Και φτάνει φίλε μου κάποτε η στιγμή που δεν μπορείς άλλο, που βαριέσαι να ασχοληθείς πια, που κουράζεσαι, και ψιθυρίζεις μέσα σου ένα δυνατό “άι στο δiάολο”.

Φτάνει κάποτε εκείνη η ευλογημένη στιγμή, που ανοίγεις τα μάτια σου και βλέπεις μπροστά σου την αλήθεια ολόγuμνη, που κοιτάζεις πίσω σου και μετράς κόπους, προσπάθειες και αγώνες, μάταιους τελικά.

Αγώνες δικούς σου, που κάποιοι ηλίθιοι ποτέ τους δεν τους κατάλαβαν, και ασφαλώς ποτέ τους δεν τους εκτίμησαν. Αγώνες που έδωσες για την σωτηρία! Όχι για την δική σου σωτηρία, γιατί εσύ δεν την χρειάζεσαι, αλλά για την δική τους. Αγώνες για να σώσεις μια άλλη ψυχή κι όχι την δική σου. Και νιώθεις πια κατάκοπος και απογοητευμένος.

Φτάνει κάποτε αυτή η άγια στιγμή που το μυαλό σου γυρίζει ανάποδα και παίρνεις την πιο μεγάλη και την πιο σπουδαία απόφαση.

Αποφασίζεις, ότι αρκετά ασχολήθηκες με τελειωμένα ναυάγια, αρκετά πάλεψες για να σώσεις κάτι που τελικά σωτηρία δεν έχει. Που η ψυχούλα σου από μόνη της παίρνει την πρωτοβουλία και κάνει το ξεσκαρτάρισμα, και εκεί ακριβώς είναι που συνειδητοποιείς πόση πολύ σαβούρα υπήρχε σε σωρούς μέσα στην “αυλή” σου.

Αποφασίζεις, ότι λίγοι είναι εκείνοι που είδαν τι έκανες τόσο καιρό τώρα, και ακόμη πιο λίγοι εκείνοι που αναγνώρισαν τον αγώνα σου.

Αποφασίζεις, ότι μοναχά για αυτούς τους πολύ λίγους, που πραγματικά το αξίζουν, θα αφιερώσεις από εδώ και πέρα τον πολύτιμο χρόνο σου, και θα παλέψεις για αυτούς.

Αποφασίζεις, ότι έφτασε επιτέλους η ώρα για να ξαποστάσεις, για να ησυχάσεις, για να λυτρωθείς, για να αναπνεύσεις λίγο καθαρό αέρα, και για να ζήσεις. Να διώξεις μακριά και να στείλεις στον διάολο όλους τους αχάριστους, τους εγωιστές, τους παρτάκηδες, τους άχρηστους, και τους τελειωμένους.

Τότε είναι η στιγμή που ξεκινάς το μέτρημα, αφαιρώντας από την λίστα σου όλους εκείνους που τελικά ήταν λίγοι, που ήταν εκεί για να πάρουν μονάχα, και για να φθείρουν την ψυχή σου.

Αυτή ακριβώς η στιγμή της αλήθειας, της κόπωσης και της μεγάλης απόφασης λέγεται…

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος

Πηγή: loveletters.gr

Πόσες και πόσες φορές έχουμε νιώσει πως κάτι πάει στραβά μαζί μας προσελκύοντας τα λάθος άτομα!

Πόσες φορές μετά από το τέλος ή όχι μίας σχέσης, καθισμένοι αναπαυτικά μεν αλλά γεμάτοι σκέψεις κοιτάζαμε ατέλειωτες ώρες έξω από το παράθυρο αναζητώντας τι κάνουμε λάθος και γιατί πέφτουμε πάντα στην ίδια παγίδα! Όχι των άλλων παγίδα, γιατί εκείνοι πάντα έτσι ήταν και θα είναι, αλλά του ίδιου μας του εαυτού, που πιστεύει και εναποθέτει μεγάλες ποσότητες ενεργείας και συναισθημάτων στους λάθος ανθρώπους ή μήπως δεν φταίνε αυτοί αλλά το πως ζήταμε και τί θέλουμε να δώσουμε…;

Στην αρχή στοργικοί, συγκαταβατικοί, έτοιμοι να μας υλοποιήσουν κάθε επιθυμία, “ετοιμοπόλεμοι” θα έλεγα καλυτέρα να μας κάνουν να νιώσουμε διαφορετικά και βέβαια με επιθυμητό αποτέλεσμα να το πετυχαίνουν. Μία ανταλλαγή ενεργείας που έρχεται εις πέρας συμπληρώνοντας μας, όχι όμως για πολύ!

Με τον καιρό, αν και αρκετές φορές όχι χρονοτριβώντας, όλα αυτά αρχίζουν να καταρρέουν! Καταρρέουν σε σημείο να βιώνουμε την ίδια απογοήτευση. Ένα μοτίβο συμπεριφοράς, που το επαναλαμβάνουμε ζώντας το ξανά και ξανά! Δεν έχει σημασία το είδος των διαφορών αλλά ότι συμπεριφέρονται με αλαζονικό τρόπο.

Και εκεί ακριβώς μπαίνουμε στο μεδούλι του προβλήματος…

«Τι μ@λ@κομαγνήτη έχω Θεέ μου.. Γιατί τραβώ πάνω μου όλους τους παλαβούς» Και λέμε για “παλαβούς” σε κάθε επίπεδό και πόσο περισσότερο στο συναισθηματικό.

Πριν αρκετούς μήνες έγινε η μια συνειδητοποίηση και η απαλλαγή όλων τον «ενόχων»… Αυτό δεν σημαίνει πως δίνουμε συγχωροχάρτι αλλά ένα μικρό ελαφρυντικό λόγο «χωρητικότητας»…

Δεν είναι θέμα μαγνητισμού αλλά ενεργειακής ποσότητας. Δεν έχει κανείς λάθος ούτε είναι και σωστός σε αυτή την περίπτωση γιατί ό ένας δίνει απλόχερα πολύ περισσότερο από ότι ο δέκτης έχει ανάγκη. Ο άλλος δεν είναι ότι δεν θέλει αλλά δεν μπορεί να αφομοιώσει όλο αυτό που έρχεται κατά πάνω του.

Απλά υπάρχει μία συγκεκριμένη κάστα ανθρώπων συνήθως που έχει ιδιαίτερη προτίμηση σε τέτοιου είδους καταστάσεις. Και ποιοι έχουν αυτό το «ελάττωμα»;

Μα φυσικά οι πολύ δοτικοί χαρακτήρες!

Είναι με λίγα λόγια σαν να προσπαθείς με μία μάνικα να γεμίσεις ένα ποτήρι που χωράει το πολύ 500ml. Η ορμή του νερού είναι τόσο μεγάλη που όσο και να θέλουμε να το γεμίσουμε αδειάζει το ποτήρι, με αποτέλεσμα να γύρνα πίσω και προς τα έξω καταβρέχοντας μας κιόλας! Ακόμη μπορεί να μην γίνει με πίεση αλλά ακόμα και σιγά σιγά με το ίδιο όμως αποτέλεσμα. Να ξεχειλίσει…

Για σκεφτείτε λίγο αυτόν τον παραλληλισμό…

Οι δοτικοί χαρακτήρες από την φύση τους δίνουν όσο περισσότερο μπορούν, χάνοντας αρκετές φορές και τον έλεγχο, με αποτέλεσμα το δοχείο/ταίρι/φίλος να μην μπορεί να δεχτεί μια τόσο μεγάλη ποσότητα συναισθημάτων και πληροφοριών όλων των ειδών. Έρχεται στη ζωή μας, να πάρει όσο πρέπει, για να συνεχίσει. Το ότι έχει μικρό «ρεζερβουάρ / δοχείο» δεν φταίει ούτε αυτός ούτε εμείς. Αυτό είναι κάτι που αυξάνει την χωρητικότητα του με τον καιρό από μόνο του βάση των εμπειριών χωρίς να σημαίνει πως δεν μπορεί να μικρύνει κιόλας.. Είναι όλα θέμα αντίληψης και εμπειριών.

Οι δοτικοί άνθρωποι πάντα θα δίνουν λοιπόν και πάντα θα χαίρονται να το κάνουν όντας «ενεργειακά pit stops”. Θέλοντας και δηλώνοντας το, το προσελκύουν κιόλας επειδή απλά αυτό έχουν ζητήσει από το σύμπαν.

Ζώντας όμως σε μία κοινωνία μπαταριών που καταναλώνονται αχόρταγα από κάθε τι μπορεί να τραφεί από αυτές, αυτό είναι αναπόφευκτο! Δεν χρειάζεται λοιπόν να διαμαρτυρόμαστε γιατί δεν δεχτήκαν από εμάς αλλά να είμαστε ευτυχισμένοι που τους γεμίσαμε όσο έπρεπε δίνοντας τους αυτό που έχουμε εμείς αυτοφυές και συνεχίζοντας εκείνοι την πορεία τους…

Όταν συνειδητοποιήσουμε τι είμαστε και πώς πρέπει να ψάξουμε για το κατάλληλο δοχείο. Όταν ευθυγραμμιστούμε και γνωρίζουμε καλά τι έχουμε να δώσουμε και σε τι ποσότητα, αυτό θα έρθει διπλά μας αναπληρώνοντας ακριβώς την ποσότητα που χρειάζεται και πάντα βεβαία όταν είναι ή ώρα του αλλά και η δική μας…

Πηγή : therapywave.eu

Αχάριστοι άνθρωποι

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του αχάριστου ανθρώπου; Τι μπορούμε να κάνουμε για να αντιμετωπίσουμε έναν τέτοιο άνθρωπο;

Για μία ακόμα φορά βοήθησες τον καλύτερο σου φίλο που σε είχε ανάγκη, έκανες ό,τι καλύτερο μπορούσες, παραμέρισες τις προσωπικές σου ασχολίες και σαν αντάλλαγμα πήρες δυσαρέσκεια και αδιαφορία. Και αναρωτιέσαι για ποιο λόγο είναι τόσο αχάριστος και δε σου είπε ούτε ένα απλό «ευχαριστώ»; Εάν το παραπάνω σενάριο σου ακούγεται οικείο, τότε έχεις να αντιμετωπίσεις έναν αχάριστο άνθρωπο. Δυστυχώς, στην καθημερινή μας ζωή ερχόμαστε σε επαφή με αρκετούς τέτοιους ανθρώπους. Ο Κλεόβουλος τονίζει πως «ο αχάριστος άνθρωπος μοιάζει με σπασμένο πιθάρι, στο οποίο ότι καλό και αν ρίξεις θα πέσει στο κενό».

