Λυμένο Παράδειγμα · Μονοτονία Συνάρτησης
Λύνουμε με τον Ορισμό
Απόδειξη γνησίως αύξουσας συνάρτησης χωρίς χρήση παραγώγου
Υπενθύμιση Ορισμού
Μια συνάρτηση \( f \) λέγεται γνησίως αύξουσα σε ένα διάστημα \( \Delta \) του πεδίου ορισμού της, όταν για οποιαδήποτε \( x_1, x_2 \in \Delta \) με \( x_1 < x_2 \), ισχύει:
\[ f(x_1) < f(x_2) \]
Εύρεση πεδίου ορισμού
Για να ορίζεται ο λογάριθμος, πρέπει η ποσότητα μέσα σε αυτόν να είναι θετική:
\[ x - 2 > 0 \;\;\Longrightarrow\;\; x > 2 \]
Άρα το πεδίο ορισμού της \( f \) είναι:
\[ D_f = (2, +\infty) \]
Απόδειξη με τον ορισμό
Έστω \( x_1, x_2 \in (2, +\infty) \) με \( x_1 < x_2 \). Θα δείξουμε ότι \( f(x_1) < f(x_2) \).
\[ f(x_1) < f(x_2) \]
Συμπέρασμα
Δείξαμε ότι για κάθε \( x_1, x_2 \in (2, +\infty) \) με \( x_1 < x_2 \) ισχύει \( f(x_1) < f(x_2) \). Άρα, σύμφωνα με τον ορισμό, η συνάρτηση
\[ f(x) = 2\ln(x-2) - 1 \]
είναι γνησίως αύξουσα στο διάστημα \( (2, +\infty) \).
Όσο μεγαλώνει το \( x \) στο \( (2, +\infty) \), τόσο αυξάνεται και η τιμή \( f(x) \).
Υπάρχει φθίνον διάστημα;
Η συνάρτηση είναι γνησίως αύξουσα σε ολόκληρο το πεδίο ορισμού της \( (2, +\infty) \). Επομένως, δεν υπάρχει κανένα υποδιάστημα του πεδίου ορισμού στο οποίο η \( f \) να είναι γνησίως φθίνουσα.
Τελικό Αποτέλεσμα
Η συνάρτηση \( f(x) = 2\ln(x-2) - 1 \) είναι γνησίως αύξουσα στο \( (2, +\infty) \) και δεν είναι γνησίως φθίνουσα σε κανένα διάστημα του πεδίου ορισμού της.




Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου