Latest News
Ανεξίτηλο - Σου μένει για πάντα στο μυαλό!!!
Στα παλιά χρόνια

Άρμεγμα της κατσίκας με παλτό, ελάχιστα χιλιόμετρα από την πλατεία Συντάγματος


Δεκαετία του ’50 κάπου στον Άγιο Δημήτριο στο Μπραχάμι. 
Τότε που κάνα δυο χιλιόμετρα έξω από το κέντρο υπήρχαν ακόμα χωράφια. 
H κ. Σταυρούλα Μανούσου θυμάται τη θεία της Βιβή να αρμέγει την κατσίκα της και δημοσιεύει το στιγμιότυπο. 
Δίπλα της το μικρό κατσικάκι προσπαθεί να θηλάσει. 
Προφανώς είναι χειμώνας, καθώς η θεία φορά το παλτό της και έχει «ατσαλάκωτη» εμφάνιση…... 

 Η φωτογραφία προέρχεται από το ψηφιακό λεύκωμα της ομάδας, «Οι πρόγονοί μας» και καταγράφει πως οι άνθρωποι της επαρχίας δεν ξέχασαν τις αγροτοκτηνοτροφικές συνήθειες τους και τις συνέχισαν να τις τηρούν στην μεγάλη πόλη. 
Μπορεί τα ρούχα να μην είναι η παραδοσιακή χωριάτικη ενδυμασία για το άρμεγμα, άλλα οι αλλαγές στις συνήθειες των ανθρώπων θέλουν χρόνο για να συντελεστούν. 
Τελικά τα παλτό επικράτησαν πλήρως και στη θέση της οικόσιτης κατσίκας, εμφανίσθηκε ο γαλατάς της γειτονιάς.... 

 Όπως εύστοχα παρατηρούν, ήταν η εποχή που οι άνθρωποι αρκούνταν με ένα σπιτάκι, ένα – δύο  δωμάτια για να στεγάσουν την οικογένειά τους. Ένας εκ των σχολιαστών της ανάρτησης, ο Δημήτρης Καραγιάννης, θυμάται και περιγράφει:... 

 «Το χειμώνα για θέρμανση υπήρχαν γκαζιέρες, φουφούδες και ξυλο-πετρελαιόσομπες. Με τις πολλές ζέστες, οι γυναίκες έριχναν στο πάτωμα κουβάδες με νερό για να» δροσίσει», όταν το δάπεδο ήταν μπετόν. Στην αυλή συχνά το αποχωρητήριο-μπάνιο και ένα κοτετσάκι με 6 κότες και τον κόκκορα, ίσως. Τεράστιοι ελεύθεροι χώροι οικοπέδων, όπου έπαιζαν τα παιδιά, ρέματα, ο νερουλάς, πρόβατα και κότες στο ύπαιθρο, ο γαλοπουλάς αραιά, πωλητές με γαϊδούρι και αραμπάδες…. Στα επόμενα 15-20 χρόνια άρχισαν να γκρεμίζονται αυτά τα σπιτάκια και μονώροφα σπίτια για να κτισθούν τρίπατα «για τα παιδιά σαν παντρευτούν»  και κατ” ευθείαν πολυκατοικίες πιο μετά. Έτσι έγινε η σημερινή κατάσταση».

 ΠΗΓΗ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

ΙΣΤΟΡΙΑ

{getContent} $results={10} $label={ΙΣΤΟΡΙΑ} $type={colLeft}

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

{getContent} $results={6} $label={ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ} $type={grid1}

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

{getContent} $results={12} $label={ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ} $type={grid2}

