ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

Νιώθετε ατονία, αδυναμία συγκέντρωσης ή παρατηρείτε κενά στη μνήμη σας; Η διατροφή παίζει σημαντικό ρόλο στην πνευματική διαύγεια, ενώ συγκεκριμένες τροφές βοηθούν τον εγκέφαλο να δουλεύει γρήγορα και αποτελεσματικά.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η γλυκόζη, είναι η βασική τροφή του εγκεφάλου, ο οποίος χρειάζεται συγκεκριμένες δόσεις που θα τον ενεργοποιήσουν και θα τον τονώσουν.

Ο οργανισμός παράγει γλυκόζη από τα σάκχαρα που περιέχονται στα δημητριακά, τους ξηρούς καρπούς, το ψωμί, το ρύζι, τις πατάτες, τις μπανάνες.

Δημητριακά ολικής άλεσης

Ειδικά αυτή η κατηγορία τροφίμων παρέχουν στον οργανισμό σύνθετους υδατάνθρακες, που κατά τη διαδικασία της πέψης διασπώνται σε απλούς υδατάνθρακες (σάκχαρα), τα οποία με τη σειρά τους αποτελούν τα βασικά «καύσιμα» του εγκεφάλου. Είναι απαραίτητο, λοιπόν, να καταναλώνετε καθημερινά δημητριακά ολικής άλεσης (ψωμί, δημητριακά πρωινού, ζυμαρικά). Αποφύγετε όμως την καθημερινή κατανάλωση γλυκών, καθώς αυξάνουν ταχύτατα τα επίπεδα της γλυκόζης (σακχάρου) στο αίμα, όμως το σάκχαρο μειώνεται εξίσου γρήγορα, με αποτέλεσμα να έχετε τελικά τα αντίθετα από τα αναμενόμενα αποτελέσματα, δηλαδή αδυναμία συγκέντρωσης, υπνηλία και νευρικότητα.

Ω-3 λιπαρά

Μια πληθώρα ερευνών υποστηρίζει ότι η κατανάλωση ω-3 λιπαρών οξέων ενδυναμώνει τη μνήμη.

Πρόσφατα, ερευνητές του τμήματος Επιδημιολογίας από τη Σχολή Υγιεινής του Λονδίνου, σε μελέτη τους που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Journal of Nutrition Health and Aging», εκτίμησαν τη σχέση μεταξύ της κατανάλωσης ψαριών -που αποτελούν τις κυριότερες διατροφικές πηγές ω-3 λιπαρών οξέων- και της ικανότητας απομνημόνευσης 867 ατόμων 70-79 ετών. Διαπίστωσαν, λοιπόν, ότι όσοι κατανάλωναν τα περισσότερα ψάρια, είχαν σημαντικά καλύτερη απόδοση στα τεστ απομνημόνευσης σε σύγκριση με τους υπόλοιπους.

Οι βιταμίνες Β

Τα μειωμένα επίπεδα των βιταμινών του συμπλέγματος Β (Β1, Β5, Β12 κλπ.) μπορούν να επηρεάσουν την εγκεφαλική λειτουργία, προκαλώντας αδυναμία συγκέντρωσης, εκνευρισμό και μεταβολές της διάθεσης. Οι συγκεκριμένες βιταμίνες «θρέφουν» τα νεύρα και είναι πολύτιμες για τη νευρική λειτουργία. Η Β5, για παράδειγμα, κατά το μεταβολισμό της βοηθά στη σύνθεση της ακετυλοχολίνης, ενός από τους σημαντικότερους νευροδιαβιβαστές, που βοηθά στη συγκέντρωση, ενώ η Β12 συμβάλλει, μεταξύ άλλων, στη σύνθεση της μυελίνης, της προστατευτικής μεμβράνης των νευρικών κυττάρων. Οι κύριες πηγές των βιταμινών του συμπλέγματος Β είναι τα ζωικά τρόφιμα. Γι' αυτό, οι ειδικοί εφιστούν την προσοχή σε όσους ακολουθούν μια χορτοφαγική διατροφή ή κάνουν εξαντλητικές δίαιτες αποστερώντας τον οργανισμό τους από τις βιταμίνες του συμπλέγματος Β και ιδιαίτερα από τη Β12.

