Μόλις 20 λεπτά άσκησης την ημέρα μειώνουν τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου για άτομα άνω των 50
Editorial Team
http://dlvr.it/Sy9sr2
Υπάρχει μία πολύ δύσκολη κατηγορία ανθρώπων, τα λεγόμενα “θύματα”.
Η θυματοποίηση, είναι μία εξαιρετική μέθοδος: για να μπορέσεις να αποφύγεις ευθύνες, για να μην παραδεχτείς ποτέ τα λάθη σου και για να έχεις την προσοχή των γύρω σου.
Το υποτιθέμενο θύμα, διαρκώς έχει κάποιο πρόβλημα, η ζωή του έχει φερθεί άσχημα και χρειάζεται την βοήθεια ολονών. Ασχέτως βέβαια, εάν δε συμβαίνει τίποτα από αυτά έντονα και παραπάνω, από ότι συμβαίνει σε όλους μας.
Συνήθως είναι άνθρωποι με χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση. Εν μέρει, έχουν επιβάλει στον εαυτό τους, ότι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν και τον έχουν βάλει στη θέση του θύματος.
Θα τους ξεχωρίζετε εύκολα, εφόσον πάντα το χαμόγελο θα είναι μουδιασμένο στα χείλη τους, τα μάτια τους σπανίως θα είναι λαμπερά, ενώ θα έχουν μία μόνιμη γκριμάτσα απογοήτευσης και προσέλκυσης κατανόησης.
Τα άτομα αυτά, ΔΕΝ φταίνε ποτέ! Φταίνε μόνο οι άλλοι, διότι οι ίδιοι… είναι “θύματα” των καταστάσεων. Πάντα θα βρουν τον τρόπο να βγάλουν την ουρά τους απ’ έξω και να επιρρίψουν τις ευθύνες σε όλους τους υπόλοιπους, εκτός από τον εαυτό τους. Και το χειρότερο είναι: ότι το πιστεύουν κιόλας!
Δεν κάνουν ποτέ αυτοκριτική και όταν τύχει να γίνει από τον εαυτό τους ή από κάποιον άλλον, κλαίνε συνήθως αμέσως, οικειοποιούνται την θέση του θύματος και δεν νιώθουν καμιά τύψη. Ποντάρουν στο φιλότιμο και στην ευαισθησία του άλλου, για να βγουν λάδι.
Δεν διορθώνουν την συμπεριφορά τους, ούτε αλλάζουν τον τρόπο σκέψης τους και λειτουργίας τους. Άλλωστε στο μυαλό τους, δεν φταίνε πουθενά για να το αλλάξουν.
Δεν αναλαμβάνουν ευθύνες – παρόλο που με τον τρόπο τους κατευθύνουν τα πράγματα – και ο λόγος που δεν το κάνουν, είναι για να μην κριθούν άσχημα, εάν στο τέλος κάτι δεν πάει καλά. Εάν όμως πάει, διεκδικούν στα ίσα, μερίδιο της επιτυχίας.
Όλοι τους συμπονούν, τους βοηθούν και παίρνουν το μέρος τους. Άλλωστε τα θύματα, έχουν πάντα την εύνοια, των ενόρκων και της κοινής γνώμης.
Μην πέσετε στην παγίδα τους. Είναι από τους χειρότερους εκμεταλλευτές. Χτυπούν στην καρδιά, στο φιλότιμο μας και στην καλοσύνη μας.
Μην πιστέψετε ποτέ ότι είναι θύματα.
Μια χαρά είναι…το ΠΑΊΖΟΥΝ θύματα.
Το κάνουν για να μην προσπαθούν, για να μην έχουν ευθύνες και για να έχουν την προσοχή όλων και το αλάθητο του Πάπα.
Δεν θα βρεις ποτέ άκρη και θα φταις συνεχώς. Θα φαίνεσαι ο κακός στη σχέση, ο λάθος, ο άκαρδος και θα στο θυμίζουν συχνά. Θα ζεις σε μία μόνιμη καταθλιπτική κατάσταση, που θα σου λένε, ότι εσύ την προκαλείς!
Φύγετε το γρηγορότερο…
Ίσως έτσι, βοηθηθούν κι αυτοί!
Μάνος Σαμοθρακής
Της Γεωργίας Ανδριώτου.
Είναι γεγονός πως σ’ αυτήν τη ρημάδα τη ζωή ο καθένας κουβαλάει τον δικό του σταυρό. Δεν έχει καμιά σημασία αν είναι ελαφρύτερος ή βαρύτερος από τον δικό σου, αν είναι περιποιημένος με στολίδια ή αν είναι ρημαδιό από την ταλαιπώρια. Όπως για τον καθένα, έτσι και για σένα ο προσωπικός σου σταυρός είναι αυτός που σε απασχολεί και σε ενδιαφέρει και διαρκώς αναζητάς τρόπους να τον ελαφρύνεις.
Ναι, είναι δύσκολη η καθημερινότητά σου. Δύσκολη και πιεστική. Γι’ αυτό και πολλές φορές από βιασύνη να αδράξεις τη μέρα που χάνεται, αλλά κι από έλλειψη αντοχών, παρερμηνεύεις τα δεδομένα σου. Άλλοτε τα πασπαλίζεις με ομορφιά και χάρη κι άλλοτε τα πετάς όλα αφιλτράριστα στον Καιάδα.
Καλό είναι, ωστόσο, να τακτοποιήσεις λιγάκι τα πράγματα μέσα στα συρταράκια του μυαλού σου. Ίσως να έχει συσσωρευτεί αρκετή τοξικότητα μέσα τους και να χρειάζεται ένα ξεκαθάρισμα, ακόμα κι αν πρέπει να πληρώσεις το τίμημα μιας τέτοιας συναισθηματικής πρόκλησης.
Τα πράγματα είναι απλά. Αν καθίσεις και το καλοσκεφτείς, το μόνο που θα μπορούσες να προσφέρεις τελικά στον άλλον, είναι να σεβαστείς το δικό του βάρος στους ώμους του. Γιατί δεν ξέρεις τι κουβαλά και με ποιον σκληρό ή άδικο ή ασήμαντο τρόπο του φορτώθηκε. Μην τον γονατίζεις από καπρίτσιο ή από συναισθηματική ανωριμότητα ή από ωχαδελφισμό. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο απ’ αυτό.
Θα συμφωνήσουμε στο ότι είναι επιλογή σου το πώς θα ζήσεις τη ζωή σου. Κι αυτό μόνο να το σεβαστεί μπορεί κανείς. Αρκεί – στο πλαίσιο αυτής της επιλογής – να μην παίρνεις μια κουτάλα κι ανακατεύεις άτσαλα και άχαρα τη ζωή των άλλων.
Επιλογή σου είναι, επίσης, το αν θα αποκαλύψεις ή όχι το φως και το σκοτάδι της ψυχής σου. Αρκεί αυτή η αποκάλυψη να είναι συνειδητοποιημένη και να γίνεται με σεβασμό στην ψυχή που έχεις απέναντί σου.
Επιλογή σου είναι, τέλος, το αν θα διαλέξεις την αλήθεια ή το ψέμα ως συμπαίκτη σου στα παιχνίδια της ζωής. Αρκεί να παίξεις με όρους δίκαιους και χωρίς να υποτιμάς τη νοημοσύνη του αντιπάλου σου.
Διαφορετικοί άνθρωποι σηκώνουν διαφορετικούς σταυρούς κι αντιλαμβάνονται τη ζωή διαφορετικά. Θα πρέπει να υπάρχει, όμως, μια κοινή παράμετρος σε όλους.
Αυτό το αίσθημα της ανθρωπιάς και του σεβασμού προς την ψυχή του άλλου. Έχεις υποχρέωση να σεβαστείς τα συναισθήματα, τις πληγές και τα όνειρά του. Γιατί τον ίδιο σεβασμό τον αντιλαμβάνεσαι ως αξία αδιαπραγμάτευτη όταν αφορά τη δική σου ζωή και τη δική σου ψυχή.
Έτσι δεν είναι;
Πηγή
Να θυμάσαι,
πως ακόμα και αυτός ο άνθρωπος
που σε τρομάζει τόσο πολύ,
δεν είναι τίποτα άλλο παρά… 65% νερό.
Και όλα όσα έχεις αγαπήσει,
στην πραγματικότητα αποτελούνται από…Αστρόσκονη.
Το ξέρω.
Υπάρχουν στιγμές που δεν μπορείς καν να αναπνεύσεις.
Ο νυχτερινός ουρανός, δεν είναι πια φιλόξενος.
Δεν σου θυμίζει πια “επιστροφή στο σπίτι”.
Το ξέρω.
Πολλές νύχτες κλαις
μέχρι που τελικά σε παίρνει ο ύπνος μέσα στα δάκρυα.
Όμως θυμήσου.
Τίποτα δεν είναι ατελείωτο.
Ούτε καν ο πόνος της απώλειας.
Είσαι φτιαγμένος από θάλασσα κι από αστέρια
…και μία μέρα, θα βρεις τον εαυτό σου ξανά.
Φιν Μπάτλερ.
Αυτά τα μαγικά λόγια τα βρήκα στη σελίδα Elmage. Πείραξα λιγάκι τη μετάφραση και το μοιράζομαι.
Ίσως βρει κάποιο πλάσμα σε αυτό το ποίημα καταφύγιο, παρηγοριά και ζεστασιά, όπως βρήκα εγώ.
Via Natasha F. K. + Theodora K.
Μέσα από τις αισθήσεις, τα όνειρα ή ένα τραγούδι στο ραδιόφωνο, οι κοντινοί σας άνθρωποι που έχουν φύγει από την ζωή, θα μπορούσαν να έρθουν σε επαφή μαζί σας ακόμα και μετά τον θάνατό τους.
Υπάρχουν πολυάριθμοί λόγοι για τους οποίους θα γυρίσουν να σας επισκεφτούν. Παρόλο που αυτή η μέθοδος επικοινωνίας συμβαίνει συνήθως όταν είστε μόνοι, θα μπορούσε να συμβεί οποτεδήποτε.
Ένα αγαπημένο σας άτομο θα μπορούσε να θέλει να στείλει κάποιο σημαντικό μήνυμα ή να σας πει πως όλα είναι καλά. Πιθανώς να δείτε κάποιο σημάδι ενώ κοιμάστε ή ακόμα και όταν είστε ξύπνιοι.
Μπορεί να πιστεύετε ότι όλα αυτά είναι δημιουργήματα της φαντασίας σας. Ωστόσο, σε περίπτωση που θέλετε να το ψάξετε λίγο περισσότερο, πιθανώς να νιώσετε ανακούφιση γνωρίζοντας πως δεν είστε μόνοι.
Ενώ μπορείτε να εκλογικεύσετε και να εξηγήσετε επιστημονικά αυτά τα όνειρα, πολλοί ισχυρίζονται πως είναι στην πραγματικότητα επισκέψεις από αλλού.
Λένε πως τα αγαπημένα μας πρόσωπα που έχουν φύγει μπορούν να μας επισκεφτούν ενώ κοιμόμαστε. Μπορεί απλά να εμφανιστούν και να εξαφανιστούν.
Άλλοι ισχυρίζονται πως οι φίλοι και οι συγγενείς τους έχουν προσπαθήσει να τους στείλουν μηνύματα παρηγοριάς, πως δηλαδή είναι μια χαρά.
Μερικές φορές, μπορεί να νιώθετε την παρουσία ενός προσώπου στον χώρο γύρω σας να προσπαθεί να σας καθοδηγήσει. Μερικοί νιώθουν πως είναι μέσα στα κεφάλια τους και τους στέλνουν μηνύματα.
Ενώ φαίνεται λες και είναι βγαλμένο από ταινία, πολλοί αναφέρουν παράξενη ηλεκτρική δραστηριότητα όταν είναι κοντά τους άτομα που έχουν φύγει. Αυτά τα παράξενα περιστατικά μπορούν να πάρουν πολλές μορφές.
Μπορεί να είναι το φως που τρεμοπαίζει, η τηλεόραση ή μία συσκευή που ανοίγει μόνη της και αρχίζει να κάνει θόρυβο.
Τυχαία αντικείμενα όπως φτερά ή νομίσματα που βρίσκονται σε άκυρα σημαία, μπορεί να μην είναι και τόσο τυχαία. Μπορεί να το κάνουν πνεύματα για να μας βοηθήσουν να νιώσουμε καλύτερα ή να μας δείξουν πως είναι κοντά μας.
Η οσμή είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους να ξέρεις πως υπάρχει κοντά σου ένα αγαπημένο πρόσωπο που έχει φύγει. Πολλοί αναφέρουν πως μυρίζουν τις κολόνιες ή το άρωμά τους.
Υπάρχουν ακόμα και αναφορές για την οσμή τσιγάρου σε περιπτώσεις που τα άτομα αυτά ήταν καπνιστές ή κάποιες τροφές που συνήθιζαν να τρώνε συχνά.
