παλιό αρσενικό και φυσικά ο προσδιορισμός ο οποίος μας δηλώνει και που έχουν τις ρίζες τους τέτοιες πεποιθήσεις ,από πού δηλαδή ξεκινάνε και εξαπλώνονται, ο Ανατολίτης άντρας. Πατώντας πάνω στην ετυμολογία της λέξης άντρας (αν + δράση) κάποιοι έχουν παρανοήσει και μεταφράσει την δράση ως αυτόβουλη και μη συναινετική!

Μέσα από όλη αυτή λοιπόν την κατάσταση έχουν προκύψει πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και λέξεις που περιγράφουν τους άντρες και η περιγραφή αφορά είτε την εξωτερική τους εμφάνιση είτε την ψυχοσύνθεση τους. Θεωρούμε τους άντρες δυνατούς και και τις γυναίκες αδύναμες και εδώ είναι που εντοπίζεται και ο μεγαλύτερος μύθος η οποία καταλήγει σε μια ‘ταμπέλα’ η οποία ακολουθεί αυτά τα 2 φύλα. Εδώ εντοπίζεται η φυλετική διάκριση, ο ρατσισμός ο οποίος ξεχωρίζει τους άντρες από τις γυναίκες στο θέμα κακoποίησης και αυτός είναι της δύναμης! Ελαχίστη όμως, αν όχι καθόλου, σχέση έχει η κακοποίηση με την σωματική δύναμη και το φύλο του ανθρώπου καθώς υπάρχουν πολλές αναφορές στην ιστορία που μας έδειξαν ότι αν μια γυναίκα θελήσει μπορεί να διαπράξει τα πιο ειδεχθή και αποτρόπαια εγκλήματα. Συνεπώς η κακoποίηση έρχεται από μια πληθώρα πραγμάτων και βιωμάτων ενός ατόμου και όχι από την ιδιότητα του ως άντρα και γυναικάς!Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα αντίστοιχα του Χίτλερ και της Μήδειας που άνηκαν σε αντίθετα φύλα και τα εγκλήματα τους προκαλούν ανατριχίλα σε όποιον τα σκεφτεί!

Μέσα όμως από την οπτική που έχουμε παγιώσει για την κακoποίηση ότι θύτης πρέπει να είναι πάντα ένας άντρας φιμώνουμε, καταπιέζουμε και χαρακτηρίζουμε με μελανά χρώματα όλη την ανδρική κοινότητα. Εάν ρίξουμε μια ματιά στα πρόσφατα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ οι αυτoκτoνίες ανδρών που δεν άντεξαν την κοινωνική κατακραυγή, τον στιγματισμό και την καταπίεση αυτής της περιγραφής είναι αρκετά παραπάνω από αυτά των γυναικών και είναι ανεξαρτήτου ηλικίας, φυλής, ύψους, βάρους, χρώματος και οποιουδήποτε άλλου εξωτερικού χαρακτηριστικού και αυτό συμβαίνει επειδή η κατάσταση της κακοποίησης δεν μπαίνει σε τέτοια στεγανά!

Προϋποθέτει απλά να έχεις γεννηθεί σε καταπίεση, να έχεις γεννηθεί σε ένα καταπιεστικό περιβάλλον που δεν σε άφησε ποτέ να εκφράσεις τα θέλω σου, όποια και να ήταν αυτά. Που δεν σε άφησε ποτέ να δεις την ομορφιά σου και να σου μάθει τον τρόπο να την δείχνεις και στους άλλους. Που δεν σε άφησε ποτέ να βιώσεις το συναίσθημα σου χωρίς να ντρέπεσαι, την σεξoυαλικότητα σου χωρίς να την ψιθυρίζεις, την ζωή σου χωρίς ενοχές….

Είναι πολλοί οι άντρες οι οποίοι δέχονται λεκτικές ,σωματικές ,σεξoυαλικές κακoποιήσεις είτε από άτομα του ιδίου φύλου είτε του αντίθετου και δεν έχουν την δύναμη να το σταματήσουν καθώς η κοινωνία τους έχει δώσει το δικαίωμα παίρνοντας το πίσω με χίλιους τρόπους! Φοβούνται και υπομένουν καταστάσεις βίας είτε σε περιβάλλοντα δουλειάς είτε σε σχέσεις είτε ακόμα και στην οικογένεια τους καθώς νιώθουν αδύναμα και ανεπαρκή ενώ ταυτόχρονα η κοινωνία τους έχει διδάξει ότι οφείλουν να νιώθουν το ακριβώς αντίθετο απλά επειδή είναι άντρες! Ότι δεν έχουν δικαίωμα να κλάψουν, δεν έχουν δικαίωμα να ζητήσουν βοήθεια οφείλουν να τα βγάλουν πέρα με τους γνωστούς τρόπους που έχει φροντίσει η πατριαρχική οικογένεια να τους μάθει, αυτού της επίδειξης δύναμης.

Σε περίπτωση όμως που η ψυχοσύνθεση του ανθρώπου αυτού δεν είναι βίαιη; Σε περίπτωση που έχει εκτεθεί σε μικρή ηλικία σε περιστατικό βίας και νιώθει φόβο; Σε περίπτωση που έχει καλλιεργήσει αρκετά τον εαυτό του για να ξεχωρίσει από συμπεριφορές που συναντούμαι σε ντοκιμαντέρ ζώων; Εκεί όλα γίνονται δύσκολα καθώς το μοναδικό πράγμα το οποίο θα έπρεπε να τιμάται είναι η επίδειξη πολιτισμού και σεβασμού απέναντι σε οποιαδήποτε κατάσταση αντ΄αυτου κάτι τέτοιο γίνεται κατακριτέο και αντικείμενο χλευασμού…!

Οφείλουμε στην κοινωνία και τους εαυτούς μας να είμαστε η τελευταία γενιά που θα ανεχτεί τέτοιες συμπεριφορές, οφείλουμε να είμαστε αυτοί που θα σταματήσουμε κάθε είδους κακοποίηση οπού και αν την δούμε να συμβαίνει.

Εάν δεις κάποιον να χρειάζεται την βοήθεια σου δωσ’την χωρίς να σε νοιάζει αν ‘μπορεί και μόνος του ’…ίσως να μην μπορεί….

Εάν χρειαστεί να μιλήσεις εκ μέρος κάποιου μιλά ….ίσως να μην μπορεί ο ίδιος….

Εάν έχεις την παραμικρή υποψία  κακοποίησης στο περιβάλλον σου κάνε το βήμα! Σε κάποιον θα αλλάξεις την ζωή, σε κάποιον θα θυμίσεις ότι δεν είναι τόσο τρομακτικό το πρώτο βήμα αρκεί να βρει σταθερό έδαφος…!

Κωνσταντίνα Γκίζη – Απόφοιτη τμήματος Ψυχοδυναμικής  Ψυχοθεραπείας.