Υπάρχει μία πολύ δύσκολη κατηγορία ανθρώπων, τα λεγόμενα “θύματα”.

Η θυματοποίηση, είναι μία εξαιρετική μέθοδος: για να μπορέσεις να αποφύγεις ευθύνες, για να μην παραδεχτείς ποτέ τα λάθη σου και για να έχεις την προσοχή των γύρω σου.

Το υποτιθέμενο θύμα, διαρκώς έχει κάποιο πρόβλημα, η ζωή του έχει φερθεί άσχημα και χρειάζεται την βοήθεια ολονών. Ασχέτως βέβαια, εάν δε συμβαίνει τίποτα από αυτά έντονα και παραπάνω, από ότι συμβαίνει σε όλους μας.

Συνήθως είναι άνθρωποι με χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση. Εν μέρει, έχουν επιβάλει στον εαυτό τους, ότι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν και τον έχουν βάλει στη θέση του θύματος.

Θα τους ξεχωρίζετε εύκολα, εφόσον πάντα το χαμόγελο θα είναι μουδιασμένο στα χείλη τους, τα μάτια τους σπανίως θα είναι λαμπερά, ενώ θα έχουν μία μόνιμη γκριμάτσα απογοήτευσης και προσέλκυσης κατανόησης.

Τα άτομα αυτά, ΔΕΝ φταίνε ποτέ! Φταίνε μόνο οι άλλοι, διότι οι ίδιοι… είναι “θύματα” των καταστάσεων. Πάντα θα βρουν τον τρόπο να βγάλουν την ουρά τους απ’ έξω και να επιρρίψουν τις ευθύνες σε όλους τους υπόλοιπους, εκτός από τον εαυτό τους. Και το χειρότερο είναι: ότι το πιστεύουν κιόλας!

Δεν κάνουν ποτέ αυτοκριτική και όταν τύχει να γίνει από τον εαυτό τους ή από κάποιον άλλον, κλαίνε συνήθως αμέσως, οικειοποιούνται την θέση του θύματος και δεν νιώθουν καμιά τύψη. Ποντάρουν στο φιλότιμο και στην ευαισθησία του άλλου, για να βγουν λάδι.

Δεν διορθώνουν την συμπεριφορά τους, ούτε αλλάζουν τον τρόπο σκέψης τους και λειτουργίας τους. Άλλωστε στο μυαλό τους, δεν φταίνε πουθενά για να το αλλάξουν.

Δεν αναλαμβάνουν ευθύνες – παρόλο που με τον τρόπο τους κατευθύνουν τα πράγματα – και ο λόγος που δεν το κάνουν, είναι για να μην κριθούν άσχημα, εάν στο τέλος κάτι δεν πάει καλά. Εάν όμως πάει, διεκδικούν στα ίσα, μερίδιο της επιτυχίας.

Όλοι τους συμπονούν, τους βοηθούν και παίρνουν το μέρος τους. Άλλωστε τα θύματα, έχουν πάντα την εύνοια, των ενόρκων και της κοινής γνώμης.

Μην πέσετε στην παγίδα τους. Είναι από τους χειρότερους εκμεταλλευτές. Χτυπούν στην καρδιά, στο φιλότιμο μας και στην καλοσύνη μας.

Μην πιστέψετε ποτέ ότι είναι θύματα.
Μια χαρά είναι…το ΠΑΊΖΟΥΝ θύματα.

Το κάνουν για να μην προσπαθούν, για να μην έχουν ευθύνες και για να έχουν την προσοχή όλων και το αλάθητο του Πάπα.

Δεν θα βρεις ποτέ άκρη και θα φταις συνεχώς. Θα φαίνεσαι ο κακός στη σχέση, ο λάθος, ο άκαρδος και θα στο θυμίζουν συχνά. Θα ζεις σε μία μόνιμη καταθλιπτική κατάσταση, που θα σου λένε, ότι εσύ την προκαλείς!

Φύγετε το γρηγορότερο…
Ίσως έτσι, βοηθηθούν κι αυτοί!

Μάνος Σαμοθρακής