Latest News
Ανεξίτηλο - Σου μένει για πάντα στο μυαλό!!!
Στα παλιά χρόνια

Μια δυνατή έκπληξη στο Μέτσοβο


Αν διαβάσει κανείς ένα άρθρο για ένα ορεινό τουριστικό προορισμό της Ελλάδας, πχ το δημοφιλές Μέτσοβο, οι πληροφορίες περιορίζονται συνήθως σε γαστρονομικές παραινέσεις, δοκιμάστε τα κοψίδια ή τις πίτες της περιοχής, στο τι μπορεί να αγοράσει, πχ τυρί Μετσοβόνε, και στις υπόλοιπες απολαύσεις του τόπου.


Ομολογώ ότι η μεγαλύτερη πολιτιστική έκπληξη που δοκίμασα τελευταία σε ταξίδι ήταν αυτή μιας επίσκεψης στην Πινακοθήκη Αβέρωφ του Μετσόβου. Ένα πραγματικά αναπάντεχο αν δεν γνωρίζεις τι θα συναντήσεις εντός της κόσμημα της Τέχνης στην Ελληνική επαρχία, που ομολογώ ότι αν και έχω βρεθεί αρκετές φορές περαστικός από το Μέτσοβο δεν είχε τύχει να την επισκεφτώ. Ας δούμε πρώτα το βιογραφικό της και μετά σας λέω γιατί ενθουσιάστηκα.


Η Πινακοθήκη Ε. Αβέρωφ εγκαινιάστηκε στις 27 Αυγούστου του 1988. Ιδρύθηκε από τον Ευάγγελο Αβέρωφ-Τοσίτσα, ο οποίος από παλιά είχε στόχο τη δημιουργία μιας μικρής αλλά εκλεκτής Πινακοθήκης στον τόπο καταγωγής του. Βασικός κορμός της Συλλογής είναι τα 200 έργα Ελλήνων καλλιτεχνών 19ου και 20ού αιώνα που συνέλεξε ο ιδρυτής και δώρισε στο Ίδρυμα, μαζί με το σύγχρονο τριώροφο κτίριο που έκτισε ειδικά για να στεγάσει τη Συλλογή του. Το γεγονός ότι η Συλλογή δημιουργήθηκε εξαρχής με σκοπό την ίδρυση Πινακοθήκης καθορίζει ως ένα βαθμό και το μουσειακό χαρακτήρα της.


Το 1994 έγινε η επέκταση των κτιριακών εγκαταστάσεων και λειτούργησε η Νέα Πτέρυγα της Πινακοθήκης. Το κτίριο εκσυγχρονίστηκε, δημιουργήθηκαν νέοι εκθεσιακοί και βοηθητικοί χώροι και η συλλογή εμπλουτίστηκε σημαντικά. Το 1995 ξεκίνησε η λειτουργία του Παιδικού Εργαστηρίου της Πινακοθήκης. Το 1997 εγκαινιάστηκε η Αίθουσα Δημητρίου Τσάμη που στεγάζει μια σημαντική ενότητα χαρακτικών και σχεδίων Ελλήνων δημιουργών της περιόδου 1920-1960.


Σήμερα, σχεδόν είκοσι χρόνια από την ίδρυση της, τα έργα της Συλλογής έχουν υπερδιπλασιαστεί σε αριθμό, ενώ οργανώνονται σε ετήσια βάση οι μεγάλες περιοδικές εκθέσεις και οι εκδηλώσεις της Πινακοθήκης. Το μουσείο αποτελεί πλέον πόλο έλξης για περίπου 15.000 επισκέπτες το χρόνο από όλη την Ελλάδα και για πολλά σχολεία της γύρω περιοχής.


