Μία από τις πιο ανεξερεύνητες περιοχές της Ελλάδας είναι τα ΄Αγραφα όρη. Πρόκειται για μία οροσειρά απίστευτης φυσικής ομορφιάς που χαρακτηρίζεται για την τραχύτητά της και τα πολυποίκιλα τοπία. 

Στο βίντεό του ο Θωμάς Βασιλείου αφηγείται με εικόνες τη μαγευτική εξερεύνηση της «Ωραίας Κοιμωμένης» και παρακάτω περιγράφει τις εμπειρίες από την περιπλάνησή του στις απάτητες κορυφές: 

«Με την πρώτη ματιά βλέπει κανείς μία κορυφογραμμή. Με μία πιο προσεκτική ματιά όμως βλέπει ένα μικρό θαύμα της φύσης. Οι τραχιές και δαιδαλώδεις κορυφές των Αγράφων σχηματίζουν τη φιγούρα μιας γυναίκας. Είναι η “ Ωραία κοιμωμένη των Αγράφων” όπως την ξέρουν οι κάτοικοι της περιοχής. Αυτή ήταν η πρώτη εικόνα που αντίκριζα μικρός κάθε πρωί ξεκινώντας για το σχολείο. Πέρασαν αρκετά χρόνια από τότε, όμως το ραντεβού με τον άγνωστο για μένα τόπο έμελλε να ευοδωθεί μόλις λίγες μέρες πριν.»

Από το Μουζάκι Καρδίτσας αρχίζει μία διαδρομή σε έναν ξεχωριστό κόσμο. Αρχικά βατό, φιλικό και ήρεμο που σταδιακά όμως εξελίσσεται σε άγριο, τραχύ και δυσπρόσιτο. Η επιβλητικότητα και το μέγεθος των ορεινών όγκων σου δίνουν τη βεβαιότητα πως έχεις να κάνεις με έναν τόπο μοναδικό. Όσο περισσότερο προχωρώ προς την καρδιά της δύσβατης αυτής οροσειράς τα συναισθήματα γίνονται εντονότερα. Η εναλλαγή των τοπίων καταιγιστική. Τα σύννεφα άλλοτε ήρεμα και άλλοτε απειλητικά λίγα μόνο μέτρα πάνω από το κεφάλι μου με αναγκάζουν να επαναπροσδιορίσω το μέγεθός μου απέναντι στη φύση.



«Όσο προχωρώ ο δρόμος γίνεται όλο και πιο δύσβατος και από κάποιο σημείο και έπειτα σχεδόν απροσπέλαστος όντας σημαδεμένος από τον άγριο χειμώνα που μόλις πέρασε. Τα τοπία όμως μοναδικά. 

Αποφασίζω να συνεχίσω με τα πόδια. Οι κλίση του εδάφους μεγάλη. Κουβαλάω τον φωτογραφικό μου εξοπλισμό και αυτό κάνει αρκετά δύσκολη την ανάβαση. Όσο ανεβαίνω η πυκνή βλάστηση σταδιακά αραιώνει μιας και στα ύψη αυτά οι συνθήκες καθιστούν αδύνατη την ευδοκίμηση δέντρων. Γύρω μου αρκετά ζώα βόσκουν ελεύθερα στα αλπικά λιβάδια. Ο ιδιαίτερα ευμετάβλητος καιρός στέκεται σύμμαχος σ αυτή τη δύσκολή ανάβαση. Φτάνω στην κορυφή. Μπροστά μου απλώνεται η Λίμνη Πλαστήρα. Στο βάθος ο Θεσσαλικός κάμπος. Πίσω μου τα μεγαλοπρεπή Άγραφα. Η φύση σε όλο της το μεγαλείο»!



Τα Άγραφα καταλαμβάνουν όλο το βόρειο τμήμα του Νομού Ευρυτανίας και το δυτικό τμήμα του Νομού Καρδίτσας. Συνολικά έχουν 7 κορυφές πάνω από τα 2.000 μέτρα. Ψηλότερη όλων είναι η κορυφή Καράβα με υψόμετρο 2.184 μ. στη βάση της οποίας σχηματίζεται μια δρακολίμνη με την ονομασία Λούτσα. Στην αγκαλιά των Αγράφων υπάρχουν δεκάδες μικρές κοινότητες οι οποίες επιβιώνουν κυρίως χάρη στην κτηνοτροφία. 

Η απομόνωση της περιοχής, τα μεγάλα υψόμετρα,τα πυκνά δάση, οι χαράδρες και τα ποτάμια έχουν συμβάλει στη διατήρηση μιας πλούσιας άγριας ζωής και δεκάδων απειλούμενων ειδών της ελληνικής πανίδας και χλωρίδας. Η οροσειρά των Αγράφων είναι δύσβατη και σε πολλές περιπτώσεις η χρήση 4Χ4 κρίνεται επιβεβλημένη. Κρύβει όμως αμέτρητους θησαυρούς με έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς τη λίμνη Στεφανιάδα που βρίσκεται στην Αργιθέα του Νομού Καρδίτσας η οποία δημιουργήθηκε μόλις το 1964 μετά από μία κατολίσθηση.


ΠΗΓΗ

Η Βάργιανη (έως 1940 Βαριάνη) είναι ορεινό χωριό του δήμου Δελφών του νομού Φωκίδας.O πληθυσμός του ανέρχεται στους 38 μόνιμους κατοίκους…

Το χωριό είναι κτισμένο στις πλαγιές της κορυφής Γερολέκας του Παρνασσού σε υψόμετρο 880 μέτρων. Αξιοθέατο της περιοχής είναι η Νεραϊδοσπηλιά που βρίσκεται στο μέσο ενός βράχου στα νότια του χωριού και διαθέτει σταλακτίτες και σταλαγμίτες.