Εσείς πιστεύετε πως είμαστε μόνοι;
Πηγές: runwonder, true.gr
Ξέρω πόσο πολύ πονάει. Μπορώ να δω τα συναισθήματα σου στο πρόσωπο σου. Μπορώ να δω τα συμπτώματα του πόνου σου στο σώμα σου. Μπορώ να δω τα σημάδια στην καρδιά σου. Μπορώ να αισθανθώ την θλίψη στην ψυχή σου. Μπορώ να δω το εξαντλημένο σώμα σου που από την κατάθλιψη δεν μπορείς καν να φας. Μπορώ να νιώσω την απάθεια σου για όλα όσα κάποτε σου έδιναν χαρά.
Ξέρω πως είναι. Ξέρω πως κάθε νύχτα δεν μπορείς να κοιμηθείς και ότι κάθε πρωινό είναι ακόμα μια μάχη για επιβίωση.
Ξέρω πως είναι να χάνεις την θέληση για ζωή.
Αλλά άσε με να σου πω κάτι.
Αυτό δεν μπορεί να είναι το τέλος.
Δεν μπορείς απλά να τα παρατήσεις. Έχεις μια ολόκληρη ζωή μπροστά σου. Καταλαβαίνω ότι είναι πάρα πολύ για σένα, πως έχεις χάσει και την ελάχιστη πίστη από την καρδιά σου. Αλλά υπάρχουν τόσα πολλά περισσότερα που σε περιμένουν.
Δεν θα σε αφήσω να χάσεις τον εαυτό σου στον κόσμο της απελπισίας και της απόγνωσης σου. Δεν θα σε αφήσω να πνιγείς στον πόνο σου. Μπορεί να έχεις χάσει την πίστη σου αλλά είμαι εδώ για να σου την ξαναφέρω.
Να θυμάσαι αυτό. Το ότι τελείωσες ένα κεφάλαιο σημαίνει ότι μπορείς να πας στο επόμενο. Ξέρεις πως πάει, όταν μια πόρτα κλείνει, μία άλλη ανοίγει. Είναι ένα φυσικό μέρος του ταξιδιού που λέγεται ζωή.
Οπότε πίστεψε με όταν λέω αυτό. Το Σύμπαν έχει κάτι καλύτερο για σένα. Είναι βέβαιο. Απλώς πρέπει να ακολουθήσεις τα σημάδια, να αποδεχτείς την θεϊκή παρέμβαση και να εμπιστευτείς την εσωτερική φωνή σου.
Ξέρω πως η καρδιά σου έχει πληγωθεί αλλά πρέπει να πιστέψεις ότι σπουδαία πράγματα έρχονται στον δρόμο σου. Το σύμπαν λειτουργεί όντως με μυστήριους τρόπους. Συνεχώς δουλεύει για σένα. Ακόμα και όταν η ζωή σε αναγκάζει να περάσεις από σκοτεινούς και δύσκολους δρόμους. Ακόμα και όταν η ζωή προκαλεί την ψυχική και συναισθηματική σου δύναμη. Ακόμα και όταν σε πληγώνει.
Επειδή μπορεί να μην το βλέπεις τώρα, αλλά στο τέλος όλα έρχονται στην θέση τους. Όλα αυτά που σου συνέβησαν σε έκαναν το άτομο που είσαι τώρα. Επομένως, αυτό που είσαι σήμερα, αυτή τη στιγμή, θα επηρεάσει το μέλλον σου.
Να έχεις πίστη. Και ποτέ μην εγκαταλείψεις τα όνειρα σου.
Καλύτερα πράγματα έρχονται. Το υπόσχομαι.
«Οι άνθρωποι επιδιώκουν σαν τρελοί τις απολαύσεις απλώς επειδή βλέπουν την κενότητα της ζωής τους καθαρότερα απ’ ό,τι την κενότητα όποιας καινούργιας διασκέδασης τούς γοητεύει.» -Μπλαιζ Πασκάλ
Τα πράγματα που κάνουμε για να γίνει η ζωή μας πιο άνετη μού θυμίζουν τη στρουθοκάμηλο που κρύβει το κεφάλι της για να μη βλέπει τους εχθρούς της.
Συμπεριφερόμαστε χειρότερα κι απ’ τη στρουθοκάμηλο.
Προκειμένου να εξασφαλίσουμε κάποιο αβέβαιο, αμφίβολο μέλλον, καταστρέφουμε οριστικά τη ζωή μας στο συγκεκριμένο μας παρόν.
Οι άνθρωποι σήμερα προσπαθούν ανόητα να πιστέψουν ότι όλος ο παραλογισμός κι η σκληρότητα του κόσμου – ο πλούτος των λίγων, η μεγάλη φτώχεια των πολλών, η βία και ο πόλεμος – βρίσκονται έξω απ’ τη δική τους ζωή και δεν επηρεάζουν ούτε τους ίδιους ούτε τον τρόπο ζωής τους.
Μια παρανόηση παραμένει παρανόηση, ακόμα κι όταν τη συμμερίζεται η πλειονότητα των ανθρώπων.
Leon Tolstoi, Ημερολόγιο Σοφίας, (Εκδ. Printa), απόσπασμα
Αυτοσεβασμός. Μια λέξη – κλειδί, για να «προφέρεις» σωστά το όνομα της ζωής, η οποία αν μη τι άλλο, αν δεν οφείλεται σε δώρο θεού, σίγουρα αποτελεί μια όμορφη, μοναδική συνωμοσία του σύμπαντος.
Άκουσε λοιπόν, για μια ακόμα φορά, πώς οφείλεις σεβασμό στην ύπαρξη σου. Κι αυτό, γιατί αν δεν σεβαστείς πρώτα εσένα, δεν θα μπορέσεις να σεβαστείς τίποτα σε τούτη την πλάση. Κρίκοι της αλυσίδας, όλα.
Σίγουρα δεν είναι τα πάντα ρόδινα και όταν βιώνεις στην πράξη τις δυσκολίες του βίου, τα λόγια τούτα μπορεί να ακούγονται σαν ουτοπικές φανφάρες. Ίσως! Μα αναρωτήσου: η επανάληψη απαξίωσης του Είναι σου πού θαρρείς θα σ’ οδηγήσει; Με μαθηματική ακρίβεια στην απόλυτη υποβάθμιση, η οποία, επί της ουσίας, θα σημάνει ολότελα την εξαφάνιση σου. Αυτός είναι άραγε ο σκοπός της πορείας σου;
Ο αυτοσεβασμός σημαίνει πώς έχω τον πρώτο και μοναδικό λόγο στον εαυτό μου και δεν επιτρέπω σε κανέναν να με χειρίζεται κατά πως τον βολεύει. Τον χειρισμό των άλλων μπορούμε με σχετική ευκολία να τον πετάξουμε στο πηγάδι, φτάνει πρώτα να έχουμε ξεκαθαρίσει: τι μας κάνει, τι δεν μας κάνει, τι μας πονάει πιο πολύ, τι μας πιέζει, τι μας απελευθερώνει. Κι είναι απολύτως κατανοητό πώς η αποτυχία διαχείρισης μιας οποιασδήποτε χειραγώγησης θα συμβεί αρκετές φορές στη ζωή μας.
Είμαστε άνθρωποι εξάλλου και σε αυτό έγκεινται οι αδυναμίες μας. Δεν έχουμε όμως καμία δικαιολογία όταν πέφτουμε θύματα επαναλαμβανόμενα σε μια κατάσταση που γνωρίζουμε τα δεδομένα. Ειλικρίνεια λοιπόν. Στον εαυτό μας δεν λέμε ψέματα. Παραδεχόμαστε τις καταστάσεις και τις δυσκολίες. Αντιμετωπίζουμε με γενναιότητά τις αντιξοότητές δίχως να εθελοτυφλούμε και να τις ωραιοποιούμε. Ας κρατήσουμε έστω μια αρετή φυλαχτό στο προσκεφάλι μας.
Για το τέλος, που βέβαια είναι και η αρχή, για να αποδώσεις σεβασμό στον εαυτό σου, θα πρέπει πάνω απ’ όλα να τον αγαπήσεις. Να είσαι καλός μαζί του και να τον συγχωρήσεις. Κάπως έτσι ίσως να αλλάξουν τα στραβά και τα ανάποδα του κόσμου αυτού, που σεβασμό δεν δίνει μα σεβασμό ζητάει!
Της Ματίνας Κ. Καρελιώτη – Πηγή
Ο Δον Χουάν στην πραγματεία του Καστανέντα, μας έδειξε ότι η μαγεία είναι μια αντικειμενική δυναμική μέσω της οποίας μπορούμε να αντιληφθούμε και να δούμε την ενέργεια.
Ανέφερε ότι για να αντιληφθούμε την ενέργεια με τις αισθήσεις μας, πρέπει ν’ απελευθερωθούμε από τη συνηθισμένη μας αντιληπτική ικανότητα. Κάνουμε τα πάντα για να ελευθερώσουμε την ύπαρξή μας και να αντιληφθούμε άμεσα την ενέργεια. Μια μαγική θεωρία αναφέρει ότι η συνηθισμένη ανθρώπινη αντίληψη μας έχει επιβληθεί σαν μέρος της κοινωνικοποίησής μας, πολύ περισσότερο επιτακτικά παρά αυθαίρετα. Μια πλευρά αυτών των δεσμευτικών παραμέτρων είναι ένα ερμηνευτικό σύστημα που επεξεργάζεται τα αισθητήρια δεδομένα και τα μετατρέπει σε νοηματικά στοιχεία. Οι συνηθισμένες μας λειτουργίες μέσα στην κοινωνική δομή απαιτούν τυφλή και απόλυτη προσκόλληση σε όλες αυτές τις αρχές και κανόνες. Κανένας κανόνας, όμως, δεν μας λέει ότι είναι δυνατόν να αντιληφθούμε άμεσα την ενέργεια.
Για παράδειγμα, ο Δόν Χουάν υποστήριζε ότι είναι δυνατό να αντιληφθούμε τα ανθρώπινα πλάσματα σαν ενεργειακά πεδία, δηλαδή σαν μεγάλα, υπόλευκα φωτεινά αυγά. Για να πετύχουμε τη διεύρυνση της αντίληψής μας χρειαζόμαστε εσωτερική ενέργεια. Επομένως, το ζήτημα της εσωτερικής ενέργειας κατέχει πρωτεύοντα ρόλο για τους μαθητές της μαγείας.
Στον κόσμο του Δόν Χουάν, οι μάγοι – ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία τους – χωρίζονται σε δύο ομάδες: Ονειρευτές είναι οι μάγοι που έχουν την έμφυτη ικανότητα να εισέρχονται σε επίπεδα οξυμένης αντίληψης ελέγχοντας τα όνειρά τους. Αυτή η δυνατότητα καλλιεργείται μέσω της εκπαίδευσης και μετουσιώνεται σε τέχνη: στην τέχνη του ονειρέματος. Διώκτες από την άλλη, είναι εκείνοι οι μάγοι που επίσης έχουν την έμφυτη ικανότητα να εισέρχονται σε επίπεδα οξυμένης αντίληψης ελέγχοντας και μεταπλάθοντας την ίδια τη συμπεριφορά τους. Μέσω της κατάλληλης εκπαίδευσης, αυτή η ικανότητα μετατρέπεται στην τέχνη της παραφύλαξης. Όλοι τους ήταν ολόψυχα αφιερωμένοι στον ίδιο σκοπό: στη διάρρηξη των αντιληπτικών συμβάσεων και προκαταλήψεων που μας περιορίζουν μέσα στα στενά όρια του καθημερινού μας κόσμου και φυσικά μας εμποδίζουν να εισέλθουμε σε άλλους.
Οι μάγοι μας λένε ότι αν διαρρήξουμε τις αντιληπτικές συμβάσεις, μας δίνεται η δυνατότητα να περάσουμε πέρα απ’ τα σύνορα και να βουτήξουμε μέσα στο αδιανόητο. Αυτή η βουτιά ονομάζεται «πέρασμα των μάγων». Μερικές φορές αποκαλείται και «αφηρημένη πτήση», γιατί πραγματικά συνεπάγεται ένα πέταγμα από την πλευρά του συγκεκριμένου, του φυσικού, στην πλευρά της διευρυμένης αντίληψης και των απρόσωπων – αφηρημένων μορφών.