Ποια είναι όμως τα χαρακτηριστικά του αχάριστου ανθρώπου;

Ο αχάριστος άνθρωπος συνεχώς παραπονιέται για τη δουλειά του, το σπίτι του, την πόλη του, την οικονομική του κατάσταση και τη ζωή του. Πάντα θα βρει κάτι άσχημο και δυσάρεστο να εστιάσει την προσοχή του. Πιστεύει πως είναι άτυχος και όλα πάνε άσχημα στη ζωή του. Δεν είναι ποτέ ευχαριστημένος, ούτε ικανοποιημένος γιατί πάντα θα βρει κάτι που να μη του αρέσει ή να του λείπει. Θεωρεί τους γύρω του υπεύθυνους για τη δυστυχία του και πιστεύει πως είναι το θύμα μίας περίστασης όταν κάτι δεν πηγαίνει καλά. Τα συναισθήματα που εκφράζει συνεχώς είναι αρνητικά. Κατά συνέπεια βιώνει χαμηλή ικανοποίηση από τη ζωή του, χαμηλή ποιότητα ζωής, αυξημένα ψυχοσωματικά προβλήματα (πονοκέφαλοι, έλκος, μυαλγίες, σπαστική κολίτιδα, οσφυαλγία) και μεγαλύτερη επιρρέπεια στις σωματικές παθήσεις.

Τι μπορείς να κάνεις λοιπόν εσύ για να αντιμετωπίσεις έναν τέτοιο άνθρωπο;

1. Έκφρασε ανοιχτά τα συναισθήματά σου. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις είναι να συζητήσεις με το άτομο αυτό τα συναισθήματά σου. Εξήγησέ του πώς νιώθεις όταν σε αντιμετωπίζει με αυτόν τον τρόπο. Ανάφερε συγκεκριμένα περιστατικά για να μπορέσει και αυτός να καταλάβει. Ορισμένοι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν ότι αρκετές φορές είναι αγενείς ή αγνώμονες. Επίσης, πολλοί θεωρούν πως το «ευχαριστώ» είναι δεδομένο. Εάν, λοιπόν, το άτομο καταλάβει ότι έκανε λάθος, θα σου ζητήσει συγγνώμη και θα προσπαθήσει να μην το ξανακάνει. Από την άλλη πλευρά, όμως, υπάρχουν και άτομα που δε θα παραδεχτούν ότι έκαναν λάθος, θα θυμώσουν και θα αντιδράσουν άσχημα. Στην περίπτωση αυτή το άτομο μπορεί να αντιμετωπίζει κάποια άλλα προβλήματα και να συμπεριφέρεται κατά αυτόν τον τρόπο. Εάν συμβεί αυτό, σταμάτησε την κουβέντα ευγενικά και μην τη συνεχίσεις.
2. Σταμάτα να είσαι τόσο γενναιόδωρος μαζί του. Εάν συνειδητοποιήσεις πως η κουβέντα μαζί του δεν έλυσε το πρόβλημα και συνεχίζει να συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο, τότε πρέπει να σταματήσεις να είσαι τόσο γενναιόδωρος. Οι αχάριστοι άνθρωποι δε σταματούν ποτέ να ζητάνε και να απαιτούν. Όσα περισσότερα τους δίνεις, τόσα περισσότερα περιμένουν. Σταμάτα να δίνεις σε ανθρώπους που δεν το εκτιμούν. Άρχισε να λες «όχι» κάθε φορά που σου ζητάνε κάτι. Πολλές φορές όταν σταματήσουν να παίρνουν απομακρύνονται και χάνονται, ψάχνοντας το επόμενο διαθέσιμο άτομο που θα τους δώσει. Ο Καλλίμαχος τονίζει πως «δεν υπάρχει κανένας πιο βέβαιος εχθρός από τον αχάριστο που ευεργετήθηκε».
3. Απομακρύνσου και βοήθησε περισσότερο ανθρώπους που εκτιμούν την προσπάθειά σου. Σίγουρα αποτελεί τη δυσκολότερη επιλογή, ιδιαίτερα εάν τα άτομα αυτά είναι χρόνια στη ζωή σου, είναι όμως αναγκαία για την ψυχική σου ηρεμία και ισορροπία. Τα άτομα που είναι αχάριστα και συνεχώς ζητούν από σένα πρέπει να φύγουν από τη ζωή σου το συντομότερο δυνατό. Υπάρχουν γύρω σου τόσοι πολλοί άνθρωποι που σε κάνουν να χαμογελάς, να αισθάνεσαι όμορφα και εκτιμούν πραγματικά αυτό που τους δίνεις ακόμα και αν αυτό είναι μικρό. Για ποιο λόγο, λοιπόν, να συνεχίζεις να αφιερώνεις το χρόνο σου σε άτομα που γκρινιάζουν και σε «εκμεταλλεύονται» συνεχώς;

Να θυμάσαι πως κάθε άνθρωπος έχει να κάνει μία πολύ σημαντική επιλογή κατά τη διάρκεια της ζωής του: Αν θα ακολουθήσει το δρόμο της ευγνωμοσύνης για όλα αυτά που έχει ή το δρόμο της αχαριστίας για αυτά που δεν έχει. Είναι προσωπική του επιλογή αν θα είναι χαρούμενος ή δυστυχισμένος. Εάν, λοιπόν, ορισμένα άτομα στη δική σου τη ζωή έχουν επιλέξει το δεύτερο δρόμο, δεν είσαι υποχρεωμένος να μείνεις δίπλα τους.

Πλησίασε περισσότερο τους ανθρώπους που σε κάνουν να χαμογελάς και εκτιμούν αυτά που τους δίνεις. Να θυμάσαι τα λόγια του Earl Nightingale: «η στάση μας απέναντι στη ζωή καθορίζει και τον τρόπο που θα μας αντιμετωπίσει η ίδια η ζωή».

Μουστάκα Ελευθερία
 MSc Κλινικός Ψυχολόγος

Πηγή:  iatronet.gr 

«Ταπεινότητα δεν σημαίνει να έχεις μικρή ιδέα για τον εαυτό σου, αλλά να ασχολείσαι με τον εαυτό σου λιγότερο» – Σιντ Μπανκς

Υπό αυτή την έννοια, η ταπεινότητα ισοδυναμεί με την ανθρώπινη κατάσταση. Δεν έχει καμία σχέση με την υψηλή ή χαμηλή αυτοεκτίμηση, αλλά με την αναγνώριση του γεγονότος ότι είμαστε ένα από τα έξι δισεκατομμύρια κύματα στον ωκεανό της ζωής και ότι κανείς μας δεν είναι περισσότερο ή λιγότερο σημαντικός από τους άλλους.

Χωρίς να χρειάζεται να κάνω οτιδήποτε γι΄αυτό, ο ήλιος ανατέλλει το πρωί και το βράδυ βγαίνουν τα άστρα. Προτού ακόμα σηκωθώ από το κρεβάτι, η Γη έχει εκτελέσει το ένα τρίτο της περιστροφής της γύρω από τον άξονά της και έξι δισεκατομμύρια άνθρωποι έχουν κάνει ό,τι καλύτερο μπορούν για να γίνουν πιο ευτυχισμένοι και να μετριάσουν τον πόνο τους.

Και αφού δεν είμαι εγώ υπεύθυνος, μπορώ να χαλαρώσω και να απολαύσω τη ζωή. Δεν δειλιάζω συνειδητοποιώντας ότι είμαι αδύναμος – ή ακόμα και απόλυτα ανίσχυρος – μπροστά στις δυνάμεις που είναι πολύ ανώτερες από τις δικές μου, αλλά, αντίθετα, νιώθω ελεύθερος.

Ελεύθερος να απολαμβάνω τη ζωή όταν τα πράγματα εξελίσσονται σύμφωνα με τις επιθυμίες μου, αλλά και να επιδεικνύω στωικότητα και αξιοπρέπεια όταν καλούμαι να διαχειριστώ δυσκολίες. Ελεύθερος να αγαπώ και να βοηθώ τους ανθρώπους όταν συμπεριφέρονται όπως θα ήθελα, αλλά και να εξακολουθώ να τους αγαπώ και να τους βοηθώ όταν η συμπεριφορά τους δεν είναι η επιθυμητή.

Ελεύθερος να δημιουργήσω τη ζωή των ονείρων μου όταν τα πράγματα φαίνονται εύκολα, αλλά και ελεύθερος να συνεχίσω να κινούμαι προς αυτή την κατεύθυνση ή να παραιτηθώ και να χαράξω νέα πορεία όταν τα πράγματα φαίνονται δύσκολα.

Τελικά, αυτό μου φαίνεται ότι είναι στον πυρήνα κάθε επιθυμίας μας: η ελευθερία να απολαμβάνουμε τη ζωή μας και να συνεισφέρουμε στο Όλον, τόσο στα εύκολα όσο και στα δύσκολα, με όποιο τρόπο μπορούμε και για όσο καιρό βρισκόμαστε εδώ.

Το πώς θα καταλήξουν τα πράγματα δεν είναι στο χέρι μας. Ποτέ δεν ήταν στο χέρι μας. Αν όμως βάλουμε κι εμείς το λιθαράκι μας και παίξουμε τον ρόλο μας, είναι απίστευτο πόσο μακριά μπορούμε να πάμε.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Michael Neill «Η Επανάσταση αρχίζει μέσα μας» από τις εκδόσεις Διόπτρα

enallaktikidrasi.com

Ο Πάουλο Κοέλιο, ο Βραζιλιάνος συγγραφέας, είναι αγαπητός εδώ κα χρόνια , ιδίως για το έργο του «Ο Αλχημιστής».

Ο Πάουλο Κοέλιο γεννήθηκε στις 24 Αυγούστου 1947 στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας, το συγγραφικό του έργο έχει αγγίξει τις καρδιές και τα μυαλά εκατομμυρίων αναγνωστών παγκοσμίως.

Το πιο διάσημο έργο του Κοέλιο είναι αναμφίβολα “Ο Αλχημιστής”, ένα μυθιστόρημα που έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχει πουλήσει πάνω από 200 εκατομμύρια αντίτυπα, καθιστώντας το ένα από τα βιβλία με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στην ιστορία. Η ιστορία ακολουθεί το ταξίδι του Σαντιάγο, ενός βοσκού, καθώς ξεκινάει μια αναζήτηση για να ανακαλύψει τον προσωπικό του μύθο και να εκπληρώσει τα όνειρά του.

Μέσα από τις περιπέτειες του Σαντιάγο, ο Κοέλιο μεταδίδει βαθιά μαθήματα για το πεπρωμένο, τα όνειρα και τη σημασία του να ακολουθεί κανείς την καρδιά του.

18 αποφθέγματα του Κοέλιο

1. «Και πώς μπορώ να μαντεύω το μέλλον; Μέσα από τα σημάδια του παρόντος. Στο παρόν βρίσκεται το μυστικό· αν προσέξεις το παρόν, τότε κι αυτό που θα συμβεί στο μέλλον θα είναι καλύτερο».

2. «Μην σπαταλάτε χρόνο σε επεξηγήσεις. Οι άνθρωποι ακούν μόνο ό,τι θέλουν να ακούσουν».

3. «Ένα παιδί μπορεί να διδάξει σε έναν ενήλικο τρία πράγματα: να είναι ευτυχισμένος χωρίς ιδιαίτερο λόγο, να είναι πάντα απασχολημένος με κάτι και να ξέρει να απαιτεί με όλη του τη δύναμη αυτό που θέλει».

