Latest News
Ανεξίτηλο - Σου μένει για πάντα στο μυαλό!!!
Στα παλιά χρόνια

Προέκταση Μητροπόλεως, ιστορικές μνήμες, συλλεκτικές φωτογραφίες


Το χθες και το σήμερα σε ένα εξαιρετικό βιντεάκι του Νίκου Καστάνη (με τη βοήθεια όπως αναφέρει του Ελ. Ξεφτέρη)

Η αστική περιοχή απέναντι από το Λευκό Πύργο (πίσω από τη Στρατιωτική Λέσχη και μέχρι τον παλιό κινηματογράφο Ηλύσια) είναι μια γειτονιά που άλλαξε ριζικά μετά το 1950.

 Από το 1912 μέχρι το 1950 ήταν ένας "μαχαλάς", μια Οθωμανική συνοικία με στενοσόκακα και με διάσπαρτες μονοκατοικίες, ατάκτως ερριμμένες. Τη δεκαετία του 1950, τότε που η αμερικανική οικονομική βοήθεια έρρεε πλουσιοπάροχα, η περιοχή άρχισε να μεταμορφώνεται σε μια σύγχρονη αστική δόμηση.

 Την περίοδο εκείνη, ήρθε η σειρά για την εφαρμογή του πολεοδομικού σχεδίου Hébrard, στο τμήμα αυτό του κέντρου της Θεσσαλονίκης. Ολοκληρώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980, λίγο μετά το σεισμό του 1978, ο οποίος επέδρασε, καταλυτικά, στο ξεπέρασμα των τελευταίων οικοδομικών εμποδίων.

 Όπως όλες οι γειτονιές εξελίσσονται, και μερικές αναβαθμίζονται, στην πορεία του χρόνου, έτσι κι αυτή αναπτύχθηκε ρυμοτομικά και κοινωνικά. Μια εξέλιξη που αποτυπώνεται στις παλαιότερες και νεότερες απεικονίσεις των αντίστοιχων δρόμων και των κτιρίων. Οι αναπαραστάσεις, όμως, αυτές, από μόνες τους, δεν αναδεικνύουν τις αναμορφώσεις και τις αλλαγές. Οι ατομικές και, ιδιαίτερα, οι συλλογικές μνήμες είναι αυτές που δίνουν νόημα σε κάθε ανανέωση μιας πολεοδομικής, κτιριακής και κοινωνικής δομής σ' ένα αστικό περιβάλλον.

 Με την προσέγγιση αυτή επιχειρείται να δοθεί μια αναπαράσταση της εξέλιξης του πολεοδομικού "ψηφιδωτού" της περιοχής γύρω από τη Νέα Παναγία της Θεσσαλονίκης, αρθρωμένη όχι μόνο με τις κτιριακές και ρυμοτομικές "ψηφίδες" της, αλλά και τις ζωντανές αναμνήσεις των κατοίκων, της τοπικής κοινωνίας γενικότερα. Μια προσέγγιση που αναμφίβολα μπορεί να βελτιωθεί και να αναθεωρηθεί. Και θα είναι ευχής έργο αν προκαλέσει μια τέτοια ώθηση.

 Ως μουσική υπόκρουση, στην εν λόγω προσέγγιση, χρησιμοποιήθηκε ο "Αποχαιρετισμός" του Ν. Ξυδάκη.

 Φωτογραφία εξωφύλλου από την ομάδα Παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης

 ΠΗΓΗ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

ΙΣΤΟΡΙΑ

{getContent} $results={10} $label={ΙΣΤΟΡΙΑ} $type={colLeft}

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

{getContent} $results={6} $label={ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ} $type={grid1}

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

{getContent} $results={12} $label={ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ} $type={grid2}