Προσφέρεται για όσους θέλουν να πάρουν μια ανάσα ηρεμίας και οξυγόνου και να απολαύσουν σπιτικές γεύσεις στις δυο ταβέρνες που λειτουργούν στον οικισμό.

Ο μικρός «παραδοσιακός αξιόλογος οικισμός» με τα όμορφα πετρόκτιστα σπίτια και τα τρεχούμενα νερά από τις πηγές της Μπουρμπούλας, ξεπροβάλλει μέσα από τα εντυπωσιακά δάση του δυτικού Παρνασσού. Ένα πανέμορφο παραδοσιακό χωριό με 100 πέτρινες κατοικίες.

Με ιστορία από τα χρόνια της Επανάστασης του 1821, ανέδειξε δύο ήρωες: τον Καπετάν Λιάπη και τον Νίκο Μπαλαούρα. Το χωριό σχεδόν ερήμωσε τη δεκαετία του ’60, ενώ τα τελευταία χρόνια πολλές από τις παλιές κατοικίες του αγοράσθηκαν από Αθηναίους οι οποίοι έδωσαν ξανά ζωντάνια στη Βάργιανη, αλλά και τη σημερινή της μορφή.




ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

Ο καιρός γίνεται πιο βροχερός, η διάθεσή μας λίγο πιο γκρι από όσο συνήθως. Ήταν πρόκληση να πάρουμε τους δρόμους για άλλη μια φθινοπωρινή απόδραση και να χαιρετίσουμε για λίγες μέρες το βολικό μας καναπέ. Αν και δημοφιλής πρooρισμός τόσο από άποψη ομορφιάς όσο από άποψη ιστορίας, ο δρόμος δε μας είχε βγάλει ποτέ στην καρδιά των Ιωαννίνων. Είχαμε, λοιπόν, δύο γεμάτες μέρες για να περιπλανηθούμε στην ιστορία, την τέχνη και τις γεύσεις. Όπως γρήγορα συνειδητοποιήσαμε, πέρα από το ρομαντισμό και το μυστήριο που αποπνέουν, είναι και ιδανικά για να ικανοποιήσουν κάθε γαστριμαργική επιθυμία μας, καθώς ούσα μια καθαρόαιμη φοιτητούπολη έχει «σχεδιαστεί» για να καλύπτει κάθε γούστο –πάντα σε συνδυασμό με τη μοναδικότητα του τόπου.

Μέρα 1η

Το Κάστρο

Μετά από ένα σύντομο διχασμό, είπαμε να συγκρατηθούμε και να περιηγηθούμε λίγο, πριν πάμε για τον καθιερωμένο καφέ. Αποφασίσαμε να πάρουμε το δρόμο για το κάστρο και κάτι μέσα μας έλεγε πως δεν είναι ένα έργο της τουρκοκρατίας. Στην πραγματικότητα, το κάστρο αυτό ήταν μέρος των οχυρωματικών σχεδίων του αυτοκράτορα Ιουστινιανού και χτίστηκε το 528 μ.Χ. για να οχυρώσει το Βυζαντινό κράτος. Τα στοιχεία λένε πως είναι το πιο αρχαίο βυζαντινό κάστρο, το οποίο την εποχή του Αλή Πασά αποτελούσε το μεγαλύτερο διοικητικό κέντρο ολόκληρου του ελλαδικού χώρου. Μέσα στο Κάστρο αναπτύχθηκαν τα ελληνικά γράμματα, εκεί έζησε ο Αλή Πασάς το μεγάλους τους έρωτες, εκεί δίδαξαν οι μεγάλοι δάσκαλοι του Γένους, εκεί σπούδασαν την τέχνη του πολέμου οι μεγάλοι οπλαρχηγοί. Πριν σταματήσουμε για καφεδάκι με κεράσματα και μεζέδες στο παλιό Μαγειρείο του Κάστρου με την καταπληκτική θέα, περιπλανηθήκαμε λίγο ακόμα… Μέσα βρήκαμε το βυζαντινό μουσείο, το Σουφαρί Σεράι που στεγαζόταν η Σχολή Ιππικού, και τον Πύργο του Βοημούνδου που αποτελούσε μέρος της Βυζαντινής οχύρωσης και χρησιμοποιήθηκε επίσης για να χτίσει ο Αλή Πασάς το σεράι του.


Μεσημέρι


Έφτασε το μεσημέρι και οι επιλογές όπως φαντάζεσαι ήταν πολλές. Μας κατευθύνανε στην οδό Ακαδημίας 4 για να φάμε «Μπουκιά Μπουκιά» κάθε πιάτο και να γλείφουμε τα δάχτυλά μας. Οι εντυπώσεις μας; Για αυτό το μαγαζί τα λόγια είναι λίγα, ίσως μια φωτογραφία ενός καλογυαλισμένου πιάτου μετά το φαγητό να αποδείκνυε πόσο υπέροχα ήταν όλα. Για το τέλος μας έφεραν γλυκό κουταλιού πορτοκάλι και μας άφησαν με γλυκιές αναμνήσεις από θείες και γιαγιάδες που τα έφτιαχναν με μεράκι στο σπίτι κάθε χρόνο… Πηγαίνετε παρέα και δοκιμάστε το. Δε θα απογοητευτείτε!


