Η τραγική ιστορία πίσω από τη "Ζήνωνος" του Αλκίνοου Ιωαννίδη

Η σκοτεινή αλήθεια της οδού "Ζήνωνος": Η ιστορία πίσω από το τραγούδι

Όταν το 1993 ο Αλκίνοος Ιωαννίδης συστήθηκε στο ελληνικό κοινό με τον δίσκο "Στην Αγορά του Κόσμου", ένα τραγούδι ξεχώρισε αμέσως για την ωμή του ειλικρίνεια και τη σπαρακτική του ατμόσφαιρα. Η "Ζήνωνος" δεν ήταν απλώς ένα τραγούδι, αλλά μια κοινωνική καταγραφή μιας εποχής και μιας περιοχής που "κατάπινε" ανθρώπους.

Πολλοί ακροατές αναρωτιούνται μέχρι σήμερα: Είναι αληθινή ιστορία; Ποιος είναι ο Νάκος; Τι συμβολίζει η οδός Ζήνωνος;

Ο Δημιουργός και η Έμπνευση

Αν και η φωνή του Αλκίνοου ταυτίστηκε απόλυτα με το κομμάτι, οι στίχοι και η μουσική ανήκουν στον σπουδαίο δημιουργό Νίκο Ζούδιαρη. Το τραγούδι περιγράφει την κάθοδο ενός επαρχιώτη στην Αθήνα, ο οποίος ξεκινά με όνειρα ("τα νέα απ' την Αθήνα, στα όνειρά μου σφήνα"), αλλά καταλήγει να χάνεται στο περιθώριο της μεγαλούπολης.

Η Οδός Ζήνωνος ως Σύμβολο

Η οδός Ζήνωνος βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας, στην περιοχή της Ομόνοιας. Τις δεκαετίες του '80 και του '90 (αλλά και αργότερα), η περιοχή αυτή ήταν γνωστή για τα φτηνά ξενοδοχεία της, τα οποία συχνά λειτουργούσαν ως καταφύγια για ανθρώπους του περιθωρίου, για παράνομες δραστηριότητες και αγοραίο έρωτα.

"Ζήνωνος... Μ' έντυσε η ζωή στρατιώτη.
Ζήνωνος... Πόρνη η αγάπη η πρώτη."

Σύμφωνα με αφηγήσεις του ίδιου του Αλκίνοου σε συναυλίες του, το τραγούδι μιλάει για ένα παιδί που φεύγει από το χωριό του ("Πάσχα στο χωριό, συγκέντρωση μετοίκων") αναζητώντας μια καλύτερη τύχη στην πρωτεύουσα. Αντί γι' αυτό, βρίσκεται εγκλωβισμένο στα φτηνά ξενοδοχεία της οδού Ζήνωνος, μπλέκοντας με τον υπόκοσμο, τα ναρκωτικά και την πορνεία.

Η Απώλεια της Αθωότητας

Οι στίχοι είναι γροθιά στο στομάχι. Περιγράφουν τη σταδιακή ηθική και σωματική φθορά:

• "Ο Νάκος φιγουρίνι": Αναφορά σε κάποιον φανταστικό ή πραγματικό "νταή" ή έμπορο της περιοχής που εντυπωσιάζει τον νεαρό.
• "Σκούριασαν τα χέρια, βρήκα άλλους τρόπους": Η εγκατάλειψη της τίμιας εργασίας και η στροφή στην παρανομία για την επιβίωση.
• "Μάνα δε μου αξίζει": Η τραγική συνειδητοποίηση της πτώσης και η ντροπή απέναντι στην οικογένεια.

Γιατί μας συγκινεί ακόμα;

Η "Ζήνωνος" παραμένει διαχρονική γιατί μιλάει για τη μοναξιά της μεγαλούπολης και τη διάψευση των ονείρων. Είναι ο ύμνος του "χαμένου παιδιού" που προσπάθησε να ξεφύγει από τη μοίρα του χωριού, αλλά νικήθηκε από τα "δόντια" της πόλης.

Αν σας άρεσε αυτή η αναδρομή στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού, μοιραστείτε το άρθρο στα social media!