Αυτά είναι τα τυπικά. Στα βιωματικά τώρα έχουμε να κάνουμε με ένα εξαιρετικής αισθητικής κτίριο που χτίστηκε για τις ανάγκες της απόλυτα ενταγμένο στο πετρόκτιστο περιβάλλον της Ηπείρου. Αλλά η πραγματική έκπληξη είναι αυτό που σε περιμένει στις αίθουσες της. Λειτουργώντας με στερεότυπα περιμένεις να βρεις μια φτωχική συλλογή έργων σε ένα περιβάλλον μάλλον εγκατάλειψης. Εδώ λοιπόν έρχεσαι αντιμέτωπος με την απόλυτη ανατροπή.


Εκατοντάδες έργα κορυφαίων και όχι μόνο Ελλήνων εικαστικών, από τις απαρχές της νεοελληνικής τέχνης μετά την επανάσταση του 1821 μέχρι κυριολεκτικά το σήμερα. Ζωγραφική, χαρακτική, γλυπτική, από το Γύζη, Παρθένη, Τσαρούχη, Μόραλη, Χατζηκυριάκο Γκίκα, Φασιανό, Όπη Ζούνη, Εγγονόπουλο, Χάρο, Σαχίνη, μέχρι Κατζουράκη και Ρόρη, τη συγκλονιστική μάχη των Φαρσάλων του Ροϊλου, έργα που έχεις δει σε βιβλία Τέχνης και δεν γνώριζες ότι είναι εδώ.


Οι εκπλήξεις δεν σταματούν στην πραγματικά μοναδική συλλογή και τα έργα που φιλοξενεί. Συνεχίζονται στις συγκλονιστικές φωτογραφικές εικόνες του Μετσόβου μιας άλλης εποχής του Κώστα Μπαλάφα οι οποίες ανήκουν στην Πινακοθήκη. Στο μικρό art shop. Στους ανθρώπους της με μεγάλη αγάπη και αυταπάρνηση για αυτό που κάνουν. Και γνώσεις.


Στο χώρο των workshops, που πιστεύω ότι όχι απλά επιτελεί σπουδαίο έργο καθώς φιλοξενεί παιδιά από όλη την Ήπειρο και τη Θεσσαλία μαθαίνοντας τους την ελληνική τέχνη αλλά και δίνοντας τους με υλικά της Πινακοθήκης την ευκαιρία να δημιουργήσουν.


Ήταν μια πραγματική αποκάλυψη για μένα αυτό που έζησα στην Πινακοθήκη του Αβέρωφ, που κυριολεκτικά απογείωσε τον τόπο του, στο Μέτσοβο. Που φρόντισε όχι μόνο να τη δημιουργήσει εξαρχής αλλά να εξασφαλίσει και τη βιωσιμότητα της χάρη σε κληροδοτήματα που τη χρηματοδοτούν σε ένα βαθμό. Μια από κείνες τις εκπλήξεις που δείχνουν πως η δύναμη της θέλησης είναι που γεννά τα θαύματα. Αν βρεθείτε στο Μέτσοβο να σπεύσετε να περάσετε το κατώφλι της.


Δείτε τα πάντα για την Πινακοθήκη εδώ

ΠΗΓΗ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

ΙΣΤΟΡΙΑ

{getContent} $results={10} $label={ΙΣΤΟΡΙΑ} $type={colLeft}

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

{getContent} $results={6} $label={ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ} $type={grid1}

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

{getContent} $results={12} $label={ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ} $type={grid2}