Απόγευμα


Και θα σας ρωτούσα τώρα: τι μπορεί να ακολουθεί ιδανικά ένα ωραίο γεύμα; Μα, φυσικά, ένα καφεδάκι! Ο καιρός ευνοούσε για το απόλυτο καφέ, που δεν είναι άλλο από την Κυρά Φροσύνη. Το καφέ αυτό είναι ακριβώς πάνω στη Λίμνη, και φυσικά έχει εκπληκτική θέα. Είναι ιδανικό για απογευματάκι με χαλαρή μουσικούλα και ζεστό καφέ στα χέρια. Δε χρειάζονται πολλά λόγια… Εμείς το μόνο που σας λέμε είναι «καλή σας απόλαυση!».


Μετά από τις τόσες εξαιρετικές γεύσεις είχαμε βαρύνει, οπότε χρειαστήκαμε τον απογευματινό μας ύπνο για να μαζέψουμε δυνάμεις για το βράδυ. Εδώ βρήκαμε τα καλύτερα ξενοδοχεία.

Βράδυ


Το βράδυ φορέσαμε κάτι πιο ζεστό, μιας και ο καιρός μας υπενθύμισε ότι δεν είναι καλοκαίρι. Πήραμε τους δρόμους και φτάνοντας στην οδό Εθνικής Αντιστάσεως, αυτό που μας μαγνήτισε ήταν μια πινακίδα ΝΕΟΝ που έγραφε Blue Gin σε ένα παλιό σπίτι και μια σκάλα που οδηγούσε στον πάνω όροφο. Μπορεί να μην είμαστε λάτρεις του gin, παρόλα αυτά δεν ήταν ανασταλτικός παράγοντας, μιας και ακούσαμε μια παρέα που έβγαινε να λέει ότι ο μπάρμαν του Blue Gin παίρνει τα κοκτέιλ πολύ στα σοβαρά. Τι καλύτερο λοιπόν από ένα «σοβαρό» μπάρμαν;


Μέρα 2η

Πρωί


Η προηγούμενη βραδιά ήταν υπέροχα «underground», όμως χρειαζόμασταν πρωινό σε ένα ήρεμο μέρος πριν πάρουμε το καραβάκι για το νησί. Καταλήξαμε στο Σύννεφο 9, ένα ήρεμο καφέ που σε εμπνέει με τη ζεστασιά του και το ωραίο του ντεκόρ. Πριν βρεθούμε εκεί, νομίζαμε πως το τσάι είναι απλώς ζεστό νερό με γεύση, όμως όταν δοκιμάσαμε το Oscar Wilde και το Marcel Proust ήταν σαν να άνοιξε ο ορίζοντας ενός άλλου κόσμου.


Το Νησί


Μετά από αυτό το γευστικό ταξίδι, πήραμε το καραβάκι για το νησί. Θέλαμε να δούμε από κοντά το γραφικό νησάκι με τα σπιτάκια από σχιστόλιθο. Εκεί είδαμε αντικείμενα και ενθυμήματα από την επαναστατική και προεπαναστατική περίοδο, μπήκαμε στο τελευταίο σπίτι του Αλή Πασά, στη μονή Αγίου Παντελεήμωνος, και είδαμε το σημείο όπου δολοφονήθηκε το 1822. Δρομολόγια για το νησάκι έχει περίπου κάθε μία ώρα. Μπορείτε να βρείτε εδώ περισσότερα.


Στιγμές χαλάρωσης


Και τώρα σας έχω μια ερώτηση: πώς θα ήταν η ζωή χωρίς λίγη τρέλα; Σίγουρα, θα της έλειπε το αλατοπίπερο! Έτσι αποφασίσαμε να κλείσουμε ραντεβού για χαλάρωση αστέρων στο Spa του Grand Serai Hotel. Μας υποσχέθηκαν ότι σε δύο ώρες θα είχαμε αφήσει όλες τις ανησυχίες μας στην άκρη, και έτσι ακριβώς έγινε. Το περιβάλλον απέπνεε ηρεμία και με ένα φλιτζάνι τσάι από βότανα να μας συνοδεύει, περάσαμε από την υδροθεραπεία στο χαμάμ και φτάσαμε στην κορύφωση της χαλάρωσης με ένα μασάζ αιθέριων ελαίων. Σε κάποιο σημείο ίσως να μας πήρε λίγο ο ύπνος, αλλά αυτή είναι η επιτυχία άλλωστε–όπως μας είπαν.


Μεσημέρι


Με τα πολλά όμως, μας άνοιξε η όρεξη και τι καλύτερο από λίγους μεζέδες στο μεζεδοπωλείο Πάπρικα; Το μεζεδοπωλείο αυτό, μεταξύ άλλων εδεσμάτων του, φημίζεται για το κοτόπουλο μουστάρδας και το κοντοσούβλι κοτόπουλο. Αν μας ακολουθήσατε ως εδώ, μην παραλείψετε το κρασί του μαγαζιού και όσα ακόμα υπέροχα μεζεδάκια μπορείτε να αντέξετε.


Απόγευμα


Λένε πως πάντα υπάρχει λίγος χώρος για γλυκό και ότι το στομάχι έχει το δικό του σημείο φυλαγμένο για αυτό το σκοπό. Επειδή το δικό μας κάπως έτσι λειτουργεί, σκεφτήκαμε την πιο γελοία δικαιολογία για να πνίξουμε τις «ενοχές» μας: να φάμε γλυκό για να νιώσουμε καλύτερα! Περπατώντας το μάτι μας έπεσε στο πιο καλλιτεχνικό latte-art που είχαμε δει ποτέ και αμέσως δίπλα στον καφέ μια τεράστια αφράτη βάφλα με σοκολάτα και παγωτό. Παρόλο που αυτά τα δύο μας έκαναν να κάτσουμε στο Maison, είδαμε ακόμα περισσότερα γλυκά που θα θέλαμε να τα φάμε όλα. Δυστυχώς, αρκεστήκαμε σε ένα banoffee και ένα mille-feuille με συνοδεία τσαγιού και καφέ, ανεβάζοντας τα επίπεδα απόλαυσης στο κόκκινο.


