Γράφει η Μαρία Αρφαρά

Λίγες εβδομάδες πριν, όλη η Ελλάδα συγκλονίστηκε από τον άδικο χαμό του Αντώνη, ένα άτομο με ειδικές ανάγκες, ο οποίος στα τριάντα έξι του χρόνια έχασε τόσο άδικα τη ζωή του από την απάνθρωπη συμπεριφορά δυο ατόμων του πληρώματος ενός πλοίου. Ένα γεγονός που έκανε όλους να αναρωτηθούν αν η έλλειψη ανθρωπιάς έχει κυριαρχήσει στις ανθρώπινες σχέσεις.

Έχετε όμως αναρωτηθεί αν ο Αντώνης ήταν μια ωραία γυναίκα ή ένα διάσημο πρόσωπο, θα είχε την ίδια αντιμετώπιση; Όχι βέβαια. Η ωραία γυναίκα θα είχε προκαλέσει το θαυμασμό τους και ως γνήσιοι καρδιοκατακτητές θα συμπεριφέρονταν με ευγένεια ενώ ένα διάσημο πρόσωπο θα προκαλούσε όχι μόνο το θαυμασμό αλλά και τον φόβο μην τυχόν δημιουργηθεί ένα σκάνδαλο στα μέσα μαζικής ενημέρωσης με πρωταγωνιστές τους ίδιους.

Το πλήρωμα του πλοίου όπως και πολλοί άλλοι, κάνουν κατάχρηση της εξουσίας που τους δίνει η εργασία τους κι εκεί όπου έχουν τη δυνατότητα, παριστάνουν τους ισχυρούς για να ικανοποιούν το γόητρό τους. Αυτά είναι συνήθως άτομα που διακατέχονται από χαμηλή αυτοεκτίμηση με συνέπεια να ξεσπούν στους συνανθρώπους τους ώστε να αισθάνονται σπουδαίοι.

Ο Αντώνης θα μπορούσε να είναι ο καθένας από εμάς. Γιατί να υποστεί ο άνθρωπος αυτός τέτοια συμπεριφορά και να χάσει τη ζωή του επειδή καθυστέρησε να φτάσει στο πλοίο;

Αυτό που κινδυνεύει να εξαλειφθεί από την κοινωνία μας και είναι η συνέπεια όλων όσων αναφέρθηκαν παραπάνω είναι η ευγένεια. Το κάθε άτομο σε οποία δουλειά κι αν εργάζεται πρέπει πάνω από όλα να είναι άνθρωπος. Να βάζει τον εαυτό του στη θέση του άλλου.

Γιατί άργησε ο Αντώνης να φτάσει στο πλοίο; Μήπως του συνέβη κάτι κακό κι έπρεπε την τελευταία στιγμή να αναχωρήσει;

Κοίταξε τον συνάνθρωπό σου στα μάτια, μίλησε του αντί να τον σπρώχνεις. Το κάθε ον που υπάρχει σε αυτόν τον κόσμο δικαιούται αγάπη και σεβασμό. Τα άτομα που φέρονται όπως τα δυο μέλη του πληρώματος, είναι άτομα ψυχρά, που κυριαρχεί η κακία στην ψυχή τους και η έλλειψη ανθρωπιάς. Αυτοί οι άνθρωποι είναι παραδείγματα προς αποφυγήν. Μην φερθείτε ποτέ σαν αυτούς.  Υπάρχει κάτι καλύτερο από την ευγένεια, το χαμόγελο και την κατανόηση; Όχι βέβαια.

Αν θέλουμε μια κοινωνία πιο ανθρώπινη πρέπει να αλλάξουμε πρώτα εμείς. Αν δεν υπάρχουν αποθέματα αγάπης προς τον συνάνθρωπο στην ψυχή μας, αργότερα θα θρηνήσουμε και άλλον Αντώνη. Έναν άνθρωπο που η ιδιαιτερότητά του, έπρεπε να είχε ευαισθητοποιήσει τους υπεύθυνους και να μην συμβεί ποτέ το μοιραίο.