Επίσης, οι βιταμίνες Α και Ε, καθώς και ο φώσφορος, ο σίδηρος, το μαγνήσιο, το κάλιο, ο ψευδάργυρος (που βρίσκονται στα ψάρια, στα αβγά, στο μοσχάρι χωρίς λίπος, στα καρότα, στο ελαιόλαδο, στο σουσάμι κ.ά.), αυξάνουν την ικανότητα για προσοχή, βελτιώνοντας τον μηχανισμό της σκέψης.

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

To 94% του παγκόσμιου πληθυσμού είναι σε θέση να αναγνωρίσει το χαρακτηριστικό ερυθρόλευκο λογότυπο της Coca-Cola, καθιστώντας το αναψυκτικό μακράν το πλέον δημοφιλές εδώ και τρεις δεκαετίες.

Η πολυτάραχη ιστορία του ξεκίνησε το 1886, όταν ο Αμερικανός φαρμακοποιός John S. Pemberton από την Ατλάντα της Τζόρτζια δημιούργησε το αναψυκτικό με τη χαρακτηριστική γεύση, το οποίο και διέθετε προς πώληση μόνο σε αναψυκτήρια και όχι σε μπουκάλι.


Ο Pemberton παρασκεύασε το αναψυκτικό σε ένα τρίποδο μπρούτζινο σκεύος στην αυλή του σπιτιού του. Πήρε το γευστικό σιρόπι και το ανέμειξε με ανθρακούχο νερό ώστε να δημιουργήσει τη μοναδική φόρμουλα της Coca-Cola. Όσοι δοκίμασαν το αναψυκτικό ενθουσιάστηκαν με τη γεύση του.

Ο συνεργάτης και λογιστής του φαρμακοποιού, Frank M. Robinson, επινόησε το όνομα Coca-Cola και σχεδίασε το λογότυπο του αναψυκτικού με το δικό του γραφικό χαρακτήρα.



Από την 8η Μαΐου του 1886, την ημέρα που πωλήθηκε το πρώτο ποτήρι Coca-Cola, και για ένα έτος, ο Pemberton πουλούσε καθημερινά εννέα μερίδες αναψυκτικού. Τα κέρδη ανέρχονταν συνολικά σε 50 δολάρια, καθώς η τιμή ήταν 5 cents το ποτήρι. To κόστος παραγωγής της Coca-Cola ήταν 70 δολάρια, οπότε η πρώτη χρονιά έκλεισε με ζημία για τον Pemberton.


Μέχρι το 1905, το αναψυκτικό περιείχε μικρή ποσότητα αλκοόλ, ίχνη κοκαΐνης και παραγόταν από τον καρπό του πλούσιου σε καφεΐνη φυτού κόλα.


Η πρώτη διαφήμιση της Coca-Cola παρουσίαζε το αναψυκτικό ως «γιατροσόφι» διά πάσαν νόσον του νευρικού συστήματος, όπως ο πονοκέφαλος, η νευραλγία, η υστερία, η μελαγχολία, η πεσμένη λίμπιντο κ.α.


Το 1887, ο επίσης φαρμακοποιός και επιχειρηματίας Asa Candler αγόρασε τη μυστική συνταγή της Coca-Cola από τον Pemberton προς 2.300 δολάρια. Μέχρι τα τέλη του 1890, η Coca-Cola έγινε ένα από τα πιο δημοφιλή αναψυκτικά στην Αμερική, κατά κύριο λόγο χάρη στο επιθετικό μάρκετινγκ του προϊόντος. Με τον Candler στο τιμόνι, η εταιρία Coca-Cola κατάφερε να αυξήσει τις πωλήσεις της κατά περισσότερο από 4.000% μεταξύ 1890 και 1900.


Κατά την ποτοαπαγόρευση (1920-1933), αφού είχε αφαιρεθεί το αλκοόλ ως συστατικό από το αναψυκτικό, η Coca-Cola προωθήθηκε ως το απόλυτο υποκατάστατο των αλκοολούχων ποτών.

Οι στρατηγικές προώθησης του αναψυκτικού το παρουσιάζουν ως σύμβολο της συντροφικότητας, της χαράς και της θετικής ενέργειας, αξίες που όλοι θέλουμε να διέπουν τη ζωή μας.

Ωστόσο, την τελευταία δεκαετία οι πωλήσεις της Coca-Cola παρουσιάζουν πτωτικές τάσεις στις ΗΠΑ, λόγω της προσπάθειας των καταναλωτών να προστατεύσουν την υγεία τους. Δεν είναι λίγες, άλλωστε, οι επιστημονικές μελέτες που βάζουν στο στόχαστρο τα αναψυκτικά για τις αρνητικές επιπτώσεις τους στην υγείας μας.




ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

Τα «Ευρυτανικά Νέα» αναδημοσιεύουν ένα αφιέρωμα-φόρο τιμής στα 13 θύματα της φοβερής εκείνης φυσικής καταστροφής που έγινε στο περήφανο Μικρό Χωριό μισό αιώνα πριν, ένα βροχερό πρωινό του 1963, τότε που μέσα σε λίγες μόνο στιγμές άλλαξε για πάντα ο ρους της ιστορίας για τούτη την καταπράσινη γωνιά της Ευρυτανίας. Γιατί μπορεί το χωριό να ξαναχτίστηκε -σε νέα αυτή τη φορά θέση, οι ανθρώπινες όμως ζωές χάθηκαν για πάντα και οι μνήμες παραμένουν ακόμα ανεξίτηλες, όσα χρόνια κι αν περάσουν.

Απόγνωση μπροστά στη δύναμη της φύσης που επέλεξε να “χτυπήσει” το Μικρό Χωριό Φωτο: Φωτογραφικά Επίκαιρα, Θ.Ιωνάς

Το χρονικό της καταστροφής

Το ημερολόγιο έγραφε 13 Ιανουαρίου του 1963, ημέρα Κυριακή.

Ο νομός Ευρυτανίας προσπαθεί ακόμα να μαζέψει τα κομμάτια του από το βαρύ τίμημα που πλήρωσε στον Εμφύλιο Πόλεμο, που είχε λήξει λίγα χρόνια πριν. Η φτώχεια, η πείνα, η εξαθλίωση και το σχεδόν ανύπαρκτο οδικό δίκτυο δοκιμάζουν τις αντοχές των κατοίκων· σε τούτα έρχεται να προστεθεί ο βαρύς χειμώνας, καθώς βρέχει αδιάκοπα σχεδόν από τον Σεπτέμβρη.

Η ευρυτανική γη δεν μπορεί να συγκρατήσει πλέον το νερό, οι υποδομές και οι δρόμοι ολόκληρου του νομού σχεδόν καταστρεμμένοι από την επιμονή της Φύσης.

Κυριακή 13 Γενάρη, λίγο μετά τις 8.00 το πρωί, στο Μικρό Χωριό οι περισσότεροι κάτοικοι βρίσκονται στην εκκλησία, μαζί τους και τα παιδιά τού σχολείου. Λίγοι είναι εκείνοι που έχουν μείνει στα σπίτια τους.

Και τότε, η καταστροφή: ένα τρομερό βουητό συγκλονίζει την περιοχή. Είναι ο επιθανάτιος ρόγχος ενός βουνού, είναι η βοή από το ξερίζωμα μιας πλαγιάς του βουνού "Κρι", που παρέσυρε και σκέπασε το δυτικό μέρος του χωριού. Οι κάτοικοι τρέχουν έντρομοι να δουν τι έχει συμβεί· το θέαμα δεν μπορεί να το συλλάβει ο ανθρώπινος νους, η πραγματικότητα αποδεικνύεται -για ακόμα μία φορά- πιο σκληρή και αδυσώπητη ακόμα και από τον χειρότερο εφιάλτη.

Τεράστιοι όγκοι, τόνοι ολόκληροι, από λάσπη, χώμα, σπίτια, βράχους και ξεριζωμένα έλατα κατρακυλούσαν, παρασύροντας ό,τι βρισκόταν στο διάβα τους. Ο άνθρωπος ανίσχυρος απέναντι στη μανία της φύσης.

Οι πρώτες στιγμές

Οι κάτοικοι του χωριού φθάνουν στον τόπο της καταστροφής. Άνθρωποι από τον τόπο της συμφοράς τρέχουν να σωθούν παραπατώντας, γιατί η γη σείεται κάτω απ' τα πόδια τους. Με σπαρακτικές κραυγές καλούν τους δικούς τους, για να δουν αν ακόμα ζουν. Ο ορμητικός χωμάτινος καταρράκτης τους φράζει τον δρόμο προς τα σπίτια τους. Το χωριό κόβεται στα δύο, παραμορφώνεται μπροστά στα μάτια τους. Σχηματίζονται λόφοι από χώμα, πέτρες, σπίτια, που ξαφνικά χάνονται για να ξαναφανούν λίγο πιο κάτω. Ένας απίστευτος κυματισμός της γης, που σχιζόταν σε βαθιά ανοίγματα και κατάπινε ό,τι βρισκόταν μπροστά του.