ΕΚΤΟΣ ΛΑΜΙΑΣ

{getContent} $results={13} $label={ΕΚΤΟΣ ΛΑΜΙΑΣ} $type={video}

ΑΘΛΗΤΙΚΑ

{getContent} $results={13} $label={ΑΘΛΗΤΙΚΑ} $type={block2}

Ετικέτες

Η ιστορία της «Πριγκηπέσσας» του Σωκράτη Μάλαμα

  Το τραγούδι «Πριγκιπέσα», σε στίχους – μουσική άλλα και πρώτη ερμηνεία του Σωκράτη Μάλαμα, αποτελεί ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια του ελληνικού πενταγράμμου. Κυκλοφόρησε το 2000 με τα υπόλοιπα τραγούδια του δίσκου «Ο Φύλακας και ο Βασιλιάς» Συνήθως, πίσω από ένα τραγούδι αγάπης κρύβεται και μια ιστορία. Η «Πριγκιπέσα» δεν αποτελεί εξαίρεση. Είναι πρόσωπο υπαρκτό και αγαπημένο για τον καλλιτέχνη, ο οποίος προσέφερε ως δώρο γενεθλίων το τραγούδι σε μια κοπέλα που έμελλε να τον σημαδέψει. Σε μια συνέντευξη που παραχώρησε ο Μάλαμας στο ΒΗΜΑgazino και τον Μάκη Προβατά αποκάλυψε το πως εμπνεύστηκε το τραγούδι. Στην ερώτηση του δημοσιογράφου εάν έχει κρίνει βιαστικά κάποιο από τα τραγούδια του, απάντησε: «Κατά μια έννοια, έτσι έγινε με την “Πριγκιπέσα”. Την έγραψα ως δώρο γενεθλίων σε μια γυναίκα, επειδή δεν είχα λεφτά να της πάρω κάτι. Μαγείρευε να φάμε φακές, που ήταν ό,τι είχε απομείνει, και ενώ την έβλεπα σκέφτηκα: “Αυτό αξίζει τον κόπο τώρα να το τραγουδήσει κάποιος, να το βγά...
Εικόνα

Μεγάλη συλλογή σπάνιων φωτογραφιών της Καστοριάς 100 χρόνια πριν

Το Αρχείο αυτό ανακαλύφθηκε απο τον Ιωάννη Τσακιρίδη τον Οκτώβριο του 2010, όπου με πρωτοβουλία του δημοσίευσε την πηγή προέλευσής του για να γίνει το εν λόγω αρχψείο κτήμα όλων των καστοριανών. : http://www.culture.gouv.fr/public/mistral/memoire_fr?ACTION=CHERCHER&FIELD_1=REF&VALUE_1=APOR107399 . ΠΗΓΗ
Εικόνα

Τι σχέση έχει ο Θανάσης με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου; Η ιστορία του τραγουδιού “Ο μαύρος γάτος”.

Μπορεί ο Μίκης Θεοδωράκης να ήταν εκείνος που ουσιαστικά ανακάλυψε καλλιτεχνικά τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, ωστόσο ο Μάνος Λοΐζος ήταν ο συνθέτης που τον έκανε γνωστό στο ευρύ κοινό μέσα από τον «Στρατιώτη» και τον «Τρίτο Παγκόσμιο» που του έδωσε στα «Τραγούδια του δρόμου» λίγους μήνες μετά τη μεταπολίτευση. Οι δυο τους συνδέθηκαν με μια δυνατή φιλική σχέση που διατηρήθηκε ως το τέλος της ζωής του δημιουργού, ο οποίος πάνω στη φωνή του Παπακωνσταντίνου άρχισε σιγά-σιγά να δοκιμάζει έναν ήχο πιο «ροκ» και «ηλεκτρικό», επιχειρώντας να ξεφύγει από τα κατά βάση λαϊκά τραγούδια που ως τότε έγραφε. Αφού τον χρησιμοποίησε στον -τελευταίο όπως αποδείχτηκε- δίσκο του «Για μια μέρα ζωής» το 1980, ο Λοΐζος άρχισε σιγά-σιγά να συγκεντρώνει στίχους για να ετοιμάσει μια ολοκληρωμένη δουλειά με τον τραγουδιστή. Η σκέψη αυτή είχε ξεκινήσει νωρίτερα, όμως μετά την επιτυχία του «Κι αν είμαι ροκ» που υπήρχε στο εν λόγω άλμπουμ ο συνθέτης πείστηκε ότι ο νέος μουσικός δρόμος που ξεκίνησε ήταν στη ...
Εικόνα