Latest News

"ΤΑΡΖΑΝ", ο θρύλος του Ράλλυ Ακρόπολις. Η ιστορία του Μπάρμπα-Γιώργου Μπούργου από τη Φουρνά και η 2η πιο γνωστή παγκοσμίως ειδική

Ο "Ταρζάν" στη θέση "Ζαχαράκη", στη Φουρνά Ευρυτανίας, ήταν η 2η πιο γνωστή παγκοσμίως ειδική διαδρομή του ράλλυ Ακρόπολις μετά τις ειδικές διαδρομές Βωξίτες - Καρρούτες - Προσήλιο και ταυτόχρονα η πιο σκληρή και καταστρεπτική ειδική διαδρομή στην ιστορία του Ράλλυ Ακρόπολις.


Το όνομα Ταρζάν προέκυψε από τον Γιώργο Μπούργο ο οποίος καταγόταν από τη Φουρνά της Ευρυτανίας, ζούσε στην Αθήνα και ήταν αστυφύλακας. Το ράλλυ Ακρόπολις περνούσε από την καλύβα του "Ταρζάν" από το 22ο ράλι του 1975. Τότε η ειδική διαδρομή ονομαζόταν «Φουρνά». Με την ονομασία "Ταρζάν" πρωτοεμφανίζεται στο 26ο ραλλυ το 1979.

Ο οποίος καταγόταν από τη Φουρνά της Ευρυτανίας, ζούσε στην Αθήνα και ήταν αστυφύλακας. Το ράλλυ Ακρόπολις περνούσε από την καλύβα του "Ταρζάν" από το 22ο ράλι του 1975. Τότε η ειδική διαδρομή ονομαζόταν «Φουρνά». Με την ονομασια "Ταρζάν" πρωτοεμφανίζεται στο 26ο ραλλυ το 1979.

Έτσι λοιπόν πήρε την μεγάλη απόφαση, παράτησε την πρωτεύουσα και επέστρεψε στον τόπο της καταγωγής του για να περάσει τις τελευταίες μέρες της ζωής του. Μιας ζωής που διήρκεσε κι άλλα 52 χρόνια γιατί το οξυγόνο του βουνού, η ηρεμία, η γαλήνη του τοπίου και της ψυχής γιάτρεψαν τον κυρ-Γιώργη κι ανέτρεψαν τις επιστημονικές προβλέψεις!

Η καλύβα του Ταρζάν βρίσκεται στην τοποθεσία «Ζαχαράκη» στα σύνορα των νομών Φθιώτιδας, Ευρυτανίας και Καρδίτσας. Απέχει μόλις 6 χλμ. από τη Ρεντίνα, 12 χλμ. από τα Φουρνά, 52 χλμ. από το Καρπενήσι και 80 χλμ. από τη Λαμία.

Η τοποθεσία πήρε το όνομά της από τον Ρεντινιώτη Κώστα Ζαχαράκη ο οποίος στα 36 του χρόνια, στα Τρίκαλα το 1822, έχασε τη ζωή του στην εξέγερση εναντίων των Τούρκων. Ο Κώστας Ζαχαράκης που ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας είχε χτίσει μια βρύση σ’ αυτόν τον τόπο κι έτσι το μέρος πήρε το όνομά του.

Το ράλλυ Ακρόπολις περνούσε από την καλύβα του Ταρζάν από το 22ο ράλι του 1975. Τότε η ειδική διαδρομή ονομαζόταν «Φουρνά».

Ειδική με αυτούσιο το όνομα Ταρζάν πρωτοεμφανίζεται στο 26ο του 1979 (σ’ εκείνον τον συγκλονιστικό αγώνα που μόνο στο 1ο σκέλος Αθήνα - Καλαμπάκα Ι εγκατέλειψαν 79 αυτοκίνητα) και στο επόμενο 27ο του 1980 μετονομάζεται σε νέος Ταρζάν.

Έξι χρόνια αργότερα στο 33ο του 1986 η ειδική εμφανίζεται ξανά στον αγώνα ως Ταρζάν στην κλασική της έκδοση των εφιαλτικών 30,3 χλμ ανάμεσα σε απίστευτης ομορφιάς βουνίσια τοπία.

Ξεκινούσε από την καλύβα του Ταρζάν και τερμάτιζε στο γήπεδο της Τσούκας πριν το μαγικό κατηφόρι.


Η παρουσία της ειδικής στον εθνικό μας αγώνα είναι συνεχής μέχρι και το 42ο του 1995. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια είχε μετονομαστεί σε Ρεντίνα - Ταρζάν αφού χρησιμοποιούσε το 2ο μισό του κλασικού Ταρζάν (τερματισμός στην Τσούκα).