Βράδυ


Το βράδυ θελήσαμε να έχουμε μια πιο «αυθεντική» νότα διασκέδασης. Πήγαμε στο Παρέα για ζωντανή μουσική και το καλύτερο ημίγλυκο κρασί της πόλης. Η εμπειρίας μας; Πολύς χορός, τραγούδι, κέφι και φυσικά άφθονο κρασί. Τα υπόλοιπα τα μαρτυρούν οι selfies! Αν σας αρέσει αυτό το είδος διασκέδασης, μη χάσετε μια τέτοια εμπειρία.


Μέρα 3η


Για να είμαστε ειλικρινείς, γυρίσαμε χαράματα και μείναμε πίσω στο πρόγραμμά μας. Είχαμε σκοπό να πάμε Μέτσοβο, όμως τα Ζαγοροχώρια μάς φάνηκαν πιο ελκυστικά και έτσι αφού πήραμε πρωινό -πακέτο για το δρόμο- από το Motley Coffeesweet, ξεκινήσαμε τη διαδρομή μας. Στα Ζαγοροχώρια, τα πιο δημοφιλή χωριά είναι: τα Άνω και Κάτω Πεδινά, η Βίτσα, η Ελάτη, η Αρίστη, οι Κήποι, το Μονοδένδρι, το Πάπιγκο (μεγάλο και μικρό), το Τσεπέλοβο, το Δίκορφο, οι Ασπράγγελοι και το Καπέσοβο. Αν έχετε μέρες να διαθέσετε, αξίζει να τα επισκεφτείτε ένα προς ένα, ώστε να διαπιστώσετε ιδίοις όμμασι την απερίγραπτη φυσική ομορφιά αυτού του τόπου. Μπορείτε να δείτε εδώ προτάσεις διαμονής και έναν οδηγό που θα σας ταξιδέψει στα μικρά μυστικά της περιοχής.


ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

Με όπλα του, την γεμάτη ένταση και ταυτόχρονα μελωδική φωνή του, ο Παύλος Ρεμπής συνεχίζει την δυναμική του παρουσία στην ελληνική μουσική, με την κυκλοφορία από την Spider Music, του νέου digital album του, με τίτλο «ΒΑΛΕ ΜΟΥΣΙΚΗ»  που περιλαμβάνει δέκα νέα τραγούδια σε ενορχήστρωση μαζί με τους Γιάννη και Χάρη Μιχαηλίδη (Δραμαμίνη) !

Στα περισσότερα τραγούδια του δίσκου ο Παύλος Ρεμπής υπογράφει τους στίχους και την μουσική, ενώ στο album συνυπογράφουν επίσης είτε συνθετικά είτε στιχουργικά και οι : Χάρης Μιχαηλίδης, Κοραλία Αλιφραγκή, Νίκος Γώγος και Σταύρος Ζαχαρίας.

Βάλε Μουσική Άλμπουμ YouTube link: https://www.youtube.com/watch?v=-tb4BHe711Q&index=1&list=PLH1B8yetNDikcsSZdE2-ExJZMdN_RZl_w





Ο Παύλος Ρεμπής γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα με καταγωγή απτήν ξεχωριστή Ικαρία, το νησί που περνάει συνήθως τα καλοκαίρια του.

Από μικρή ηλικία όλοι τον αποκαλούσαν ως το «παιδί-μπάντα» αφού εκτός από τα τραγούδια που έγραφε από μικρός και τις μουσικές σπουδές του στο πιάνο, σύγχρονο /κλασσικό τραγούδι και βυζαντινή μουσική είναι αυτοδίδακτος στα ντραμς, κιθάρες, μπάσο & κρουστά.

Μετά το λύκειο μπαίνει στο Πολυτεχνείο για τις άλλες «καλλιτεχνικές» του σπουδές όπως ο ίδιος πιστεύει, αυτές του Πολιτικού Μηχανικού και εκείνη την περίοδο μαζί με την τότε μπάντα του, τους «ΓΥΑΛΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», πραγματοποιεί πολλές συναυλίες στην Ελλάδα ετοιμάζοντας παράλληλα την πρώτη τους δουλειά που κυκλοφορεί λίγα χρόνια αργότερα.

Το 2012 οι «ΓΥΑΛΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ» διαλύονται, εκείνος ξενιτεύεται στο εξωτερικό αλλά επιστρέφει 3 χρόνια αργότερα με βαλίτσες γεμάτες με νέα τραγούδια. Και κάπου εκεί ξεκινάει ένα άλλο όμορφο ταξίδι.


Με τις παροτρύνσεις του φίλου του τραγουδοποιού Λεωνίδα Μαράντη, προσεγγίζει τους Γιάννη και Χάρη Μιχαηλίδη από τους Jumping Fish Artists ΔΡΑΜΑΜΙΝΗ με στόχο την δημιουργία
της πρώτης προσωπικής δουλειάς. Οι τρεις τους μπαίνουν στο στούντιο, τα αδέλφια Μιχαηλίδη
αναλαμβάνουν πλήρως την επιμέλεια της δουλειάς και την ενορχήστρωση των τραγουδιών και η αίσθηση ενός φρέσκου power-pop/rock άλμπουμ με ελληνικό στίχο παίρνει σάρκα και οστά!