4.«Πνίγεσαι όχι αν πέσεις στο ποτάμι, αλλά αν παραμείνεις βυθισμένος σ’ αυτό».

5.«Η ευτυχία είναι κάτι το οποίο όταν διαιρείται, πολλαπλασιάζεται».

6.«Ο άνθρωπος βελτιώνεται καθώς ακολουθεί το δρόμο του. Αν περιμένει να βελτιωθεί προτού πάρει μια απόφαση, δεν θα προχωρήσει ποτέ».

7.«Όταν προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι απ΄ ό,τι είμαστε, τα πάντα γύρω μας γίνονται επίσης καλύτερα».

8.«Ο αληθινός άνθρωπος φέρεται σαν παιδί. Έχει ανάγκη να παίζει, να είναι ανάγωγος, να λέει ανοησίες, να κάνει απρεπείς και ανώριμες ερωτήσεις».

9.«Οι άνθρωποι περισσότερο ονειρεύονται ότι επιστρέφουν παρά ότι φεύγουν».

10. «Η επιθυμία δεν είναι αυτό που βλέπεις, αλλά αυτό που φαντάζεσαι».

11.«Μην ξεχάσεις όμως ότι όπου είναι η καρδιά σου, εκεί είναι και ο θησαυρός σου. Και πρέπει οπωσδήποτε να βρεις το θησαυρό σου για να έχουν νόημα όσα έχεις ανακαλύψει στο δρόμο σου».

12. «Ένα πράγμα μόνο υπάρχει που μπορεί να κάνει ένα όνειρο αδύνατον να πραγματοποιηθεί, ο φόβος της αποτυχίας».

13. «Η αγάπη είναι μια παγίδα. Όταν παρουσιάζεται, βλέπουμε μόνο το φως της, όχι τις σκιές της».

14.«Ένα λάθος που επαναλαμβάνεται περισσότερο από μία φορά είναι μια απόφαση».

15. «Οι θεοί ρίχνουν τα ζάρια και ούτε ρωτούν αν θέλουμε να είμαστε μέσα στο παιχνίδι ή όχι».

16.«Υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να μάθεις. Μέσα από τη δράση».

17.«Είναι η πιθανότητα του να πραγματοποιήσεις ένα όνειρό σου, που κάνει τη ζωή ενδιαφέρουσα».

18.«Φίλα αργά, γέλα σαν τρελός, ζήσε αληθινά, και συγχώρεσε γρήγορα».

lavart.gr

Της Ηρώς Κουνάδη.

Tι είναι η ευτυχία;

Βασικά στιγμές –αν δεχτούμε ότι δεν είσαι χρηματιστής από το Μανχάταν, εμβαπτισμένος στο αμερικάνικο όνειρο από τη στιγμή που γεννήθηκες. Στιγμές σαν αυτές που ξυπνάς χαρούμενος επειδή είναι Σάββατο ή επειδή έχεις ωραία σχέδια για σήμερα, ή και τα δύο, που συνειδητοποιείς ότι σε αγαπάνε, που κουλουριάζεσαι στον καναπέ για να διαβάσεις βιβλία ένα βροχερό απόγευμα με αχνιστό καφέ δίπλα σου. Τέτοια μικρά και καθημερινά, τέλος πάντων.

Το να είσαι ευτυχισμένος, όμως, γενικότερα, το να απαντάς αμέσως «ναι» στην ερώτηση «είσαι ευτυχισμένος;» είναι λίγο πιο περίπλοκο –και λίγο πιο δύσκολο. Ιδού τριάντα διαφορετικοί τρόποι να το πετύχετε, και να το κάνετε να διαρκέσει.

1. Συμβιβαστείτε με το γεγονός ότι η ζωή δεν είναι, και δεν θα γίνει ποτέ, τέλεια. Ένας σοφός είπε κάποτε πως το μυστικό δεν είναι να έχεις όλα αυτά που θέλεις, αλλά να θέλεις όλα αυτά που έχεις.

2. Μην παίρνετε τον εαυτό σας πολύ στα σοβαρά.

3. Και ακόμα περισσότερο, μην παίρνετε τους άλλους πολύ στα σοβαρά.

4. Να έχετε πάντα έναν σκοπό. Δεν πειράζει αν δεν είναι σπουδαίος, δεν είναι ανάγκη να θέλετε να γίνετε αστροναύτης ή να αλλάξετε τον κόσμο. Μπορεί να είναι κάτι μικρό, όπως το να έχετε ιστορίες να διηγείστε, ή απλώς να περνάτε καλά κάθε μέρα. Αρκεί να είναι ένας σκοπός.

5. Να περνάτε πολύ χρόνο με τους φίλους σας. Ακόμα και όταν χρειάζεται να θυσιάζετε χρόνο από τη δουλειά για να το κάνετε. Ή μάλλον, ειδικά τότε.

6. Να ζητάτε υποστήριξη όταν την χρειάζεστε.

7. Και να την δίνετε όταν σας τη ζητούν.

8. Μην μπερδεύετε τον υλισμό με την επιτυχία. Ούτε αυτή, ούτε η ευτυχία μετριούνται σε μεγάλα σπίτια και ακριβά έπιπλα.

9. Μην τρέχετε να τα προλάβετε όλα. Τις μέρες που έχετε πολλή δουλειά, ή που χωρίζει ο καλύτερος σας φίλος, τα πιάτα θα μένουν άπλυτα και τα e-mail αναπάντητα. Δεν πειράζει.

10. Να είστε αυθόρμητοι.

11. Να είστε δημιουργικοί.

12. Να είστε ο εαυτός σας.

13. Γράψτε κάθε μέρα κάτι που σας έκανε χαρούμενο. Δεν χρειάζεται να είναι κάτι γκράντε, που σας άλλαξε τη ζωή –δε συμβαίνουν τέτοια πράγματα κάθε μέρα. Μπορεί να είναι κάτι μικρό κι ασήμαντο, ένας αστείος διάλογος στη δουλειά, ή ένα καινούριο τραγούδι που αγαπήσατε με την πρώτη.

14. Προσπαθήστε να μαθαίνετε κάθε μέρα κάτι καινούριο.

15. Θυμηθείτε πως ό,τι στραβό και αν συμβαίνει, θα περάσει. Πάντα περνάει.

16. Κοιμηθείτε τουλάχιστον οκτώ ώρες κάθε βράδυ.

17. Κάντε μεγάλες συζητήσεις –και απολαύστε τις.

18. Βρείτε ένα χόμπι.

19. Διαβάστε.

20. Βοηθήστε τους άλλους. Δεν είναι ανάγκη να γίνετε κάπου εθελοντής αν πιστεύετε ότι δεν έχετε χρόνο. Βοηθήστε τους φίλους/ τους γονείς/ τους συναδέλφους σας να κάνουν/ να μάθουν/ να τελειώσουν κάτι που τους δυσκολεύει.

21. Μην κουράζεστε για πράγματα που δεν έχουν σημασία.

22. Ακούστε περισσότερη μουσική.

23. Δείτε λιγότερη τηλεόραση.

24. Κάντε ό,τι καλύτερο μπορείτε. Και αναγνωρίστε στον εαυτό σας ότι κάνετε ό,τι καλύτερο μπορείτε. Δεν θα είναι πάντα αρκετό –αλλά δεν πειράζει.

25. Γελάστε περισσότερο. Αν δεν έχετε ανθρώπους στη ζωή σας που σας κάνουν να γελάτε, δείτε αστεία βίντεο με πιγκουίνους στο YouTube. Πιάνουν πάντα.

26. Μην συζητάτε πολύ κάθε τι που σας στεναχωρεί. Είναι μύθος το ότι θα νιώσετε καλύτερα αν το «βγάλετε από μέσα σας». Στην πραγματικότητα, όσο περισσότερο το αναλύετε, τόσο πιο σημαντικό κάνετε το μυαλό σας να το θεωρεί.

27. Μην καταπιέζετε πολύ τον εαυτό σας. Ναι, είναι σημαντικό να τρώτε σωστά και να κάνετε οικονομία, αλλά είναι σημαντικότερο να σπάτε πού και πού τους κανόνες σας για να φάτε ένα λαχταριστό γλυκό ή να αγοράσετε κάτι που θέλετε πολύ.

28. Πείτε στους πιο υπέροχους ανθρώπους της ζωής σας ότι τους αγαπάτε.

29. Μην περνάτε χρόνο με ανθρώπους που σας κάνουν να νιώθετε άβολα, ή να αμφιβάλλετε για τον εαυτό σας.

30. Βρείτε τι είναι αυτό που σας κάνει χαρούμενους. Και κάντε το όσο πιο συχνά μπορείτε.

in2life.gr

Είναι ωραίο να είμαστε καλοί προς τους άλλους. Αλλά οι υπερβολές δεν ωφελούν- όπως και σε όλα τα πράγματα στη ζωή μας. Αν είσαι υπερβολικά καλός προς τους άλλους και είσαι έτοιμος να πεις «ναι σε όλα», τότε μάλλον θα δεις μερικές αρνητικές επιπτώσεις στη ζωή σου. Μπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο στην κοινωνική σου ζωή και στις σχέσεις σου.

Έτσι, προτού δείξετε καλοσύνη, δείτε αυτούς τους 5 λόγους για τους οποίους δεν πρέπει να είστε πολύ καλοί.

1) Οι άνθρωποι θα εκμεταλλευτούν την καλοσύνη σας

Έχετε βαρεθεί αυτόν τον φίλο που πάντα ζητά να δανικά χρήματα αλλά δεν τα επιστρέφει ποτέ; Ή τι γίνεται με εκείνον τον συνάδελφο που σε καλεί πάντα για βοήθεια με τη δουλειά του, αλλά δεν ανταποδίδει ποτέ τη χάρη;

Τότε είναι καιρός να ξυπνήσετε και να συνειδητοποιήσετε ότι σας εκμεταλλεύονται λόγω της καλοσύνης σας!

Σίγουρα, θέλεις να είσαι ο πιο καλός άνθρωπος στον κόσμο.

Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς εδώ. Όταν είσαι πολύ καλός, οι άνθρωποι μπορούν να το… μυρίσουν από ένα μίλι μακριά και θα σε εκμεταλλευτούν.

2) Θα παραμελήσετε τις δικές σας ανάγκες και επιθυμίες

Εάν βάζετε πάντα τις ανάγκες και τις επιθυμίες των άλλων πάνω από τις δικές σας… δεν θα πάει καλά.

Όταν είσαι πολύ ευγενικός και δίνεις, οι άνθρωποι αρχίζουν να πιστεύουν ότι μπορούν να…. περπατήσουν από πάνω σου.

Στο τέλος, θα διαπιστώσεις ότι έχεις μπει σε έναν φαύλο κύκλο και δεν ζεις τη ζωή που θες.