Ο τότε νομάρχης Θεοδόσης Τσαούσης τηλεφωνεί στον μηχανικό της ΤΥΔΚ Σωτήρη Οικονόμου και του ζητά να σπεύσει στο σημείο.

Ο τελευταίος περιγράφει την εικόνα που αντίκρισε στο Μικρό Χωριό: «…τεράστιοι όγκοι λάσπης και χωμάτων είχαν ξεκινήσει πάνω από το βουνό και σερνόταν προς τα κάτω κατά μήκος του μικρού χειμάρρου - ποταμού του χωριού σαν μια βραδυκίνητη λάβα. Ήδη τα πρώτα σπίτια που βρισκόταν στη ζώνη κατολισθήσεως αυτής της μάζας είχαν παρασυρθεί, είχαν βυθισθεί μέσα στη λάσπη και φαινόταν επάνω μόνον οι στέγες των σπιτιών, άλλες από ξύλο και κεραμίδια και άλλες από τσίγκους που επέπλεαν στη λάσπη».

Σύντομα καταφθάνουν οι πρώτοι κάτοικοι από το απέναντι Μεγάλο Χωριό, που έσπευσαν με συγκινητική αλληλεγγύη για να συμπαρασταθούν στους πληγέντες συντοπίτες τους.

Κοντά στο μεσημέρι η γη ημερεύει, παύει να βρυχάται και τότε όλοι όσοι κατάφεραν να σωθούν, μέσα σε θρήνο και οδυρμό για την κόλαση αυτής της καταστροφής, προσπαθούν να βρουν τους ανθρώπους τους. Τα μουγκανητά και οι κραυγές των θαμμένων ζώων ακούγονται σαν ανατριχιαστική παραφωνία, δημιουργώντας ένα εφιαλτικό σκηνικό.

Στο δραματικό προσκλητήριο, δεκατρείς (13) συγχωριανοί δεν έδωσαν το "παρών": Γιάννης Αθανασόπουλος, Λάμπρος Ζαχαράκης, Αικατερίνη Ζησίμου, Νίκος και Γιαννούλα Κοντογιάννη μαζί με την κορούλα τους Μαίρη και τη συγγενή τους Φωτεινή Κομματά, Καλλιόπη Κωστοπούλου, Χρήστος και Κωσταντία Μαστρογεωργοπούλου, Γιάννης Πλάκας, Ιωάννης Παπαδημητρίου και Γιώργος Τάσιος είχαν θαφτεί ζωντανοί!

Τρείς ακόμα κάτοικοι τραυματίστηκαν και μεταφέρθηκαν στο Νοσοκομείο στο Καρπενήσι.

Οι επόμενες μέρες

Για πολλές μέρες η κατολίσθηση συνεχιζόταν με αργό ρυθμό, χωρίς όμως πια να απειλεί ανθρώπινες ζωές.

Δυο μέρες μετά, καταφθάνει κυβερνητικό κλιμάκιο για να εκτιμήσει την καταστροφή, με επικεφαλής τον υπουργό Πρόνοιας Κωνσταντίνο Τσάτσο, τον Μητροπολίτη Ναυπακτίας και Ευρυτανίας Δαμασκηνό, τους βουλευτές Ευρυτανίας Χρυσόστομο Καραπιπέρη και Κώστα Παπασπύρου, τον νομάρχη Ευρυτανίας Θεοδόσιο Τσαούση κ.ά. Πολλά τα ζητήματα που έπρεπε να αντιμετωπιστούν: Μπορούσαν οι άνθρωποι να παραμείνουν στα σπίτια τους; Τι θα γινόταν όσοι έχασαν τις περιουσίες τους; Αποφασίστηκε να γίνει άμεση μεταστέγαση. Όμως, πού να πήγαιναν μες το καταχείμωνο; Όσοι θα παρέμεναν, κυρίως ηλικιωμένοι, το έκαναν με δική τους ευθύνη.

Όλη η χώρα συγκλονίζεται από την ανείπωτη συμφορά. Όλες οι εφημερίδες, με αλλεπάλληλες δραματικές περιγραφές και φωτογραφίες ή ποιήματα, ανήγγειλαν τον τραγικό χαμό του Μικρού Χωριού Ευρυτανίας.