Τις ηλεκτρικές κιθάρες, το μπάσο και τα πλήτρα αναλαμβάνει εξολοκλήρου ο Χάρης Μιχαηλίδης ενώ τον προγραμματισμό ο Γιάννης και τα τύμπανα ηχογραφούνται στο στούντιο του Θοδωρή Κοντάκου (ΚΥΡΙΟΣ Κ.) από τον Αλέκο Κούρτη (ΔΡΑΜΑΜΙΝΗ, Φ.Πλιάτσικας, Μ. Στρατής, Joanna Drigo κ.α.). Ο ΚΥΡΙΟΣ Κ. βάζει και αυτός τις δικές του ιδιαίτερες ιδέες σε κάποια τραγούδια και το παζλ συμπληρώνεται με τη συμμετοχή των Jim Σταρίδας (Μαραβέγιας band) στο τρομπόνι σε ένα τραγούδι και σε ένα άλλο την Αριέτα Σαϊτά στο βιολί.

Ιδιαίτερη στιγμή στο άλμπουμ είναι η συνεργασία του Παύλου και του Χάρη Μιχαηλίδη στο τραγούδι με τίτλο "ΗΦΑΙΣΤΕΙΟ" με τον Χάρη να ντύνει με μια "εκρηκτική" μουσική τους στίχους του Παύλου. Επίσης συνεργάζεται σε 2 τραγούδια με τους Νίκο Γώγο και Σταύρος Ζαχαρία ενώ ένα απτά πιο όμορφα ρεφρέν του άλμπουμ στιχουργικά ανήκει στην Κοραλία Αλιφραγκή.

Εκεί που οι Stereophonics, Coldplay, Snow Patrol, Arctic Monkeys, Radiohead, Portishead, Doves, Blackfield, Oasis, Archive συναντούν τους Γ. Δημητριάδη, Μ. Φάμελλο, Ν. Πορτοκάλογλου, Σ. Δρογώση, Ξύλινα Σπαθιά, Μ. Στρατή και φυσικά τους Δραμαμίνη, εκεί κάπου ανάμεσα βρίσκονται και τα τραγούδια του Παύλου ντυμένα με την μελωδική αλλά ταυτόχρονα δυναμική του φωνή.


ΜΕΛΗ ΜΠΑΝΤΑΣ : 
• Παύλος Ρεμπής – Φωνή, ακ. κιθάρα
• Άγγελος Καράντζαλης – ηλ. κιθάρα
• Αλέξης Ζορμπάς – ηλ. κιθάρα
• Άγις Αγγελομάτης – Μπάσο
• Δημήτρης Αζοράκος – Τύμπανα

ΜΟΥΣΙΚΟ ΥΦΟΣ : Power Pop – Rock

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΚΗ : Spider Music

Παύλος Ρεμπής
*Facebook Page : https://www.facebook.com/PavlosRempis/

*Facebook Profile : https://www.facebook.com/pavlosrem

ΠΗΓΗ

Οι Ti.po.ta (Manu Chao & Κλέλια Ρένεση) είναι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουν τη νέα τους συνεργασία με τον αγαπητό φίλο και σπουδαίο Έλληνα τραγουδιστή Σωκράτη Μάλαμα. Μαζί και οι τρεις πετάνε πάνω στον ελληνικό ουρανό και θέλουνε μια ανατολή που θα ζεσταίνει την καρδιά μας και την ψυχή μας και θα δώσει χρώμα σε όλα τα γκρίζά μας πεδία.

Το νέο τους τραγούδι ονομάζεται Anatoli που σημαίνει 'sunrise' στην ελληνική γλώσσα.

Τρεις φωνές, ο Manu από τα χωράφια της Γαλικίας, η Κλέλια, το κορίτσι από τη Ζάκυνθο και ο Σωκράτης από τους ανέμους της Χαλκιδικής, τραγουδούν για να ανέβει ένας ήλιος, μεγάλος σαν φωτιά!

Η ομορφιά στις καρδιές σας και στις ψυχές σας θα σηκώσει έναν ήλιο, μεγάλο σαν φωτιά. Αυτή είναι η γειτονιά που όλοι θέλουμε να ζήσουμε μέσα. Η γειτονιά της ομορφιάς!

Ας ανοίξει αυτόν τον ήλιο!



We are happy to announce our new collaboration with a dear friend and a great Greek singer Sokratis Malamas . Together all three we fly over the Greek sky and we wish for an sunrise that will warm our hearts and our soul and give color to all our grey fields..
Our new song is called Anatoli which means ‘ sunrise ‘ in Greek language.

Three voices, Manu from the fields of Galicia, Klelia , the island girl from Zakynthos and Sokratis from Chalkidiki ‘s winds, are singing for a sun to rise, big as fire!

Beauty in your hearts and in your souls is gonna rise a sun , big as fire. This is the neighborhood we all want to live in. The neighbourhood of beauty!
Lets rise this sun!

Music: Klelia Renesi
Lyrics: Klelia Renesi - Manu Chao
Voice: Klelia Renesi - Manu Chao - Sokratis Malamas
Arrangements: Manu Chao
Guitars- Bass: Manu Chao

Special thanks to :
Prova Studio Athens -Greece
Titos Kariotakis-Christos Charbilas
John Papatriantafillou
Vasilis Bacharidis
Vaggelis Lakatzis

Επιμέλεια: anexitilo.net

«Πως να πιστέψουν οι άπιστοι τι θάματα μπορεί να γεννήσει η πίστη; 

Ξεχνούν πως η ψυχή του ανθρώπου γίνεται παντοδύναμη, όταν συνεπαρθεί από μια μεγάλη ιδέα. 