3) Θα θεωρηθείς αδύναμος ή εύκολο θύμα για χειραγώγηση

Όταν είστε πάντα συμπονετικοί και ευγενικοί, οι άνθρωποι μπορεί να αρχίσουν να σας βλέπουν ως εύκολο θύμα.

Θα σκεφτούν, «Α, αυτό το άτομο είναι πάντα τόσο καλό, πιθανότατα θα κάνει ό,τι θέλω».

Και προτού το καταλάβετε, θα σας εκμεταλλεύονται αριστερά και δεξιά.

Είχατε ποτέ κάποιον φίλο που λέει πάντα «ναι σε όλα», ακόμα κι όταν δεν το θέλει; Δεν είναι καλή επιλογή. Οι άνθρωποι θα αρχίσουν να σας βλέπουν ως αδύναμο, και τότε αρχίζουν τα πραγματικά προβλήματα.

4) Θα δυσκολευτείτε να πείτε «όχι»

Όταν είσαι πολύ καλός, είναι σαν να περπατάς με ένα… μεγάλο «ναι» στο μέτωπό σου.

Οι άνθρωποι θα το εκμεταλλευτούν και θα σας ζητήσουν να κάνετε όλα τα είδη των πραγμάτων που δεν θέλετε να κάνετε. Μείνετε σταθεροί και μην αισθάνεστε υποχρεωμένοι να υποχωρήσετε μόνο και μόνο επειδή νιώθει ο άλλος άβολα. Βάλε τις ανάγκες σου πρώτα. Όχι τις δικές του. 

5) Θα δυσκολευτείτε να πάρετε αποφάσεις

Η λήψη αποφάσεων μπορεί να είναι πραγματικός πονοκέφαλος, ειδικά όταν είστε το άτομο που εστιάζετε στα προβλήματα όλων των άλλων.

Οι άνθρωποι έρχονται κοντά σας περιμένοντας να κουνήσετε το μαγικό σας ραβδί και να εξαφανίσετε όλα τα προβλήματά τους.

Αλλά ας το παραδεχτούμε, μερικές φορές απλά δεν έχετε αρκετές πληροφορίες για να πάρετε μια καλή απόφαση.

Εν τω μεταξύ, όσο μπαίνεις σε αυτό το μονοπάτι, θα δυσκολεύεσαι όλο και περισσότερο να λάβεις αποφάσεις. Δεν θα μπορείς να ξεκαθαρίσεις στο μυαλό σου ποιες αποφάσεις είναι καλές για εσένα. Το να είσαι πολύ καλός μπορεί να δυσκολέψει τη λήψη αποφάσεων που είναι καλύτερες για σένα.

Πηγή:  itspossible.gr 

Οι πιο επικίνδυνοι εχθροί είναι οι φίλοι που ζηλεύουν.

Δεν υπάρχει καλύτερη επένδυση από τη φιλία. Και δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην τη χρειάζεται στη ζωή του. Που να μην έχει δώσει κομμάτια του εαυτού του στ’ όνομά της. Γιατί όταν είναι αληθινή, έχει την ικανότητα να ξεγυμνώνει χαρακτήρες και να γεμίζει ψυχές. Να γίνεται αισθητή ακόμη κι όταν επικρατεί η απόλυτη σιωπή, γιατί πολύ απλά μπορεί να εκφραστεί χωρίς την παρουσία λέξεων.

Aληθινός φίλος λοιπόν, είναι αυτός που χαίρεται μέσα απ’ τα βάθη της καρδιάς του για την ευτυχία σου. Χωρίς να δηλητηριάζεται η ψυχή του από ζήλια και φθόνο. Χωρίς να αποδοκιμάζει τις επιλογές σου και να αμφιβάλλει για όλα όσα έχεις καταφέρει στη ζωή σου. Αυτός ο ξεχωριστός άνθρωπος που πετάει στα ουράνια με τις χαρές σου και πέφτει απ’ τα σύννεφα με τις λύπες σου. Που είναι διατεθειμένος να κάνει τα πάντα για να σε δει να χαμογελάς και να βάλει στη θέση του όποιον τολμήσει να σε κάνει να δακρύσεις.

Δεν έχουν πολλοί το προνόμιο να έχουν δίπλα τους τέτοιους μοναδικούς ανθρώπους. Γιατί είναι όντως δυσεύρετοι. Κι αν έχεις την τύχη να μοιράζεσαι στιγμές και να δημιουργείς αναμνήσεις με φίλους πραγματικούς, μην τους αφήσεις ποτέ να φύγουν απ’ τη ζωή σου. Θα’ ναι πάντα εκεί για να σε ενθαρρύνουν όταν διστάζεις και να σε στηρίζουν όταν χάνεις τη γη κάτω απ’ τα πόδια σου. Είναι μέρος της ευτυχίας σου, γι’ αυτό και δε θα ζηλέψουν ποτέ την έντασή της.

Ήταν, είναι και θα είναι πάντα δίπλα σου γιατί έχουν ταιριάξει τα κομμάτια σας χωρίς πολλά-πολλά. Έχετε βρει αυτά που σας ενώνουν και δε θ’ αφήσετε ποτέ αυτά που σας χωρίζουν να μπουν στη μέση της φιλίας σας. Συμπληρώνετε με λίγα λόγια, ο ένας τον άλλο και μαζί, είστε ανίκητοι. Κι η φιλία να ξέρεις, γίνεται ακόμη πιο πολύτιμη με το πέρασμα του χρόνου. Γιατί σημαίνει πως αντέχει στη φθορά του και ξεπερνάει με πείσμα κάθε εμπόδιο που εμφανίζεται στο μονοπάτι της. Όποια μορφή κι αν έχει.

Κι είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού, οι άνθρωποι που έχουν την ικανότητα να χαίρονται χωρίς ίχνος φθόνου για την ευτυχία των φίλων τους. Να το θυμάσαι όταν επιλέγεις τους ανθρώπους που θέλεις να κρατήσεις στο πλάι σου. Γιατί οι διεφθαρμένοι άνθρωποι είναι πολλοί κι οι μάσκες διαθέσιμες για όποιον τις κάνει κέφι, ακόμη περισσότερες. Ό,τι κι αν έχεις ζήσει, μη γίνεις ένας από αυτούς. Να παραμείνεις ο παλιός, καλός εαυτός σου και πίστεψέ με, αυτοί που έχουν σημασία θα το εκτιμήσουν.

Αν γνωρίζεις λοιπόν για τη θλίψη του φίλου σου, μη διστάσεις να την κάνεις δικιά σου. Να είσαι εκεί και για τις χαρές, αλλά και για τις λύπες του. Και θα σ’ το ανταποδώσει. Θα ξημερωθεί στο πλάι σου, ακούγοντάς σε να ονειροπολείς και να γκρινιάζεις για το παραμικρό. Θα είναι εκεί για να σε ταρακουνήσει όταν είσαι έτοιμος να ξεστρατήσεις και να σε επαναφέρει στο σωστό μονοπάτι. Γι’ αυτό να εμπιστεύεσαι αυτούς που δεν πρέπει να το ζητήσουν. Τους σπουδαίους ανθρώπους που κατάφεραν να εγκατασταθούν στην καρδιά σου και δε θα φύγουν ακόμη κι αν σε μια στιγμή τρέλας και απόγνωσης, τους το ζητήσεις.

Έλενα Γεωργίου

Πηγή

Γράφει η Μαρία Αρφαρά

Λίγες εβδομάδες πριν, όλη η Ελλάδα συγκλονίστηκε από τον άδικο χαμό του Αντώνη, ένα άτομο με ειδικές ανάγκες, ο οποίος στα τριάντα έξι του χρόνια έχασε τόσο άδικα τη ζωή του από την απάνθρωπη συμπεριφορά δυο ατόμων του πληρώματος ενός πλοίου. Ένα γεγονός που έκανε όλους να αναρωτηθούν αν η έλλειψη ανθρωπιάς έχει κυριαρχήσει στις ανθρώπινες σχέσεις.

Έχετε όμως αναρωτηθεί αν ο Αντώνης ήταν μια ωραία γυναίκα ή ένα διάσημο πρόσωπο, θα είχε την ίδια αντιμετώπιση; Όχι βέβαια. Η ωραία γυναίκα θα είχε προκαλέσει το θαυμασμό τους και ως γνήσιοι καρδιοκατακτητές θα συμπεριφέρονταν με ευγένεια ενώ ένα διάσημο πρόσωπο θα προκαλούσε όχι μόνο το θαυμασμό αλλά και τον φόβο μην τυχόν δημιουργηθεί ένα σκάνδαλο στα μέσα μαζικής ενημέρωσης με πρωταγωνιστές τους ίδιους.

Το πλήρωμα του πλοίου όπως και πολλοί άλλοι, κάνουν κατάχρηση της εξουσίας που τους δίνει η εργασία τους κι εκεί όπου έχουν τη δυνατότητα, παριστάνουν τους ισχυρούς για να ικανοποιούν το γόητρό τους. Αυτά είναι συνήθως άτομα που διακατέχονται από χαμηλή αυτοεκτίμηση με συνέπεια να ξεσπούν στους συνανθρώπους τους ώστε να αισθάνονται σπουδαίοι.

Ο Αντώνης θα μπορούσε να είναι ο καθένας από εμάς. Γιατί να υποστεί ο άνθρωπος αυτός τέτοια συμπεριφορά και να χάσει τη ζωή του επειδή καθυστέρησε να φτάσει στο πλοίο;

Αυτό που κινδυνεύει να εξαλειφθεί από την κοινωνία μας και είναι η συνέπεια όλων όσων αναφέρθηκαν παραπάνω είναι η ευγένεια. Το κάθε άτομο σε οποία δουλειά κι αν εργάζεται πρέπει πάνω από όλα να είναι άνθρωπος. Να βάζει τον εαυτό του στη θέση του άλλου.

Γιατί άργησε ο Αντώνης να φτάσει στο πλοίο; Μήπως του συνέβη κάτι κακό κι έπρεπε την τελευταία στιγμή να αναχωρήσει;

Κοίταξε τον συνάνθρωπό σου στα μάτια, μίλησε του αντί να τον σπρώχνεις. Το κάθε ον που υπάρχει σε αυτόν τον κόσμο δικαιούται αγάπη και σεβασμό. Τα άτομα που φέρονται όπως τα δυο μέλη του πληρώματος, είναι άτομα ψυχρά, που κυριαρχεί η κακία στην ψυχή τους και η έλλειψη ανθρωπιάς. Αυτοί οι άνθρωποι είναι παραδείγματα προς αποφυγήν. Μην φερθείτε ποτέ σαν αυτούς.  Υπάρχει κάτι καλύτερο από την ευγένεια, το χαμόγελο και την κατανόηση; Όχι βέβαια.

Αν θέλουμε μια κοινωνία πιο ανθρώπινη πρέπει να αλλάξουμε πρώτα εμείς. Αν δεν υπάρχουν αποθέματα αγάπης προς τον συνάνθρωπο στην ψυχή μας, αργότερα θα θρηνήσουμε και άλλον Αντώνη. Έναν άνθρωπο που η ιδιαιτερότητά του, έπρεπε να είχε ευαισθητοποιήσει τους υπεύθυνους και να μην συμβεί ποτέ το μοιραίο.