ΕΚΤΟΣ ΛΑΜΙΑΣ

{getContent} $results={13} $label={ΕΚΤΟΣ ΛΑΜΙΑΣ} $type={video}

ΑΘΛΗΤΙΚΑ

{getContent} $results={13} $label={ΑΘΛΗΤΙΚΑ} $type={block2}

Ετικέτες

Η ιστορία της «Πριγκηπέσσας» του Σωκράτη Μάλαμα

  Το τραγούδι «Πριγκιπέσα», σε στίχους – μουσική άλλα και πρώτη ερμηνεία του Σωκράτη Μάλαμα, αποτελεί ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια του ελληνικού πενταγράμμου. Κυκλοφόρησε το 2000 με τα υπόλοιπα τραγούδια του δίσκου «Ο Φύλακας και ο Βασιλιάς» Συνήθως, πίσω από ένα τραγούδι αγάπης κρύβεται και μια ιστορία. Η «Πριγκιπέσα» δεν αποτελεί εξαίρεση. Είναι πρόσωπο υπαρκτό και αγαπημένο για τον καλλιτέχνη, ο οποίος προσέφερε ως δώρο γενεθλίων το τραγούδι σε μια κοπέλα που έμελλε να τον σημαδέψει. Σε μια συνέντευξη που παραχώρησε ο Μάλαμας στο ΒΗΜΑgazino και τον Μάκη Προβατά αποκάλυψε το πως εμπνεύστηκε το τραγούδι. Στην ερώτηση του δημοσιογράφου εάν έχει κρίνει βιαστικά κάποιο από τα τραγούδια του, απάντησε: «Κατά μια έννοια, έτσι έγινε με την “Πριγκιπέσα”. Την έγραψα ως δώρο γενεθλίων σε μια γυναίκα, επειδή δεν είχα λεφτά να της πάρω κάτι. Μαγείρευε να φάμε φακές, που ήταν ό,τι είχε απομείνει, και ενώ την έβλεπα σκέφτηκα: “Αυτό αξίζει τον κόπο τώρα να το τραγουδήσει κάποιος, να το βγά...
Εικόνα

Μεγάλη συλλογή σπάνιων φωτογραφιών της Καστοριάς 100 χρόνια πριν

Το Αρχείο αυτό ανακαλύφθηκε απο τον Ιωάννη Τσακιρίδη τον Οκτώβριο του 2010, όπου με πρωτοβουλία του δημοσίευσε την πηγή προέλευσής του για να γίνει το εν λόγω αρχψείο κτήμα όλων των καστοριανών. : http://www.culture.gouv.fr/public/mistral/memoire_fr?ACTION=CHERCHER&FIELD_1=REF&VALUE_1=APOR107399 . ΠΗΓΗ
Εικόνα

Τι σχέση έχει ο Θανάσης με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου; Η ιστορία του τραγουδιού “Ο μαύρος γάτος”.

Μπορεί ο Μίκης Θεοδωράκης να ήταν εκείνος που ουσιαστικά ανακάλυψε καλλιτεχνικά τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, ωστόσο ο Μάνος Λοΐζος ήταν ο συνθέτης που τον έκανε γνωστό στο ευρύ κοινό μέσα από τον «Στρατιώτη» και τον «Τρίτο Παγκόσμιο» που του έδωσε στα «Τραγούδια του δρόμου» λίγους μήνες μετά τη μεταπολίτευση. Οι δυο τους συνδέθηκαν με μια δυνατή φιλική σχέση που διατηρήθηκε ως το τέλος της ζωής του δημιουργού, ο οποίος πάνω στη φωνή του Παπακωνσταντίνου άρχισε σιγά-σιγά να δοκιμάζει έναν ήχο πιο «ροκ» και «ηλεκτρικό», επιχειρώντας να ξεφύγει από τα κατά βάση λαϊκά τραγούδια που ως τότε έγραφε. Αφού τον χρησιμοποίησε στον -τελευταίο όπως αποδείχτηκε- δίσκο του «Για μια μέρα ζωής» το 1980, ο Λοΐζος άρχισε σιγά-σιγά να συγκεντρώνει στίχους για να ετοιμάσει μια ολοκληρωμένη δουλειά με τον τραγουδιστή. Η σκέψη αυτή είχε ξεκινήσει νωρίτερα, όμως μετά την επιτυχία του «Κι αν είμαι ροκ» που υπήρχε στο εν λόγω άλμπουμ ο συνθέτης πείστηκε ότι ο νέος μουσικός δρόμος που ξεκίνησε ήταν στη ...
Εικόνα