Τρομάζεις όταν, ύστερα από πικρές δοκιμασίες, καταλαβαίνεις πως μέσα μας υπάρχει μια δύναμη που μπορεί να ξεπεράσει τη δύναμη του ανθρώπου, τρομάζεις… γιατί δεν μπορείς πια να βρεις δικαιολογίες για τις ασήμαντες ή άνανδρες πράξεις σου, ρίχνοντας το φταίξιμο στους άλλους. Ξέρεις πως εσύ, όχι η μοίρα, όχι η τύχη, μήτε οι άνθρωποι γύρω σου, εσύ μονάχα έχεις, ό,τι και αν κάμεις, ό,τι και αν γίνεις ακέραιη την ευθύνη. 

Και ντρέπεσαι τότε να γελάς, ντρέπεσαι να περγελάς αν μια φλεγόμενη ψυχή ζητάει το αδύνατο. 

Καλά πια καταλαβαίνεις πως αυτή 'ναι η αξία του ανθρώπου: να ζητάει και να ξέρει πως ζητάει το αδύνατο· και να 'ναι σίγουρος πως θα το φτάσει, γιατί ξέρει πως αν δε λιποψυχήσει, αν δεν ακούσει τι του κανοναρχάει η λογική, μα κρατάει με τα δόντια την ψυχή του κι εξακολουθεί με πίστη, με πείσμα να κυνηγάει το αδύνατο, τότε γίνεται το θάμα, που ποτέ ο αφτέρουγος κοινός νους δε μπορούσε να το μαντέψει: το αδύνατο γίνεται δυνατό». 

Απόσπασμα από το βιβλίο του Ν. Καζαντζάκη «Ο Καπετάν Μιχάλης»

Επιμέλεια: anexitilo.net

ΠΗΓΗ

Πετρόχτιστα χωριά με εντυπωσιακά πυργόσπιτα μέσα στις φραγκοσυκιές, λαμπρές καστροπολιτείες του παρελθόντος, εντυπωσιακά σπήλαια, βυζαντινές εκκλησίες, πανέμορφες παραλίες και μοναδική γαστρονομία… Καλώς ήρθατε στην Λακωνική Μάνη!

Αφεθείτε στη γοητεία που ασκεί η άγρια ομορφιά του τοπίου όπου η πέτρα “φλερτάρει” με τη θάλασσα και χαρίζει αμέτρητες προκλήσεις και μοναδικές προτάσεις περιήγησης. Ανακαλύψτε τη Λακωνική Μάνη μέσα από τους σημαντικότερους σταθμούς της.

Αρεόπολη


Γραφική, με τα πλακόστρωτα δρομάκια και τα επιβλητικά πυργόσπιτα, η Αρεόπολη σας προσκαλεί σε ένα νοερό ταξίδι πίσω στο χρόνο. Η βόλτα στα στενά της είναι μοναδική. Αξίζει να επισκεφθείτε το Ναό των Ταξιαρχών, την πλατεία της 17ης Μαρτίου καθώς και τους πύργους των οπλαρχηγών Καπετανάκου, Μπαρελάκου και Πικουλάκη. Εδώ θα βρείτε επίσης ξενώνες, ταβέρνες, καφέ και μπαρ που καθιστούν την Αρεόπολη ιδανικό “ορμητήριο” για να ανακαλύψετε την υπόλοιπη Λακωνική Μάνη.


Λιμένι


Κατεβαίνοντας από την Αρεόπολη την πλαγιά του βουνού, μέσα στο μικρό όρμο με το βαθύ γαλάζιο χρώμα της θάλασσας με τα παλιά πέτρινα σπίτια κρεμασμένα στη βραχώδη πλαγιά ξεπροβάλει το μαγευτικό Λιμένι. Άλλοτε οικισμός και λιμάνι της οικογένειας των Μαυρομιχαλαίων, σήμερα αποτελεί έναν από τους πιο γραφικούς οικισμούς της Ελλάδας που φημίζεται για τις ψαροταβέρνες δίπλα στο κύμα σε ειδυλλιακό σκηνικό με φόντο τον πύργο των Μαυρομιχαλαίων.


Οίτυλο

Χτισμένο σε ύψωμα αμφιθεατρικά με θέα προς τον εντυπωσιακό όρμο, το Οίτυλο αποτελεί ένα από τα ιστορικότερα χωριά της Λακωνικής Μάνης. Κατά τα μυκηναϊκά χρόνια ανήκε, σύμφωνα με τον Όμηρο, στο Βασίλειο του Μενελάου και έλαβε μέρος στον Τρωικό πόλεμο προσφέροντας πλοία. Σήμερα προσφέρει χάρη στα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής καταλύματα, μοναδικές στιγμές χαλάρωσης ατενίζοντας τη θάλασσα. Περπατήστε στο παραδοσιακό χωριό του Οιτύλου με τα πετρόχτιστα σπίτια, τα πλακόστρωτα καλντερίμια και τη γραφική πλατεία του χωριού με τα παραδοσιακά καφενεία και νιώστε το χρόνο να γυρίζει πίσω.

Πύργος Διρού

Ένας μυστικός υπόγειος κόσμος, χωρισμένος σε τρία επιμέρους σπήλαια είναι ο επόμενος σταθμός σας 4 χλμ. έξω από το χωριό Πύργος Διρού. Πρόκειται για τα Σπήλαια Γλυφάδα (ή Βλυχάδα), Αλεπότρυπα και Καταφύγι, το καθένα με τη δική του ομορφιά και σπάνια αρχαιολογική αξία. Στο Σπήλαιο Βλυχάδα θα απολαύσετε μια διαδρομή συνολικού μήκους 3.100μ. εκ των οποίων μόνο τα 300μ. είναι χερσαία.