Γράφει η Στέβη Σαμέλη

Κάθε φορά που νομίζουμε πως θυμώνουμε με τους άλλους, στην ουσία θυμώνουμε με τον εαυτό μας. Και αν αρχίσουμε να παρατηρούμε τι γίνεται μέσα μας, αν επιτρέψουμε στον εαυτό μας να ψάξει βαθύτερα, θα το διαπιστώσουμε αυτό.

Ο θυμός μας προς τους άλλους είναι απλά η προβολή του δικού μας, κεκαλυμμένου εσωτερικού θυμού, για την απογοήτευση που νιώθουμε, για τις προσδοκίες που δεν επαληθεύτηκαν, για την έλλειψη ικανοτήτων ή σωστής κρίσης από μέρους μας ενδεχομένως…

Νομίζουμε πως θυμώνουμε γιατί κάποιος μας κορόιδεψε για παράδειγμα και στην ουσία ο θυμός μας είναι προς τον εαυτό μας που δεν κατάλαβε τι άνθρωπος ήταν, που του έδωσε περισσότερα από όσα έπρεπε να του δώσει, που εθελοτυφλούσε ίσως στα σημάδια του χαρακτήρα που δεν ήθελε να δει.

Νομίζουμε πως θυμώνουμε για το ψέμα και την προδοσία κάποιου και στην ουσία θυμώνουμε με τον εαυτό μας που επέτρεψε να έχει προσδοκίες μεγαλύτερες από αυτές που άξιζε ο συγκεκριμένος άνθρωπος. Προσδοκίες που πονούν, αφού δεν ικανοποιήθηκαν και προκαλούν θυμό προς εμάς που επιτρέψαμε αυτόν τον πόνο, τον οποίο μπορούσαμε να αποτρέψουμε, έχοντας λιγότερες προσδοκίες.

Νομίζουμε πως θυμώνουμε για την απαξίωση που μας δείχνει κάποιος ή την απόρριψή του και στην ουσία θυμώνουμε με τον εαυτό μας που δεν κατάφερε να τον κάνει να δει την αξία μας, τις ικανότητές μας, όλα όσα έχουμε να προσφέρουμε. Ή ίσως θυμώνουμε γιατί νιώθουμε και οι ίδιοι ανεπαρκείς, οπότε επαληθεύεται μέσω της συμπεριφοράς του, η άσχημη αυτοεικόνα μας κι αυτό μας θυμώνει πολύ.

Νομίζουμε πως θυμώνουμε γιατί δεν μας καταλαβαίνουν, αλλά βαθιά μέσα μας θυμώνουμε με εμάς που δεν γίναμε κατανοητοί. Νομίζουμε πως θυμώνουμε γιατί δεν μας φροντίζουν,στην ουσία όμως θυμώνουμε με τον εαυτό μας που δεν γίνεται πιο διεκδικητικός ή που νιώθει πως δεν αξίζει φροντίδα κι επιβεβαιώνεται.

Νομίζουμε πως θυμώνουμε με όσους μας κακοποιούν, αλλά θυμώνουμε με εμάς είτε γιατί δεν καταφέραμε να βάλουμε σαφή όρια απέναντί τους, είτε γιατί δεν καταφέραμε να τους κάνουμε να τα δουν και να τα σεβαστούν.

Θυμώνουμε ακόμη και απρόσωπα. Με την πολιτεία, το κράτος, τους θεσμούς που δεν τηρούνται, για παράδειγμα. Και πάλι όμως, θυμώνουμε με τον εαυτό μας που νιώθει τόσο μικρός απέναντί τους και τόσο αδύναμος να τους αντισταθεί και να τους νικήσει.

Κι επειδή – σύμφωνα και με τη φράση του Γκάντι – «Κανείς δεν μπορεί να σε πληγώσει αν δεν του το επιτρέψεις», την επόμενη φορά που θα νιώσεις τον θυμό σου να προβάλεται στο πρόσωπο κάποιου άλλου, κοίταξε στον καθρέφτη σου και προσπάθησε να αναγνωρίσεις το θυμό προς τον εαυτό σου.

Κι αφού το κάνεις αυτό, συγχώρεσε τις αδυναμίες που εντόπισες σε εσένα, γιατί μόνο έτσι θα μπορέσεις να συγχωρήσεις κι εκείνον, που έγινε απλά ο καθρέφτης του δικού σου θυμού.

Πηγή: enallaktikidrasi.com

Ο Ισπανός ψυχολόγος και ψυχίατρος Ενρίκε Ρόχας αναφέρει πως «όσοι νιώθουν ότι αποτελούν αντικείμενο του φθόνου συναδέλφων, συμμαθητών, γειτόνων, φίλων, ακόμα και συγγενών, πρέπει να ξέρουν πως το πιο σημαντικό είναι να προφυλάσσονται, να μην εκτίθενται σε καταστάσεις που προκαλούν και οξύνουν αυτό το συναίσθημα».

Για το τόσο ανθρώπινο ελάττωμα του φθόνου, μια παραδοσιακή αλληγορική ιστορία αναφέρει πως μια φορά ένα φίδι άρχισε να κυνηγάει μια πυγολαμπίδα. Υστερα από τρεις μέρες αδιάκοπης καταδίωξης, χωρίς δυνάμεις πια, η πυγολαμπίδα σταμάτησε και μίλησε στο φίδι:

— Μπορώ να σου κάνω μια ερώτηση;
— Δε συνηθίζω ν’ ακούω τα θηράματά μου, αλλά μια που θα σε καταβροχθίσω, μπορείς να ρωτήσεις.
— Ανήκω στην τροφική σου αλυσίδα;
— Όχι.
— Σου έκανα κανένα κακό;
— Όχι.
— Τότε γιατί θέλεις να με σκοτώσεις; Αφού σκέφτηκε λίγο, το φίδι απάντησε:
— Επειδή δεν αντέχω να σε βλέπω να λάμπεις.

Σίγουρα αυτή η μικρή ιστορία θα μπορούσε να συνοψιστεί στην ολιγόλογη μοντέρνα φράση » Κράζεις; Θαυμάζεις». Δεν είναι λίγες οι φορές που προκαλούμε τον φθόνο και την ζήλια των τριγύρων μας και γινόμαστε αποδέκτες μιας άσχημης συμπεριφοράς χωρίς να υπάρχει κάποια προφανή αιτία! Δεν είναι λίγες, επίσης, οι φορές που τα σχόλια των γύρων μας όταν υλοποιούμε αυτά που ονειρευόμαστε, όταν κάνουμε πράξη αυτά που μας εκφράζουν, θα είναι το λιγότερο επικριτικά και το μέγιστο απαξιωτικά.

Και τότε σκεφτόμαστε ότι αυτό που καταφέρνουμε, δεν είναι αποδεκτό και μαλώνουμε άλλη μια φορά τον εαυτό μας για την απερισκεψία μας έστω και να ονειρευτούμε…

Και ξεκινάμε, αδύναμοι, σαν την πυγολαμπίδα, να τρέχουμε μακριά από αυτούς μας επικρίνουν και μας καταδιώκουν, φοβούμενοι την οργή και τα σχόλια που προκαλούν οι πράξεις μας. Θέλει μεγάλο κουράγιο και ψυχικό σθένος να σταματήσουμε να τρέχουμε και να στραφούμε στον θηρευτή μας και να τον αντιμετωπίσουμε κατάματα. Και αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που ανταμοιβόμαστε με μια μεγάλη αλήθεια. Σοκαριστική μεν, αλλά μεγάλη: «Επειδή δεν αντέχω να σε βλέπω να λάμπεις.»

Και τότε συνειδητοποιούμε όχι μόνο το μάταιο αυτού του κυνηγητού αλλά και τον πραγματικό μας εχθρό. Είμαστε αυτοί που είμαστε, λάμπουμε με τον τρόπο που φτιαχτήκαμε να λάμπουμε. Και αυτός από τον οποίο τρέχαμε να ξεφύγουμε δεν ήταν τελικά κανένας άλλος από τον ίδιο μας τον φόβο για την επικριτική στάση του κόσμου. Και όλα αυτά γιατί απλά δεν είχαμε συνειδητοποιήσει πως… λάμπουμε!

Κάθε φορά λοιπόν που κάνουμε κάτι που μας αρέσει, κάτι που μας εκφράζει, κάτι που μας συγκινεί, ας θυμόμαστε ότι αυτό είναι το φως μας και αν εμπιστευόμαστε το πως φαίνεται αυτό το φως στα δικά μας μάτια, δεν έχουμε να φοβηθούμε κανένα κυνηγητό από αυτούς που ενοχλήθηκαν. Πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν… Πάντα θα προσπαθούν να σβήσουν την δική μας λάμψη γιατί απλά δεν γνωρίζουν τον τρόπο να αναδείξουν την δική τους…

Γιατί ο καθένας είναι μοναδικός και δεν μπορεί να λάμψει ποτέ με τον ίδιο τρόπο που λάμπει ο διπλανός του…

aiswpou-istories

Αρχίζουμε σιγά σιγά να αποχαιρετούμε τα καλοκαιρινά pieces που έχουμε στη ντουλάπα μας και να μπαίνουμε σε ένα πιο φθινοπωρινό mood.  Αν θες και εσύ φέτος να είσαι η best dressed φίλη μέσα στην παρέα τότε σίγουρα πρέπει να κάνεις τις παρακάτω προσθήκες στη γκαρνταρόμπα σου. Έχοντας ρίξει μια ματιά στις φθινοπωρινές κολεξιόν και τα runaway shows οίκων μόδας, πάμε να δούμε ποια κομμάτια ρούχων και παπουτσιών ξεχώρισαν αυτή τη σεζόν.

Knit top

Οι πλεκτές μπλούζες αυτό το φθινόπωρο θα λάβουν την αναγνώριση καθώς σε κάθε δρόμο θα δείτε τουλάχιστον μια fashionista να φορά ένα πολύχρωμο knit top με ένα ιδιαίτερο και unique design. Δώστε και εσείς λίγο χρώμα στη ζωή σας το φετινό φθινόπωρο αγοράζοντας ένα άνετο και στιλάτο πλεκτό μπλουζάκι σε μια όμορφη και έντονη χρωματική απόχρωση.

Πλισέ φούστες

Αν θέλετε να δημιουργήσετε ένα πιο street style ντύσιμο τότε οι πλισέ φούστες είναι σίγουρα ένα ρούχο που πρέπει να αποκτήσετε. Συνδυασμένες με ένα καλσόν, ένα φούτερ και ένα ζευγάρι clogs ή  loafers για μια πιο 90s διάθεση είναι οι ιδανικές φούστες για να τραβήξετε κάθε βλέμμα και να δείξετε σε όλους πόσο in fashion είστε.

