Η Μάνη είναι ιστορική περιοχή της Πελοποννήσου που εκτείνεται στη χερσόνησο του Ταϋγέτου.
Γεωγραφικά η κυρίως Μάνη ή Μέσα Μάνη, όπως ονομάζεται τοπικά, ορίζεται από τον αυχένα του Ταΰγετου Σαγιά και καταλήγει στο Ακρωτήριο Ταίναρο. Η Μέσα Μάνη διακρίνεται με βάση την κατά μήκος κορυφογραμμή στην Ανατολική Μάνη ή προσηλιακή Μάνη, που βλέπει προς το Λακωνικό Κόλπο και στη Δυτική Μάνη ή απόσκερη ή αποσκιερή Μάνη, που βλέπει στο Μεσσηνιακό Κόλπο. Βορειότερα της Δυτικής Μάνης, δηλαδή από την περιοχή της Καρδαμύλης, βρίσκεται η Μεσσηνιακή Μάνη, ή όπως την αποκαλούν τοπικά η Έξω Μάνη. Ο διαχωρισμός αυτός διακρίνεται και στα επίθετα των κατοίκων, όπου της μεν Λακωνικής Μάνης καταλήγουν σε -άκος και στη Μεσσηνιακή Μάνη σε -έας.
Η περιοχή της Μάνης περιλαμβάνει τις άλλοτε επαρχίες του Γυθείου και Οιτύλου της Λακωνίας. Η συνολική της έκταση φθάνει τα 1800 τ.χλμ. επί συνολικού μήκους 75 χλμ. και μέγιστου πλάτους 28 χλμ. που καταλήγει στο Ακρωτήριο Ταίναρο, με σπονδυλική στήλη το όρος Ταΰγετος και ψηλότερη κορυφή τον Προφήτη Ηλία (2.404 μ.). Ο συνολικός πληθυσμός της το 1961 έφθανε τους 20.300 κατοίκους, που ζούσαν σε 150 περίπου οικισμούς.
Σήμερα, μετά τη διοικητική αναδιοργάνωση Καλλικράτης (2011), η περιοχή της Μάνης αποτελείται από τους δήμους Δυτικής Μάνης, με έδρα την Καρδαμύλη, και Ανατολικής Μάνης, με έδρα το Γύθειο και ιστορική έδρα την Αρεόπολη.
Ο δήμος Δυτικής Μάνης ανήκει στην Π.Ε. Μεσσηνίας (πρώην νομό Μεσσηνίας) και προέκυψε από τη συνένωση των (καποδιστριακών) Μεσσηνιακών δήμων Λεύκτρου και Αβίας. Ο δήμος Ανατολικής Μάνης ανήκει στην Π.Ε. Λακωνίας (πρώην νομό Λακωνίας) και προέκυψε από τη συνένωση των Λακωνικών δήμων Σμήνους, Γυθείου, Οιτύλου και Ανατολικής Μάνης.
Μία ορεινή τεχνητή λίμνη που συνδυάζει ένα μοναδικό λαβύρινθο ρυακιών, φυσικών μικρών λιμνών και εκτεταμμένων ορεινών λιβαδιών που σφύζουν από ζωή. Η τεχνητή λίμνη των πηγών του Αώου βρίσκεται στα ανατολικά του Νομού Ιωαννίνων, περίπου 20 χλμ. βορειοδυτικά του Μετσόβου. Η λίμνη κατασκευάστηκε το 1987 στο οροπέδιο Πολιτσές με σκοπό την παραγωγή ενέργειας. Γύρω της υπάρχουν 7 μικρά φράγματα με το μεγαλύτερο να έχει ύψος 78 μ. Η έκταση της είναι 11,5 τ.χλμ. και βρίσκεται σε υψόμετρο 1.350 μέτρων, γεγονός που την κατατάσσει ως την πιο ορεινή μεγάλη λίμνη της Ελλάδας. Βρίσκεται ανάμεσα σε δύο Εθνικά Πάρκα, της Βάλια Κάλντα και του Βίκου-Αώου. Στα βόρεια υψώνονται το Μαυροβούνι, η Φλέγκα και η Τσούκα Ρόζα, ενώ προς τα νότια απλώνονται οι λόφοι και τα δάση γύρω από τη Χρυσοβίτσα και το Μέτσοβο. Η ακτογραμμή της λίμνης είναι μεγάλη και δαντελωτή με όμορφα δασωμένα μικρά φιόρδ και πολλα νησάκια να σχηματίζονται στο εσωτερικό της. Το στοιχεία που κάνουν την περιοχή ιδιαίτερα σημαντική για πολλά είδη της πανίδας και της χλωρίδας είναι τα μεγάλα λιβάδια, τα δεκάδες μικρά ρυάκια με τη συνεχή ροή νερού, οι μικρές φυσικές λίμνες και τα πυκνά δάση οξιάς που ξεκινάνε λίγο μετά τις όχθες.