Το 2003 στην εορταστική 50ή διοργάνωση του εθνικού μας αγώνα, η ειδική που μάλιστα διεξήχθη δύο φορές, είχε απλώς το θρυλικό όνομα του Ταρζάν όχι όμως και τη γοητεία…

Ο Ταρζάν είχε τη δική του φιλοσοφία, τυπωμένα πάνω σε σανίδες, άλλα μέσα κι άλλα απ’ έξω με μεγάλα γράμματα να διαβάζονται από μακριά:

-Παραπονιόμουν που δεν είχα παπούτσια ως τη στιγμή που είδα κάποιον που του έλλειπαν τα πόδια.
-Το σήμερα έφυγε, το αύριο δεν ήρθε ακόμα, μην το αφήσεις να πάει χαμένο.
-Όστις την γλώσσαν της αληθείας ομιλεί, στερείται φίλων και εχθρών.
-Γνώρισα ανθρώπους κι αγάπησα τα ζώα.

Ο αγαπημένος όλων των Ελλήνων αλλά και πολλών παγκόσμιων οδηγών, ο Ταρζάν, ο κυρ-Γιώργης Μπούργος, έφυγε από την ζωή τον χειμώνα του 1992 σε ηλικία 92 ετών!

Ο χειμώνας με τα χιόνια του ήταν πολύ βαρύς για την ήδη ταλαιπωρημένη υγεία του γέροντα. Εκεί στην καλύβα -κέντρο του κόσμου του εγκατέλειψε τα εγκόσμια ο ανένταχτος γέροντας όπως σκέφτηκε μισό αιώνα πριν… Κρατώ στην μνήμη μου τι έγραφαν οι 4Τροχοί στην Ειδική Έκδοση: «Οδηγός του Θεατή» για το 42ο Ακρόπολις του 1995: «Ο θρύλος πέθανε, η ειδική άλλαξε πορεία αλλά και φιλοσοφία»

Παρ’ ότι ο Ταρζάν ήταν μια πολύ ξεχωριστή ειδική, όλοι οι παγκόσμιοι οδηγοί του W.R.C. που την είχαν τρέξει την αγαπούσαν, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Οριόλ που τον Ιούνιο του 1991 οδηγώντας την FINA - Integralle διάλυσε εκεί τροχό - ζάντα -ανάρτηση χάνοντας την αρχηγία και τη νίκη στον αγώνα! Παρ’ όλα αυτά δήλωνε πως ήταν η αγαπημένη του Ακροπολική Ειδική Διαδρομή.

Ο Κώστας Στεφανής σε συνέντευξή του στον δημοσιογράφο Βασίλη Τσακίρογλου που δημοσιεύτηκε στο «Επτά Ημέρες» της «Καθημερινής» την Κυριακή 30 Μαίου 2004, με τον δικό του μοναδικό τρόπο, μιλάει για τον Ταρζάν και τη σχέση που είχαν:

«Ένας μοναχικός άνθρωπος στον Τυμφρηστό…» «Για εμένα το Ακρόπολις είναι ο «Ταρζάν», ένας μοναχικός άνθρωπος του βουνού που έμενε σ’ ένα σπιτάκι του δάσους στον Τυμφρηστό, μετά το χωριό Ζαχαράκη, πηγαίνοντας προς Φουρνά.

Εκεί γινόταν μια από τις χαρακτηριστικές και διάσημες ειδικές διαδρομές του Ακρόπολις και είχε πάρει το όνομά της ακριβώς από το καλύβι του μπάρμπα-Γιώργου, του Ταρζάν, του οποίου το επώνυμο δεν έμαθα ποτέ.

Ήταν ένας μοναχικός τύπος, κοντούλης, καραφλός, ο οποίος με αποκαλούσε «ανιψούδι». Κάθε φορά τον ρωτούσα:

–«Τι να σου φέρω, μπάρμπα, την άλλη εβδομάδα που θα έρθω για δοκιμές;»
– «Καφέ, ζάχαρη και τσιγάρα», έλεγε εκείνος πάντοτε.
– «Τι τσιγάρα;»
– «Ότι να ‘ναι», επέμενε.
– «Μα, δεν μπορεί. Για τη ζάχαρη και τον καφέ πες ότι δεν πειράζει, τι μάρκα είναι. Αλλά για το τσιγάρο που καπνίζεις, για το λαιμό σου, πρέπει να έχεις προτίμηση».
– «Τι μου λες τώρα; Ξέρεις τι καπνίζω το χειμώνα, όταν είμαι αποκλεισμένος από τα χιόνια; ‘‘Καθημερινή’’ και πουρνάρι. Τρίβω πουρναρόφυλλα, κόβω εφημερίδα και στρίβω τσιγάρο. Τραβάω δυο τζούρες και πέφτω ξερός για ύπνο».