Sneakers

Η άνεση και το στιλ στα παπούτσια συναντιούνται στα sneakers. Για τις δουλειές του φθινοπώρου δεν υπάρχει καλύτερη επιλογή σε παπούτσια για να συνοδεύσουμε ένα look μας από τα sneakers. Ένα συγκεκριμένο brand που έχει τραβήξει ιδιαίτερα τη προσοχή φέτος είναι τα Hoff sneakers με τα φθινοπωρινά design αυτής της κολεξιόν να κυκλοφορούν ενώ προσφέρουν την απόλυτη στήριξη που αναζητά κάθε γυναίκα. Με τα Hoff sneakers θα μπορέσετε να σετάρετε τα πιο άπαικτα office looks φορώντας τα με ένα κομψό tailored μαύρο ή μπεζ παντελόνι. Συνδυάζοντας sneakers και παντελόνι θα δώσετε έναν νεανικό αέρα στο look σας και θα κάνετε την τέλεια εμφάνιση στη δουλειά.  

Big shopping bags

Οι  big shopping bags είναι ένα πολυαγαπημένο σχέδιο τσάντας κάθε γυναίκας και αυτό το φθινόπωρο πρόκειται να κάνουν αναμφισβήτητα θραύση. Ενώ αναδεικνύει απολύτως τη θηλυκότητα μιας γυναίκας και μπορεί να συνοδεύσει κάθε πρωινή εμφάνιση της, τη βοηθά να έχει όλα της τα αντικείμενα οργανωμένα και να παρέχει την απόλυτη πρακτικότητα. Ρίχνοντας μια ματιά στις τσάντες Callista θα διαπιστώσετε ότι υπάρχουν μερικά από τα πιο μοδάτα και μάλιστα ποιοτικά κομμάτια σε oversized τσάντες που μπορείτε να βρείτε στην αγορά και μπορούν σε μια πάρα πολύ καλή τιμή να γίνουν δικά σας. 

Clutch τσάντες

Αν αναζητάτε μια τσάντα για βραδινές φθινοπωρινές βόλτες τότε οι τσάντες clutch είναι το σχέδιο που πρέπει να αναζητήσετε στην αγορά. Υπάρχει μια τεράστια ποικιλία μοναδικών σχεδίων  και μεγεθών από των οποίων μπορείτε να επιλέξετε αυτό που ταιριάζει απόλυτα το στιλ που εκφράζετε. 

Η γεωθερμία είναι η θερμότητα που βρίσκεται στο εσωτερικό της Γης. Προέρχεται από τη διάσπαση ραδιενεργών στοιχείων και από τη θερμότητα που παράγεται από τον πυρήνα της Γης. Η γεωθερμία https://nikolaospsarras.com/ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, για τη θέρμανση και ψύξη χώρων και νερού, καθώς και για άλλες υπηρεσίες, όπως η γεωργία, η βιομηχανία και η ιατρική.

Η γεωθερμία ως πηγή ηλεκτρικής ενέργειας:

Η γεωθερμία αποτελεί μια καθαρή και ανανεώσιμη πηγή ενέργειας. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας χωρίς την παραγωγή ρύπων. Οι γεωθερμικές μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας λειτουργούν με βάση την αρχή της αντίστροφης θερμοδυναμικής. Η θερμότητα από το εσωτερικό της Γης χρησιμοποιείται για τη θέρμανση νερού ή ατμού, ο οποίος στη συνέχεια κινεί μια τουρμπίνα που παράγει ηλεκτρισμό.

Η γεωθερμία είναι μια πολύ αποτελεσματική πηγή ηλεκτρικής ενέργειας. Η απόδοση των γεωθερμικών μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας μπορεί να φτάσει έως και το 90%.

Η γεωθερμία για θέρμανση και ψύξη χώρων:

 Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θέρμανση και ψύξη χώρων. Οι γεωθερμικές αντλίες θερμότητας αντλούν θερμότητα από το έδαφος ή το νερό και την μεταφέρουν σε εσωτερικούς χώρους. Οι γεωθερμικές αντλίες είναι μια πολύ αποδοτική λύση για τη θέρμανση και ψύξη χώρων. Μπορούν να μειώσουν τα έξοδα θέρμανσης και ψύξης έως και 70%.

Η γεωθερμία για άλλες εφαρμογές:

Η γεωθερμία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για άλλες εφαρμογές, όπως η γεωργία, η βιομηχανία και η ιατρική. Στη γεωργία, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θέρμανση θερμοκηπίων, για την άρδευση των καλλιεργειών και για την αποθήκευση τροφίμων. Στη βιομηχανία, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θέρμανση και ψύξη βιομηχανικών εγκαταστάσεων, για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και για τη στείρωση υλικών. Στην ιατρική, η γεωθερμία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ασθενειών, όπως η αρθρίτιδα και οι χρόνιοι πόνοι.

Η γεωθερμία ως μια ανανεώσιμη πηγή ενέργειας:

Η γεωθερμία αποτελεί μια ανανεώσιμη πηγή ενέργειας, καθώς η θερμότητα που βρίσκεται στο εσωτερικό της Γης είναι απεριόριστη. Δημιουργεί μείωση της εξάρτησης από τις ορυκτές πηγές ενέργειας, οι οποίες είναι περιορισμένες και επιβαρύνουν το περιβάλλον.

Η γεωθερμία ως μια καθαρή πηγή ενέργειας:

Η γεωθερμία αποτελεί μια καθαρή πηγή ενέργειας, καθώς η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από γεωθερμία δεν παράγει ρύπους. Μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Η γεωθερμία ως μια ελπιδοφόρα πηγή ενέργειας:

Η γεωθερμία αποτελεί μια ελπιδοφόρα πηγή ενέργειας για το μέλλον. Η τεχνολογία της γεωθερμίας εξελίσσεται συνεχώς και γίνεται όλο και πιο οικονομικά προσιτή. Έχει τη δυνατότητα να συμβάλλει σημαντικά στη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης και στην προστασία του περιβάλλοντος.

Η γεωθερμία αποτελεί μια σημαντική πηγή ενέργειας με πολλά πλεονεκτήματα. Είναι μια καθαρή, ανανεώσιμη και αποδοτική πηγή ενέργειας που μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης και στην προστασία του περιβάλλοντος.

Βιαζόμαστε να πούμε “ο άνθρωπός μας”.
Βιαζόμαστε να μπούμε σε μια οποιαδήποτε σχέση απελπιστικά για να καλύψουμε την θέση στο μαξιλάρι και καπάκι, όταν η θέση στο μαξιλάρι ψιλοεδραιωθεί, να καλύψουμε και την θέση στο προφίλ.
Ύστερα, αγαπάμε, δίνουμε την καρδιά μας ολόκληρη, σε ανθρώπους, που τελικά…
φάνηκαν λίγοι.
Σε παρτάκηδες, ναρκισσιστές, χειραγωγούς διαφόρων και ποικίλων καταστάσεων.
Άλλος να προσβλέπει σε χρήματα, άλλος σε συναισθηματική ασφάλεια, άλλος να δείξει και να δειχτεί μέσα από σένα, και εμείς εκεί! Να ονομάζουμε αυτούς τους ανθρώπους, ανθρώπους μας.
Άνθρωπός μας, δεν είναι ούτε εκείνος που κάναμε το καλύτερο, το ρομαντικότερο σεξ,
ούτε εκείνος που μας χάρισε τα ακριβότερα δώρα, ούτε εκείνος που μας πήγε ταξίδι,
ούτε εκείνος που μας σύστησε στους φίλους και την οικογένειά του, ούτε καν, εκείνος ο μεγάλος έρωτας της ζωής μας.
Γιατί πολύ απλά, για να είσαι ο άνθρωπος του άλλου..

Πρέπει να νοιάζεσαι.
Πρέπει να είσαι εκεί με την παρουσία σου, χωρίς να στο ζητήσει ο άλλος.
Ο άνθρωπός σου μάτια μου, μην γελιέσαι, πονάει όταν πονάς, γελάει όταν γελάς και κύρια, κάνει ό,τι μπορεί για να γελάς.
Ίσως να μην είναι τέλειος..
όπως τόσοι προσποιήθηκαν ότι είναι για να σε πείσουν και να σε ρίξουν..
Ίσως να μην σου τάξει τρελά πράγματα όπως τόσοι έταξαν και μείνανε στα λόγια.
Μα ο άνθρωπός σου θα είναι γεμάτος πράξεις συνοδευόμενων των λόγων του που τιμά.

Ο άνθρωπός μας, είναι εκείνος που μένει και επιμένει, που μας αντέχει πιο πολύ και από τους εαυτούς μας, που δεν θα μείνει στο αχτένιστο μαλλί, το ασιδέρωτο μέτωπο, την γκράντε εμφάνιση..
Θα μείνει στο χέρι σου μέσα στο δικό του, στην ηρεμία που του δίνει η παρουσία σου,
στο πόσο λάμπει το πρόσωπό σου από ηρεμία και ευτυχία, στην αγκαλιά σου που είναι καθαρά πηγή ζωής, στο χαμόγελό σου που όσο περισσότερο χαμογελάς, τόσο σε ερωτεύεται και στο μαζί.
Σ’αυτό το γαμημένο το μαζί, σε καλά και άσχημα που πάντα θα σας βγάζει πιο ψηλά και πιο δυνατά,
αφού αυτό το μαζί είναι καθάριο.
Χωρίς επάρσεις, χωρίς εγωισμούς, χωρίς κριτικές, χωρίς ανταγωνισμούς.
Γιατί μ’αυτόν τον άνθρωπο δεν υπάρχουν μυστικά, ούτε ντροπή.
Μόνο ευαλωτότητα και νιώθεις εντάξει να σε δει να κλαις, να σε δει αδύναμο γιατί απλά αυτός…δεν θα το εκμεταλλευτεί.
Δεν θα το χρησιμοποιήσει εναντίον σου.
Αντίθετα, αυτήν την αδυναμία θα την αγαπήσει γιατί έχει δει το πιο δικό σου κομμάτι και τον τιμά αυτό.
Το αγαπά.
Γιατί για αυτόν τον άνθρωπο, είσαι ο λόγος που και εκείνος είναι καλά. Τόσο απλά.

Προσοχή στις απομιμήσεις λοιπόν και στις γρήγορες και απελπισμένες κινήσεις.
Και πριν βιαστείς να πεις πως δεν υπάρχει…
Σου λέω πως ναι.
Υπάρχει.
Μα πρώτα, πρέπει, επιβάλλεται (!) να βρεις εσένα. Να αγαπήσεις εσένα. Να φροντίσεις εσένα. Ταπεινά. Δεν είναι εγωισμός να σ’αγαπάς.
Δεν είναι εγωισμός να επιλέγεις το καλύτερο για σένα.
Και ύστερα, να έχεις υπομονή, να περιμένεις.
Ίσως πάρει καιρό, μα θα φανεί.
Και θα το καταλάβεις, θα το νιώσεις.
Θα δεις.