ΕΚΤΟΣ ΛΑΜΙΑΣ

{getContent} $results={13} $label={ΕΚΤΟΣ ΛΑΜΙΑΣ} $type={video}

ΑΘΛΗΤΙΚΑ

{getContent} $results={13} $label={ΑΘΛΗΤΙΚΑ} $type={block2}

Ετικέτες

Η ιστορία της «Πριγκηπέσσας» του Σωκράτη Μάλαμα

  Το τραγούδι «Πριγκιπέσα», σε στίχους – μουσική άλλα και πρώτη ερμηνεία του Σωκράτη Μάλαμα, αποτελεί ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια του ελληνικού πενταγράμμου. Κυκλοφόρησε το 2000 με τα υπόλοιπα τραγούδια του δίσκου «Ο Φύλακας και ο Βασιλιάς» Συνήθως, πίσω από ένα τραγούδι αγάπης κρύβεται και μια ιστορία. Η «Πριγκιπέσα» δεν αποτελεί εξαίρεση. Είναι πρόσωπο υπαρκτό και αγαπημένο για τον καλλιτέχνη, ο οποίος προσέφερε ως δώρο γενεθλίων το τραγούδι σε μια κοπέλα που έμελλε να τον σημαδέψει. Σε μια συνέντευξη που παραχώρησε ο Μάλαμας στο ΒΗΜΑgazino και τον Μάκη Προβατά αποκάλυψε το πως εμπνεύστηκε το τραγούδι. Στην ερώτηση του δημοσιογράφου εάν έχει κρίνει βιαστικά κάποιο από τα τραγούδια του, απάντησε: «Κατά μια έννοια, έτσι έγινε με την “Πριγκιπέσα”. Την έγραψα ως δώρο γενεθλίων σε μια γυναίκα, επειδή δεν είχα λεφτά να της πάρω κάτι. Μαγείρευε να φάμε φακές, που ήταν ό,τι είχε απομείνει, και ενώ την έβλεπα σκέφτηκα: “Αυτό αξίζει τον κόπο τώρα να το τραγουδήσει κάποιος, να το βγά...

Μεγάλη συλλογή σπάνιων φωτογραφιών της Καστοριάς 100 χρόνια πριν

Το Αρχείο αυτό ανακαλύφθηκε απο τον Ιωάννη Τσακιρίδη τον Οκτώβριο του 2010, όπου με πρωτοβουλία του δημοσίευσε την πηγή προέλευσής του για να γίνει το εν λόγω αρχψείο κτήμα όλων των καστοριανών. : http://www.culture.gouv.fr/public/mistral/memoire_fr?ACTION=CHERCHER&FIELD_1=REF&VALUE_1=APOR107399 . ΠΗΓΗ

Τι σχέση έχει ο Θανάσης με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου; Η ιστορία του τραγουδιού “Ο μαύρος γάτος”.

Μπορεί ο Μίκης Θεοδωράκης να ήταν εκείνος που ουσιαστικά ανακάλυψε καλλιτεχνικά τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, ωστόσο ο Μάνος Λοΐζος ήταν ο συνθέτης που τον έκανε γνωστό στο ευρύ κοινό μέσα από τον «Στρατιώτη» και τον «Τρίτο Παγκόσμιο» που του έδωσε στα «Τραγούδια του δρόμου» λίγους μήνες μετά τη μεταπολίτευση. Οι δυο τους συνδέθηκαν με μια δυνατή φιλική σχέση που διατηρήθηκε ως το τέλος της ζωής του δημιουργού, ο οποίος πάνω στη φωνή του Παπακωνσταντίνου άρχισε σιγά-σιγά να δοκιμάζει έναν ήχο πιο «ροκ» και «ηλεκτρικό», επιχειρώντας να ξεφύγει από τα κατά βάση λαϊκά τραγούδια που ως τότε έγραφε. Αφού τον χρησιμοποίησε στον -τελευταίο όπως αποδείχτηκε- δίσκο του «Για μια μέρα ζωής» το 1980, ο Λοΐζος άρχισε σιγά-σιγά να συγκεντρώνει στίχους για να ετοιμάσει μια ολοκληρωμένη δουλειά με τον τραγουδιστή. Η σκέψη αυτή είχε ξεκινήσει νωρίτερα, όμως μετά την επιτυχία του «Κι αν είμαι ροκ» που υπήρχε στο εν λόγω άλμπουμ ο συνθέτης πείστηκε ότι ο νέος μουσικός δρόμος που ξεκίνησε ήταν στη ...