Η ανασυγκρότηση

Για την Κοινότητα του χωριού και την Αδελφότητα Μικροχωριτών ανοίγει ένα καινούριο κεφάλαιο δράσης. Συνεχής και αδιάκοπος ο αγώνας προς όλες τις κατευθύνσεις με ένα μόνο στόχο: την άμεση στέγαση των πληγέντων, που φιλοξενούνται προσωρινά σε σπίτια των γειτονικών χωριών, Μεγάλο Χωριό και Γαύρο. Η Αδελφότητα καταφέρνει να δοθεί στους πληγέντες μια πρώτη χρηματική βοήθεια από το υπουργείο Πρόνοιας για τη συντήρηση τους.

Οι καθημερινές παραστάσεις στους αρμόδιους φορείς γρήγορα αρχίζουν να καρποφορούν. Μέσα σε τρεις μήνες πραγματοποιείται Πανελλήνιος Έρανος για την ανοικοδόμηση του Νέου Χωρίου.

Καταγραφή πληγέντων, απαλλοτριώσεις, κατανομή οικοπέδων, παραστάσεις σε δημόσιες υπηρεσίες, συνεχής αγώνας.

Το Τεχνικό Γραφείο Δοξιάδη - Σύμβουλοι Μηχανικοί, αναλαμβάνει χωρίς αμοιβή τη μελέτη για την επιλογή της κατάλληλης τοποθεσίας και τον σχεδιασμό του νέου οικισμού.

Σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Γεωλογίας επιλέγεται η τοποθεσία "Γκρεμενίτσες", όπου αρκετοί Μικροχωρίτες έχουν εύφορα κτήματα, τα οποία στη συνεχεία απαλλοτριώνονται. Γίνεται επί τόπου χάραξη των οικοπέδων, τα οποία παραχωρούνται δωρεάν στους πληγέντες και η διανομή γίνεται με κλήρο.

Τον Φεβρουάριο του 1964 άρχισαν οι εργασίες από συνεργεία του Βασιλικού Εθνικού Ιδρύματος. Το 1968 ο νέος οικισμός ήταν έτοιμος, το Νέο Μικρό Χωριό είναι πλέον γεγονός.

Οι κάτοικοι ξεκινούν μια νέα ζωή, οι πληγές όμως παραμένουν ανοιχτές, δεν γίνεται να επουλωθούν.

«Η μικρή Ελβετία έσβησε»

Ο Φρέντυ Γερμανός ήρθε στην Ευρυτανία αμέσως μετά την καταστροφή, ως απεσταλμένος του περιοδικού "Εικόνες". Η ανταπόκρισή του είναι συγκλονιστική, περιγράφει με απόλυτη συντριβή την τεράστια καταστροφή και το μέγεθος του ανθρώπινου πόνου.

Μεταξύ άλλων, αναφέρει: «…Αυτή τη φορά η καταστροφή χτύπησε μια καταπράσινη γωνιά της Ευρυτανίας, το Μικρό Χωριό. Ήρθε, όπως έρχεται συνήθως στις περιπτώσεις αυτές. Χωρίς να χτυπήσει την πόρτα. Μια υπόκωφη βουή, ένα βουνό που κύλησε, ένα χωριό που έσβησε από το χάρτη και μετά σιωπή. Η ίδια σιωπή που έρχεται μετά από κάθε βιβλική θεομηνία. […]

Η επιστήμη θα δώσει -θα έδωσε ήδη- τα συμπεράσματά της. Η λογική, όχι η ψυχρή και τετράγωνη, αλλά η ζεστή και ανθρώπινη, δεν μπορεί να εξηγήσει πώς η μικρή Ελβετία, με την ειδυλλιακή φύση και τον ξέγνοιαστο πληθυσμό, έπρεπε από τη μια στιγμή στην άλλη να βουλιάξει, να χαθεί, να γίνει η μικρή Ατλαντίδα της Ευρυτανίας. Ευτυχώς τα παιδιά σώθηκαν. Τα παιδιά, την ώρα της καταστροφής, ήταν με το δάσκαλό τους μέσα στην εκκλησία».