Για το θαλάσσιο τμήμα θα επιβιβαστείτε σε λέμβο και με οδηγό-ξεναγό του σπηλαίου θα περάσετε μέσα από διάφορους θαλάμους και στοές με ευφάνταστα ονόματα όπως το Σταυροδρόμι με τις Νηρηίδες, τη Λίμνη των Ωκεανίδων, τη Θάλασσα των ναυαγίων, τη Χρυσή Βροχή και τον Μεγάλο Ωκεανό, με μήκος 160 μ. και ύψος 30. Δίπλα από το Σπήλαιο μπορείτε να επισκεφθείτε το Νεολιθικό Μουσείο, με ανεκτίμητα, σε ιστορική αξία, ευρήματα των παλαιολιθικών χρόνων.


Γερολιμένας


Κατεβαίνοντας ακόμα νοτιότερα προφυλαγμένος από το ακρωτήρι Κάβο Γκρόσο, σάς καλωσορίζει ένας γραφικός παραθαλάσσιος μανιάτικος οικισμός συναρπαστικής άγριας ομορφιάς. Πρόκειται για τον Γερολιμένα (“Ιερός Λιμήν”) που στο παρελθόν αποτέλεσε το σπουδαιότερο λιμάνι της ευρύτερης περιοχής. Τα παραδοσιακά εστιατόρια, τα καφέ και τα τουριστικά καταλύματα μας περιμένουν όλες τις εποχές του χρόνου για διαμονή και για να γευτούμε το εξαιρετικό φρέσκο ψάρι πλάι στο κύμα, με την ξεκούραστη και πολύ όμορφη θέα του πελάγους.

Βάθεια


Με κατεύθυνση προς το Ακρωτήριο Ταίναρο, σκαρφαλωμένα πάνω σε πλαγιά σαν carte postale ξεπροβάλουν τα παραμυθένια πυργόσπιτα της Βάθειας. Μοναδικά δείγματα λαϊκής οχυρωματικής αρχιτεκτονικής, χτίστηκαν τον 18ο και τον 19ο αι. και λειτούργησαν ως πολεμίστρες ενώ τη δεκαετία του ‘80 πολλά από αυτά τα κτίσματα διασώθηκαν, αναστηλώθηκαν και ανακαινίστηκαν χάρη στο φιλόδοξο έργο του ΕΟΤ. Επισκεφθείτε τον οικισμό, χαθείτε μέσα στα σοκάκια και στο χρόνο και μαγευτείτε από τη θέα της Μεσογείου!


Τους ζεστούς μήνες, το Μαρμάρι και το Πόρτο Κάγιο στην αρχή του ακρωτηρίου, με τις πεντακάθαρες αμμουδιές τους προσφέρονται για κολύμπι και παιχνίδια στην άμμο!

Ακρωτήρι Ταίναρο


Βρεθείτε στο νοτιότερο άκρο της ηπειρωτικής Ελλάδας και της βαλκανικής χερσονήσου, στο σημείο που για τους αρχαίους Έλληνες σηματοδοτούσε το πέρασμα στον Κάτω Κόσμο. Η διαδρομή ξεκινάει με τα πόδια από το εκκλησάκι των Αγίων Ασωμάτων, χτισμένο με τις πέτρες του ιερού του Ταινάριου Ποσειδώνα.


Αν περπατήσετε ανατολικά θα συναντήσετε λαξευμένο στο βράχο το Ψυχοπομπείο καθώς και μια θαλασσινή σπηλιά απ’ όπου πέρασε ο Ηρακλής για να αντιμετωπίσει τον Κέρβερο. Περπατώντας δυτικά θα συναντήσετε τα ίχνη από τον αρχαίο και ρωμαϊκό οικισμό όπως το περίφημο ψηφιδωτό του 1ου μ.Χ αιώνα ενώ μετά από μια εύκολη πεζοπορία 45 λεπτών θα φτάσετε στο Φάρο του Ακροταίναρου εκεί που το Ιόνιο πέλαγο συναντά το Αιγαίο. Κλείστε τα μάτια και αφεθείτε στη δύναμη που ασκεί το μυθικό τοπίο!

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

ΠΗΓΗ

(Από τον Λαρισαίο φίλο μας Κ.Γ. λάβαμε ένα προικοσύμφωνο του 1671, καταχωνιασμένο στα αρχεία της Νομαρχίας Κυκλάδων. Η αγωνία του πατέρα της νύφης, ο οποίος μιλά και στο όνομα της μακαρίτισσας γυναίκας του, να ικανοποιήσει τον γαμπρό και έμμεσα την κόρη του, είναι συγκινητική.)

«Εν έτι 1671 μηνί Ιανουαρίω ημέρα δεκάτη εν Σύρω.

Εν ονόματι της Αγίας Τριάδος και της Κοκκίνης προστάτιδος της νήσου Σύρου Προικοσύμφωνον της πρώτης μας κόρης και της θυγατρός του Κωστάκη και της Σμαράγδας και της μακαρίτισσας της γυναικός μου Πιπινίτσας ήτις θα πάρη νόμιμον σύζυγον τον Ντεμογιαννάκη του Κωνσταντάκη της Πιπινίτσας Πηνελόπης Βαρβαρίτσας.

