Οι καλύτεροι φθινοπωρινοί προορισμοί: Που να αποδράσετε;
Πεσμένα φύλλα, ομιχλώδη τοπία, βόλτες στο βουνό, ποτάμια, ρυάκια και φωτάκια που ανάβουν διαδοχικά καθώς σκοτεινιάζει. Αυτά είναι μόνο λίγα από τα χαρακτηριστικά που χάρισαν στο φθινόπωρο τη φήμη της ρομαντικής εποχής.
Αν και κάπως παρεξηγημένο, το φθινόπωρο είναι η ιδανική εποχή για να γνωρίσει κανείς γραφικά χωριά και περιοχές της Ελλάδας.
Είτε πιο κοντά είτε πιο μακριά από την Αθήνα, η χώρα μας κρύβει θησαυρούς που σας καλούν να τους εξερευνήσετε. Δείτε πέντε από τους πιο γραφικούς προορισμούς.
Δημητσάνα
Χτισμένη πάνω από το φαράγγι του Λούσιου και σε υψόμετρο περίπου 1000 μέτρων, η Δημητσάνα είναι μια γραφική κωμόπολη με πλούσια ιστορική παράδοση στην ορεινή Αρκαδία.
Πλούσια φυσική ομορφιά, πλαγιές με τα πέτρινα κεραμοσκεπή σπίτια, εκκλησίες με τα κομψά καμπαναριά και νόστιμα τοπικά εδέσματα, είναι μόνο λίγα από αυτά που σας ενθουσιάσουν στην Δημητσάνα.
Ένα καταπράσινο πάρκο με τρεχούμενα νερά σας περιμένει και σας υπόσχεται να σας μάθει τα πάντα για το νερό και τη δύναμή του. Πρόκειται για το Υπάιθριο Μουσείο Υδροκίνησης με αποκατεστημένες παραδοσιακές εγκαταστάσεις και υδροκίνητους μηχανισμούς, ένα από τα πιο εντυπωσιακά θεματικά Μουσεία της χώρας.
Πήλιο
Το βουνό των Κενταύρων έχει κάθε εποχή τη δική του ξεχωριστή ομορφιά. Αν και πολλοί το έχουν συνδιάσει με τις καλοκαιρινές του διακοπές επειδή έχει πανέμορφες παραλίες, το Πήλιο είναι πανέμορφο και το φθινόπωρο. Τα πεσμένα φύλλα, τα γραφικά χωριουδάκια, τα γραφικά καφέ και οι όμορφες πλατείες συνδυάζονται τέλεια με την ομιχλώδη ατμόσφαιρα του φθινοπώρου.
Πορταριά, Μακρυνίτσα, Ζαγορά, Τσαγκαράδα, Μηλιές, Μούρεσι, Βιζίτσα και πολλά πολλά ακόμα χωριά, όλα στολισμένα με πλατάνια, μηλιές, καστανιές, βελανιδιές και οξιές. Η πηλιορείτικη αρχιτεκτονική δεσπόζει παντού. Πέτρινα αρχοντικά, πλακόστρωτα δρομάκια και παραδοσιακοί ξενώνες, έτοιμοι να υποδεχτούν τους επισκέπτες κάθε εποχή. Οι λάτρεις τις φωτογραφίας θα ενθουσιαστούν με τα ρομαντικά τοπία, ενώ οι λάτρεις της πεζοπορίας μπορούν να ανακαλύψουν δεκάδες διαδρομές.
Κόνιτσα
Χαρακτηριστική βουνίσια ψύχρα. Βουνοπλαγιές καλυμμένες από οξιές και σημύδες, που καταλήγουν απότομα σε ένα καταγάλανο ποτάμι. Δασικά, χωμάτινα μονοπάτια που διασχίζουν φαράγγια τα οποία, συνθέτοντας τις ομορφιές της περιοχής. Τα μοναδικά γεφύρια, οι περίτεχνες εκκλησιές, τα παλιά πέτρινα αρχοντικά, αντέχουν ακόμα στο χρόνο, αλλά και στις αλλοτριωτικές παρεμβάσεις των σύγχρονων οικιστικών μοντέλων.