Το αποκορύφωμα της ειδικής τεχνικής ονομάζεται αφηρημένη πτήση και το μέσο για να την επιτύχουμε ονομάζεται Ανακεφαλαίωση. Η αντίληψη πρέπει να μετατοπιστεί απ’ την αριστερή στη δεξιά πλευρά του μετώπου. Όταν ήμασταν παιδιά μπορούσαμε εύκολα να το κάνουμε αυτό. Μόλις όμως το εξωτερικό μέρος του σώματος διαρρηχθεί λόγω υπέρμετρων καταχρήσεων, μόνο με έναν ειδικό χειρισμό της αντίληψης μπορούμε να επαναφέρουμε την ενέργεια που έχει διαρρεύσει. Ενέργεια που είναι απαραίτητη για να επιτευχθεί η μετατόπιση. Δύο πολύ σημαντικές αρχές είναι η πειθαρχημένη ζωή, η αγαμία και η αυτοπειθαρχία. Απο δώ και πέρα, πρέπει να ζήσεις μια ζωή στην οποία η αντίληψη και η συνειδητότητα, παίζει τον πρωταρχικό ρόλο. Πρέπει να αποφεύγεις οτιδήποτε βλάπτει το νού και το σώμα σου. Επίσης είναι απαραίτητο, από δώ και στο εξής, να σπάσεις όλους τους σωματικούς και συναισθηματικούς δεσμούς με τον κόσμο για ν’ αποκτήσεις συνοχή.
Σε γενικές γραμμές, οι γυναίκες από την παιδική τους ηλικία μαθαίνουν να εξαρτώνται από τους άντρες. Οι μάγοι που με εκπαίδευσαν είχαν πολύ σκληρές και απόλυτες απόψεις για το θέμα. Υποστήριζαν ότι είναι απαραίτητο για κάθε γυναίκα να αναπτύξει την ευφυϊα της καθώς και τη δυνατότητα ανάλυσης αφηρημένων ζητημάτων προκειμένου να αποκτήσει αρτιότερη αντίληψη του κόσμου. Η έλξη, όμως, του καθημερινού κόσμου είναι τόσο δυνατή που παρ’ όλη την ενδελεχή εκπαίδευση, όλοι οι μάγοι βρίσκουν τον εαυτό τους ξανά και ξανά μέσα στον πιό απεχθή τρόμο της ηλιθιότητας και των απολαύσεων. Οι δάσκαλοί μου με προειδοποίησαν ότι εγώ δεν αποτελούσα εξαίρεση. Και μόνο με μια αδυσώπητη μάχη κάθε στιγμή μπορεί κανείς να ισορροπήσει τη φυσιολογική αλλά αποχαυνωτική εμμονή του να παραμείνει απαράλλαχτος.
Πιστεύουμε βαθιά σε μια μορφή δυϊσμού. Θεωρούμε το νού ως υποδεέστερο, μη – πραγματικό τμήμα του εαυτού μας, ενώ το σώμα το θεωρούμε ως απτό, αντικειμενικό. Αυτή η διαίρεση κρατά την ενέργειά μας σε μια κατάσταση χαοτικού διαχωρισμού και εμποδίζει τη συγχώνευση. Το να είμαστε διαχωρισμένοι με αυτόν τον τρόπο είναι η συνηθισμένη ανθρώπινη κατάσταση. Αυτός όμως ο διαχωρισμός δεν υφίσταται μεταξύ νού και σώματος, αλλά μεταξύ του σώματος – το οποίο περικλείει το νού – και του διπλού, που είναι η δεξαμενή της βασικής μας ενέργειας.
Πριν από τη γέννηση αυτή η επιβεβλημένη δυαδικότητα δεν υφίσταται. Μετά τη γέννηση, όμως, τα δύο τμήματα διαχωρίζονται λόγω της έλξης των προθέσεων όλης της ανθρωπότητας. Ένα τμήμα βγαίνει έξω και γίνεται το φυσικό μας σώμα ενώ το άλλο γίνεται το διπλό. Στο θάνατο το βαρύτερο τμήμα – το σώμα – ξαναγυρίζει στη γή και απορροφάται από αυτή. Το ελαφρύτερο – το διπλό – απελευθερώνεται. Αλλά δυστυχώς από τη στιγμή που το διπλό δεν τελειοποιήθηκε, γεύεται μόνο μια στιγμιαία ελευθερία πρίν διασκορπιστεί στο σύμπαν.
Αν πεθάνουμε χωρίς να σβήσουμε το λαθεμένο δυϊσμό νού και σώματος, έχουμε απλά έναν συνηθισμένο θάνατο. Πεθαίνουμε γιατί η δυνατότητα της μεταμόρφωσης δεν έχει περάσει στην αντίληψή μας. Αυτή η μεταμόρφωση πρέπει να επιτευχθεί κατά τη διάρκεια της ζωής μας και αυτό το έργο είναι ο μόνος αληθινός σκοπός που μπορεί να έχει μια ανθρώπινη ύπαρξη. Όλα τα άλλα επιτεύγματα είναι εφήμερα, από τη στιγμή που ο θάνατος τα διαλύει μέσα στην ανυπαρξία.
Αυτή η μεταμόρφωση συνεπάγεται μια ολοκληρωτική αλλαγή κι αυτό κατορθώνεται μέσα από την Ανακεφαλαίωση: τον ακρογωνιαίο λίθο της τέχνης της ελευθερίας. Η ανακεφαλαίωση είναι η τεχνική του να έλκουμε πίσω την ενέργεια που έχει ήδη σπαταληθεί σε προηγούμενες πράξεις μας. Συνεπάγεται τη θύμηση όλων των ανθρώπων που έχουμε συναντήσει, τη θύμηση όλων των τόπων που έχουμε δεί και τέλος τη θύμηση όλων των αισθημάτων που έχουμε νιώσει σε ολόκληρη τη ζωή μας.
Αρχίζουμε απ’ το παρόν και προχωράμε πρός τα πίσω – πρός τις παλαιότερες αναμνήσεις – και τότε τις σαρώνουμε μια – μια με τη σαρωτική αναπνοή. Εισπνέουμε απ’ τη μύτη καθώς γυρίζουμε το κεφάλι πρός τα αριστερά και εκπνέουμε γυρνώντας το κεφάλι πρός τα δεξιά. Έπειτα γυρίζουμε το κεφάλι αριστερά και δεξιά με μια κίνηση, χωρίς να αναπνέουμε. Αυτός ο περίεργος τρόπος αναπνοής είναι το κλειδί για την ανακεφαλαίωση γιατί οι εισπνοές μας επιτρέπουν να τραβήξουμε πίσω την ενέργεια που έχουμε χάσει, ενώ οι εκπνοές διώχνουν την ξένη, μη – επιθυμητή ενέργεια που έχει συσσωρευτεί μέσα μας λόγω της αλληλεπίδρασής μας με τους συνανθρώπους μας.
Η ανακεφαλαίωση δεν είναι μια αυθαίρετη ή ιδιότροπη άσκηση Όταν την κάνουμε προσπαθούμε να αισθανθούμε μερικά μακριά ελαστικά νήματα που εκτείνονται από το σημείο συναρμογής. Αυτά τα νήματα είναι στην πραγματικότητα αγωγοί που θα μας επιστρέψουν την ενέργεια που αφήσαμε πίσω μας. Για να ανακτήσουμε τη δύναμη και την ενότητα, οφείλουμε να απελευθερώσουμε την ενέργειά μας που είναι παγιδευμένη στον κόσμο και να την ξαναφέρουμε σε μας. Ενώ εκτελούμε την ανακεφαλαίωση, προεκτείνουμε αυτά τα ελαστικά νήματα ενέργειας μέσα από το χώρο και το χρόνο πρός τα πρόσωπα, τους τόπους και τα γεγονότα που εξετάζουμε. Το αποτέλεσμα είναι ότι μπορούμε να επιστρέψουμε σε οποιαδήποτε στιγμή της ζωής μας σαν να ήμασταν πραγματικά εκεί. Σημασία έχει να βιώσουμε ξανά τα γεγονότα και τα αισθήματα με όσο περισσότερη λεπτομέρεια είναι δυνατόν και μετά να τα αγγίξουμε με τη σαρωτική αναπνοή, έτσι ώστε να ελευθερώσουμε την παγιδευμένη ενέργεια.
Ξεκινάμε κάνοντας μια λίστα από όλους τους ανθρώπους που έχουμε ποτέ συναντήσει, αρχίζοντας από το παρόν και πηγαίνοντας σιγά – σιγά πίσω στις παλαιότερες αναμνήσεις μας. Αυτή η λίστα σχηματοποιεί ένα καλούπι για να μπορέσει ο νούς να προσκολληθεί πάνω του. Το αρχικό επίπεδο της ανακεφαλαίωσης αποτελείται από δύο πράγματα. Το πρώτο είναι η λίστα και το δεύτερο είναι το στήσιμο του σκηνικού. Το να στήσεις το σκηνικό σημαίνει να εγκαλέσεις νοερά όλες τις λεπτομέρειες που σχετίζονται με τα περιστατικά που θέλεις να επαναφέρεις στη μνήμη σου.
Μόλις έχεις καταφέρει να εγκαλέσεις νοερά το σκηνικό, κάνε χρήση της σαρωτικής αναπνοής. Η κίνηση του κεφαλιού σου θα είναι κάτι σαν ανεμιστήρας που ανακατεύει καθετί μέσα στο σκηνικό. Αν θυμάσαι ένα δωμάτιο, για παράδειγμα, ανέπνεε τους τοίχους, το ταβάνι, τα έπιπλα, τους ανθρώπους που βλέπεις. Και μη σταματήσεις μέχρι να απορροφήσεις και το τελευταίο ίχνος ενέργειας που άφησες εκεί. Να θυμάσαι, πρέπει να έχεις την πρόθεση να εισπνέεις την ενέργεια που άφησες στο χώρο που οραματίζεσαι και από την άλλη να εκπνέεις την εξωτερική ενέργεια που διείσδυσε μέσα σου από τρίτους. Η ανακεφαλαίωση πρέπει να ξεκινάει από την εστίαση της προσοχής στην τελευταία σεξουαλική εμπειρία επειδή εκεί παγιδεύεται το μεγαλύτερο ποσοστό ενέργειας, γι’ αυτό πρέπει να ελευθερώσουμε αυτές τις αναμνήσεις πρώτα!
Οι γυναίκες, πολύ περισσότερο από τους άντρες, είναι οι αληθινοί υποστηρικτές της κοινωνικής τάξης. Για να εκπληρώσουν μάλιστα αυτόν τον σκοπό έχουν ανατραφεί, ομοιόμορφα σε όλον τον κόσμο, να είναι στην υπηρεσία των αντρών. Δεν έχει διαφορά αν έχουν αγοραστεί κυριολεκτικά ως σκλάβες ή αν φλερτάρονται και αγαπιούνται. Ο θεμελιώδης σκοπός και η μοίρα τους είναι ίδια. Να θρέφουν, να προστατεύουν και να υπηρετούν τους άντρες.
Στο ανθρώπινο βασίλειο, ο βασικός σκοπός της σεξουαλικής επαφής είναι η αναπαραγωγή. Υπάρχει όμως και άλλη μια συγκαλυμμένη λειτουργία, που χρησιμεύει για να διασφαλίσει τη συνεχή ροή ενέργειας από τις γυναίκες στους άντρες. Οι άντρες αφήνουν συγκεκριμένες ενεργειακές γραμμές μέσα στο σώμα μιας γυναίκας. Αυτές μοιάζουν με φωτεινές ταινίες ή σκουλήκια που κινούνται πρός τη μήτρα ρουφώντας συνεχώς ενέργεια. Τοποθετούνται για να διασφαλίσουν ότι μια σταθερή ποσότητα ενέργειας φτάνει στον άντρα που τις έβαλε. Αυτές οι ενεργειακές γραμμές, που εγκαθίστανται με τη σεξουαλική πράξη, κλέβουν και συσσωρεύουν ενέργεια από το γυναικείο σώμα πρός όφελος του άντρα που τις τοποθέτησε εκεί.
Οι γυναίκες είναι η βάση για τη διαιώνιση του ανθρώπινου είδους. Ο όγκος της ενέργειας που προέρχεται από αυτές διοχετεύεται όχι μόνο για την κυοφορία, τη γέννηση και την ανατροφή του παιδιού, αλλά επίσης για την εξασφάλιση του γεγονότος ότι ο άντρας έχει το ρόλο του σε όλη αυτή τη διαδικασία. Στην ιδανική της μορφή, αυτή η διαδικασία, εξασφαλίζει ότι η γυναίκα θρέφει ενεργειακά τον άντρα της μέσα από τα νήματα που άφησε στο σώμα της και έτσι ο άντρας, κατά ένα μυστηριώδη τρόπο, συντηρείται από εκείνη σε ένα αιθερικό επίπεδο. Αυτό εκφράζεται με τον απροκάλυπτη συμπεριφορά των αντρών που γυρίζουν ξανά στην ίδια γυναίκα ξανά και ξανά, ακριβώς γιατί έτσι διατηρούν την πηγή που τους συντηρεί.
