Η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής σου

«Α7». Βρήκα τη θέση μου, κάθισα, έδεσα τη ζώνη μου και περίμενα υπομονετικά μέχρι να απογειωθεί το αεροπλάνο. Ήμουν η πρώτη που μπήκε μέσα και πιθανότατα εκείνη που ήθελε περισσότερο από όλους τους υπόλοιπους να φύγει όσο πιο γρήγορα γινόταν από τη χώρα. Δεν ξέρω τι ένιωθα. Αν με ρωτήσεις να σου περιγράψω τα συναισθήματά μου εκείνη τη στιγμή, θα σου έλεγα: ΚΕΝΟ. Ένα μεγάλο, απόλυτο κενό. Δεν ένιωθα καν συγκίνηση που άφηνα πίσω τους γονείς μου, τους φίλους μου. Δεν ένιωθα καν αγωνία για το άγνωστο που μόλις ξεκινούσε. Δεν ένιωθα φόβο που ξεριζωνόμουν μόνη, χωρίς πλάνο. Ένιωθα ακριβώς όπως τους πολλούς τελευταίους μήνες. Το απόλυτο κενό. Πώς είχα γίνει έτσι; Τι μου συνέβαινε; Θυμό; […]


Editorial Team


http://dlvr.it/T7nNrc