Η καταστροφή ενέπνευσε και τον σπουδαίο Μιχάλη Σταφυλά, ο οποίος στο ποίημα του «Μικρό Χωριό» καταγράφει τη συμφορά:

ΠΗΓΕΣ:

Δημοσιογράφος Σπύρος Κρίκος

Οικονόμου Σ., "Η τραγωδία του Μικρού Χωριού Ευρυτανίας", Μικροχωρίτικα Γράμματα

Παπαδημητρίου - Κουτσούκη Αι. "Το Μικρό Χωριό Ευρυτανίας - Περιήγηση στο χώρο και το χρόνο"


Βασσάλου Κ., "Παλαιό Μικρό Χωριό - Ευρυτανία " εφημ. Καθημερινή

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

Είσαι αγχώδης τύπος; Το ξέρεις ότι η λύση είναι ότι πρέπει να ηρεμήσεις και να σκεφτείς πράγματα που σε κάνουν ευτυχισμένη! Το άγχος είναι τοξικό!

Επίσης, για να βοηθήσεις τον οργανισμό σου να χαλαρώσει μάθε αυτές τις 5 τροφές που θα σε βοηθήσουν να νικήσεις το στρες:

Αμύγδαλα

Αποτελούν καλή πηγή βιταμινών Β2 και Ε. Όπως η βιταμίνη C, και η βιταμίνη Ε έχει αποδειχθεί ότι συμβάλλει στην καταπολέμηση των ελεύθερων ριζών που συνδέονται με το άγχος.

Μπρόκολο

Περιέχει αυξημένη ποσότητα βιταμίνης Α, η οποία σε συνδυασμό με τη βιταμίνη C και τα άλλα θρεπτικά συστατικά του μπρόκολου συμβάλλει θετικά στην προστασία των κυττάρων από τις ελεύθερες ρίζες που παράγονται όταν βρίσκεσαι σε κατάσταση στρες.

Πορτοκάλια

Περιέχουν βιταμίνη C, η οποία, σύμφωνα με έρευνες, μειώνει τα επίπεδα στρες. Φάτε ένα πορτοκάλι το απόγευμα, ως θρεπτικό και χαλαρωτικό σνακ.

Αβοκάντο

Πλούσιο σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β, που αποδεδειγμένα ανακουφίζουν από τις αγχωτικές διαταραχές, ενώ περιέχει μονοακόρεστα λίπη και φυτικές ίνες που δημιουργούν αίσθημα κορεσμού.

Γαλοπούλα

Περιέχει ένα αμινοξύ που ονομάζεται L-τρυπτοφάνη. Αυτό το αμινοξύ ενεργοποιεί την απελευθέρωση της σεροτονίνης από τον εγκέφαλο, μιας ουσίας που σε κάνει να νιώθεις καλά.

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

Οι περισσότεροι από εμάς τη γνωρίζουμε ως ένα συνοδευτικό σε μορφή "σάλτσας" στο πιάτο μας ή ως ένα ακόμα υλικό στο μαγείρεμα ενός φαγητού.

Επίσης, πολλοί αγνοούν ότι πρόκειται για ένα υλικό που προέρχεται από τους σπόρους φυτού και όχι από απλές προσμίξεις άλλων υλικών.

Ακόμα περισσότερο, αγνοούν ότι αυτοί οι σπόροι έχουν απίστευτα οφέλη για το άσθμα, τον καρκίνο του γαστρενετερικού, τη χοληστερόλη, την υγεία των μαλλιών, τις δερματικές ασθένειες, μέχρι και τη δυσπεψία.

Ο λόγος γίνεται για τον σπόρο της μουστάρδας.

Η μουστάρδα στην μορφή που την ξέρουν οι περισσότεροι φτιάχνεται από τους σπόρους συγκεκριμένων φυτών της οικογένειας των Σταυρανθών ή των Βρασσικιδών. Εκτός από την απλή προσθήκη γεύσης στο φαγητό σας, οι σπόροι της μουστάρδας έχουν μοναδικές θεραπευτικές ιδιότητες.

Δείτε ποιες είναι αυτές:

Έλεγχος των συμπτωμάτων του άσθματος

Οι σπόροι μουστάρδας είναι πλούσιοι σε σελήνιο και μαγνήσιο. Και τα δύο αυτά στοιχεία έχουν αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Αν καταναλώνετε τακτικά μουστάρδα, θα περιορίσετε τα συμπτώματα του άσθματος, του κρυολογήματος και της συμφόρησης στο στήθος.

Προστασία από τον καρκίνο του γαστρεντερικού

Έρευνες έχουν δείξει ότι οι σπόροι μουστάρδας έχουν ιδιότητες που μπορούν να περιορίσουν την ανάπτυξη των ήδη υπαρχόντων καρκινικών κυττάρων και βοηθούν στην πρόληψη του σχηματισμού των νέων καρκινικών όγκων.