Με αυτόν τον τρόπο, η φύση διασφαλίζει ότι οι άντρες, εκτός από την άμεση πρόθεση για σεξουαλική ικανοποίηση, εγκαθιδρύουν όλο και πιό μόνιμους δεσμούς με τις γυναίκες. Αυτά τα ενεργειακά νήματα που αφήνονται στις μήτρες των γυναικών, αργότερα συγχωνεύονται με την ενεργειακή σύνθεση του παιδιού και συγκεκριμένα μόλις γίνει η σύλληψη. Αυτό είναι ένα σημαντικό στοιχείο των οικογενειακών δεσμών, γιατί η ενέργεια του πατέρα συγχωνεύεται με την ενέργεια του παιδιού και έτσι ο άντρας μπορεί να αισθανθεί ότι το παιδί είναι δικό του.
Οι γυναίκες έχουν ανατραφεί έτσι ώστε να ξελογιάζονται εύκολα από τους άντρες, χωρίς να έχουν την παραμικρή υποψία για τις συνέπειες της σεξουαλικής επαφής σε όρους ενεργειακής αποστράγγισης. Κουβαλούν αυτά τα ενεργειακά σκουλήκια – δηλαδή τις ενεργειακές γραμμές – για επτά χρόνια. Μετά από αυτό το χρονικό διάστημα εξαφανίζονται ή μειώνονται. Όμως, το λυπηρό μέρος αυτής της ιστορίας είναι ότι μόλις πλησιάζει η λήξη αυτής της περιόδου, όλος ο στρατός των γραμμών – από τον πρώτο μέχρι και τον τελευταίο άντρα – αναστατώνεται με μιας και η γυναίκα αναγκάζεται να έχει και πάλι σεξουαλική επαφή. Τότε όλα τα σκουλήκια που τρέφονται από τη γυναικεία ενέργεια γίνονται ισχυρότερα για άλλα επτά χρόνια. Είναι πραγματικά ένας φαύλος κύκλος.
Τα σκουλήκια πεθαίνουν αν η γυναίκα παραμείνει άγαμη και αρνηθεί να έχει σεξουαλική δραστηριότητα για επτά χρόνια. Αλλά είναι σχεδόν αδύνατο για γυναίκα να παραμείνει άγαμη για τόσο πολύ στην εποχή μας και στην ηλικία μας, εκτός και αν γίνει μοναχή ή αν έχει η ίδια λεφτά για να στηριχθεί στη ζωή της. Αλλά ακόμα και τότε, η γυναίκα χρειάζεται μια εντελώς διαφορετική λογική. Ο δυϊσμός νού – σώματος αποτελεί μια λανθασμένη διχοτομία. Ο πραγματικός διαχωρισμός υφίσταται μεταξύ του φυσικού σώματος – που στεγάζει το νού – και του αιθερικού σώματος ή του διπλού – που στεγάζει την ενέργειά μας. Η αφηρημένη πτήση συμβαίνει όταν στρέψουμε το διπλό στην καθημερινή μας ζωή.
Με άλλα λόγια, τη στιγμή που το φυσικό σώμα αποκτήσει απόλυτη συνείδηση του αιθερικού ενεργειακού του πανομοιότυπου, τότε συναντούμε το αφηρημένο που είναι ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο συνειδητότητας και αντίληψης. Μια ολοκληρωμένη και σε βάθος ανακεφαλαίωση μας βοηθά να αποκτήσουμε συνείδηση του τί θέλουμε να αλλάξουμε, ακριβώς επειδή μας επιτρέπει να δούμε τη ζωή μας χωρίς αυταπάτες. Μας επιτρέπει να επιλέξουμε αν θέλουμε να αποδεχτούμε τη ζωή μας ως έχει ή να την αλλάξουμε ριζικά – πρίν παγιδευτούμε οριστικά.
Για να αλλάξουμε χρειαζόμαστε τρείς συνθήκες: πρώτα, πρέπει να ανακοινώσουμε φωναχτά την πρόθεσή μας να αλλάξουμε. Κατά δεύτερο λόγο, οφείλουμε να δεσμεύσουμε τη συνειδητότητά μας, την αντίληψή μας για μια χρονική περίοδο. Δεν μπορούμε να αρχίζουμε κάτι και μετά να το παρατήσουμε μόλις βαρεθούμε. Τρίτον, πρέπει να δούμε το αποτέλεσμα των ενεργειών μας με αίσθημα απόσπασης. Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να μπλεχτούμε με συναισθήματα επιτυχίας ή αποτυχίας.
Όταν οι θετικές και οι αρνητικές μας δυνάμεις ισορροπούν, τότε η καθεμιά αναιρεί την άλλη και αυτό σημαίνει ότι η αξία μας είναι μηδαμινή. Αυτό σημαίνει επίσης, ότι δεν μπορεί να μας αναστατώσει κάποιος που μας κριτικάρει, ούτε μπορεί να μας ευχαριστήσει κάποιος με φιλοφρονήσεις. Μέσα από τη διαδικασία της ανακεφαλαίωσης μπορούμε να αδειάσουμε από σκέψεις και επιθυμίες και αυτό για τους αρχαίους οραματιστές σήμαινε ότι είναι δυνατόν να γίνουμε ένα με την πρόθεση του δράκου, επομένως αόρατοι.
Τα μάτια των ανθρώπων που έχουν πραγματώσει το πέρασμα αντανακλούν μια απερίγραπτη αδιαφορία γιατί δεν κοιτάζουν τον εξωτερικό κόσμο αλλά είναι στραμμένα εσωτερικά και κοιτάζουν αυτό που δεν είναι ακόμα παρόν. Το μάτι που κοιτάζει εσωτερικά είναι αμετακίνητο. Δεν αντανακλά ανθρώπινα ενδιαφέροντα ή φόβους. Αντανακλά την απεραντοσύνη. Οι οραματιστές που έχουν ατενίσει το άπειρο επιβεβαιώνουν ότι και το άπειρο, με τη σειρά του, κοιτάζει με ψυχρή και πεισματική αδιαφορία.
Σκοπός της ανακεφαλαίωσης είναι να διαρρήξει βασικές υποθέσεις που έχουμε αποδεχτεί στη ζωή μας. Αν δεν σπάσουν, δεν μπορούμε να εμποδίσουμε τη δύναμη της θύμησης που θολώνει την αντίληψή μας. Ο κόσμος είναι μια τεράστια οθόνη γεμάτη από αναμνήσεις. Αν κάποιες βασικές υποθέσεις σπάσουν τότε η δύναμη της θύμησης όχι μόνο αδρανοποιείται αλλά ακόμα και καταργείται.
Φανταστείτε τον εαυτό σας σαν μια τεράστια αποθήκη αναμνήσεων. Σε αυτήν την αποθήκη, κάποιος άλλος εκτός από σας έχει τοποθετήσει συναισθήματα, ιδέες, πνευματικούς διαλόγους και πρότυπα συμπεριφοράς. Από τη στιγμή που πρόκειται για τη δική σας αποθήκη, μπορείτε να μπείτε μέσα να ερευνήσετε και να χρησιμοποιήσετε, κάθε στιγμή, οτιδήποτε βρείτε εκεί. Το πρόβλημα όμως είναι πως δεν έχετε απολύτως κανένα δικαίωμα πάνω στον κατάλογο όσων περιλαμβάνει η αποθήκη, ακριβώς γιατί δημιουργήθηκε πρίν γίνετε ιδιοκτήτες της. Επομένως, είστε πολύ περιορισμένοι στην επιλογή των επιμέρους τμημάτων.
Μπορούμε να θεωρήσουμε το ανθρώπινο σώμα είτε ως ένα βιολογικό οργανισμό, είτε ως μια πηγή δύναμης. Αυτό εξαρτάται από την κατάσταση του καταλόγου της αποθήκης μας. Το σώμα μπορεί να είναι σκληρό και δύσκαμπτο ή απαλό και ευλύγιστο. Αν η αποθήκη μας είναι άδεια, τότε και το σώμα αδειάζει, επιτρέποντας έτσι στην ενέργεια από το άπειρο να ρέει μέσα του. Προκειμένου να αδειάσουμε τον εαυτό μας, πρέπει να βυθιστούμε σε μια κατάσταση βαθιάς ανακεφαλαίωσης και να επιτρέψουμε έτσι στην ενέργεια να κυλά μέσα μας ανεμπόδιστα. Μόνο όταν είμαστε ήρεμοι μπορούμε να δώσουμε απόλυτη κυριαρχία στον οραματιστή που κρύβεται μέσα μας ή μόνο έτσι θα μπορέσει η απρόσωπη ενέργεια του σύμπαντος να μετατραπεί στην απόλυτα προσωπική ενέργεια της πρόθεσης.
Όταν έχουμε απαλλάξει σε ικανοποιητικό βαθμό τον εαυτό μας από τον απαρχαιωμένο και παραφορτωμένο κατάλογο, έρχεται η ενέργεια σε μας και συσσωρεύεται φυσιολογικά. Όταν συγχωνευτεί αρκετή ποσότητα ενέργειας, τότε μετατρέπεται σε δύναμη. Σημασία έχει να έχουμε συνείδηση. Το αιθερικό σώμα είναι μια μάζα ενέργειας. Παρ’ όλα αυτά έχουμε συνείδηση μόνο του σκληρού εξωτερικού περιβλήματος. Μπορούμε να αποκτήσουμε συνείδηση της αιθερικής πλευράς μας αν επιτρέψουμε στην πρόθεσή μας να εστιαστεί και πάλι πάνω της.
Το φυσικό σώμα είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένο με το αιθερικό ταίρι του, αλλά αυτός ο σύνδεσμος έχει θολώσει από τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας που εστιάζονται αποκλειστικά στο φυσικό μας σώμα. Για να μετακινήσουμε την αντίληψή μας από το σώμα στο ρευστό ταίρι του, πρέπει πρώτα να καταστρέψουμε το φράγμα που διαχωρίζει τις δύο όψεις της ύπαρξής μας. Το αιθερικό πλέγμα είναι η φωτεινότητα που περικλείει το φυσικό μας σώμα. Αυτό το πλέγμα κατατεμαχίζεται στην καθημερινή ζωή μας. Τεράστιες ποσότητες ενέργειας χάνονται ή μπερδεύονται με τις ενεργειακές ζώνες των άλλων ανθρώπων. Αν κάποιος χάσει πάρα πολλή ζωτική δύναμη θα αρρωστήσει ή θα πεθάνει.
Έπαρση, έλλειψη στόχων, ασυγκράτητη φιλοδοξία, ανεξερεύνητη φιληδονία, δειλία ανόργανα όντα και όντα διαφορετικού DNA… Ο κατάλογος των εχθρών που προσπαθούν να μας ανακόψουν την πτήση πρός την ελευθερία δεν έχει τέλος. Πρέπει να είμαστε αδυσώπητοι στις μάχες που θα δώσουμε εναντίον τους. Οι διαθέσεις και τα συναισθήματά μας είναι οι πραγματικοί εχθροί μας και είναι τόσο ολέθριοι και επικίνδυνοι όσο και ο ληστής που είναι οπλισμένος μέχρι τα δόντια και μας περιμένει σε κάποια σκοτεινή γωνιά του δρόμου.
Μάγος είναι αυτός που μέσω της αυτοπειθαρχίας και της επιμονής, μπορεί να σπάσει τα όρια της καθημερινής αντίληψης.
Στα πλαίσια της μαγικής πρόθεσης δεν υπάρχει χώρος για ήττα γιατί οι μάγοι έχουν να δρασκελίσουν μόνο μια προοπτική. Να επιτύχουν σε οτιδήποτε αναλαμβάνουν. Αλλά για να έχουν μια τόσο δυνατή και ξεκάθαρη προοπτική, πρέπει να επαναρυθμίσουν την ίδια τους την ύπαρξη. Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο απαιτείται κατανόηση και δύναμη. Η κατανόηση πηγάζει από την ανακεφαλαίωση της ζωής τους και η δύναμη συσσωρεύεται από τις άμεμπτες και άψογες πράξεις τους και την συσσώρευση της εσωτερικής σιωπής.
@Eleni Paschou /2013
*Για τη συγγραφή χρησιμοποιήθηκαν πληροφορίες από «Το Πέρασμα των Μάγων» Taisha Abelar.
Πηγή: ellinika.omtimes.com
Του Χάρη Πασχαλάκη
Φιλία…μια λέξη τόσο μικρή, αλλά με τόσο μεγάλη σημασία. Μια ζωή χωρίς φίλους είναι μισή ζωή. Όλοι μας έχουμε φίλους, ανθρώπους που εμπιστευόμαστε και αποδεχόμαστε για αυτό ακριβώς που είναι και βρίσκονται εκεί, για να μας στηρίζουν σε κάθε ευχάριστη και δυσάρεστη στιγμή μας. Οι πραγματικοί φίλοι δεν είναι τέλειοι, αναγνωρίζουμε τα ελαττώματά τους, όπως αντίστοιχα αυτοί αναγνωρίζουν τα δικά μας και μας αγαπάνε για αυτά.