Η Κόνιτσα θεωρείται η πόλη του καγιάκ και προσφέρει τη δυνατότητα όλο το χρόνο να απολαύσει κάποιος το άθλημα αυτό, αλλά και το ράφτιγκ, την ορειβασία, ιππασία, το αλεξίπτωτο πλαγιάς, την πεζοπορία, το ποδήλατο βουνού.
Μέτσοβο
Χτισμένο αμφιθεατρικά πάνω σε καταπράσινες πλαγιές, το Μέτσοβο έχει καταφέρει να διατηρήσει τον παραδοσιακό του χαρακτήρα. Το «διαμάντι της Ηπείρου», όπως είναι γνωστό, χτίστηκε από κτηνοτρόφους σε μια πολύ προνομιακή θέση, καθώς βρισκόταν πάνω στο κύριο πέρασμα μεταξύ Ηπείρου και Θεσσαλίας.
Καρδιά του οικισμού είναι η κεντρική πλατεία, από τις διασημότερες της ορεινής Ελλάδας.
Στο Μέτσοβο έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα μνημεία το μοναστήρι της Θεοτόκου, κοντά στο Μετσοβίτικο ποταμό, το Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου, νότια της κωμόπολης και το μοναστήρι της Ζωοδόχου πηγής στη θέση Κιάτρα Ρόσσια (που στα βλάχικα σημαίνει 'κόκκινος βράχος/λιθάρι’).
Μετέωρα
Πανύψηλοι και ογκώδεις βράχοι που δεσπόζουν μεταξύ των βουνών Κόζιακα και Αντιχάσια, συνθέτουν ένα εντυπωσιακό γιγαντιαίο πέτρινο σύμπλεγμα, που αποτελεί όχι μόνο τοπίο απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς αλλά και ένα από τα σπουδαιότερα μνημεία της Ορθόδοξης εκκλησίας. Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να πλησιάσει κανείς τον ουρανό και να νιώσει ότι βρίσκεσαι πάνω από τα σύννεφα, από το να επισκεφτεί τα Μετέωρα.
Στην καρδιά της Θεσσαλίας και σε απόσταση περίπου 25 χιλιομέτρων από την πόλη των Τρικάλων, καταφθάνουν επισκέπτες από όλο τον κόσμο για να θαυμάσουν ένα από τα σπουδαιότερα γεωλογικά μνημεία της ανθρωπότητας, που το 1989 συμπεριλήφθηκε από την UNESCO στον κατάλογο των Μνημείων της Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Τα Μετέωρα αποτελούν το μεγαλύτερο μοναστικό κέντρο της Ελλάδας μετά το Άγιο Όρος. Τα πρώτα μοναστήρια χτίστηκαν από τούβλα και σβεστή τον 14ο αιώνα, αλλά σήμερα σώζονται μόνο τα έξι από τα 41 μοναστήρια που υπήρξαν κάποτε εκεί.
Ζαγοροχώρια
Συγκρότημα 48 παραδοσιακών γραφικών χωριών, χτισμένων αμφιθεατρικά στην ευρύτερη ορεινή περιοχή της Τύμφης, της Πίνδου και του Μιτσικελίου (περιοχή Ζαγορίου). Το φυσικό τοπίο είναι εξαιρετικό και προσφέρεται για ποικίλες φυσιολατρικές δραστηριότητες. Στην τοπική αρχιτεκτονική κυριαρχεί η πέτρα, το ξύλο και ο σχιστόλιθος.
Τα περισσότερα έχουν ανακηρυχθεί παραδοσιακοί οικισμοί. Είναι χτισμένα σύμφωνα με τη ζαγορίσια λαϊκή κουλτούρα, στην οποία δεσπόζουσα θέση κατέχουν πρωτίστως η πέτρα και δευτερευόντως το ξύλο. Στα Ζαγοροχώρια σώζονται σε εξαιρετική κατάσταση αρκετές δεκάδες παραδοσιακά πέτρινα γεφύρια, αδιάψευστοι μάρτυρες της αυθεντικής ζαγορίτικης παραδοσιακής αρχιτεκτονικής.
ΠΗΓΗ