Η βλάστηση γύρω από τη λίμνη είναι μοναδική, τόσο από άποψη ομορφιάς, όσο και από άποψη πολλών σπάνιων φυτών. Στα ανατολικά της λίμνης, καθώς οι ορεινοί όγκοι ξεκινάνε να υψώνονται επικρατούν δάση μαύρης πεύκης και διάσπαρτα ρόμπολα, ενώ στα δυτικά ξεκινάει ένα από τα μεγαλύτερα και ομορφότερα δάση οξιάς της Ελλάδας. Στα δε λιβάδια υπάρχουν διάσπαρτα δέντρα και θάμνοι, όπως κράταιγοι και αγριοκορομηλιές. Δίπλα από τα ρυάκια φυτρώνουν δεκάδες είδη σπάνιων ορχιδεών, όπως οι Anacamptis morio, A. picta, D. kalopissii, D. sambucina, D. smolikana, D. pindika, D. baumanniana, Orchis laxiflora, ενώ την άνοιξη τα λιβάδια κατακλύζονται από άγριους νάρκισσους (Narcissus poeticus) και άλλα φυτά, όπως τα Ajuga reptans, Rhinanthus mediterraneus, Salvia sclarea, Viola hirta και Gladiolus imbricatus.
Μία ανάσα από την οδό Εξαπλατάνου Κρανέας! Θα δείτε γκι κρανιές μονοπάτι που οδηγεί κατά μήκος του φαραγγιού ντρούμουτ στην επαρχία της Αλμωπίας στο χωριό χρυσή, το ρέμα σουρντίου ένας μικρόκοσμος μια ανάσα από τον αυτοκινητόδρομο που εκεί ο χρόνος σταματά, πεζοπορία μέσα στο δάσος κατάβαση στο ρέμα όπου το νερό φουντώνει με τίς βροχές.
Μοιάζει σαν να έχει ξεπηδήσει από τις σελίδες ενός παραμυθιού. Το σκηνικό που απλώνεται μπροστά στα μάτια όσων θα βρεθούν στο πέτρινο γεφύρι της Παλαιοκαρυάς με τους δύο τεχνητούς καταρράκτες, είναι απλά μαγευτικό και υπέροχο.
Το επιβλητικό μονότοξο γεφύρι δεσπόζει σε ένα στένωμα, περίπου μισό χιλιόμετρο από την Κάτω Παλαιοκαρυά. Δύο φράγματα που κατασκευάστηκαν το 1970 σχηματίζουν δύο τεχνητούς καταρράκτες, που δίνουν μια ξεχωριστή πινελιά στην μαγευτική εικόνα. Η κατασκευή του πέτρινου τοξοτού γεφυριού τοποθετείται γύρω στα 1500 και έχει μήκος 26 μέτρα, ενώ οι εντυπωσιακοί καταρράκτες φτάνουν τα 12 και τα 2 μέτρα αντίστοιχα.
Ο μικρός ποταμός Παλαιοκαρίτης που διαρρέει την χαράδρα - η οποία ονομάζεται και Γκρόπα- ξεκινά από το βουνό Γκρόπα και καταλήγει στον Πορταϊκό. Η, δε, Παλαιοκαρυά χτισμένη στα 730 μέτρα, στην κοιλάδα του Πορταϊκού, είναι ένα μικρό χωριό, που απέχει 35 χλμ από την πόλη των Τρικάλων.
Ο μύθος με τις νεράιδες.
Για το συγκεκριμένο γεφύρι υπάρχει και ο μύθος με της αναδυόμενες νεράιδες. Είναι τέτοια η φυσική ομορφιά του τοπίου που η παράδοση - μύθος θέλει να ξεπροβάλλουν νεράιδες μέσα από τον καταρράκτη και να μαγεύουν τους επισκέπτες.
Το Λημέρι είναι ορεινό χωριό του νομού Ευρυτανίας, χτισμένο σε υψόμετρο 780 μέτρων. Βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του νομού και βόρεια της λίμνης των Κρεμαστών. Το χωριό απέχει από το Καρπενήσι 73 χιλιόμετρα. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Απεραντίων. Μέχρι το 1928 ονομαζόταν Κόνιαβη.
To χωριό ήταν το Λημέρι του Κλεφταρματωλού Κατσαντώνη σύμφωνα με την τοπική παράδοση. Εκεί στο κέντρο του πανέμορφου τούτου χωριού, φιγουράρει η προτομή του μεγάλου και ασυμβίβαστου κλέφτη των Αγράφων. Λίγο πιο κάτω ανατολικά "τα 'ργαστήρια", που κατά την τουρκοκρατία λειτουργούσαν στην συνοικία αυτή εργαστήρια επεξεργασίας δερμάτων. Ανατολικότερα τα Προσήλια "Τσερνοβέτσια", παλιά συνοικία που σήμερα χρησιμοποιούνται τα χωράφια της για καλλιέργειες.
Στο χωριό, εκτός του κεντρικού ναού της Αγίας Βαρβάρας, υπάρχουν άλλες έξι εκκλησίες, με αξιόλογη αυτή της Κοίμησις Της Θεοτόκου που πανηγυρίζει κάθε 23 Αυγούστου με χορό και τραγούδια στη πηγή της πλατείας "Βραγγιανίτη". Από το Λημέρι μπορείτε επίσης να επισκεφτείτε τη Σπηλιά του Κατσαντώνη.
Δυτικά του χωριού υπάρχει αρχαία οχύρωση. Κατεστραμμένη από τους Ρωμαίους αλλά δέχτηκε την χαριστική βολή στις μέρες μας. Αγροτικός δρόμος πέρασε και κατέστρεψε τη βόρεια οχύρωση.