Από την άλλη, όμως, πλευρά, υπάρχουν κάποιοι φίλοι, οι οποίοι επαναλαμβάνουν ορισμένα μοτίβα συμπεριφοράς, δείχνοντας ότι δεν μπορούν να υποστηρίξουν έμπρακτα τον ορισμό της φιλίας. Εάν αυτό το φαινόμενο παρατηρείται συχνά, τέτοιοι άνθρωποι δεν χρειάζεται να βρίσκονται στις ζωές μας.
Οι φίλοι αυτοί θα μπορούσαν να ενταχθούν σε κάποιες κατηγορίες, όπως :
Αυτούς που δεν ζητάνε ποτέ συγγνώμη
Κυρίως αναφέρομαι για τις πράξεις που μπορεί να υποδηλώνουν κάποιου είδους μετάνοια και όχι τη λέξη αυτή καθεαυτήν. Πολλές φορές, θα ζητήσουν οι ίδιοι να απολογηθούμε για κάτι που τολμήσαμε να τους πούμε ότι δεν κάνουν καλά στη φιλία μεταξύ μας και σπάνια θα απολογηθούν οι ίδιοι για κάποιο ενδεχόμενο λάθος τους. Ξεχνούν πως οι άνθρωποι δεν είναι αλάνθαστοι, όμως, ίσως και να μην το ήξεραν ποτέ. Έτσι, καταλήγει να ξεθωριάζει η εμπιστοσύνη και η ειλικρίνεια να χάνεται.
Αυτούς που έχουν πάντα περισσότερα προβλήματα
Είναι αλήθεια πως αυτοί οι φίλοι πάντα θα έχουν περισσότερα προβλήματα από όλους και με αυτούς τους ανθρώπους δεν είχαμε ποτέ κοινά βιώματα. Η αντιμετώπιση που δεχόμαστε είναι πως δεν πρέπει να μας απασχολούν τόσο τα δικά μας προβλήματα, διότι υπάρχουν πολύ πιο σοβαρά, όμως, όταν πραγματικά βρισκόμαστε αντιμέτωποι με κάποιο σοβαρό ζήτημα, δεν βρίσκουμε ανταπόκριση και είναι σαν να πέφτουμε σε τοίχο. Προσπαθούν να αποφύγουν τη συζήτηση του δικού μας προβλήματος, ώστε να εστιάσουμε μόνο στο δικό τους. Οι φίλοι αυτοί καλύτερα να μείνουν μακριά.
Αυτούς που ζηλεύουν
Επειδή κανείς δεν είναι τέλειος, ανά διαστήματα επιθυμούμε να αποκτήσουμε φίλους με χαρακτηριστικά που εμείς δεν έχουμε. Όμως, όταν αγαπάμε κάποιον, δεν είναι σωστό να τον ζηλεύουμε, με την κακή έννοια της λέξης. Η σωστή λέξη που περιγράφει κάποιον άνθρωπο που αγαπάμε είναι θαυμασμός. Τον αγαπάμε, διότι κάνει πράγματα πιο δημιουργικά από εμάς, έχει στοιχεία που δεν έχουμε, γνωρίζει πράγματα που δεν ξέρουμε. Τον επικροτούμε για αυτά, δεν τον ζηλεύουμε. Αν συμβεί κάτι θετικό για τη δική μας ζωή, είτε αυτό είναι μια καινούρια δουλειά, ένας νέος έρωτας, μια ευκαιρία και τότε εισπράξουμε δυσάρεστα συναισθήματα από τους φίλους μας, τότε αυτοί οι φίλοι θα μας σαμποτάρουν διαρκώς, χωρίς την βοήθεια σαμποτέρ.
Αυτούς που μας θυμούνται μόνο όποτε μας χρειάζονται
Τόσο κοινότυπο. Αυτού του τύπου οι φίλοι μας θυμούνται όποτε χρειάζεται να τους πάμε κάτι, να δανειστούν κάτι από εμάς, χρειάζονται παρέα σε κάποιο κενό, γιατί θα τους φανούμε χρήσιμοι στη ζωή τους. Από την άλλη πλευρά, δεν είναι ποτέ διαθέσιμοι για εμάς σε περίπτωση που τους χρειαστούμε. Δεν θα μακρηγορήσω, ούτε αυτοί είναι φίλοι για εμάς.
Αυτούς που δεν έχουν ποτέ χρόνο για εμάς
Για να διατηρηθεί και να εξελιχθεί οποιαδήποτε σχέση, είναι απαραίτητο να αφιερωθεί χρόνος και από τις δύο πλευρές. Όλοι μας κινούμαστε σε γρήγορους ρυθμούς και έχουμε υποχρεώσεις που πρέπει να καλύψουμε έως το τέλος της ημέρας, όμως αν θέλουμε, μπορούμε να βρούμε, έστω και μισή ώρα, για να δούμε και να μιλήσουμε με κάποιον που αγαπάμε. Υπάρχουν περίοδοι που αυτό μπορεί να γίνεται συχνότερα και άλλες που είναι τρομερά δύσκολο να βρεθεί ακόμα και αυτός ο ελάχιστος χρόνος. Όμως μετά από καιρό τι να πρωτοπείς; Αν οι τυπικοί της υπόθεσης είμαστε εμείς, δεν είναι κακό να το συζητήσουμε και έπειτα να δούμε τι θα κάνουμε. Αν οι προτεραιότητες του συγκεκριμένου φίλου είναι τελείως διαφορετικές από τις δικές μας, τότε αργά ή γρήγορα αυτή η φιλία θα πάψει να υπάρχει.
Κλείνοντας, θα ήθελα να πω ότι οι άνθρωποι αλλάζουν και πολλές φορές σταματούν να θέλουν τα ίδια πράγματα. Στην περίπτωση που μια από τις παραπάνω συμπεριφορές επαναλαμβάνεται και έχουμε σιγουρευτεί πως δεν είναι κάτι παροδικό, μάλλον η δική μας κοσμοθεωρία διαφέρει από αυτήν των φίλων που καλύτερα να μην έχουμε. Μπορούμε να συζητήσουμε τον προβληματισμό μας μαζί τους ώστε να βρεθεί κάποια λύση, υπάρχει και η πιθανότητα βέβαια να μην βρεθεί. Μπορούμε ακόμα να τους βγάλουμε και από την ζωή μας, στην τελική, οι φίλοι αποτελούν δικές μας επιλογές. Ούτως ή άλλως, σταματούν να υπάρχουν στην καθημερινότητα μας άνθρωποι που δεν έπρεπε. Ποτέ δεν είναι αργά να κάνουμε καινούργιους φίλους, φίλους πραγματικούς, αυτούς που θέλουμε να υπάρχουν στη ζωή μας.
Πηγή: offlinepost.gr Εικόνα: depositphotos.com
Τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν αν το θέλεις, σε οποιαδήποτε ηλικία. «Σκληρή δουλειά και επιμονή. Είναι ένα μικρό τίμημα που πρέπει να πληρώσεις για να αλλάξεις τη ζωή.»
1. Αφαίρεσε τα λάθος πράγματα. – Όταν τα πράγματα δεν προσθέτουν στην ζωή σου, είναι καιρός να ξεκινήσεις την αφαίρεση. Μερικές φορές πρέπει να αφήσεις πράγματα για να προχωρήσεις μπροστά. Δεν μπορείς να ανακαλύψεις νέους ωκεανούς εκτός και αν δημιουργήσεις αρκετό θάρρος για να παραβλέψεις την παλιά και γνωστή ακτογραμμή. Να είσαι γενναίος. Ακολούθησε τις αξίες σου. Κάνε αλλαγές.
2. Πίστεψε ότι μπορείς. – Το μεγαλύτερο εμπόδιο που αποτρέπει τους ανθρώπους από την επίτευξη των ονείρων τους, είναι η αίσθηση ότι δεν είναι αρκετά καλοί. Μην φοβάσαι τον χώρο ανάμεσα στα όνειρα σου και την πραγματικότητα. Είσαι αρκετά καλό;! Μην αφήνεις τη ζωή να σε αποθαρρύνει. Η επιτυχία είναι πιο κοντά από ότι φαίνεται. Με αρκετή αποφασιστικότητα τα πάντα είναι δυνατά. Ο καθένας που έφτασε εκεί που είναι έπρεπε να ξεκινήσει από εκεί που ήταν, ακριβώς όπως εσύ.
3. Δούλεψε σκληρά για αυτό που θες περισσότερο. – Τα όνειρα δεν γίνονται ως δια μαγείας πραγματικότητα. Χρειάζεται αποφασιστικότητα, ιδρώτα και σκληρή δουλειά. Να θυμάσαι, οι δύσκολες καταστάσεις δεν κρατάνε για πολύ. Οι σκληροί άνθρωποι είναι που το κάνουν. Τα περισσότερα εμπόδια εξαφανίζονται όταν κάνουμε το μυαλό μας να βαδίσει μέσα από αυτά. Αν έχεις μια ισχυρή δέσμευση στους στόχους και τα όνειρα σου και ξυπνάς κάθε πρωί με πάθος να βαδίσεις προς αυτά, τα πάντα είναι δυνατά.
4. Στήριξε τον εαυτό σου. – Δεν μπορείς να αναγκάσεις τους ανθρώπους να σου δείξουν σεβασμό, αλλά μπορείς να αρνηθείς να μην σε σέβονται. Αν πάντα κάνεις πίσω για να διατηρήσεις την ειρήνη, πάντα θα είσαι οπλισμένος με θυμό και αυτό-απέχθεια, και θα πολεμάς έναν εσωτερικό εχθρό. Πες αυτό που πρέπει να πεις, κάνε αυτό που πρέπει να κάνεις και μην αφήνεις κανένα νταή να σε στήνει στην γωνία.
5. Άφησε το παρελθόν. – Μην σκοντάφτεις σε κάτι που είναι πίσω σου. Μην αφήνεις τη σκιά σου να σε καθοδηγεί. Δεν είσαι σκλάβος του παρελθόντος σου. Άφησε το να φύγει και προχώρησε μπροστά. Ονειρέψου και δώσε στον εαυτό σου την άδεια να οραματιστεί αυτό που επιλέγεις να είσαι – που ξέρεις ότι μπορείς να γίνεις.
6. Βάλε τέλος στις βλαβερές σχέσεις. – Απλά επειδή έχεις ένα παρελθόν με κάποιον, δεν σημαίνει ότι πρέπει να έχεις και ένα μέλλον με αυτόν. Απλά επειδή σου λείπει κάποιος, δεν σημαίνει ότι τον χρειάζεσαι πίσω στην ζωή σου. Κάποιες φορές, το να σου λείπουν κάποιοι είναι απλά ένα υγιές κομμάτι του να κινείσαι μπροστά.
7. Να είσαι ευγνώμων για αυτά που έχεις. – Δεν είναι οι χαρούμενοι άνθρωποι αυτοί που είναι ευγνώμονες, είναι οι ευγνώμονες άνθρωποι αυτοί που είναι χαρούμενοι. Ακόμα και όταν οι καιροί είναι δύσκολοι, σκέψου όλη την ομορφιά που βρίσκεται γύρω σου και χαμογέλα. Η ζωή είναι πολύ μικρή για να έχεις μια νοοτροπία του θύματος. ¨
8. Αφιέρωνε λίγο χρόνο κάθε μέρα στο να αγαπάς τον εαυτό σου. – Μόνο όταν καθόμαστε μόνοι ήσυχα και να κοιτάμε με ειλικρινή μάτια τις δυνάμεις και τις αδυναμίες μας, τις αποτυχίες και τους θριάμβους μας, την ανθρωπιά και την ηθική μας δύναμη και αγαπάμε τον εαυτό μας παρ’ όλα αυτά και εξαιτίας αυτών που είμαστε, θα αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε πραγματικά το νόημα και τη δύναμη της ανιδιοτελούς αγάπης.
9. Συνέχισε να μαθαίνεις και να αγκαλιάζεις τις αλλαγές της ζωής. – Οι σπόροι της ευτυχίας σου βρίσκονται στις αποτυχίες του παρελθόντος. Οι καλύτερες σου ιστορίες θα προέρθουν από την υπέρβαση των μεγαλύτερων αγώνων σου. Οι έπαινοι σου θα γεννηθούν από τους πόνους σου. Συνέχισε να στέκεσαι όρθιος και να προχωράς μπροστά. Ακόμα και οι πιο ψυχροί χειμώνες τελικά μετατρέπονται σε άνοιξη. Οι εποχές πάντα αλλάζουν.
10. Απόλαυσε το που είσαι τώρα. – Μερικές φορές είμαστε τόσο απασχολημένοι με το να κοιτάμε τι βρίσκεται μπροστά μας που δεν έχουμε χρόνο για να απολαύσουμε το που βρισκόμαστε. Γέλα με τη σύγχυση, ζήσε συνειδητά τη στιγμή και απόλαυσε την ζωή καθώς ξεδιπλώνεται μπροστά σου. Μπορεί να μην βρίσκεσαι ακριβώς εκεί που ήθελες να πας, αλλά είσαι ακριβώς εκεί που θα έπρεπε να είσαι.
dailyarticle.gr
Πριν από 25 χρόνια ο διάσημος Βραζιλιάνος συγγραφέας, Πάολο Κοέλιο (Paulo Coelho) έγραψε στο έργο του που ονομάζεται ο Αλχημιστής ότι «Όταν θέλεις κάτι, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να τα καταφέρεις».