Ανακουφίζει από ρευματικούς, αρθριτικούς και μυϊκούς πόνους

Το σελήνιο και το μαγνήσιο που περιέχει η μουστάρδα της προσδίδουν την αντιφλεγμονώδη δράση της και τις θερμαντικές της ιδιότητες. Όταν εφαρμόζεται στο σώμα, η πάστα από πολτοποιημένους σπόρους μουστάρδας θερμαίνει την περιοχή και βοηθάει να χαλαρώσει τους μυς, οδηγώντας σε ανακούφιση από τον πόνο.

Μειώνει τη χοληστερόλη

Η μουστάρδα περιέχει υψηλά επίπεδα νιασίνης ή βιταμίνης Β3. Η νιασίνη έχει ιδιότητες που βοηθούν στην μείωση των επιπέδων χοληστερίνης και προστατεύει τις αρτηρίες από αθηροσκλήρωση (τη συσσώρευση πλάκας). Βοηθάει επίσης στη ρύθμιση της ροή του αίματος και προστατεύει το σώμα από την υπέρταση.

Ευνοεί την ανάπτυξη των μαλλιών

Η μουστάρδα περιέχει πολλές βιταμίνες και μέταλλα, αλλά αυτό που κάνει τη διαφορά είναι η υψηλή ποσότητα β-καροτένιου. Κατά την παραγωγή φυσικών ελαίων από το σώμα (όπως αυτά στο τριχωτό της κεφαλής που θρέφουν τις τρίχες), το β-καροτένιο μετατρέπεται σε βιταμίνη Α, η οποία είναι εξαιρετική για την ανάπτυξη των μαλλιών. Εκτός από αυτό, η μουστάρδα περιέχει επίσης σίδηρο, λιπαρά οξέα, ασβέστιο και μαγνήσιο, τα οποία ευνοούν την τριχοφυΐα.

Βοηθάει στη μείωση της δυσκοιλιότητας

Οι σπόροι της μουστάρδας περιέχουν μία μοναδική ουσία που είναι το κλειδί για την ανακούφιση της δυσκοιλιότητας. Εκτός από αυτό, είναι επίσης πλούσιοι σε φυτικές ίνες. Επιπλέον, οι σπόροι μουστάρδας αυξάνουν την παραγωγή του σάλιου, με αποτέλεσμα την καλύτερη πέψη.

Καταπολεμάει τις λοιμώξεις του δέρματος

Η μουστάρδα έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε θείο, το οποίο είναι πολύ αποτελεσματικό στη μείωση των λοιμώξεων του δέρματος. Το θείο δίνει στους σπόρους αντί-μυκητιακές και αντι-βακτηριακές ιδιότητες που βοηθούν στην καταπολέμηση των περισσότερων παθήσεων του δέρματος.

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

Η ιστορία της ελληνικής υπαίθρου τον 20ο αιώνα είναι συνυφασμενη και ταυτισμένη με την ιστορία των λεωφορείων και των Κ.Τ.Ε.Λ. Τα «ρετρό» λεωφορεία με τη «μουσούδα», τη σκάλα στο πίσω μέρος και τη μπαγκαζιέρα στην οροφή, αποτελούν το σήμα κατατεθέν μιας Ελλάδας που αγωνιζόταν ασθμαίνοντας να βγει από τις φεουδαρχικές δομές και να παρακολουθήσει το σύγχρονο δυτικό τρόπο ζωής. Η γεωφυσική κατάσταση στην Ελλάδα απέτρεψε την δημιουργία ενός ολοκληρωμένου σιδηροδρομικού δικτύου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι χερσαίες μεταφορές να γίνονται με λεωφορεία, η χρήση των οποίων δεν σταμάτησε ούτε κατά την διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου.

1896: Το πρώτο Υπεραστικό Λεωφορείο κυκλοφορεί στην Ελλάδα και είναι 14 θέσεων, Γαλλικής κατασκευής. Θεωρήθηκε μεγαθήριο για την εποχή του, αφού όσα αυτοκίνητα κυκλοφορούσαν δεν ξεπερνούσαν τις 5-7 θέσεις. Κατά την περίοδο αυτή για την εκμετάλλευση του λεωφορείου ως μεταφορικό μέσο χρειαζόταν μία απλή άδεια της αστυνομικής αρχής. Κάθε λεωφορείο αποτελούσε ανεξάρτητη ιδιωτική επιχείρηση και ο ιδιοκτήτης σύμφωνα με την κρίση του μπορούσε να το χρησιμοποιήσει σε οποιαδήποτε περιοχή και γραμμή. Το κόμιστρο διαμορφωνόταν ελεύθερα ανάλογα με την επιβατική κίνηση ή τον τυχόν ανταγωνισμό.