Φύλλις Γκούστη - lovenmore.gr 

Γράφει η Luna Punk

Είναι στην ανθρώπινη φύση να ζητάει συνεχώς περισσότερα απ’αυτά που έχει.
Να προσπαθεί διακαώς να χορτάσει το αδηφάγο της “εγώ” και να μην βρίσκει σωτηρία. Να διψάει συνεχώς και να θέλει κι άλλο κι όταν το αποκτήσει να θέλει ακόμη περισσότερο.

Ποτέ και τίποτα δεν μας είναι αρκετό. Ίσως να μην φταίνε τόσο οι άνθρωποι, είναι που κυλάει στις φλέβες τους η απληστία. Θανάσιμο αμάρτημα ναι, αν της επιτρέψεις να ξεπεράσει τα όρια μπορεί να σε αρρωστήσει, να σε κατασπαράξει ολόκληρο.

Υπάρχουν πολλές κατηγορίες ανθρώπων. Υπάρχουν αυτοί που κάνουν το καλό χωρίς ποτέ κανένας να το μάθει, χωρίς προσδοκίες , χωρίς αντάλλαγμα, αλλά υπάρχουν κι αυτοί που κάνουν το “καλό” και το κουβαλάνε πάντα μαζί τους καραδοκώντας στη γωνία και περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή να το φωνάξουν, να ζητήσουν πίσω τα χρωστούμενα, να το παίξουνε αδικημένοι, να ζήσουνε το δράμα…

Κάπως έτσι είναι αυτοί οι άνθρωποι που ποτέ δεν θα πουν ευχαριστώ με την καρδιά τους.
Xίλια καλά να τους κάνεις θα βρουν το ένα κακό κι αυτό θα κρατήσουν.
Να τους λυπάσαι!
Είναι απ’αυτούς που διακατέχονται από μία απαράμιλλη αίσθηση πως ο κόσμος τους χρωστάει και γυρίζει μοναχά γύρω απ’αυτούς. Μην τους κρατήσεις στη ζωή σου. Το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να ρουφάνε την λαμπερή σου ενέργεια.
Έτσι ζουν, έτσι επιβιώνουν. Κι όσο εσύ την ξοδεύεις γι’αυτούς, άλλο τόσο σιγά σιγά θα ξεθωριάζεις. Κι αυτοί ποτέ δεν θα είναι ευχαριστημένοι, ακόμη κι αν τους χαρίσεις όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου.
Γι’αυτό σου λέω, σταμάτα ν’αναλώνεσαι. Γύρνα την πλάτη και προχώρα! Με το κεφάλι ψηλά!

Κι όσο γι’αυτούς, να τους λυπάσαι. Είναι τόσο μικροί κι έτσι θα μείνουν.

Πηγή

«Κανείς ποτέ δεν υπήρξε ολότελα ο εαυτός του, ωστόσο ο καθένας αγωνίζεται να το πετύχει, και ο κουτός και ο ευφυής, όσο καλύτερα μπορεί.

Όλοι μας ως το τέλος της ζωής μας κουβαλάμε τα υπολείμματα της γέννησής μας, τις μεμβράνες και το κέλυφος ενός αρχέγονου κόσμου.

Πολλοί δεν καταφέρνουν να γίνουν ποτέ άνθρωποι.

Παραμένουν βάτραχοι, σαύρες, μυρμήγκια.

Πολλοί είναι άνθρωποι από τη μέση και πάνω και ψάρια από τη μέση και κάτω.

Ο καθένας, ωστόσο, αντιπροσωπεύει μια προσπάθεια της φύσης να δημιουργήσει μια ανθρώπινη ύπαρξη.

Οι ρίζες μας είναι κοινές.

Όλοι προερχόμαστε από την ίδια μήτρα.

Το κάθε άτομο ξεπετιέται από την ίδια άβυσσο, αγωνίζεται να πετύχει τον σκοπό του.

Καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλο, μα κάθε άνθρωπος μπορεί να εξηγήσει μόνο τον εαυτό του.»

Έρμαν Έσσε, Ντέμιαν, απόσπασμα

 o-klooun 

Η ανθρώπινη συναναστροφή και κοινωνικοποίηση είναι απαραίτητη και ζωτικής σημασίας, σε κάθε άνθρωπο έρχεται με διαφορετική συχνότητα και σε διαφορετικό βαθμό, άλλες φορές οι επαφές μας είναι πιο μηχανικές, άλλες πιο συνειδητοποιημένες, άλλες φορές πιο ουσιαστικές και άλλες φορές πιο αδιάφορες. Σε κάθε περίπτωση όμως τις έχουμε ανάγκη και καλό είναι να τις αγκαλιάζουμε και να είμαστε παρόντες! 

Έχετε παρατηρήσει τα παιδιά που με μια ανάσα θέλουν να μοιραστούνε με κάποιον τι έκαναν, τι θέλουν και ούτω καθεξής ; Το «ΕΓΩ» και το «ΕΜΕΝΑ» είναι οι κύριες λέξεις στο λεξιλόγιο τους. 

Και για σκέψου τώρα, μήπως είναι και στο δικό σου λεξιλόγιο οι λέξεις που επικρατούν όταν κουβεντιάζεις με κάποιον; 

Είναι πολύ όμορφο και ωφέλιμο να μοιράζεσαι κομμάτια σου, στην προσπάθεια σου να γνωριστείς με άλλα άτομα και να έρθετε πιο κοντά, όμως είναι ισάξιος ο χρόνος που μιλάτε; Όταν έρχεται η ώρα του συνομιλητή σου, τον ακούς πραγματικά ή σκέφτεσαι ήδη τι θα απαντήσεις διαστρεβλώνοντας τα λεγόμενα του; 

Βάσει ερευνών, στη διαδικασία συνομιλίας δύο ατόμων εάν κάποιος μιλάει συνεχόμενα για 1μιση λεπτό ο ακροατής χάνει το ενδιαφέρον του, δεν μπορεί να τον παρακολουθήσει κι έτσι ανατρέχει σε άλλες σκέψεις.  

Μην το κάνεις καταναγκαστικά, είναι πολύ σπουδαίο που κάποιος θέλει να μοιραστεί κάτι μαζί σου! Μπορούν να ανοίξουν οι ορίζοντες σου, να ακούσεις μια νέα οπτική στα πράγματα, ή να μάθεις κάτι που δεν γνώριζες  πριν μπεις σε αυτή τη συζήτηση.

Το να είσαι καλός ακροατής σίγουρα έχει να σου προσφέρει πολλά οφέλη! Την δική σου γνώμη έτσι κι αλλιώς την ξέρεις, μια άλλη όμως; Την έχεις εξετάσει; Την έχεις σκεφτεί; Την ξέρεις;

Μην προσπαθείς να πείσεις κανέναν να αλλάξει γνώμη και να ενστερνιστεί τη δική σου. Το να μην συμφωνείτε σε όλα είναι υγιές, δεν χρειάζεται να λογομαχήσετε, αν δεν ταιριάζουν οι απόψεις σας, απλώς άκουσε-επεξεργάσου κι έπειτα μοιράσου αυτό που θέλεις. Η συνομιλία δεν είναι κάποιου είδους μάχη που πρέπει κάποιος να επικρατήσει, αλλά μια διαδικασία ομορφιάς και ειρήνης.

Διαφέρετε, δεν είστε το ίδιο άτομο, έχετε διαφορετικά βιώματα, άλλους χαρακτήρες, άλλες σκέψεις, άλλα θέλω και επιθυμίες. Να σέβεσαι τους συνομιλητές σου και να θυμάσαι να μην επεμβαίνεις στη σκέψη τους, αρκεί να ακούς. Πάρε χρόνο για εσένα, φρόντισε τον εαυτό σου, σώπασε κι ησύχασε, όλα βρίσκουν τον δρόμο τους, να αγαπάς και να ενδιαφέρεσαι. Γίνε καλύτερος ακροατής, δούλεψε γι αυτό! Είναι πληκτικό και χαοτικό να συνομιλείς με τον εαυτό σου! Δεν τα ξέρεις όλα, είναι περισσότερο συναρπαστικό το να συνομιλείς απ το να μονολογείς.

Ελένη Κακλαμάνου

Έχω παρατηρήσει πως όταν αισθάνομαι θυ­μό ή λύπη ή ανησυχία, υπάρχει μια αντίστοι­χη φυσική αίσθηση στο στομάχι μου ή στο ηλιακό πλέγμα. Μερικές φορές, εάν είμαι πολύ εκνευρισμένος, αυτό το αίσθημα είναι τό­σο ισχυρό, που δυσκολεύομαι να κοιμηθώ ή δεν έχω όρεξη να φάω. Μπορείς να μιλήσεις γι’ αυτό;

OSHO:

Όλοι κουβαλάνε πολλά σκουπίδια στο στομάχι, επειδή είναι ο μοναδικός χώρος στο σώμα όπου μπορούμε να καταπιέσουμε πράγ­ματα. Δεν υπάρχει άλλος χώρος. Εάν θέλεις να καταπιέσεις κάτι, θα πρέπει να το κάνεις στο στομάχι. Θέλεις να κλάψεις -η γυναίκα σου πέθανε, ο αγαπημένος σου πέθανε, ο φίλος σου πέθανε – αλλά δεν είναι όμορφο θέαμα. Θα φανεί σαν να είσαι ένα ανθρωπάκι που κλαίει για την απώλεια κάποιου, οπότε το καταπιέζεις. Πού θα το βάλεις αυτό το κλάμα; Φυσικά θα πρέπει να το συμπιέσεις μέσα στο στομάχι. Είναι ο μοναδικός διαθέσιμος χώρος στο σώμα, η μοναδική κοιλότητα όπου μπορείς ν’ αποθηκεύσεις πράγματα.

Εάν τα καταπιέζεις στο στομάχι… Και όλοι καταπιέζουν πολλά είδη συναισθημάτων-αγάπη, σεξουαλικότητα, θυμό, λύπη, κλά­μα, ακόμη και γέλιο. Δεν μπορείς να γελάσεις με την καρδιά σου φαίνεται αγενές, σχεδόν χυδαίο. Σε πολλές κοινωνίες το να γελάς με την καρδιά σου σημαίνει ότι είσαι απολίτιστος. Έτσι, έχεις καταπιέσει τα πάντα. Και λόγω αυτής της καταπίεσης δεν μπορείς να αναπνεύσεις βαθιά, αναγκάζεσαι ν’ αναπνέεις επιφανειακά. Εάν αναπνεύσεις βαθιά αυτές οι πληγές της καταπίεσης θα απελευθερώσουν την ενέργειά τους. Φοβάσαι. Όλοι φοβούνται ν’ αφεθούν ν αναπνεύσουν βαθιά, από το στομάχι τους.

Κάθε παιδί όταν γεννιέται αναπνέει από την κοιλιά. Κοιτάξτε ένα παιδί που κοιμάται: η κοιλιά ανεβοκατεβαίνει, ποτέ το στήθος. Κανένα παιδί δεν αναπνέει από το στήθος· αναπνέουν από την κοιλιά. Είναι απολύτως ελεύθερο τώρα, δεν υπάρχει τίποτε καταπιεσμένο. Το στομάχι του είναι άδειο από καταπίεση, και αυτή η κενότητα δίνει μια ομορφιά στο σώμα.