Από τότε η συγκεκριμένη φράση έχει γίνει σήμα κατατεθέν για πολλούς ανθρώπους, που πιστεύουν ότι κάπου εκεί έξω υπάρχει μια δύναμη που μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους, αρκεί να το ζητήσουν.
Πίσω από τα λόγια του διάσημου συγγραφέα ξεδιπλώνεται μια ολόκληρη κοσμοθεωρία που βρίσκει μέχρι σήμερα πολλούς υποστηρικτές και επίσης πολλούς επικριτές. Εσείς δεν έχετε παρά να δοκιμάσετε για να δούμε αν πράγματι το σύμπαν μας ακούει.
Ωστόσο, για να συμβεί κάτι τέτοιο θα πρέπει να ακολουθήσετε 5 σημαντικά βήματα
Μία από τις κύριες παγίδες που πέφτουν οι άνθρωποι όταν ζητούν κάτι από το σύμπαν είναι ότι δεν είναι 100% σίγουροι τι θέλουν.
Λένε πράγματα όπως «θέλω να γίνω πλούσιος» ή «θέλω να βρω αγάπη»
Τι σημαίνει πλούσιος για εσάς; Είναι ένα χρηματικό ποσό στον τραπεζικό σας λογαριασμό, ένας συγκεκριμένος μισθός, η δυνατότητα να κάνετε Χ διακοπές ανά έτος, αρκετά για να μεγαλώσετε άνετα 2 παιδιά χωρίς να ανησυχείτε;
Οπότε καθίστε κάτω και σκεφτείτε τι είναι ακριβώς αυτό που θέλετε.
Μόλις ζητήσετε κάτι, πρέπει να χαλαρώσετε και να το βγάλετε από το μυαλό σας.
Συνεχίστε τη ζωή σας κανονικά και προσπαθήστε να πετύχετε τους στόχους σας.
Απλώς κάντε την αίτηση σας προς το σύμπαν και μετά συνεχίστε τη ζωή σας.
Σκεφτείτε ότι είναι σαν να γράφετε ένα γράμμα.
Μέχρι να το ολοκληρώσετε, δεν μπορείτε να το βάλετε σε φάκελο, να το σφραγίσετε και να το ρίξετε στο γραμματοκιβώτιο.
Ενώ μέχρι να το στείλετε στο ταχυδρομείο, δεν μπορεί να φτάσει στον παραλήπτη.
Και μέχρι να φτάσει στον παραλήπτη, δεν μπορεί να σας στείλει απάντηση.
Έτσι λογικά λειτουργεί και με το σύμπαν.
Το να είσαι ανυπόμονος με το σύμπαν ίσως δεν είναι η καλύτερη επιλογή!
Αυτό θα λειτουργήσει την κατάλληλη στιγμή. Όσο πιέζεις τον εαυτό σου και το σύμπαν, τόσο μίζερος θα γίνεσαι.
Αυτό που έχετε ζητήσει από το σύμπαν μπορεί να πάρει μέρες ή ακόμη και χρόνια για να επιτευχθεί.
Για αυτό καλά θα κάνετε να έχετε υπομονή!
Όταν το σύμπαν ανταποκριθεί, δε θα είναι προφανές.
Πρέπει να έχετε τα μάτια σας δεκατέσσερα για μικρά σημάδια που θα σας οδηγήσουν στο σωστό μονοπάτι.
Αν για παράδειγμα το σύμπαν σας δίνει σήμα ότι το καλύτερο μονοπάτι για εσάς είναι αριστερά και εσείς πηγαίνετε δεξιά, τότε το σύμπαν δε φταίει σε τίποτα.
Έτσι, εάν επιθυμείτε μια νέα δουλειά και έχετε ζητήσει από το σύμπαν να σας βοηθήσει, να έχετε πλήρη επίγνωση των πιθανών ευκαιριών που προκύπτουν.
Ίσως, να σας έρθει μια ευκαιρία για καλύτερη δουλειά από εκεί που δεν το περιμένετε.
Ένα κρίσιμο βήμα που συχνά παραβλέπεται από τους ανθρώπους είναι η εμπιστοσύνη που έχουν στο σύμπαν.
Εάν πρέπει να παλεύετε για να τα βγάλετε πέρα σε όλη σας τη ζωή, μπορεί να είναι ο τρόπος του σύμπαντος να σας δώσει μια βαθιά και ικανοποιητική εκτίμηση για όλα τα μικρά πράγματα στη ζωή.
Εάν ξαφνικά είχατε χρήματα να αγοράσετε όλα όσα χρειάζεστε, μπορεί να διαπιστώσετε ότι δεν είστε πλέον τόσο ευγνώμονες για τα απλά πράγματα όπως για παράδειγμα να απολαύσετε ένα παγωτό δίπλα στην παραλία.
Έτσι, ενώ μπορείτε και πρέπει να ζητάτε πράγματα από το σύμπαν, θα πρέπει να ξέρετε ότι τα σημάδια που ακολουθείτε μπορεί στην πραγματικότητα να σας οδηγήσουν κάπου αλλού από εκεί που θα θέλατε να καταλήξετε αρχικά.
Τελικά, βλέπετε ότι για να συνωμοτήσει το σύμπαν εξαρτάται από τα σημάδια που θα ακολουθήσετε και αν πάρετε τις σωστές αποφάσεις. Εξαρτάται δηλαδή από εσάς!
hellenicstyle
Να τον προσέχεις τον εαυτό σου.
Είναι ό,τι πιο πολύτιμο έχεις. Είναι ό,τι πιο όμορφο σου χάρισε η ζωή. Μην τον παραμελείς, μην τον αγνοείς και μην τον ξοδεύεις αλόγιστα.
Να τον κανακεύεις στις δύσκολές του τις στιγμές. Το ξέρεις πως θα περάσουν, αλλά βοήθησέ τον να τις ξεπεράσει πιο γρήγορα. Ποιος δε θέλει να τον φροντίζουν στα ζόρια του; Έτσι κι εσύ, να τον φροντίζεις τον εαυτό σου, μην περιμένεις να το κάνουν οι άλλοι.
Βοήθησε το μυαλό σου να ηρεμήσει όταν αυτό ταλαιπωρείται από την απογοήτευση ή τον θυμό. Δείξε του ότι δεν υπάρχουν αδιέξοδα, παρά μόνο διαφορετικές κατευθύνσεις για να φτάσεις εκεί που θέλεις. Κι εκεί που μπορείς. Ν’ αναζητάς τις όμορφες στιγμές που έχεις φυλαγμένες μέσα σου για να σου θυμίζουν πως η ζωή είναι κυρά κι αρχόντισσα. Δεν χωράνε μέσα της η μιζέρια και η παραίτηση.
Να το νανουρίζεις το κλάμα της καρδιάς σου όταν η θλίψη και το παράπονο παίρνουν το πάνω χέρι. Να της ψιθυρίζεις εκείνες τις φορές που σκίρτησε μέσα της η αγάπη. Τις φορές που φτερούγισε μέσα σου ευτυχισμένη. Γιατί μέσα στον πόνο της ξεχνά. Και να επιμένεις με πείσμα πως τέτοιες στιγμές θα έρθουν κι άλλες, της τις χρωστά η ζωή. Κι αυτή πάντα τα επιστρέφει τα δανεικά της.
Μην το κρατάς κρυμμένο το χαμόγελό σου. Να το σκορπάς. Δυο χείλη σφιγμένα δεν έχουν να σου προσφέρουν τίποτα. Να χαμογελάς εσύ, για να καθρεφτίζεται μέσα στο δικό σου βλέμμα το χαμόγελο των άλλων. Για να γλυκαίνεις. Για να ομορφαίνεις. Για να γαληνεύεις.
Να σε προσέχεις! Μόνο εσύ έχεις τη δύναμη να το κάνεις. Μόνο εσύ έχεις την υποχρέωση να το κάνεις. Κι αν σου φαίνεται δύσκολο, κι αν σου μοιάζει αδύνατο, σκέψου ότι είσαι δική σου ευθύνη. Έχεις χρεωθεί τη ζωή σου και οφείλεις να της φερθείς έτσι όπως της αξίζει. Με αγάπη και με φροντίδα. Με χαμόγελο και με κιμπαροσύνη. Έτσι δεν περιμένεις να της φερθούν οι άλλοι;
Καν’ το πρώτα εσύ! Δείξε τους τον τρόπο…
Της Γεωργίας Ανδριώτου.
O Andrey Kurpatov είναι φυσικοθεραπευτής, συγγραφέας και συντάκτης σε πολλά περιοδικά. Έτσι, συγκεντρώνοντας γνώσεις από όλες αυτές τις ιδιότητες του, προσπάθησε να τους χρυσούς κανόνες για μια ευτυχισμένη ζωή. Ρίξτε μια ματιά στους κανόνες που προτείνει ο Andrey και ίσως σας βοηθήσουν να βελτιώσετε την ζωή σας.
Πηγή
Πιστεύω πραγματικά ότι η συγχώρεση είναι θεραπευτική. Ότι η συγχώρεση είναι εξιλέωση, ανεβάζει και ξεκουράζει το πνεύμα σου, είτε λαμβάνεις, είτε προσφέρεις. Πιστεύω ότι υπάρχει κάτι καταπληκτικό στο να απελευθερώνεις τον πόνο με αυτό τον τρόπο – το να γνωρίζεις ότι κάποιος σου έχει δώσει μια δεύτερη ευκαιρία ή ότι έχει αποφασίσει να δεχτεί τη συγγνώμη σου.
Η συγχώρεση είναι ισχυρή. Αλλά ορισμένες φορές στην αγάπη και στις σχέσεις, συγχωρούμε τους λάθος ανθρώπους. Ορισμένες φορές, προσδενόμαστε σε ανθρώπους που μας πληγώνουν, και πιστεύουμε ότι πρέπει να τους συγχωρούμε για να προχωρήσουμε μπροστά, να σώσουμε μια σχέση, να διορθώσουμε αυτό που έχει χαλάσει, να βάλουμε μέσα μας τελεία.
Από την εμπειρία μου, η συγχώρεση έχει πραγματικά αλλάξει τη ζωή μου. Έχω δεχτεί συγγνώμη από ανθρώπους που με έχουν καταστρέψει, έχω συγχωρήσει ακόμα κι αυτούς που δεν μου το έχουν ζητήσει – έχω προχωρήσει – και αυτό έχει επουλώσει την καρδιά μου με τρόπους που ποτέ δεν θα φανταζόμουν. Αλλά δεν ήταν εύκολο. Και δεν είναι όλες οι ιστορίες το ίδιο. Η συγχώρεση είναι κάτι δύσκολο, γιατί ορισμένες φορές πονά πολύ.
Αλλά ακόμα πιστεύω ότι υπάρχει μια τεράστια κρυμμένη δύναμη στη συγχώρεση επειδή μας βοηθά να απελευθερωθούμε από τα ίδια μας τα κλουβιά, από την πικρία και τον πόνο. Αλλά το ότι συγχωρούμε κάποιον δεν σημαίνει ότι του επιτρέπουμε να ξαναμπεί στην καρδιά μας. Δεν σημαίνει ότι ανοίγουμε ξανά τις πόρτες της ζωής μας ή τους προσφέρουμε το κλειδί.
Η συγχώρεση δεν σημαίνει ότι θέλουμε και να κρατήσουμε αυτό το άτομο στη ζωή μας. Μπορείς να συγχωρήσεις κάποιον επειδή σε απάτησε. Μπορεί να τον συγχωρήσεις επειδή σου ράγισε την καρδιά, επειδή σε εγκατέλειψε σε μια στιγμή ανάγκης, επειδή δεν ήσουν η προτεραιότητά του εκείνη την περίοδο, επειδή σε άφησε να φύγεις.
Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι εμπιστεύεσαι αυτό τον άνθρωπο ξανά. Η συγχώρεση δεν σημαίνει ότι είσαι υποχρεωμένος να μείνεις σε μια σχέση ή σε έναν γάμο με κάποιον που έχει καταστρέψει τη βάση αυτού που έχτισες.
Συγχώρεση δεν σημαίνει ότι συνεχίζεις να είσαι φίλος με το άτομο που σε πρόδωσε ή ότι θες ακόμα να συναναστρέφεσαι με μέλη της οικογένειας που έχουν αποδείξει ότι μπορούν να σε απορρίψουν ξανά και ξανά. Συγχώρεση σημαίνει ότι αποδέχεσαι το κακό που σου έχουν κάνει, ότι ηρεμείς την καρδιά σου και ξεκινάς από την αρχή – με ή χωρίς τον άνθρωπο αυτό• αυτό αποτελεί δική σου επιλογή.