1920-25: Εμφανίζονται οι πρώτες διατάξεις που καθορίζουν την κυκλοφορία ή την κίνηση των λεωφορείων. Τέτοιες διατάξεις ήταν ο ΝΔ. 24812 Σεπτεμβρίου 1922, και το ΠΔ. 715 Οκτώβριος 1925.

1937-1940: Δημιουργούνται οι κοινές Διευθύνσεις Αστικών και Υπεραστικών Λεωφορείων που αποτέλεσαν το πρώτο ουσιαστικό βήμα οργάνωσης των επιβατικών συγκοινωνιών. Η πορεία αυτή ανακόπηκε με τον Β Παγκόσμιο πόλεμο. Κατά το έτος 1939 το σύνολο των Υπεραστικών Λεωφορείων της χώρας ήταν 1635 λεωφορεία με 27.767 θέσεις επιβατών.
Μετά την λήξη του Πολέμου άρχισε και πάλι η ανασυγκρότηση των λεωφορειακών συγκοινωνιών που παρουσίασαν αλματώδη άνοδο, λόγω του ότι ο σιδηρόδρομος είχε καταστραφεί και εξυπηρετούσε λίγες περιοχές της χώρας, αεροπορία δεν υπήρχε και ουσιαστικά το αυτοκίνητο ήταν το μοναδικό χερσαίο μέσο μεταφοράς.

1952: Με τον Νόμο 2119 συστάθηκαν τα Κοινά Ταμεία Εισπράξεων Λεωφορείων (Κ.Τ.Ε.Λ.) ένα για κάθε Νομό και για κάθε νησί. Δημιουργήθηκαν έτσι 104 κοινά Ταμεία, 59 Υπεραστικά και 45 Αστικά.

Τα Υπεραστικά Κ.Τ.Ε.Λ. είχαν στόλο 3.311 λεωφορεία με 79.464 θέσεις επιβατών.
Τα χρόνια περνούν και φυσικά τα λεωφορεία πληθαίνουν, ο κόσμος αγκαλιάζει το λεωφορείο αλλά οι συγκοινωνιακές γραμμές δεν λειτουργούν ακόμη σε τακτική βάση. Το λεωφορείο και το προσωπικό του, ο οδηγός και ο βοηθός του(που εκτελεί χρέη φορτωτή, εισπράκτορα, μηχανικού) αποκτούν κύρος και γνωρίζουν σεβασμό από τους επιβάτες όσο λίγα άτομα στις τότε τοπικές κοινωνίες. Ήταν οι άνθρωποι που τους έφερναν τα νέα από μακρινές -για τα τότε δεδομένα- πόλεις, παραγγελίες, φάρμακα, εφημερίδες και φυσικά το ταχυδρομείο! Γι αυτούς τους ανθρώπους πάντα υπήρχε, όπου και να πήγαιναν, ένα κρεβάτι και ένα πιάτο φαγητό, ήταν «του λεωφορείου»!  Τα λεωφορεία ήταν τα μέσα που συνεπικουρούσαν τη μόρφωση και την κοινωνική ανέλιξη του νεοέλληνα. Μετέφεραν τους μαθητές στα γυμνάσια, τους φοιτητές στα πανεπιστήμια, τους δασκάλους και τους καθηγητές στα απομακρυσμένα χωριά. Οι υποδομές στην μεταπολεμική Ελλάδα παρέμεναν υποτυπώδεις. Χωματόδρομοι, διαβάσεις ρεμάτων και ποταμών, χιόνια ήταν μόνο μερικά από τα φυσικά εμπόδια που ήταν αναγκασμένοι να αντιμετωπίσουν οι πρώτοι οδηγοί λεωφορείων. Για να μην αναφέρουμε την τεράστια γκάμα βλαβών που ήταν αναγκασμένοι να επιδιορθώσουν επιτόπου με μηδενικά μέσα και με τον πλέον ευφάνταστο τρόπο!

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