Ίσως το πιο όμορφο χωριό στα Τζουμέρκα είναι το Συρράκο, σε υψόμετρο 1150μ γατζωμένο στους βράχους με λιθόστρωτα  καλντερίμια και το βασικότερο δεν επιτρέπονται αυτοκίνητα μέσα στο χωριό!!!

«Ο άνθρωπος είναι η απάντηση, όποια κι αν είναι η ερώτηση»

Παιδεία δεν είναι τα πτυχία μας, αλλά η αισθητική μας. Ο τρόπος με τον οποίο συνομιλούμε, φλερτάρουμε, περπατάμε στο δρόμο, κρατάμε την πόρτα να περάσει ο άγνωστος στο ασανσέρ.

Παιδεία είναι οι λέξεις μας, η διακριτικότητά μας, η ελευθερία μας, τα όρια της ελευθερίας μας, η μουσική που ακούμε, η γλώσσα του σώματός μας, το πόσο αγαπάμε να μαθαίνουμε, να αλλάζουμε, να διαβάζουμε σαν να είμαστε κάθε φορά άγραφα χαρτιά.

Παιδεία είναι η ταπεινότητα αλλά και η επιμονή στις αξίες μας, το ότι δεν είμαστε προς πώληση, το ότι σεβόμαστε τον άνθρωπο, το παιδί του άλλου, την κυρία που καθαρίζει το γραφείο μας, τον κύριο που καθαρίζει το πάρκο στο οποίο βγάζουμε βόλτα το σκύλο μας, την κοπέλα στο ταμείο. Παιδεία είναι η μεγαλοψυχία μας, το να ποτίσουμε μια άγνωστη γλάστρα, το να φροντίζουμε την πίσω όψη του σπιτιού μας.

Παιδεία είναι το να προστατεύουν τα χέρια μας τον αδύναμο, να τα βάζουνε με το θηρίο. Παιδεία είναι το πόσο μπορούμε να έρθουμε απέναντι στο σύστημα και στους συστημικούς, παιδεία είναι η γενναιότητα και η ευθύνη.

Παιδεία είναι το να διαλέγεις τον δύσκολο δρόμο της αξιοπρέπειας, της μοναξιάς και συνάμα να καίγεται το μέσα σου για το κοινό καλό. Για το ωραίο και τη σωτηρία του.

«Ο άνθρωπος είναι η απάντηση, όποια κι αν είναι η ερώτηση» – André Breton.

Από τη Δώρα Μαργέλη

ΠΗΓΗ

Η Άμπλιανη είναι οικισμός του Νομού Ευρυτανίας. Το 1928 μετονομάστηκε σε Σταυροπήγιο, ενώ το 1984 μετονομάστηκε ξανά σε Άμπλιανη.Απέχει 62 χλμ. από το Καρπενήσι.

Βρίσκεται στα νότια του νομού και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 1.220 μέτρων. Ανήκει στον καλλικρατικό Δήμο Καρπενησίου.

Το τοπωνύμιο «Σταυροπήγιο» αναφέρεται σε σταυροπηγιακή μονή, η οποία υπήρχε στην περιοχή κατά τους βυζαντινούς χρόνους. Το όνομα «Άμπλιανη» οφείλεται στους πολλούς αμπλάδες (μικρές πηγές με πολύ νερό) της περιοχής.

Πριν την Επανάσταση του 1821, η Άμπλιανη ήταν ο μεγαλύτερος οικισμός της Ευρυτανίας μετά το Καρπενήσι. Στην Κατοχή οι κάτοικοι του χωριού πήραν ενεργά μέρος στην Αντίσταση, πληρώνοντας και τις ανάλογες συνέπειες, καθώς οι Γερμανοί έκαψαν το χωριό.

Ως το ορεινότερο χωριό της Ευρυτανίας, οι καιρικές συνθήκες ανάγκαζαν τους κατοίκους ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα να φύγουν από το χωριό τους χειμερινούς μήνες. Κάποιοι κατευθύνθηκαν προς την περιοχή του Μεσολογγίου, που είναι και η χειμερινή έδρα της κοινότητας, κι άλλοι προς τη Λαμία. Οι πιο πολλοί από αυτούς εγκαταστάθηκαν στον Άγιο Θωμά, την Αγριλιά , το Αιτωλικό αλλά και το Νεοχώρι. Στη Λαμία μάλιστα επειδή οι Αμπλιανίτες νοίκιαζαν χωράφια για τα ζώα τους δημιουργήθηκε ένας οικισμός με το όνομα ”Νέα Άμπλιανη”.

Αξιοσημείωτος είναι ο παραδοσιακός χορός «Στέγκος», ο οποίος χορεύεται στην ομώνυμη τοποθεσία του χωριού την παραμονή του πανηγυριού της Αγίας Παρασκευής (26 Ιουλίου).