Και χρειάζεται να θυμάσαι κάτι: δεν είναι λάθος να συγχωρείς και να αφήνεις αυτό τον άνθρωπο στο παρελθόν σου. Μη νιώθεις πίεση να μείνεις σε μια σχέση με κάποιον που σε έχει «σπάσει». Μη νιώθεις ότι πρέπει να συνεχίσεις με έναν άνθρωπο που έχει καταστρέψει τον πυρήνα του είναι σου.
Να θυμάσαι ότι η συγχώρεση δεν σε κάνει αδύναμο, αλλά σου χαρίζει δύναμη. Αρκετή δύναμη για να προχωρήσεις μπροστά και να αφήσεις εκείνον που σε πλήγωσε στο παρελθόν.
Marisa Donnelly
Πηγή: enallaktikidrasi.com
Του Γιάννη Αραχωβίτη
Ως συνήθως τα σπάνια, τα γνήσια και τα καθαρά αξίζουν. Το ατόφιο χρυσάφι, το αληθινό διαμάντι και οι “καθαρές” ψυχές είναι το όνειρο όλων των κυνηγών θησαυρών.
Πολλοί άνθρωποι έχουν χάσει τον αυθορμητισμό τους , ντρέπονται να πουν ποιοι πραγματικά είναι , τι θέλουν, τι τους αρέσει.
Αν’ αυτού “κρύβονται” πίσω από μάσκες, δήθεν γούστα και προσχήματα και εσχάτως και ψεύτικα προφίλ στα Social Media (για να χρησιμοποιήσουμε μια λέξη του συρμού).
Με συνέπεια να ζουν την ζωή κάποιου άλλου, οι πράξεις τους και οι επιθυμίες τους να μην είναι σε αρμονία, άλλα να λένε και άλλα να εννοούν.
Θέλει κότσια να είσαι ντόμπρος, ευθύς , τίμιος και αληθινός. Δεν είναι εύκολο. Αλλά ο άνθρωπος που διαθέτει τέτοια χαρίσματα είναι, αποδεικνύεται αληθινός θησαυρός και όχι άνθρακας. Αγκάλιασέ τον γιατί το αξίζει.
Η ζωή μας θα μπορούσε εύκολα να παρομοιαστεί με ένα βιβλίο. Ένα βιβλίο που γράφεται κυρίως από μας μέσα απ’ τις επιλογές που κάνουμε, αλλά και τη μοίρα που με τις ανατροπές της, τους ανθρώπους και τις καταστάσεις που στέλνει στο δρόμο μας μας βοηθάει να προσθέσουμε τις τελευταίες λέξεις στο κείμενό μας.
Κάθε σελίδα του βιβλίου μας είναι διαφορετική. Όλες όμως σαν κοινή συνιστώσα έχουν το γεγονός ότι συνδέονται μέσω των συναισθημάτων μας.
Κάποιες από αυτές είναι ιδιαίτερα χαρούμενες και ευχάριστες. Άλλες κουβαλούν μαζί τους μια νοσταλγία κι άλλες είναι λυπηρές ή ακόμα και σκοτεινές, αφού κουβαλούν μέσα τους τις χειρότερες στιγμές που έχουμε βιώσει.
Όπως τις στιγμές που πληγωθήκαμε. Μακάρι να μπορούσαμε να σκίσουμε αυτές τις σελίδες ή να είχαμε έναν μαγικό μαρκαδόρο που θα μπορούσε να τις σβήσει απ’ το βιβλίο και κατ’ επέκταση απ’ τη μνήμη μας.
Θα ήταν αυτό μια λύση όμως που θα απέφερε καρπούς; Μήπως δε θα κάναμε το ίδιο λάθος στην πρώτη ευκαιρία; Κι ακόμα κι αν δεν το κάναμε, θα ήμασταν οι ίδιοι αν δεν είχαμε περάσει αυτές τις δυσκολίες;
Σίγουρα το να πληγωθείς πονάει πολύ. Πόσο μάλλον από κάποιον άνθρωπο που για σένα σημαίνει πολλά.
Από κάποιον που το μόνο που σου υποσχόταν ήταν το ότι δε θα σε πληγώσει ποτέ. Δε γίνεται να βγεις ανέπαφος από κάτι τέτοιο. Δε διαφωνεί κανένας σ’ αυτό το κομμάτι. Όμως, αντί να κάθεσαι και να χαραμίζεις το χρόνο σου στο να σκέφτεσαι πώς θα πληγώσεις κι εσύ όποιον σε πλήγωσε, απλά πάρε τις αποστάσεις σου.
Δεν μπορούν όλοι εύκολα να γλιτώσουν τον εαυτό τους απ’ το τριπάκι της εκδίκησης. Για κάποιους αποτελεί ιδεολογία το να προσπαθούν να ανταποδώσουν στα ίσα όσα τους προκαλούν οι άλλοι. Στην πορεία όμως φτάνουν στο σημείο να μην αναγνωρίζουν τον ίδιο τους τον εαυτό. Αλλοιώνουν τόσο τα χαρακτηριστικά τους γνωρίσματα που δεν μπορούν ν’ αναγνωρίσουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη. Αξίζει η οποιαδήποτε είδους εκδίκησης αυτό το τίμημα; Να φτάσεις στο σημείο ν’ αναρωτιέσαι πώς έγινες έτσι;
Το ότι ήταν εκείνος αυτός που σε πλήγωσε δεν αποκλείει το ενδεχόμενο ότι και για ‘κείνον θα είναι ένα κακό βίωμα. Συγχώρεσέ τον για να βρεις την ψυχική σου ηρεμία και προχώρα. Άλλαξε σελίδα και μην κρατάς κακίες που θα σου κατατρώνε την ψυχή. Το να συγχωρείς κάποιον δε σημαίνει ότι είσαι αδύναμος. Ίσα-ίσα που επιδεικνύεις μεγαλύτερη δύναμη ψυχής από όσους αποζητούν την εκδίκηση και χάνονται στη δίνη της. Συγχωρείς, αλλά σίγουρα δεν ξεχνάς.
Βρίσκεις τον τρόπο να σώσεις τον εαυτό σου από όσα αρνητικά συναισθήματα σου προκάλεσε όποιος σε πλήγωσε.
Η ουσία σου είναι πολύτιμη για να τη σπαταλάς σε τέτοιου είδους πειράματα. Πολλές φορές είναι απλά καλύτερο ν’ αφήνεις τον άλλον με τις επιλογές του. Ασ’ τον να πορευτεί με αυτές και να διαπιστώσει ο ίδιος αν έχει κάνει λάθος ή όχι. Ο χρόνος αποτελεί τη μόνη λύση. Και για να σε γιατρέψει με το πέρας του, αλλά και για να δείξει αν ο άλλος έκανε ή όχι τη σωστή επιλογή. Γιατί αν πολύ απλά δεν την έκανε στο τέλος εκείνος θα χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο.
Μη φέρεσαι στους άλλους όπως δε θα ήθελες να σου φερθούν και στην πορεία θα ανταμειφθείς. Θα βρεις ανθρώπους που θα σε εκτιμήσουν ακριβώς γι’ αυτό που είσαι κι η αξία σου θα αναγνωριστεί από αυτούς που πρέπει και χρειάζεσαι να υπάρχουν δίπλα σου.
Η ζωή έχει την τάση να επιστρέφει συμπεριφορές. Μην αναλώνεσαι στο να ψάχνεις την τέλεια εκδίκηση γιατί το κάρμα καραδοκεί σε κάθε ευκαιρία. Μπορεί άμεσα, μπορεί να πάρει και καιρό ή ακόμα και χρόνια, αλλά μπορείς να είσαι σίγουρος ότι όποιος σε έβλαψε κάποια στιγμή στη ζωή του θα έρθει στη θέση σου. Είναι από κείνες τις στιγμές που γυρνάει ο τροχός κι ας πούμε μεταξύ μας ότι χαίρεται κι ο φτωχός.
Μη γίνεσαι μικρόψυχος. Αντιμετώπισε κάθε εμπόδιο που θα παρουσιαστεί στη ζωή σου σαν μια δοκιμασία. Κάθε άνθρωπος που θα περάσει από αυτήν αποτελεί είτε δώρο είτε μάθημα. Κανένας δεν έρχεται χωρίς λόγο. Μέσα απ’ αυτούς και τις συνθήκες στις οποίες υποβάλλεσαι θα μπορέσεις να δοκιμάσεις τις αντοχές σου, να φτάσεις στα όριά σου και γενικά να γνωρίσεις και να διαμορφώσεις το ποιος είσαι.
Άσε κατά μέρους τα σενάρια εκδίκησης και χρησιμοποίησε την καλύτερη τακτική που υπάρχει και δεν είναι άλλη απ’ την αδιαφορία. Αδιαφόρησε τόσο ώστε ο άλλος ν’ αρχίσει ν’ αμφισβητεί την ύπαρξηήτου.
Να μάθεις να βασίζεσαι στις δυνάμεις σου και να εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου.
Κάθε φορά που θα πέφτεις θα είναι ο μοναδικός σύμμαχός σου ώστε να σταθείς ξανά στα πόδια σου. Δείξε σε όποιον προσπαθεί να σε ρίξει ότι άσχετα με τα κύματα που μπορεί να σε χτυπήσουν εσύ θα συνεχίσεις να στέκεσαι ακόμα κι αν για λίγο λυγίσεις. Συνέχισε τη ζωή σου κι άσε τα υπόλοιπα στο κάρμα. Σ’ αυτή τη ζωή ό,τι δώσεις θα πάρεις.
Πηγή: pillowfights.gr
Το πιο άδικο στη ζωή είναι ο τρόπος που τελειώνει.
Θέλω να πω, η ζωή είναι σκληρή.
Σας παίρνει πολύ χρόνο.
Τι παίρνετε στο τέλος της;
Ένα θάνατο!
Τι είναι αυτό, μπόνους;
Νομίζω ότι ο κύκλος της ζωής έπρεπε να είναι αντίθετος.
Πρέπει να πεθάνεις πρώτα, να τον βγάλεις από τη μέση.
Μετά μένεις σε γηροκομείο.
Σε διώχνουν όταν γίνεις μικρότερος, παίρνεις ένα χρυσό ρολόι, πηγαίνεις στη δουλειά.
Εργάζεσαι σαράντα χρόνια, μέχρι να γίνεις αρκετά νέος για να απολαύσεις τη συνταξιοδότησή σου.
Κάνεις ν#ρκωτικά, αλκ0όλ, κάνεις πάρτι, ετοιμάζεσαι για το λύκειο.
Πηγαίνεις στο δημοτικό, γίνεσαι παιδί, παίζεις, δεν έχεις καμία ευθύνη,
γίνεσαι μικρό μωρό, επιστρέφεις στη μήτρα, περνάς τους τελευταίους εννιά μήνες σου επιπλέοντας…
και τελειώνεις ως οργασμός!
George Carlin
Φωτογραφία: Tommy Roy
Περιθώριο
Της Εύας Μανωλαράκη
Κανείς δεν μπορεί να πάει πίσω και να ξεκινήσει κάνοντας μια νέα αρχή, αλλά ο καθένας μπορεί να αρχίσει σήμερα και να δημιουργήσει ένα καλύτερο νέο τέλος. Αυτή η ατάκα δεν είναι δική μας αλλά ταιριάζει απόλυτα με το θέμα μας! Αν θέλεις να αλλάξεις τη ζωή σου πρέπει να αλλάξεις όλα όσα σου γράφουμε παρακάτω!
Εμείς, ξεκινάμε από σήμερα κιόλας!
Η ζωή είναι πολύ σύντομη για να περνάς τον λίγο χρόνο ου έχεις στη διάθεση σου με άτομα που χαλάνε την ηρεμία σου και δεν σου συμπεριφέρονται όπως σου αξίζει! Αν κάποιος θέλει να είναι στη ζωή σου και εσύ στην δική τους θα προσπαθήσουν να την προσαρμόσουν έτσι ώστε να είστε όλοι χαρούμενοι! Δεν θα νοιάζονται για τον εαυτό τους και δεν θα σε επικρίνουν! Θα σε υπολογίζουν στη ζωή τους όπως προσπαθείς να κάνεις και εσύ! Αν δεν τα κάνουν αυτά…. Θα βρεις άλλους καλύτερους!
Αν μαζεύεις όλα τα προβλήματα και τα κρύβεις κάτω από ένα φανταστικό χαλάκι, μάντεψε, κάποια στιγμή αυτό το χαλάκι θα έχει τόσα εξογκώματα που το μόνο που θα καταφέρεις είναι να χτυπάς τα μούτρα σου! Κανένας δεν είναι τέλειος και κανένας δεν έχει μια στρωτή ζωή χωρίς προβλήματα, απλώς πρέπει να μάθεις να τα αντιμετωπίζεις σήμερα ώστε να μην μαζεύονται βουνό και δεν μπορείς να τα λύσεις!