Κάνοντας δοκιμές για τον αγώνα του 1978, ο Ιαβέρης κι εγώ, ήμασταν στο σπιτάκι του Ταρζάν. Ξαφνικά, μέσα στην ησυχία του δάσους ακούσαμε το μουγκρητό ενός αγωνιστικού αυτοκινήτου. Σε λίγο έξω από το καλύβι ήταν παρκαρισμένο ένα εργοστασιακό Φίατ Μιραφιόρι και ο οδηγός του, ο Μάρκους Άλλεν χτυπούσε την πόρτα.

Ο Ταρζάν τον κοίταζε απορημένος, έτσι ψηλός και επιβλητικός που ήταν ο Φιλανδός. Ο Ιαβέρης του έκλεισε το μάτι και τον ρώτησε επίτηδες:

«Γουάτ ντου γιου γουόντ του ντρίνκ;»

Ο Άλλεν, πιάνοντας το μήνυμα, είπε: «Ουίσκι».

Ο μπάρμπα-Γιώργος τον κοίταξε εμβρόντητος και ύστερα από κάποια δευτερόλεπτα περίσκεψης εξήγησε στον παγκόσμιο πρωταθλητή σε άπταιστα ελληνικά, συλλαβιστά όμως για να καταλάβει: «Τι ουίσκι, ορέ ζαγάρ; Εδώ δεν έχουμε λαδάκι για το καντήλι, ουίσκι μου ζητάς;».

Ο μπάρμπα-Γιώργος πέθανε με έναν τραγικό τρόπο, πέθανε από τη σύγχρονη Ελλάδα. Ένα βράδυ εισέβαλαν στο καλύβι του κάτι αλλοδαποί, τον ξυλοκόπησαν άγρια για να του πάρουν όσα χρήματα είχε-που δεν είχε.

Βρέθηκε στο νοσοκομείο στην Αθήνα σε πολύ κακή κατάσταση. Όταν συνήλθε, επέστρεψε στο καλύβι του, δεν άντεχε στην πόλη. Το δασαρχείο της Ρεντίνας του πήγαινε συχνά ξύλα, όμως εκείνος ο χειμώνας ήταν πολύ βαρύς και το χιόνι είχε καλύψει τα πάντα.

Έμεινε πολλές ημέρες αποκλεισμένος.

Όταν άνοιξαν τον δρόμο ως το καλύβι του, τον βρήκαν ξυλιασμένο, να πολεμάει με ένα τσεκούρι να σπάσει την πόρτα, προφανώς για να την κάψει στο τζάκι.

Αν μου ζητούσαν να φυλάξω μια εικόνα από το Ακρόπολις, θα κρατούσα τον κόσμο της επαρχίας, τους ανθρώπους που παρατάσσονταν επί χιλιόμετρα για να δουν τα αυτοκίνητα να περνούν.

Περνούσαμε από την Καρδίτσα για να πάμε στην Καλαμπάκα, τα σχολεία της περιοχής δεν άνοιγαν τις μέρες του Ακρόπολις. Και ήταν όλα τα παιδάκια με τις σημαίες στα χέρια και ζητωκραύγαζαν καθώς φτάναμε, πηγαίνοντας – επίτηδες για να τους ευχαριστήσουμε – με τις πάντες μέσα στις πλατείες. Κι εκείνοι ξεσηκώνονταν και φώναζαν. Ήταν γι’ αυτούς, αλλά και για μας, ένα πανηγύρι.»

ΠΗΓΕΣ
1) «Ιστορικές διαδρομές: «Ταρζάν » του Νίκου Σαρατσιώτη, Περιοδικό DRIVE, τεύχος Νο 51, Αθήνα Σεπτέμβριος 2001.
2) Εφημερίδα «Η Καθημερινή», «Επτά Ημέρες», «Η Ντόλυ, ο Πλαπούτας, ο Ταρζάν». Συνέντευξη του Κώστα Στεφανή στον δημοσιογράφο Βασίλη Τσακίρογλου. Αθήνα, Κυριακή 30 Μαΐου 2004.
3) Δημοσίευση: Εφημερίδα «Αχιλλέας» Μακρακώμης.
4) Έρευνα , φωτγραφίες, επιμέλεια: Φάνης Τσάκαλος. Δημοσιευση: xwmatinos.gr
5) Φωτογραφιες: Νικόλάος Γ. Διαμαντής

ΠΗΓΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΑΝΕΞΙΤΗΛΟ Designed by Templateism.com Copyright © 2014

Εικόνες προτύπου από τον χρήστη Bim. Από το Blogger.