Όταν συσσωρευτεί πολύ καταπίεση στο στομάχι, το σώμα χωρίζεται σε δύο μέρη: στο κατώτερο και στο ανώτερο. Δεν είστε ένα πλέον, είστε δύο. Το κατώτερο μέρος είναι το απορριφθέν. Η ενότητα έχει χαθεί· μια δυαδικότητα έχει παρεισφρήσει στην ύπαρξή σας.

Τώρα δεν μπορείτε να είστε όμορφοι, δεν μπορείτε να είστε γεμάτοι χάρη. Κουβαλάτε δύο σώματα αντί για ένα, και πάντοτε θα υπάρχει ένα κενό ανάμεσά τους. Δεν μπορείτε να περπατήσετε με ομορφιά, με κάποιον τρόπο πρέπει να σύρετε τα πόδια σας.

Στην πραγματικότητα όταν το σώμα είναι ένα, τα πόδια σας θα σας μετακινήσουν. Εάν το σώμα είναι χωρισμένο στα δύο, τότε θα πρέπει να σύρετε τα πόδια σας. Θα πρέπει να σύρετε το σώμα σας· είναι σαν ένα βάρος. Δεν μπορείτε ν’ απολαύσετε το περπά­τημα, δεν μπορείτε ν’ απολαύσετε το κολύμπι, δεν μπορείτε ν’ απο­λαύσετε το γρήγορο τρέξιμο, επειδή το σώμα δεν είναι ενιαίο. Για όλες αυτές τις κινήσεις, και για να τις απολαύσετε, το σώμα χρει­άζεται να επανενωθεί. Θα πρέπει να δημιουργηθεί και πάλι μια ενότητα· το στομάχι θα πρέπει να καθαριστεί πλήρως.

Για να καθαριστεί το στομάχι χρειάζεται πολύ βαθιά αναπνοή, επειδή όταν εισπνέετε και εκπνέετε βαθιά, το στομάχι αποβάλλει όλα αυτά που κουβαλάει. Με τις εκπνοές το στομάχι απελευθε­ρώνεται. Εξού και η σημασία της βαθιάς ανάσας. Η έμφαση θα πρέπει να δίνεται στην εκπνοή, έτσι ώστε να απελευθερωθούν όλα τα περιττά που κουβαλάει το στομάχι. Και όταν το στομάχι δεν κουβαλάει μέσα του συναισθήματα, εάν πάσχετε από δυσκοιλιότητα, ξαφνικά αυτή θα εξαφανιστεί. Όταν καταπιέζετε τα συναισθήματα στο στομάχι θα εμφανιστεί δυσκοιλιότητα, επειδή το στομάχι δεν είναι ελεύθερο να κινηθεί.

Το ελέγχετε βαθιά· δεν του επιτρέπετε να είναι ελεύθερο. Έτσι, καθώς τα συναισθήματα καταπιέζονται, θα προκύψει δυσκοιλιότητα. Η δυσκοιλιότητα είναι περισσότερο μια νοητική νόσος παρά σω­ματική· ανήκει στον νου περισσότερο παρά στο σώμα. Αλλά θυμηθείτε· δεν διαχωρίζω το σώμα και τον νου σε δύο μέρη. Είναι δύο πλευρές του ίδιου φαινομένου. Ο νους και το σώμα δεν είναι δύο πράγματα· το σώμα σας είναι ένα ψυχοσωματικό φαινόμενο.

Ο νους είναι το λεπτοφυέστερο μέρος του σώματός σας, και το σώμα είναι το παχύτερο μέρος του νου. Και επηρεάζουν το ένα το άλλο· προχωρούν παράλληλα. Εάν καταπιέζετε κάτι στον νου σας, το σώμα θ’ αρχίσει μια διαδρομή καταστολής. Εάν ο νους απελευθερώσει κάτι, το σώμα θα απελευθερώσει επίσης κάτι. Γι’ αυτό δίνω έμφαση τόσο πολύ στην κάθαρση στους διαλογισμούς που έχω δημιουργήσει. Η κάθαρση είναι μια διαδικασία αποσυμ­φόρησης, καθαρμού.

Στην Ινδία ονομάζουμε το ηλιακό πλέγμα μανιπούρα- είναι το κέντρο όλων των ψυχικών διαθέσεων, των συναισθημάτων. Συνε­χίζουμε να καταπιέζουμε τα συναισθήματά μας στο μανιπούρα. Η λέξη σημαίνει “το διαμάντι” – η ζωή είναι πολύτιμη λόγω των ψυχικών διαθέσεων, των συναισθημάτων, του γέλιου, του κλάματος, των δακρύων και των χαμόγελων. Η ζωή είναι πολύτιμη λόγω όλων αυτών των πραγμάτων· αυτά είναι το μεγαλείο της ζωής. Γι’ αυτόν τον λόγο το τρίτο τσάκρα, δηλαδή το τρίτο ενεργειακό κέντρο, ονομάζεται μανιπούρα, το “τσάκρα του διαμαντιού”.

Μόνο τα ανθρώπινα πλάσματα μπορούν να διαθέτουν αυτό το πολύτιμο διαμάντι. Τα ζώα δεν μπορούν να γελάσουν φυσικά, δεν μπορούν ούτε και να κλάψουν. Τα δάκρυα είναι μια συγκεκριμένη διάσταση, διαθέσιμη μόνο στον άνθρωπο. Η ομορφιά των δακρύων, η ομορφιά του γέλιου, η ποίηση των δακρύων και η ποίηση του γέλιου είναι διαθέσιμα μόνο στα ανθρώπινα πλάσματα.

Όλα τα άλλα ζώα ζουν μόνο με δύο τσάκρα ή κέντρα: το μουλαντάρα, ή το κέντρου του σεξ, το κέντρο της ζωής, και το σβαντιστάν, το Χάρα, ή το κέντρο από όπου η ζωή εγκαταλείπει το σώμα. Τα ζώα γεννιούνται και πεθαίνουν· ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο συμβάντα δεν υπάρχουν και πολλά πράγματα. Εάν κι εσείς γεννιέστε και πεθαίνετε και δεν υπάρχει τίποτε άλλο ενδιάμεσα, είστε ένα ζώο: δεν είστε ακόμα άνθρωποι. Και πολλά εκατομμύρια ανθρώπων υπάρ­χουν μόνο με αυτά τα δύο τσάκρα· ποτέ δεν προχωρούν πέρα από αυτά.

Μη χάσετε: Συνέχεια καταπιέζεις το θυμό, το μίσος, τη ζήλια, τη κτητικότητα και σιγά σιγά βρίσκεις πως έχεις γίνει όλα όσα έχεις καταπιέσει.

Μας έχουν διδάξει να καταπιέζουμε τα συναισθήματά μας, μας έχουν διδάξει να μην είμαστε ευαίσθητοι. Μας έχουν διδάξει ότι τα αισθήματα δεν αποδίδουν τίποτε: Να είσαι πρακτικός, να είσαι σκληρός. Μην είσαι μαλακός, μην είσαι τρωτός, αλλιώς θα σ’ εκ­μεταλλευτούν. Να είσαι σκληρός! Τουλάχιστον δείξε ότι είσαι σκληρός, τουλάχιστον υποκρίσου ότι είσαι επικίνδυνος, ότι δεν είσαι ένα μαλακό πλάσμα. Δημιούργησε έναν φόβο γύρω σου. Μην γελάς, επειδή εάν γελάς δεν μπορείς να προξενήσεις φόβο στους άλλους. Μην κλαις· εάν κλάψεις θα δείξεις ότι φοβάσαι. Μην δείχνεις τους ανθρώπινους περιορισμούς σου. Υποκρίσου ότι είσαι τέλειος.

Καταπίεσε το τρίτο κέντρο και θα γίνεις ένας στρατιώτης· όχι άνθρωπος αλλά στρατιώτης. Ένας πολεμιστής, ένας ψεύτικος άν­θρωπος. Στην Τάντρα γίνεται πολλή δουλειά για να χαλαρώσει αυ­τό το τρίτο κέντρο. Τα συναισθήματα θα πρέπει ν’ απελευθερω­θούν, να χαλαρώσουν. Όταν αισθάνεστε ότι θέλετε να κλάψετε, θα πρέπει να κλαίτε· όταν αισθάνεστε ότι θέλετε να γελάσετε, θα πρέπει να γελάτε. Θα πρέπει να εγκαταλείψετε τις καταπιεστικές ανοησίες του ευπρεπισμού· θα πρέπει να μάθετε να εκφράζεστε, επειδή μόνο μέσω των συναισθημάτων σας, των αισθημάτων σας, της ευαισθησίας σας, φθάνετε σ’ εκείνη τη δόνηση μέσω της οποί­ας είναι δυνατή η επικοινωνία.

Δεν το έχετε άλλωστε δει; Μπορείτε να μιλάτε όσο θέλετε και να μην έχετε πει τίποτε, αλλά ένα δάκρυ να τρέξει στο μάγουλό σας, και μεμιάς να έχουν ειπωθεί τα πάντα. Ένα δάκρυ μπορεί να πει πολλά περισσότερα. Μπορεί να μιλάτε με τις ώρες χωρίς αποτέλεσμα, αλλά ένα δάκρυ μπορεί να τα πει όλα. Μπορεί να συνε­χίζετε να λέτε, “είμαι πολύ ευτυχισμένος, κι αυτό, κι εκείνο…” αλ­λά το πρόσωπό σας μπορεί να δείχνει ακριβώς το αντίθετο. Λίγο γέλιο, ένα πραγματικά αυθεντικό γέλιο, και δεν χρειάζεται να πείτε τίποτε άλλο – το γέλιο τα λέει όλα. Όταν βλέπετε έναν φίλο, το πρόσωπό σας φωτίζεται, λάμπει από χαρά. Το τρίτο κέντρο θα πρέπει να γίνει όλο και περισσότερο προσβάσιμο. Είναι εναντίον της σκέψης· έτσι εάν επιτρέψετε στο τρίτο κέντρο να υπάρξει, θα χαλαρώσετε πιο εύκολα τον αγχωμένο νου πας.

Να είστε αυθεντικοί, ευαίσθητοι- αγγίξτε περισσότερο, αισθανθείτε περισσότερο, γελάστε περισσότερο, κλάψτε περισσότερο. Και θυμηθείτε: δεν μπορείτε να κάνετε περισσότερα απ’ ό,τι χρειάζεται, δεν μπορείτε να υπερβάλετε. Δεν μπορείτε να βγάλετε ούτε ένα δάκρυ παραπάνω απ’ αυτό που χρειάζεται, και δεν μπορείτε να γελάσετε περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται. Έτσι, να μην φοβάστε και να μην είστε τσιγκούνηδες.

Osho “Συναισθηματική Ευδαιμονία”, Εκδόσεις ΕΝΑΛΙΟΣ

pulseoflove.blogspot.gr
awakengr.com