Μπορείς να πεις όσα ψέματα θέλεις στον εαυτό σου αλλά κατά βάθος θα ξέρεις την αλήθεια! Η ζωή σου όμως θα βελτιωθεί μόνο αν πάρεις ρίσκα, αν αντιμετωπίσεις τις καταστάσεις κατάματα και το βασικότερο… αν μάθεις να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου θα δεις πως και όλοι οι άλλοι θα είναι πιο ειλικρινείς μαζί σου!
Είναι πολύ όμορφο να νοιάζεσαι για τους ανθρώπους που έχεις γύρω σου, αλλά όταν οι ανάγκες τους μπαίνουν σε προτεραιότητα και οι δικές σου είναι σε τριτοτέταρτη μοίρα, κάτι κάνεις λάθος! Το πιο επώδυνο πράγμα που μπορείς να κάνεις στον εαυτό σου είναι να χάσεις τον εαυτό σου στην προσπάθεια να αγαπήσεις κάποιον άλλον!
Μπορεί η σχέση που είχες με την Κατερίνα να ήταν εκπληκτική, ή η δουλειά στην προηγούμενη εταιρεία να σε κάλυπτε σχεδόν καθολικά αλλά δεν είναι τυχαίο ότι χρησιμοποιούμε παρελθοντικό χρόνο! Όσα μένεις κολλημένος στο παρελθόν κλείνεις την πόρτα σε όσα πρόκειται να έρθουν τη ζωή σου στο μέλλον και θα δημιουργήσουν κάτι πολύ καλύτερο στο παρόν σου!
Πολλές φορές αρνιόμαστε να κάνουμε κάτι ή φοβόμαστε να πάρουμε μία απόφαση καθώς η ιδέα της αποτυχίας μας τρομάζει! Αν δεν κάνεις λάθος όμως δεν πρόκειται να μάθεις! Θα ζεις πάντα μέσα στην γυάλινη φούσκα σου και δεν πρόκειται να αποκτήσεις εμπειρίες! Σκέψου να μην σου είχαν επιτρέψει να κάνεις ποδήλατο για να μην χτυπήσεις τα γόνατα σου… Μην ξεχνάς πως κάθε επιτυχία έχει μέσα της ένα μονοπάτι στρωμένο από αποτυχίες και κάθε αποτυχία οδηγεί στην επιτυχία.
Οι σχέσεις πρέπει να επιλέγονται με σύνεση. Είναι καλύτερα να είσαι μόνος παρά να είσαι σε μία σχέση με την πιο όμορφη κοπέλα της παραλίας η οποία όμως πέρα από ένα καλοσχηματισμένο σώμα δεν έχει να σου παρέχει τίποτα άλλο! Δεν υπάρχει καμία ανάγκη να βιαστείς, αν κάτι είναι γραφτό να γίνει, θα συμβεί – στο σωστό χρόνο, με το σωστό πρόσωπο, και για τον καλύτερο λόγο. Οπότε η ομορφιά, τα χρήματα ή η ανάγκη για έναν σύντροφο δεν είναι καλός οδηγός!
Ο σεβασμός αποτελεί μια θεμελιώδη πτυχή της ανθρώπινης αλληλεπίδρασης και συμβολίζει το αίσθημα θαυμασμού κι εκτίμησης για κάποιον άνθρωπο. Περιλαμβάνει την αναγνώριση της αξίας, της αμοιβαίας αναγνώρισης, της αληθινής επικοινωνίας, της ευγένειας, της αποδοχής των διαφορών, της συνέπειας και της ακεραιότητας, καθώς και των ορίων. Ο σεβασμός συμβάλλει αποφασιστικά στην οικοδόμηση υγιών σχέσεων, είτε προσωπικών είτε επαγγελματικών. Μας οδηγεί σ’ ένα περιβάλλον όπου μπορούμε να αναπτύξουμε το δυναμισμό μας και ν’ αισθανθούμε ότι έχουμε αξία.
Ωστόσο, τι συμβαίνει αν δε βρίσκουμε τα παραπάνω από ορισμένους ανθρώπους; Η έλλειψη σεβασμού μπορεί να μας προσφέρει μαθήματα ζωής που θα μας ωφελήσουν να διαμορφώσουμε τον χαρακτήρα μας και να ανοίξουμε τους ορίζοντες της προσωπικότητάς μας. Μέσα απ’ αυτήν την εμπειρία που είχαμε μαζί τους, μπορούμε να ενισχύσουμε την αυτοεκτίμησή μας και ν’ ανακαλύψουμε νέους τρόπους αντίδρασης. Τα μαθήματα που αποκομίζουμε μας βοηθούν ν’ ανοίξουμε τους ορίζοντες της προσωπικής μας ανάπτυξης και να γίνουμε πιο ευέλικτοι κι ανθεκτικοί.
1. Να μη βάζεις συνέχεια το συναίσθημα πάνω από τη λογική
Όταν βρισκόμαστε σ’ ένα περιβάλλον όπου αντιμετωπίζουμε μια προσβλητική στάση από κάποιον άλλον που είναι συγκαλυμμένη απ’ τον μανδύα της συναισθηματικής επίκλησης, είναι εύκολο ν’ αναπτύξεις σκέψεις αμφιβολίας κι αμφισβήτησης για την οξυδέρκειά σου. Θα ξεκινήσεις ν’ αναρωτιέσαι αν κάνεις αρκετά για να εκτιμηθείς περισσότερο ή αν πρέπει να αλλάξεις την κοσμοθεωρία σου, για να ικανοποιήσεις τα πρότυπα των άλλων.
Γι’ αυτό σε πολλές πτυχές της καθημερινότητας, είναι σημαντικό να μην αφήνεις τα συναισθήματα να κυριαρχούν πάνω από τη λογική. Η λογική σου υπογραμμίζει ότι η αντικειμενικότητα είναι το παν κι ότι πρέπει να σταθμίζεις τα δεδομένα με ειλικρίνεια. Αναγνωρίζοντας ότι η αντικειμενικότητα είναι η βάση για τη σωστή αξιολόγηση των καταστάσεων, θ’ αποφύγεις να πέσεις σε παγίδες όπως η υπερανάλυση.
Όταν αμφισβητείς τον εαυτό σου, ενδεχομένως και να σου προκαλεί αρνητικά συναισθήματα όπως ανασφάλεια, αμηχανία κι απογοήτευση. Γι’ αυτό, αντί να παίρνουμε προσωπικά τις συμπεριφορές ή τις αμφιβολίες των άλλων που βασίζονται αποκλειστικά και μόνο στην επίκληση του συναισθήματος, μπορούμε να τις αναλύουμε με ορθολογική σκέψη και ν’ αναζητάμε λογικές εξηγήσεις.
2. Εξάσκηση στη δυναμική της ανθεκτικότητας
Η ανθεκτικότητα είναι μια σπουδαία ικανότητα που ξεπερνά προκλήσεις κι αντικρούσει την επίθεση από άτομα που δείχνουν να μη μας σέβονται. Όταν βρισκόμαστε μπροστά σε αντιξοότητες και δεν τα παρατάμε, δείχνουμε ανθεκτικότητα κι αποδεικνύουμε ότι πατάμε γερά στα πόδια μας. Αυτή η ικανότητα μας προστατεύει και μας ενισχύει για το μέλλον.
Με την πάροδο του χρόνου, μεταβάλλεται σε μια σοφή διαδικασία που απαιτεί επιμονή και δέσμευση για να επιτύχουμε τα επιθυμητά αποτελέσματα. Η ανθεκτικότητα σημαίνει ότι δεν επηρεαζόμαστε από άσκοπη κριτική. Όταν κάποιος μας σέβεται, αναγνωρίζει την προσωπικότητά μας και τον χαρακτήρα μας και επιδιώκει μια εποικοδομητική συνύπαρξη. Η ανθεκτικότητα μας προτρέπει να διατηρούμε την αυτοπεποίθησή μας και να ξεπερνάμε τις διάφορες προκλήσεις με αυτοσεβασμό.
3. Ενίσχυση της αυτογνωσίας
Όταν κάποιος σου συμπεριφέρεται με ασέβεια, μπορεί να σε κάνει να αναρωτηθείς για το τι πηγαίνει στραβά και να βρεθείς σε αδιέξοδο. Είναι σημαντικό να εισέλθεις σε μια διαδικασία αυτοστοχασμού κι αξιολόγησης της συμπεριφοράς και των αντιδράσεών σου. Ανακαλύπτοντας τα δυνατά και αδύνατα σημεία σου, μπορείς να διαμορφώσεις μια τεκμηριωμένη γνώμη για το τι σε κάνει να αισθάνεσαι καλά με τον εσωτερικό σου κόσμο, καθώς και για το τι σ’ ενοχλεί στους άλλους.
Μέσω της ταξινόμησης των σκέψεων και των βιωμάτων σου, ενισχύεις την ικανότητα να προσεγγίζεις καλύτερα τον θυμό, την ταραχή, την στεναχώρια, τη θλίψη και να τα διώχνεις μακριά. Η αυτογνωσία αποτελεί μια σημαντική κι απαραίτητη δεξιότητα που εμφανίζει τον ανώτερο εαυτό μας, δίνοντάς μας τη δυνατότητα να κάνουμε πιο στοχευμένες επιλογές και να διαμορφώσουμε μια πιο θαρραλέα οπτική.
4. Δεν έχεις την υποχρέωση να συγχωρείς τους πάντες
Η συγχώρεση είναι μια προσωπική απόφαση που μπορεί να ‘ναι δύσκολη και πολύπλοκη. Δεν είναι πάντα δυνατό να συγχωρήσεις όλους τους ανθρώπους κι όλες τις πράξεις που σου προκάλεσαν ένταση κι αναταραχή. Η απόφαση για συγχώρεση εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως η φύση της πράξης, ο βαθμός της πληγής που σου προκάλεσε, η σχέση σου με τα άτομα που δε σου φέρθηκαν με ευγένεια ή ήθος κι η προοπτική ν’ αναγνωρίσεις και να διαχειριστείς τα συναισθήματά σου.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η συγχώρεση θα ‘ναι επωφελής για σένα, αφού θα σε βοηθήσει ν’ απαλλαγείς απ’ το βάρος μιας κακής ανάμνησης και να συνεχίσεις τη ζωή σου χωρίς την αρνητική ενέργεια που κάποιες φορές προκαλεί η μη συγχώρηση. Ωστόσο, η συγχώρεση δεν είναι κάτι που πρέπει να επιβάλλεται.
Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να αποφασίσει πότε, ποιον κι αν θα τον συγχωρήσει. Επίσης, δε σημαίνει απαραίτητα ότι θα ξεχάσεις τα λόγια ή τις πράξεις που σε πλήγωσαν ή ότι θα χτίσεις ξανά μια σχέση εμπιστοσύνης το άτομο που σου προκάλεσε μια συναισθηματική πληγή. Μπορούμε να συγχωρήσουμε και να προχωρήσουμε μπροστά ή να μην έχουμε τη θέληση να συγχωρήσουμε τους πάντες. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως θα γίνουμε εχθροί. Κι η αδιαφορία είναι μια σεβαστή επιλογή.
5. Αντίληψη της σημασίας της διεκδικητικότητας
Απ’ την εμπειρία της αρνητικότητας καταλαβαίνεις με ακόμα μεγαλύτερη σαφήνεια το πόσο ζωτικής σημασίας είναι η αξία της διεκδίκησης. Η διεκδίκηση μπορεί να θεωρηθεί ως κι η προσπάθεια να αποκτήσεις τον έλεγχο και να υπερασπιστείς τα δικαιώματά σου, εκφράζοντας αυτά που θέλεις να πεις. Η διεκδίκηση σε βοηθά να εξελιχθείς, ν’ αναπτύξεις τις σχέσεις σου και να παρουσιάσεις τον αληθινό εαυτό σου στον κόσμο. Παράλληλα, σου επιτρέπει να διαμορφώσεις το περιβάλλον σου σύμφωνα με τις προτιμήσεις σου.
Η αντίληψη της σημασίας της διεκδίκησης προκύπτει απ’ την επαφή μας με διάφορες καταστάσεις κι ανθρώπους. Συχνά, οι αρνητικές εμπειρίες μας δείχνουν την ανάγκη για διεκδίκηση κι είναι αυτές που μας ωθούν ν’ αναλογιστούμε το νόημά της. Όταν βιώνουμε αδικίες, γίνεται σαφές πως η διεκδίκηση του δίκιου σου, είναι αναγκαία για την ευημερία σου και την ψυχική ισορροπία σου. Συνοψίζοντας, η διεκδίκηση είναι ένας καλός τρόπος για να επιτύχεις αυτά που επιθυμείς και να προσδιορίσεις τη θέση σου απέναντι σ’ εκείνους που την αμφισβητούν.
Δημήτρης Μπότης - pillowfights.gr Εικόνα: depositphotos.com