Και εγώ και η μακαρίτισσα η γυναίκα μου Πιπινίτσα δίδομεν την συγκατάθεσίν μας εις το να πάρη η κόρη μας Κατή, νόμιμον σύζυγον και να τον έχη να τον νέμεται μέρα νύκτα, τον Ντεμογιαννάκη Μανωλάκην του Κωνσταντάκη και της Πιπινίτσας Πηνελόπης Βαρβαρίτσας.

Εν πρώτοις δίδομεν από τα φύλλα της καρδιάς μας την ευχήν να τρισευτυχήσουν και να πολυχρονίσουν.

Δεύτερον δε τέσσαρα εικονίσματα το πρώτον εις ξύλον δυνατόν και χονδρόν δύο δάκτυλα και τα άλλα εις αχιβάδα.

Τρία υποκάμισα τα δύο μικρά και το ένα μεγάλο, δύο μικρά αποκατινά (εσώβρακα) παστρικά, ατρύπητα και ολόγερα.

Δύο μισοφόρια ολόγερα και μπουγαδιασμένα.

Ενάμισυ ζευγάρι κάλτσες εως ότου να γίνη ο γάμος έχη καιρόν να πλέξη και την άλλη για να γίνουν δύο ζευγάρια.

Ενα φουστάνι από τσίτι ριγωτό, άλλο ένα από σακονέτα της μακαρίτισσας της γιαγιάς μου.

Ενα μανδύλι του λαγιού και δύο μανδοσαλάμια.

Μια φασκιά για τα καλορίζικα.

Δύο ζεύγη παπούτσια το ένα μπαλωμένο.

Σαράντα πήχες βρακοζώνα και μετά τον θάνατο του παπού μας άλλη τόση.

Του γαμβρού μια σκούφια να την φορή βραδιά παρά βραδιά δια να μη του τρυπήση γρήγορα.

Δύο τσουκάλια κάστρινα της καραίτισσας της γιαγιάς μου.

Δύο φλιτζάνια του καφέ χωματίνια.

Το αμελέτητο με δύο χέρια νεροπαστρικό και άπιαστο.

Τρεις βελόνες της κάλτσας.

Ένα ζάρφι χωματένιο.

Ενα στρώμα μπαλωμένο της μακαρίτισσας της γιαγιάς μου από φύλλα καλαμόφυλλα.

Ενα λύχνο χωματένιο και άλλον έναν από ντενεκέ.

Ενα κλειδί.

Μια ψυράγγα (χωράφι) ίθα με μιά παλέστρα του γαϊδάρου.

Τρία ρεάλια, πέντε παράδες και επτά άσπρα.

Κοντά με όλα αυτά που τους κάμαμεν τους νοικοκυραίους της Σύρου την μίαν κάμαραν του σπιτικού που καθούμαστε και άμα πεθάνω εγώ και ο παππούς της Κατής όλο το σπίτι.

Ακόμη δε και αυτά 2 κόττες ένα πετεινό, είκοσι αυγά, ένα κόσκινο, μία μπιρμπιτσέλια σπητίσια μακαρόνια, και αν προφθάσουμεν θα κάνουμε άλλα τόσα.

Δέκα οκάδες ελιές και πέντε οκάδες χαμάδα, 2 βάζα κάπαρι, δύο ντουζίνες χήνους, σαράντα κοπόνια κρομμύδια όλα αυτά να τα κάμουν θάλασσα να τρών και να πίνουν όλο το οκταήμερο γαμβρός και νύμφη και όλο το συμπεθεριό και οι ποιό κοντά γειτόνοι.

Εις τον γαμβρόν, την Κατή με τα ούλα της.


Αγαπητέ φίλε, σε ευχαριστούμε θερμά. Όσον αφορά το… αμελέτητο που διαβάσατε στο κείμενο, προς αποφυγή παρανοήσεων, εξηγούμε ότι αναφέρεται στο τσουκάλι ή δοχείο νυχτερινής ανακούφισης! 

ΠΗΓΗ

Ματιά στο πολύτιμο φωτογραφικό αρχείο του Μικρασιάτη περιηγητή

Η Πλατεία 1866 στα Χανιά, 1949

Χανιά, 1949

Χανιά, 1949

Χανιά, 1949

Άγιος Νικόλαος, Σπλάντζα, Χανιά, 1949

Η Πλατεία 1866 στα Χανιά, 1949

ΠΗΓΗ

ΣΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΤΟ 1896

1500 στρατιώτες και 600 χωροφύλακες πήραν μέρος στις προσπάθειες εντοπισμού και απεγκλωβισμού. Ωστόσο για κάποιους ήταν ήδη πολύ αργά.

Τα ποτάμια της πόλης ξεχείλισαν και τεράστιοι όγκοι νερού ξεχύθηκαν με ορμη στις Δυτικές και Βορειοδυτικές περιοχές

Τρεις με τέσσερις ώρες ασταμάτητης νεροποντής, μετέτρεψαν την Αθήνα σε μια απέραντη λιμνοθάλασσα. Τα ποτάμια της πόλης ξεχείλισαν και τεράστιοι όγκοι νερού από τον Κηφισό και τον Ιλισσό ξεχύθηκαν με ορμη στις Δυτικές και Βορειοδυτικές χαμηλές περιοχές.

Πολλοί λεωφόροι και δρόμοι μετατράπηκαν σε ορμητικούς χειμάρρους

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΜΥ στην Ν. Φιλαδέλφεια μέσα σε 8 ώρες έπεσαν 114mm βροχής

Δημοσίευμα σε εφημερίδα της εποχής

Όσο περνούσαν οι ώρες και η στάθμη του νερού έπεφτε, εμφανίζονταν πτώματα ανθρώπων